Lucas 15
El Nuevo Testamento Mazateco de Ayautla (VMYNT) vs ACF
1 ꞌBa nkjin xi kjebechjintjai tsajmi ngatꞌare Roma ko xuta xi tjinre je kikinyatꞌa tiñare Jesús nga kikasen ñojonre.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Tunga xuta fariseo ko chjine kjuatexuma kinchjastitaꞌen Jesús, ꞌba tsure xinkjin:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 ꞌBa meni Jesús ꞌejña kjuakusunbi, ꞌba kitsure:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 —Tsa tijña ngajinnu jngu xi tjinre jngu sientu chutsanga, ꞌba tsa jngu sichaja, ¿a bi sikꞌendu xi yachute ko yachan ñajan ngajin ngijño ꞌba kuekangisjai xi kichaja kaꞌnda nga ku̱asjaire?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 ꞌBa kionga ku̱asjaire, tsja sꞌe̱re nga kuasun tjiare.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 ꞌBa nga kjuechu ndaba, kuinchjare nga ku̱añajan nchja xi nda yaꞌa ꞌba ko xi tjindutꞌa tiñare, ꞌba kuetsure: “Titsjakonu, ngatꞌa je kuasjai nganina̱ chutsanga xi kichajana̱.”
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 ꞌBa xin_nuu̱ nga ꞌba nde tsaꞌen ngisa sꞌe ngisa kjuatsja ngankꞌaa ngatꞌare jngu xuta xi tjinre je xi kitsikꞌantjaiya kjuafaꞌetsjenre ꞌba jaꞌe ngani ngixkun Naꞌenchana nga ko mare yachute ko yachan ñajan xuta kixi xi bi tjinnere nga sikꞌantjaiya kjuafaꞌetsjenre ꞌba kjuaꞌe ngani ngixkun Naꞌenchana.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’ꞌBa tsa jngu chjun tjinre te ton xi plata nini ꞌba tsa jngu cha̱jare, ¿a bi kuaka jngu ndiꞌi ꞌba kꞌuecha ndaba, ꞌba tafi tafi kuangisjai kaꞌnda nga ku̱asjai nganire tonre?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 ꞌBa kionga ku̱asjaire, kuinchjare nga ku̱añajan yanchjin xi nda yaꞌa ꞌba ko yanchjin xi tjindutꞌa tiñare, ꞌba kuetsure: “Titsjakonu, ngatꞌa je kuasjai nganina̱ ton xi kichajana̱.”
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 ꞌBa xin_nuu̱ nga ꞌba nde tsaꞌen sꞌe kjuatsja ngajinre ankjelere Naꞌenchana ngatꞌare jngu xuta xi tjinre je xi tsikꞌantjaiya kjuafaꞌetsjenre ꞌba faꞌe ngani ngixkun Naꞌenchana.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 ꞌBa Jesús kitsu ngisa:
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 ꞌBa xi ngisa kiꞌndiu kitsure naꞌenre: “Naꞌen, taꞌena mé= xi ꞌbakona̱.” ꞌBa xutabiu yakjanyare kiꞌndire mé= xi tjinre.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 ꞌBa kionga je jaꞌa jó ján nixtjin, xi ngisa kiꞌndiu yateña yeje xi kitsaꞌere. ꞌBa ko ton xi kisakure kiji jngu nangi tꞌaxin xi kjin. Kio kitsikjeya yeje tonre nga kitsaꞌenjun kitsaꞌentꞌa.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 ꞌBa kionga je kitsikje yeje tonre, kio nangibiu kisꞌe jngu kjindia xi ne ꞌñu, ꞌba kuanaꞌenre kui ngayeje.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 ꞌBa kio kikajngitꞌare xa jngu xuta xi tijña nangibiu, ꞌba xutabiu kitsikasen ña inya tjiuchingare, tuxi sikjenni.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 ꞌBa kuamejénre nga sitse ngatsꞌa ko xi inyakjine tjiuchingo, tunga tuꞌyá kitsjare.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Tuchan kitsikjaꞌetsjen: “¡A tu nkjin mani nchja xi tsaꞌexa ndaba naꞌenna̱ xi ꞌbangire xichine, ꞌba an ngaꞌe tebeyaa̱ kjindia!
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Tusa kjuikun ngañaa̱ naꞌenna̱ ꞌba ꞌbi xin_ra̱: Naꞌen, je tsajngijia̱ ngixkun Naꞌenchana ꞌba ngixkuin.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Je bi nde ꞌba kꞌinnina̱ nga kiꞌndiri kꞌuin ngisanaa̱. Tusa tu tikona joni jngu chuꞌndari.”
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 ꞌBa ꞌbatsaꞌen ꞌetju nga kikun ngani naꞌenre.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 ꞌBa kio kitsure naꞌenre: “Naꞌen, je tsajngijia̱ ngixkun Naꞌenchana ꞌba ngixkuin. Je bi nde ꞌba kꞌinnina̱ nga kiꞌndiri kꞌuin ngisanaa̱.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Tunga naꞌenre jako chuꞌndare, ꞌba ꞌbi kitsure: “Kitsa ndeko najñu xi ngisa nda ꞌba tikajo kiꞌndina̱, ꞌba nde tꞌeya_ru najma ntsja jngu xtungu, ꞌba tjaya_ru jnde ngayeje.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 ꞌBa ndeko kiꞌndi ndija xi nda kjiꞌi ꞌba tikꞌion. ꞌBa sinchja ꞌba kjuiꞌnaxjia sꞌi.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Ngatꞌa kiꞌndina̱ kibi joni tsa kꞌen ꞌba je jaꞌaya nganire. Kui kichaja tsakaiñu ꞌba je kuasjai ngani.” ꞌBa ꞌetutsꞌinre nga kitsaꞌen kjuatsja.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 ’Yejerañu kiꞌndi xi ngisa chingó ngijñaa tsuꞌba kui. ꞌBa kionga jendiba ꞌba jaꞌe tiña ndaba, kjintꞌere nga tifane son ꞌba nga inyate xuta.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 ꞌBa kio kinchjare jngu chuꞌnda ꞌba tsiningiyare mé= xi tjima.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 ꞌBa chuꞌndo kitsure: “Ntsꞌé= kafaꞌe ngani, ꞌba naꞌenri kaꞌbexa nga kanikꞌen kiꞌndi ndija xi nda kjiꞌiu, ngatꞌa nda kjiꞌi nga kakjebetjo ngani kiꞌndire.”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 ꞌBa kuastire kiꞌndi xi ngisa chingó, ꞌba bi kuamejénre jaꞌasꞌen ndaba. ꞌBa meni naꞌenre ꞌetju nga kiketsꞌare tuxi kjuaꞌasꞌenni.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Tunga kui kitsure naꞌenre: “Je ꞌye jó kuatjin nu tetsaꞌexatꞌara̱, ꞌba ngantsjai tsikꞌetjusaa̱n enri, ꞌba nisa ñajanni baꞌena jngu natendsu chi tuxi sitsjakoña̱ nchja xi nda yaꞌana̱.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Tunga nga kafaꞌe kiꞌndiri kibi, xi kitsikjeyako yanchjin ska mé= xi kitsaꞌe_ri, kanikꞌen_ri kiꞌndi ndija xi nda kjiꞌiu.”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 ꞌBa naꞌenre kitsingojore: “Kiꞌndina̱, ngantsjai tenikonaa̱ ji, ꞌba ngayéje xi tjinna̱ tsiji.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Tunga ngandaꞌe tjinnere nga kjuiꞌnaxjia sꞌi ꞌba sitsja, ngatꞌa ntsꞌé jo=ni tsa kꞌen ꞌba je jaꞌaya nganire. Kui kichaja tsakaiñu ꞌba je kuasjai ngani.”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.