Lucas 20
El Nuevo Testamento Mazateco de Ayautla (VMYNT) vs NVT
1 Jngu nixtjin yejerañu Jesús tibakuya ña ma ndetsinre ningu ꞌba titsikjaꞌaxtiuyare xuta en ndare Naꞌenchana, kitsitiñatꞌare xi ngakure naꞌmiu ko chjine kjuatexuma ꞌba ko xuta chingare naxinando,
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 ꞌba kitsure:
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 ꞌBa Jesús kitsingojore:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿ꞌYá= xi kitsikasen Juan Bautista nga jaꞌekatenda, a Naꞌenchana, asa xuta=?
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 ꞌBa nchjabiu jonijmiko xinkjin nga ꞌbi kitsu:
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 ꞌBa tsa kuixan nga xuta kitsikasen, ngu ngatsiꞌi xuta kueꞌena ndiojo nga sikꞌenna, ngatꞌa makjainre nga Juan jngu profeta kuán.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 ꞌBa ꞌbitsaꞌen kitsingojore Jesús:
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 ꞌBa ꞌbatsaꞌen Jesús kitsu nganire:
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 ꞌBa Jesús ꞌetutsꞌinre nga ꞌejñare jngu kjuakusun xutankjiun, ꞌba kitsu:
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 ꞌBa kionga echu chanre tu, xi naire nangiu kitsikasen jngu chuꞌndare, tuxi kuekiꞌanire nchjabiu nga sjare tu xi ꞌbakore. Tunga nchjabiu yeꞌere chuꞌndabiu ꞌba tu tjejen ntsja nga kitsikasen.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 ꞌBa kio xi naire nangiu kitsikasen ngani ngijngu chuꞌndare; tunga nchjabiu ꞌba nde yeꞌe nganire chuꞌndabiu, ꞌba chꞌo kitsiko ꞌba tu tjejen ntsja nga kitsikasen.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 ꞌBa xi naire nangiu kitsikasen ngani ngijngu chuꞌndare, tunga nchjabiu ꞌba nde kitsiꞌon nganire chuꞌndabiu ꞌba tsꞌaxje.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ’Tuchan xi naire nangiu ꞌbi kitsu: “¿Mé= xi saꞌaa̱n? Tusa sikasia̱n kiꞌndi xi ꞌñu tjona̱. ꞌBa ku̱an kionga nchjabiu skue kiꞌndina̱, skuekun.”
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Tunga kionga nchjabiu tsabe nga titsitiñatꞌare kiꞌndire xi naire nangiu, ꞌbi kitsure xinkjin: “Kui=bi xi xuntsja yeje xi tjinre naꞌenre. Tusa sikꞌian, tuxi tsajan ku̱anni mé= xi xuntsja.”
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 ꞌBa meni nchjabiu kikotꞌaxin ngaꞌnde ña tjintje uva kiꞌndire xi naire nangiu ꞌba kitsikꞌen.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Ngu kjuaꞌetsikjesun nchjabiu ꞌba kjaꞌe xuta sikeya nganire ngaꞌnde ña tjintje uva —kitsu Jesús.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Tunga Jesús kiskutsejenꞌa nchjabiu ꞌba kitsure:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 ꞌBa tuꞌyañu xi skasun ndiojobiu, niki ku̱axkua. ꞌBa xi kuijennere ndiojobiu, niki ku̱axi —kitsu Jesús.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 ꞌBa ndekuini chubabiu xi ngakure naꞌmiu ꞌba ko chjine kjuatexuma kuamejénre kitsuba Jesús, ngatꞌa be= nga Jesús ꞌejña kjuakusunbi ngatꞌa tseꞌe kui, tunga kitsakjunke xutankjiun.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 ꞌBa kjinikasen ña tijña Jesús yakꞌa nchja, tuxi kiskutsejenꞌmonire. Kui xi kitsimaña yojore nga nda xuta kitsu, tuxi saꞌenni nga Jesús kuetsu jngu en xi bi ꞌba tjin, ꞌba ꞌbatsaꞌen ku̱an singantsjare gobernador tseꞌe Roma.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 ꞌBa kui nchjabiu kitsure:
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 ¿A tixaꞌnde asa bi tixaꞌnde nga kꞌuechjintjai_ra ña xuta ngakure Romano? ¿A kꞌuechji=ña, asa bi kꞌuechja?
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Tunga Jesús be= kjuamañare nchjabiu, ꞌba kitsure:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 —Takunu jngu ton denario. ¿ꞌYá= tseꞌe isen xi kjitꞌa ngaꞌe, ꞌba ꞌyá= tseꞌe jaꞌen xi kuaꞌindutꞌa tonbi?
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 ꞌBa Jesús kitsure:
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 ꞌBa nchjabiu bi kuán kitsaꞌen nga Jesús kuetsu jngu en xi bi ꞌba tjin ngixkun xutankjiun. Tusa kuakunre en xi kitsingojo Jesús ꞌba xiu tsikꞌendu.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 ꞌBa kio yakꞌa nchja saduceo jaꞌekun Jesús. Kui nchjabiu tsu nga mikꞌen bi nde faꞌayanire; ꞌba jaꞌekiningiyare Jesús, ꞌba kitsure:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 —Maestru, ꞌbitsaꞌen kitsiꞌindu xujunna Moisés: “Tsa jngu xiꞌin xi je tsixanko chjun kueya, ꞌba tsa bi kisꞌekore kiꞌndi, jngu ntsꞌe xuta xi kꞌion kuixanko ngani chjun kꞌanbiu tuxi sjanire kiꞌndi ntsꞌe xi kꞌion.”
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Ngu, tsikꞌendu yatu nchja xi ntsꞌe mani. Xi matitjun tsixan; tunga kꞌen, ꞌba bi kisꞌere kiꞌndi.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 ꞌBa chjunbiu tsixanko ngani xi majóni, xi ꞌba nde kꞌen, ꞌba bi kisꞌere kiꞌndi ngayeje.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 ꞌBa chjunbiu tsixanko ngani xi majánni ngayeje, ꞌba ꞌba kitsaꞌen ngatsiꞌi xi yakꞌa. Ngayatu jesun, ꞌba bi kisꞌere kiꞌndi.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 ꞌBa jaskan ꞌba nde kꞌen chjunbiu ngayeje.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 ꞌBamani, nixtjin nga kjuaꞌaya nganire xuta ngajinre mikꞌen, ¿ꞌyá= tseꞌe ku̱an chjunbi? Ngatꞌa ngayatu tsixanko.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 ꞌBa Jesús kitsure:
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Tunga xuta xi Naꞌenchana saꞌenre kjua nga ꞌbakore nga kꞌuendukun nixtjin xi saꞌe ndiba, xi kjuaꞌaya nganire ngajinre mikꞌen, kui= xi bi nde kuixanni ꞌba bi nde sikixanni kiꞌndire,
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 ngatꞌa bi nde ku̱an kueyani. Tusa kꞌuendu jotsaꞌen tjindu ankjele, ꞌba kiꞌndire Naꞌenchana ku̱an, ngatꞌa jaꞌaya nganire ngajinre mikꞌen.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Tunga ngatꞌa tseꞌe nga kjuaꞌaya nganire xuta, kaꞌnda Moisés ꞌba nde ꞌejñatsejen nga kjuaꞌaya nganire xuta ngajinre mikꞌen, kionga kitsiꞌindu ngatꞌa tseꞌe ya naꞌya xi titijin ndiꞌi. Ngatꞌa ꞌbitsaꞌen kitsure Naꞌenchana: “Naꞌenre Abraham ko Naꞌenre Isaac ꞌba ko Naꞌenre Jacob.”
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 ꞌBa Naꞌenchana bi naꞌenre mikꞌen kuán, tu tseꞌe sani xi tjindukun. Ngatꞌa ngixkun Naꞌenchana tjindukun= ngatsiꞌi xuta.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 ꞌBa kio yakꞌa chjine kjuatexuma kitsu:
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 ꞌBa bi nde mani kakun nga miningiya ngisare Jesús.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 ꞌBa ꞌbatsaꞌen Jesús tsiningiyare:
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Ngatꞌa ndekuini David ꞌbitsaꞌen kitsiꞌindutꞌa xujun Salmos:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 kaꞌnda nga̱ xi stikeri ngi ndsakui sikꞌendaa̱.”
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Ngu, ¿jótsaꞌen Cristo ntjere David kjuendibani, nga ndekuini David “Xuta chingana̱” tsure?
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 ꞌBa yejerañu ngatsiꞌi xuta inyaminya ñojon, Jesús jako xutare, ꞌba kitsure:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 —Tikuendo yojonu ngatꞌa tseꞌe chjine kjuatexuma. Ngu, matsjare ꞌbetsuma nga baja najñu nduju ꞌba matsjare nga ko ꞌñu tsé kjuaxuta nikjaꞌayare ngajin ndetsin. ꞌBa matsjare nga ꞌbendusun yaxile xi tjun inya niꞌya sinagoga ꞌba ngaꞌnde xi ngisa nda kjaꞌajin nga jngu sꞌi.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 ꞌBa kui xi kjaꞌare niꞌyare yanchjin kꞌan, ꞌba saꞌe ꞌñu tsé fako Naꞌenchana meni xuta xi kjaꞌere kuetsuni: “Ne nda xuta.” Kui kjuañu xutabiu ne tsé kjuanima kjuaꞌaxtiuni.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.