Lucas 14
El Nuevo Testamento Mazateco de Ayautla (VMYNT) vs ARIB
1 ꞌBa ꞌba kuán jngu nixtjin nga nikjaꞌaya, Jesús kikakjen ndaba jngu ngakure xuta fariseo, ꞌba xutabiu nda inyakutsejenꞌa.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 ꞌBa ꞌba nde kio tijña ngixkun Jesús jngu xuta xi tjinre chiꞌin ske.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 ꞌBa ꞌbatsaꞌen Jesús jako chjine kjuatexuma ko xuta fariseo, ꞌba tsiningiyare:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Tunga nchjabiu xiu tsikꞌendu. ꞌBa meni Jesús yanere ntsja xi tjiꞌmio ꞌba kitsinda ꞌba kitsikasen ngani ndaba.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 ꞌBa jako ngani nchjabiu, ꞌba kitsure:
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 ꞌBa nchjabiu bi kitsingojore, ngatꞌa bi be jó= kuetsu.
6 A isto nada puderam responder.
7 ꞌBa kionga Jesús tsabe jotsaꞌen xuta xi kuañajan kio inyafaꞌajin yaxile xi inyatitjun nga inyaꞌbendutꞌa yamixo, ꞌbitsaꞌen jakoya:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 —Tsa tjin xi sikjintꞌeri jngu sꞌire kjuabixan, bi benisin yaxile xi sejña titjun. Ngatꞌa ku̱anre kjuaꞌe ngijngu xi kjinikjintꞌe, xi ngisa ꞌñu titjun nga ko mare ji,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 ꞌba xi kitsikjintꞌeri kjuaꞌetsuri: “Taꞌe_ri ngaꞌnderi xutabi.” ꞌBa ꞌbatsaꞌen ku̱asuba=ri nga kꞌuikeni ngaꞌnde xi fetꞌani.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Tusa kionga kjuinikjintꞌeri jngu sꞌi, teni ngaꞌnde xi fetꞌani, tuxi kionga skueri xi kitsikjintꞌeri, kjuaꞌetsuri: “Amigu, teni jngu ngaꞌnde xi tijñatitjun.” ꞌBa ꞌbatsaꞌen sakuri kjuaje ngixkun ngatsiꞌi xi kꞌuendutꞌakori yamixo.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Ngatꞌa tuꞌyañu xi tu kui tajngu nkꞌa ꞌbaxje yojore, kui= xi kjuiꞌnaxjenima. ꞌBa xi ꞌbaxjenima yojore, kui= xi sakure kjuaje —kitsu Jesús.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 ꞌBa Jesús ꞌba nde jako xi kitsikjintꞌe, ꞌba kitsure:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Tusa kionga kjuiꞌnaxje jngu sꞌi, tikjintꞌe xuta ni̱ma̱ ko xuta xi tsajain ntsja ko xuta xi bi ma fi ꞌba ko xuta ka,
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 ꞌba ꞌbatsaꞌen nda sꞌe̱ri. Ngatꞌa xutabi bi ku̱anre sja nganiri mé= xi kuaꞌeri, tunga ku̱achjiri nixtjin kionga kjuaꞌaya nganire ngajinre mikꞌen xuta xi kixi kitsaꞌen nga tsikꞌendu —kitsu Jesús.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 ꞌBa kionga jngu xuta xi ꞌba nde tijñatꞌako Jesús yamixo kjintꞌe kibi, kitsure:
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 ꞌBa meni Jesús jako xutabiu, ꞌba kitsure:
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 ꞌBa kionga je echu chu̱ba̱ nga kuakjen, xutabiu kitsikasen jngu chuꞌndare tuxi kuetsunire xi kitsikjintꞌe: “Jabiu, ngatꞌa je tijñanda ngayéje xichine.”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Tunga ngatsiꞌi kitsije kakunre. Xi tjun kitsure: “Biru ku̱an kjuia̱. Saꞌe fa tsatsia̱ jngu nangi ꞌba tjinnere nga kjuikutsejen_ra̱. Teꞌbetsꞌara̱ nga tije kakunnaa̱.”
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 ꞌBa kjaꞌe xuta kitsure: “Biru ku̱an kjuia̱. Saꞌe fa tsatsia̱ ón nga tjiundija xi bakjan nangi ꞌba tefikutꞌayakofa_ra̱. Teꞌbetsꞌara̱ nga tije kakunnaa̱.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 ꞌBa ngijngu kitsure: “Biru ku̱an kjuia̱ ngatꞌa saꞌe fa tsixan.”
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 ꞌBa chuꞌndabiu jendiba ngani ꞌba yeꞌe yejere nijmi naire kibi. ꞌBa ꞌbatsaꞌen xi naire niꞌyo kuastire, ꞌba kitsure: “Kitsa tꞌin ngajin naxinando ꞌba ngayéje ndiya xi tjinre, ꞌba ndekue ngaꞌe xuta ni̱ma̱ ko xuta xi tsajainre ntsja ko xuta ka ꞌba ko xi bi ma fi.”
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 ꞌBa jaskan chuꞌndabiu kitsure: “Naꞌen, je kitsikꞌetjusaa̱n jotsaꞌen kisji, tunga tjin= ngisa ngaꞌnde.”
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 ꞌBa ꞌbatsaꞌen xi naire kitsu nganire chuꞌndare: “Tꞌin ngaya ndiyantꞌio ꞌba ngaꞌnde kiꞌndi xi tjindundai ngaꞌe ꞌba tꞌene_ri xuta nga ngatjaꞌasꞌen ngaꞌe, tuxi tseni niꞌyana̱.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ngatꞌa an xin_nuu̱ nga nijnguú xi tjun kjinikjintꞌe skine xichinena̱.”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 ꞌBa nkjin xuta tjenngire Jesús, ꞌba kui kitsikuꞌbeya nga kitsure:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 —Tsa tjin xi mejénre kjuendetjenngina̱ tjinnere nga ngisa simejénna̱ nga ko mare naꞌenre ko nare, chjunre ko kiꞌndire, ntsꞌe ko ndichja asa yojore ngayeje. Tsa tsajain, bi ku̱an xutana̱ ku̱an.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 ꞌBa ngatsiꞌi xi bi kuaꞌanijin krure ꞌba kuendetjenngina̱, bi ku̱an xutana̱ ku̱an.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Tsa jngu xi tijña ngajinnu mejénre sinda jngu torre, ¿a bi tjun kꞌuejña nga saꞌen xki jó tjin kjueyare, tuxi skueni tsa tjinre ton xi machjenre nga sijngu torrebiu?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Ngatꞌa tsa̱ sinda tutsꞌin xjo ꞌba jaskan bi ku̱anre sijngu torrebiu, ngu ngatsiꞌi xuta xi skue nga ꞌba saꞌen, kꞌuejnuke.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 ꞌBa kuetsure xinkjin: “Kui xutabiu ꞌetutsꞌinre kui xabi, tunga bi kuánre kitsijngu.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 ꞌBa tsa jngu rey xi tjinre te mi chasoldadu mejénre kuekjanko kjaꞌe rey, ¿a bi tjun kꞌuejña nga sikjaꞌetsjen tsa xukjuakore nga skjanko rey xi ngijngu xi ndeko kan mi chasoldadu?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 ꞌBa tsa bere kakun nga bi xukjuakore, ngu sikasen xuta xi yaꞌa en nga kꞌuetsꞌare kjuaxiu rey xi ngijngu, kionga kjin tjen ngisa.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 ꞌBamani, tuꞌyañu xi tijña ngajinnu xi bi kꞌuejña ngayéje xi tjinre, bi ku̱an xutana̱ ku̱an.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 ’ꞌBa naxo nda, tunga tsa chaja xi xtiare, ¿jó tsaꞌen ku̱achjen ngisa?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Ngu je ku̱an tsajmi xi tumé chjire. Bi nde ku̱achjennire nangi, ninga ña sꞌentje ntje. Tu xanikjaꞌa ngisa. Xi tjin ñojon, ngatinya ñojon —kitsu Jesús.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.