Atos 27

El Nuevo Testamento Mazateco de Ayautla (VMYNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kionga je kitsikjaꞌetsjen nga sikasennii̱ nangi Italia, kuangantsja Pablo ko kjaꞌe ngisa nchja xi inya nduya ngaya ntsja jngu chasoldadu xi Julio ꞌmi xi jngu ngakure chasoldadure xuta titjun.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Tsijñee̱ jngu barku xi naxinanda Adramitio tseꞌe, xi je mején kuaje ngaꞌnde xi tjindundaire ndachikunre nangi Asia. ꞌBa ꞌbatsaꞌen tsangii̱n ngajin nanda ꞌba ꞌba nde tsekue̱ Aristarco xi naxinanda Tesalónica tseꞌe, naxinanda xi tijñajinre nangi Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 ꞌBa nga kuanyujun echii̱ naxinanda xi Sidón ꞌmi, ꞌba chasoldadu Julio kitsaꞌenre jngu kjuanda Pablo. Kitsjaꞌndere nga kikun nchja xi nda yaꞌa tuxi kui nchjabiu ku̱an sjanire mé= xi machjenre.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 ꞌBa ꞌbatsaꞌen ꞌetjukue̱ barku kio ꞌba tsitjandai̱ isla xi Chipre ꞌmi, ngatꞌa ntjo tjindiba jotsaꞌen temangii̱n.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Tsitjaxtiukjai̱ ndachikun ngandaire nangi Cilicia ko nangi Panfilia ꞌba echii̱ naxinanda Mira, naxinanda xi tijñajinre nangi Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Kio kisakure xi ngakure chasoldadu jngu barku xi naxinanda Alejandría tseꞌe xi tifi nangi Italia. Kui xi kitsikjaꞌasꞌenni̱.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Nkjin nixtjin tafi tsangii̱n ngajin nando ko kjuanaꞌen ꞌba tuchan echutiña_ri̱ ngankjain nangi Gnido. ꞌBa ngatꞌa ntjo tojo ꞌbatsaꞌen tibeꞌe jotsaꞌen temangii̱n, tsitjatꞌa_ri̱ ngankjain nangi Salmón ꞌba tsitjatꞌai̱ isla xi Creta ꞌmi.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Tojo ꞌbatsaꞌen naꞌen tsangii̱n ngajin nando jokjiꞌi nduju isla Creta. Jaskan echii̱ jngu ngaꞌnde xi Buenos Puertos ꞌmi tiñare naxinanda Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Je ne nkjin nixtjin kjinichejee̱, ꞌba je ne tjekun tjima nga mangijian ndachikun, ngatꞌa je matiña nixtjinre nchꞌan. Kui= kjuañu Pablo ꞌenenire nchjabiu.
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 —Jun naꞌen —kitsure—, tsejen tjimana̱. Tsa janda kuangian, chꞌo ku̱anna ꞌba bi tsa tu barku ko chꞌare sichaja, kaꞌnda ku̱anre kueya ña ngayeje.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Tunga xi ngakure chasoldadu bi yatesinre mé= xi kitsu Pablo. Tusa xi naire barku ko xuta xi tsaꞌexako barku yasen ñojonre.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 ꞌBa ngatꞌa kui ngaꞌndebiu bi nda tsa kio kjuaꞌana nixtjinre nchꞌan, kui kjua ngisa nkjin kuánni xi ꞌbatsaꞌen kitsikjaꞌetsjen nga tusa nda tjin nga kꞌuetju kio, ꞌba tsa ku̱an kjuechu naxinanda Fenice, naxinanda xi tijñajinre isla Creta ña fechu barku. Ngatꞌa nda ma sꞌejña barku kio, ꞌba ku̱an kjuaꞌana nixtjinre nchꞌan kio.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 ꞌBa ꞌbatsaꞌen kionga ꞌetutsꞌinre nga kitsjen jngu ntjo xi bi ꞌñu, xi jendibani ngajin ndachikun, nchjabiu kitsikjaꞌetsjen nga ku̱an saꞌen mé= xi mejénre. Kui kjua ꞌetjukoni barku ꞌba kikotiñare ngaꞌndai isla Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Tunga sangutjun kuán jngu ntjo xi niki ꞌñu, xi jendibani ngasun tꞌanangiu. Kui ntjo xi Nordeste ꞌmi.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Kui xi kiskjefe barku, ꞌba bi nde kuán tsanginkoni̱ ña mejénni̱. Kui kjua kitsaꞌeꞌndeni_ri̱ nga ntjo kuekoni̱.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 ꞌBa ꞌbatsaꞌen tsitjandai_ri̱ jngu isla chi xi Clauda ꞌmi, kui xi ꞌechjachire ntjo. ꞌBa ꞌñu naꞌen kuánni̱ nga kjinikijii̱n ngasun barku xutsu xi kjifere.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Kionga je kuán, nchjabiu ꞌeꞌñukja barku ko naꞌñu tuxi ꞌñu sꞌe̱ni. ꞌBa kitsakjun nga kjuaꞌasꞌenjin tsumi xi tjin kio xi Sirte ꞌmi. Kui kjua kiskjejenni najñure barku ꞌba kitsjaꞌnde nga kueko ntjo.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 ꞌBa nga kuanyujun ꞌñu kitjen ngisa ntjo, ꞌba nchjabiu ꞌetutsꞌinre nga kiskanikjaꞌajin ndachikun chꞌare barku.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 ꞌBa xi majánni nixtjin, kiskanikjaꞌajin kaꞌnda tsajmi xi machjen nga fiko barku.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Nkjin nixtjin nga bi kuatsejen tsuꞌbiu ꞌba ninga niñu ꞌba ntjo xi ꞌñu tojo tjenneni̱. Kui kjua kjinikjaꞌetsjennii̱ nga bi nde kuetsubachun ngisanii̱.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Kionga je jaꞌa nkjin nixtjin nga bi tsechii̱, Pablo tsakasen ndujujinre nchjabiu ꞌba ꞌbi kitsure:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Tunga ngandaꞌe texin_nuu̱ nga tsja tꞌe_ru kakún, ngatꞌa tuꞌyá kueya ngajinnu. Tu barku sani xaja.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ngatꞌa saꞌe ngajñu kamatsejenna̱ jngu ankjere Naꞌenchana xi tseꞌe kuán ꞌba xi tsaꞌexatꞌa_ra̱.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 ꞌBa katsuna̱: “Bi kuin, Pablo. Tjinnere nga kꞌuinni ngixkun ngaku titjun César, ꞌba Naꞌenchana titsjari kjuandabi nga nijnguú nchja xi tjinduyakori barku kjuesun.”
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 ꞌBamani jun naꞌen, tsja ngatjasꞌennu. Ngatꞌa kun_ra̱ Naꞌenchana ꞌba be=re takuaa̱n nga ꞌba ku̱an jofa tsaꞌen nga kaꞌmina̱.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Tunga tjinnere nga ntjo skanikjaꞌana jngu isla —kitsu Pablo.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Jngu nistjen kionga je jó semana tjinni̱ nga tetsumajii̱n ndachikun xi Adriático ꞌmi nga tifikonii̱ ntjo, ꞌbaru tsa masen nistjen, nchja xi inyatsaꞌexakore barku tsejen kuánre nga je kuatiñee̱ ña nangi.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Kui kjua kitsichu̱ba̱ jó kjiꞌi nanga nando, ꞌba kan tjioꞌon jngu metro nanga. ꞌBa ꞌbatsaꞌen tsangin ngichii̱ ꞌba kitsichu̱ba̱ ngani, ꞌba kan yatu metro kuananga ngani.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 ꞌBa ngatꞌa kitsakjun tsa naxi sa̱tekjoyako, kui kjua tutsꞌin barku kiskanikjaꞌajinni nando ñujun kicha iye xi sikajñaꞌñu barku ꞌba ꞌetsꞌare Naꞌenchana nga kitsa ngatjasꞌe isen.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 ꞌBa ꞌbatsaꞌen nchja xi inyatsaꞌexakore barku kuamejénre nga kuanga. Inyaꞌbajenjin nando xutsu ꞌba kitsu nga skanikjaꞌa ngisa ngankjain barku mé= xi sikajñaꞌñure.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Tunga Pablo jako chasoldadu ko xi ngakure ꞌba kitsure:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 ꞌBa ꞌbatsaꞌen chasoldadu tsate naꞌñure xutsu ꞌba kitsikixujin nando.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Kionga je tjisꞌe isen, Pablo ꞌenere ngatsiꞌi nchjabiu nga tjinnere nga skinechi me=ñu.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 ꞌBamani, teꞌbetsꞌa_nuu̱ nga chinechu ngandaꞌe. Kui xi kuasekonu tuxi kꞌuanginiñu. Ngatꞌa tuꞌyá sichaja ninga jngu ntsja ku.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Kionga ꞌba kitsu Pablo, ꞌbatsaꞌen kiskjebe jngu niñuxtila ꞌba kitsjare kjuanda Naꞌenchana ngixkun ngatsiꞌi nchjabiu. Yakjanya ꞌba ꞌetutsꞌinre nga kiskine.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 ꞌBa ꞌba nde kuaꞌñukakun ngatsiꞌi nchja xi yakꞌa ꞌba ꞌba nde kiskine niñuxtilo ngayeje.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Jó sientu masen ko kanjon mani ngatsiꞌi xi tetsubayee̱ barku.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 ꞌBa kionga je kuánre, ꞌbatsaꞌen kiskanikjaꞌajin ndachikun trigo, tuxi ku̱akijñani barku.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Kionga je kisꞌe isen, nchjabiu bi bexkun nangi xi kio tjin. Tunga tsabe jngu ngaꞌnde kixi ña tjin tsumi ꞌba kuamejénre nga sitiñatꞌako barku kio, tsa ku̱an kjuechuko. Nga tiungijndiu barku xi tijñayare Pablo|src="CNO2045B.TIF" size="col" ref="Acts 27:39-44"
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Kui kjua tsateꞌñuni naꞌñu xi tjiꞌñunire kicha iye xi tsikajñaꞌñu barku ꞌba kiskanikjaꞌangijndiu kichabiu ngajin ndachikun ꞌba kitsixanre mé= xi baku ndiyare barku. ꞌBa ꞌbatsaꞌen kitsikijinnkꞌa najñure barku, tuxi ntjo kuekoni ña tsumiu.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Tunga kisatetꞌare jngu ngaꞌnde ña tjin tsumi ngi nando. Kio kisꞌejinꞌñu ku barku ꞌba bi nde kuán kiteyani. ꞌBa ꞌbatsaꞌen tsindiure nando titsixi tutsꞌin barku.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Chasoldadu joyare nga sikꞌen nchja nduyo, tuxi bi ku̱angani nga kuate nando.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Tunga xi ngakure kuamejénre nga sikꞌangi Pablo ꞌba bi kitsjaꞌndere chasoldadu nga ꞌba saꞌen. Tusa ꞌexa nga ꞌyá xi mare nanda, kui titjun nga ngatakjijin nando, tuxi kjuechuni nangi kixiu,
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 ꞌba nga nchja xi yakꞌa ngatjisun yate asa xire barku. ꞌBa ꞌbatsaꞌen ngatsiꞌi tsꞌangi nga echu nangi kixiu.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.