Atos 27
El Nuevo Testamento Mazateco de Ayautla (VMYNT) vs ACF
1 Kionga je kitsikjaꞌetsjen nga sikasennii̱ nangi Italia, kuangantsja Pablo ko kjaꞌe ngisa nchja xi inya nduya ngaya ntsja jngu chasoldadu xi Julio ꞌmi xi jngu ngakure chasoldadure xuta titjun.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Tsijñee̱ jngu barku xi naxinanda Adramitio tseꞌe, xi je mején kuaje ngaꞌnde xi tjindundaire ndachikunre nangi Asia. ꞌBa ꞌbatsaꞌen tsangii̱n ngajin nanda ꞌba ꞌba nde tsekue̱ Aristarco xi naxinanda Tesalónica tseꞌe, naxinanda xi tijñajinre nangi Macedonia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 ꞌBa nga kuanyujun echii̱ naxinanda xi Sidón ꞌmi, ꞌba chasoldadu Julio kitsaꞌenre jngu kjuanda Pablo. Kitsjaꞌndere nga kikun nchja xi nda yaꞌa tuxi kui nchjabiu ku̱an sjanire mé= xi machjenre.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 ꞌBa ꞌbatsaꞌen ꞌetjukue̱ barku kio ꞌba tsitjandai̱ isla xi Chipre ꞌmi, ngatꞌa ntjo tjindiba jotsaꞌen temangii̱n.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Tsitjaxtiukjai̱ ndachikun ngandaire nangi Cilicia ko nangi Panfilia ꞌba echii̱ naxinanda Mira, naxinanda xi tijñajinre nangi Licia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Kio kisakure xi ngakure chasoldadu jngu barku xi naxinanda Alejandría tseꞌe xi tifi nangi Italia. Kui xi kitsikjaꞌasꞌenni̱.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Nkjin nixtjin tafi tsangii̱n ngajin nando ko kjuanaꞌen ꞌba tuchan echutiña_ri̱ ngankjain nangi Gnido. ꞌBa ngatꞌa ntjo tojo ꞌbatsaꞌen tibeꞌe jotsaꞌen temangii̱n, tsitjatꞌa_ri̱ ngankjain nangi Salmón ꞌba tsitjatꞌai̱ isla xi Creta ꞌmi.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Tojo ꞌbatsaꞌen naꞌen tsangii̱n ngajin nando jokjiꞌi nduju isla Creta. Jaskan echii̱ jngu ngaꞌnde xi Buenos Puertos ꞌmi tiñare naxinanda Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Je ne nkjin nixtjin kjinichejee̱, ꞌba je ne tjekun tjima nga mangijian ndachikun, ngatꞌa je matiña nixtjinre nchꞌan. Kui= kjuañu Pablo ꞌenenire nchjabiu.
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 —Jun naꞌen —kitsure—, tsejen tjimana̱. Tsa janda kuangian, chꞌo ku̱anna ꞌba bi tsa tu barku ko chꞌare sichaja, kaꞌnda ku̱anre kueya ña ngayeje.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Tunga xi ngakure chasoldadu bi yatesinre mé= xi kitsu Pablo. Tusa xi naire barku ko xuta xi tsaꞌexako barku yasen ñojonre.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 ꞌBa ngatꞌa kui ngaꞌndebiu bi nda tsa kio kjuaꞌana nixtjinre nchꞌan, kui kjua ngisa nkjin kuánni xi ꞌbatsaꞌen kitsikjaꞌetsjen nga tusa nda tjin nga kꞌuetju kio, ꞌba tsa ku̱an kjuechu naxinanda Fenice, naxinanda xi tijñajinre isla Creta ña fechu barku. Ngatꞌa nda ma sꞌejña barku kio, ꞌba ku̱an kjuaꞌana nixtjinre nchꞌan kio.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 ꞌBa ꞌbatsaꞌen kionga ꞌetutsꞌinre nga kitsjen jngu ntjo xi bi ꞌñu, xi jendibani ngajin ndachikun, nchjabiu kitsikjaꞌetsjen nga ku̱an saꞌen mé= xi mejénre. Kui kjua ꞌetjukoni barku ꞌba kikotiñare ngaꞌndai isla Creta.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Tunga sangutjun kuán jngu ntjo xi niki ꞌñu, xi jendibani ngasun tꞌanangiu. Kui ntjo xi Nordeste ꞌmi.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Kui xi kiskjefe barku, ꞌba bi nde kuán tsanginkoni̱ ña mejénni̱. Kui kjua kitsaꞌeꞌndeni_ri̱ nga ntjo kuekoni̱.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 ꞌBa ꞌbatsaꞌen tsitjandai_ri̱ jngu isla chi xi Clauda ꞌmi, kui xi ꞌechjachire ntjo. ꞌBa ꞌñu naꞌen kuánni̱ nga kjinikijii̱n ngasun barku xutsu xi kjifere.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Kionga je kuán, nchjabiu ꞌeꞌñukja barku ko naꞌñu tuxi ꞌñu sꞌe̱ni. ꞌBa kitsakjun nga kjuaꞌasꞌenjin tsumi xi tjin kio xi Sirte ꞌmi. Kui kjua kiskjejenni najñure barku ꞌba kitsjaꞌnde nga kueko ntjo.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 ꞌBa nga kuanyujun ꞌñu kitjen ngisa ntjo, ꞌba nchjabiu ꞌetutsꞌinre nga kiskanikjaꞌajin ndachikun chꞌare barku.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 ꞌBa xi majánni nixtjin, kiskanikjaꞌajin kaꞌnda tsajmi xi machjen nga fiko barku.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Nkjin nixtjin nga bi kuatsejen tsuꞌbiu ꞌba ninga niñu ꞌba ntjo xi ꞌñu tojo tjenneni̱. Kui kjua kjinikjaꞌetsjennii̱ nga bi nde kuetsubachun ngisanii̱.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Kionga je jaꞌa nkjin nixtjin nga bi tsechii̱, Pablo tsakasen ndujujinre nchjabiu ꞌba ꞌbi kitsure:
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Tunga ngandaꞌe texin_nuu̱ nga tsja tꞌe_ru kakún, ngatꞌa tuꞌyá kueya ngajinnu. Tu barku sani xaja.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ngatꞌa saꞌe ngajñu kamatsejenna̱ jngu ankjere Naꞌenchana xi tseꞌe kuán ꞌba xi tsaꞌexatꞌa_ra̱.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ꞌBa katsuna̱: “Bi kuin, Pablo. Tjinnere nga kꞌuinni ngixkun ngaku titjun César, ꞌba Naꞌenchana titsjari kjuandabi nga nijnguú nchja xi tjinduyakori barku kjuesun.”
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 ꞌBamani jun naꞌen, tsja ngatjasꞌennu. Ngatꞌa kun_ra̱ Naꞌenchana ꞌba be=re takuaa̱n nga ꞌba ku̱an jofa tsaꞌen nga kaꞌmina̱.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Tunga tjinnere nga ntjo skanikjaꞌana jngu isla —kitsu Pablo.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Jngu nistjen kionga je jó semana tjinni̱ nga tetsumajii̱n ndachikun xi Adriático ꞌmi nga tifikonii̱ ntjo, ꞌbaru tsa masen nistjen, nchja xi inyatsaꞌexakore barku tsejen kuánre nga je kuatiñee̱ ña nangi.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Kui kjua kitsichu̱ba̱ jó kjiꞌi nanga nando, ꞌba kan tjioꞌon jngu metro nanga. ꞌBa ꞌbatsaꞌen tsangin ngichii̱ ꞌba kitsichu̱ba̱ ngani, ꞌba kan yatu metro kuananga ngani.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 ꞌBa ngatꞌa kitsakjun tsa naxi sa̱tekjoyako, kui kjua tutsꞌin barku kiskanikjaꞌajinni nando ñujun kicha iye xi sikajñaꞌñu barku ꞌba ꞌetsꞌare Naꞌenchana nga kitsa ngatjasꞌe isen.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 ꞌBa ꞌbatsaꞌen nchja xi inyatsaꞌexakore barku kuamejénre nga kuanga. Inyaꞌbajenjin nando xutsu ꞌba kitsu nga skanikjaꞌa ngisa ngankjain barku mé= xi sikajñaꞌñure.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Tunga Pablo jako chasoldadu ko xi ngakure ꞌba kitsure:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 ꞌBa ꞌbatsaꞌen chasoldadu tsate naꞌñure xutsu ꞌba kitsikixujin nando.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Kionga je tjisꞌe isen, Pablo ꞌenere ngatsiꞌi nchjabiu nga tjinnere nga skinechi me=ñu.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 ꞌBamani, teꞌbetsꞌa_nuu̱ nga chinechu ngandaꞌe. Kui xi kuasekonu tuxi kꞌuanginiñu. Ngatꞌa tuꞌyá sichaja ninga jngu ntsja ku.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Kionga ꞌba kitsu Pablo, ꞌbatsaꞌen kiskjebe jngu niñuxtila ꞌba kitsjare kjuanda Naꞌenchana ngixkun ngatsiꞌi nchjabiu. Yakjanya ꞌba ꞌetutsꞌinre nga kiskine.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 ꞌBa ꞌba nde kuaꞌñukakun ngatsiꞌi nchja xi yakꞌa ꞌba ꞌba nde kiskine niñuxtilo ngayeje.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Jó sientu masen ko kanjon mani ngatsiꞌi xi tetsubayee̱ barku.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 ꞌBa kionga je kuánre, ꞌbatsaꞌen kiskanikjaꞌajin ndachikun trigo, tuxi ku̱akijñani barku.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Kionga je kisꞌe isen, nchjabiu bi bexkun nangi xi kio tjin. Tunga tsabe jngu ngaꞌnde kixi ña tjin tsumi ꞌba kuamejénre nga sitiñatꞌako barku kio, tsa ku̱an kjuechuko. Nga tiungijndiu barku xi tijñayare Pablo|src="CNO2045B.TIF" size="col" ref="Acts 27:39-44"
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Kui kjua tsateꞌñuni naꞌñu xi tjiꞌñunire kicha iye xi tsikajñaꞌñu barku ꞌba kiskanikjaꞌangijndiu kichabiu ngajin ndachikun ꞌba kitsixanre mé= xi baku ndiyare barku. ꞌBa ꞌbatsaꞌen kitsikijinnkꞌa najñure barku, tuxi ntjo kuekoni ña tsumiu.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Tunga kisatetꞌare jngu ngaꞌnde ña tjin tsumi ngi nando. Kio kisꞌejinꞌñu ku barku ꞌba bi nde kuán kiteyani. ꞌBa ꞌbatsaꞌen tsindiure nando titsixi tutsꞌin barku.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Chasoldadu joyare nga sikꞌen nchja nduyo, tuxi bi ku̱angani nga kuate nando.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Tunga xi ngakure kuamejénre nga sikꞌangi Pablo ꞌba bi kitsjaꞌndere chasoldadu nga ꞌba saꞌen. Tusa ꞌexa nga ꞌyá xi mare nanda, kui titjun nga ngatakjijin nando, tuxi kjuechuni nangi kixiu,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 ꞌba nga nchja xi yakꞌa ngatjisun yate asa xire barku. ꞌBa ꞌbatsaꞌen ngatsiꞌi tsꞌangi nga echu nangi kixiu.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.