Lucas 15

El Nuevo Testamento Mazateco de Ayautla (VMYNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 ꞌBa nkjin xi kjebechjintjai tsajmi ngatꞌare Roma ko xuta xi tjinre je kikinyatꞌa tiñare Jesús nga kikasen ñojonre.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Tunga xuta fariseo ko chjine kjuatexuma kinchjastitaꞌen Jesús, ꞌba tsure xinkjin:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 ꞌBa meni Jesús ꞌejña kjuakusunbi, ꞌba kitsure:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 —Tsa tijña ngajinnu jngu xi tjinre jngu sientu chutsanga, ꞌba tsa jngu sichaja, ¿a bi sikꞌendu xi yachute ko yachan ñajan ngajin ngijño ꞌba kuekangisjai xi kichaja kaꞌnda nga ku̱asjaire?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 ꞌBa kionga ku̱asjaire, tsja sꞌe̱re nga kuasun tjiare.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 ꞌBa nga kjuechu ndaba, kuinchjare nga ku̱añajan nchja xi nda yaꞌa ꞌba ko xi tjindutꞌa tiñare, ꞌba kuetsure: “Titsjakonu, ngatꞌa je kuasjai nganina̱ chutsanga xi kichajana̱.”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 ꞌBa xin_nuu̱ nga ꞌba nde tsaꞌen ngisa sꞌe ngisa kjuatsja ngankꞌaa ngatꞌare jngu xuta xi tjinre je xi kitsikꞌantjaiya kjuafaꞌetsjenre ꞌba jaꞌe ngani ngixkun Naꞌenchana nga ko mare yachute ko yachan ñajan xuta kixi xi bi tjinnere nga sikꞌantjaiya kjuafaꞌetsjenre ꞌba kjuaꞌe ngani ngixkun Naꞌenchana.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 ’ꞌBa tsa jngu chjun tjinre te ton xi plata nini ꞌba tsa jngu cha̱jare, ¿a bi kuaka jngu ndiꞌi ꞌba kꞌuecha ndaba, ꞌba tafi tafi kuangisjai kaꞌnda nga ku̱asjai nganire tonre?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 ꞌBa kionga ku̱asjaire, kuinchjare nga ku̱añajan yanchjin xi nda yaꞌa ꞌba ko yanchjin xi tjindutꞌa tiñare, ꞌba kuetsure: “Titsjakonu, ngatꞌa je kuasjai nganina̱ ton xi kichajana̱.”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 ꞌBa xin_nuu̱ nga ꞌba nde tsaꞌen sꞌe kjuatsja ngajinre ankjelere Naꞌenchana ngatꞌare jngu xuta xi tjinre je xi tsikꞌantjaiya kjuafaꞌetsjenre ꞌba faꞌe ngani ngixkun Naꞌenchana.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 ꞌBa Jesús kitsu ngisa:
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 ꞌBa xi ngisa kiꞌndiu kitsure naꞌenre: “Naꞌen, taꞌena mé= xi ꞌbakona̱.” ꞌBa xutabiu yakjanyare kiꞌndire mé= xi tjinre.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 ꞌBa kionga je jaꞌa jó ján nixtjin, xi ngisa kiꞌndiu yateña yeje xi kitsaꞌere. ꞌBa ko ton xi kisakure kiji jngu nangi tꞌaxin xi kjin. Kio kitsikjeya yeje tonre nga kitsaꞌenjun kitsaꞌentꞌa.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 ꞌBa kionga je kitsikje yeje tonre, kio nangibiu kisꞌe jngu kjindia xi ne ꞌñu, ꞌba kuanaꞌenre kui ngayeje.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 ꞌBa kio kikajngitꞌare xa jngu xuta xi tijña nangibiu, ꞌba xutabiu kitsikasen ña inya tjiuchingare, tuxi sikjenni.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 ꞌBa kuamejénre nga sitse ngatsꞌa ko xi inyakjine tjiuchingo, tunga tuꞌyá kitsjare.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Tuchan kitsikjaꞌetsjen: “¡A tu nkjin mani nchja xi tsaꞌexa ndaba naꞌenna̱ xi ꞌbangire xichine, ꞌba an ngaꞌe tebeyaa̱ kjindia!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Tusa kjuikun ngañaa̱ naꞌenna̱ ꞌba ꞌbi xin_ra̱: Naꞌen, je tsajngijia̱ ngixkun Naꞌenchana ꞌba ngixkuin.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Je bi nde ꞌba kꞌinnina̱ nga kiꞌndiri kꞌuin ngisanaa̱. Tusa tu tikona joni jngu chuꞌndari.”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 ꞌBa ꞌbatsaꞌen ꞌetju nga kikun ngani naꞌenre.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 ꞌBa kio kitsure naꞌenre: “Naꞌen, je tsajngijia̱ ngixkun Naꞌenchana ꞌba ngixkuin. Je bi nde ꞌba kꞌinnina̱ nga kiꞌndiri kꞌuin ngisanaa̱.”
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Tunga naꞌenre jako chuꞌndare, ꞌba ꞌbi kitsure: “Kitsa ndeko najñu xi ngisa nda ꞌba tikajo kiꞌndina̱, ꞌba nde tꞌeya_ru najma ntsja jngu xtungu, ꞌba tjaya_ru jnde ngayeje.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 ꞌBa ndeko kiꞌndi ndija xi nda kjiꞌi ꞌba tikꞌion. ꞌBa sinchja ꞌba kjuiꞌnaxjia sꞌi.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Ngatꞌa kiꞌndina̱ kibi joni tsa kꞌen ꞌba je jaꞌaya nganire. Kui kichaja tsakaiñu ꞌba je kuasjai ngani.” ꞌBa ꞌetutsꞌinre nga kitsaꞌen kjuatsja.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 ’Yejerañu kiꞌndi xi ngisa chingó ngijñaa tsuꞌba kui. ꞌBa kionga jendiba ꞌba jaꞌe tiña ndaba, kjintꞌere nga tifane son ꞌba nga inyate xuta.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 ꞌBa kio kinchjare jngu chuꞌnda ꞌba tsiningiyare mé= xi tjima.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 ꞌBa chuꞌndo kitsure: “Ntsꞌé= kafaꞌe ngani, ꞌba naꞌenri kaꞌbexa nga kanikꞌen kiꞌndi ndija xi nda kjiꞌiu, ngatꞌa nda kjiꞌi nga kakjebetjo ngani kiꞌndire.”
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 ꞌBa kuastire kiꞌndi xi ngisa chingó, ꞌba bi kuamejénre jaꞌasꞌen ndaba. ꞌBa meni naꞌenre ꞌetju nga kiketsꞌare tuxi kjuaꞌasꞌenni.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Tunga kui kitsure naꞌenre: “Je ꞌye jó kuatjin nu tetsaꞌexatꞌara̱, ꞌba ngantsjai tsikꞌetjusaa̱n enri, ꞌba nisa ñajanni baꞌena jngu natendsu chi tuxi sitsjakoña̱ nchja xi nda yaꞌana̱.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Tunga nga kafaꞌe kiꞌndiri kibi, xi kitsikjeyako yanchjin ska mé= xi kitsaꞌe_ri, kanikꞌen_ri kiꞌndi ndija xi nda kjiꞌiu.”
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 ꞌBa naꞌenre kitsingojore: “Kiꞌndina̱, ngantsjai tenikonaa̱ ji, ꞌba ngayéje xi tjinna̱ tsiji.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Tunga ngandaꞌe tjinnere nga kjuiꞌnaxjia sꞌi ꞌba sitsja, ngatꞌa ntsꞌé jo=ni tsa kꞌen ꞌba je jaꞌaya nganire. Kui kichaja tsakaiñu ꞌba je kuasjai ngani.”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.