Atos 27
El Nuevo Testamento Mazateco de Ayautla (VMYNT) vs ARA
1 Kionga je kitsikjaꞌetsjen nga sikasennii̱ nangi Italia, kuangantsja Pablo ko kjaꞌe ngisa nchja xi inya nduya ngaya ntsja jngu chasoldadu xi Julio ꞌmi xi jngu ngakure chasoldadure xuta titjun.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Tsijñee̱ jngu barku xi naxinanda Adramitio tseꞌe, xi je mején kuaje ngaꞌnde xi tjindundaire ndachikunre nangi Asia. ꞌBa ꞌbatsaꞌen tsangii̱n ngajin nanda ꞌba ꞌba nde tsekue̱ Aristarco xi naxinanda Tesalónica tseꞌe, naxinanda xi tijñajinre nangi Macedonia.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 ꞌBa nga kuanyujun echii̱ naxinanda xi Sidón ꞌmi, ꞌba chasoldadu Julio kitsaꞌenre jngu kjuanda Pablo. Kitsjaꞌndere nga kikun nchja xi nda yaꞌa tuxi kui nchjabiu ku̱an sjanire mé= xi machjenre.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 ꞌBa ꞌbatsaꞌen ꞌetjukue̱ barku kio ꞌba tsitjandai̱ isla xi Chipre ꞌmi, ngatꞌa ntjo tjindiba jotsaꞌen temangii̱n.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Tsitjaxtiukjai̱ ndachikun ngandaire nangi Cilicia ko nangi Panfilia ꞌba echii̱ naxinanda Mira, naxinanda xi tijñajinre nangi Licia.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Kio kisakure xi ngakure chasoldadu jngu barku xi naxinanda Alejandría tseꞌe xi tifi nangi Italia. Kui xi kitsikjaꞌasꞌenni̱.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Nkjin nixtjin tafi tsangii̱n ngajin nando ko kjuanaꞌen ꞌba tuchan echutiña_ri̱ ngankjain nangi Gnido. ꞌBa ngatꞌa ntjo tojo ꞌbatsaꞌen tibeꞌe jotsaꞌen temangii̱n, tsitjatꞌa_ri̱ ngankjain nangi Salmón ꞌba tsitjatꞌai̱ isla xi Creta ꞌmi.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Tojo ꞌbatsaꞌen naꞌen tsangii̱n ngajin nando jokjiꞌi nduju isla Creta. Jaskan echii̱ jngu ngaꞌnde xi Buenos Puertos ꞌmi tiñare naxinanda Lasea.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Je ne nkjin nixtjin kjinichejee̱, ꞌba je ne tjekun tjima nga mangijian ndachikun, ngatꞌa je matiña nixtjinre nchꞌan. Kui= kjuañu Pablo ꞌenenire nchjabiu.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 —Jun naꞌen —kitsure—, tsejen tjimana̱. Tsa janda kuangian, chꞌo ku̱anna ꞌba bi tsa tu barku ko chꞌare sichaja, kaꞌnda ku̱anre kueya ña ngayeje.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Tunga xi ngakure chasoldadu bi yatesinre mé= xi kitsu Pablo. Tusa xi naire barku ko xuta xi tsaꞌexako barku yasen ñojonre.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 ꞌBa ngatꞌa kui ngaꞌndebiu bi nda tsa kio kjuaꞌana nixtjinre nchꞌan, kui kjua ngisa nkjin kuánni xi ꞌbatsaꞌen kitsikjaꞌetsjen nga tusa nda tjin nga kꞌuetju kio, ꞌba tsa ku̱an kjuechu naxinanda Fenice, naxinanda xi tijñajinre isla Creta ña fechu barku. Ngatꞌa nda ma sꞌejña barku kio, ꞌba ku̱an kjuaꞌana nixtjinre nchꞌan kio.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 ꞌBa ꞌbatsaꞌen kionga ꞌetutsꞌinre nga kitsjen jngu ntjo xi bi ꞌñu, xi jendibani ngajin ndachikun, nchjabiu kitsikjaꞌetsjen nga ku̱an saꞌen mé= xi mejénre. Kui kjua ꞌetjukoni barku ꞌba kikotiñare ngaꞌndai isla Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Tunga sangutjun kuán jngu ntjo xi niki ꞌñu, xi jendibani ngasun tꞌanangiu. Kui ntjo xi Nordeste ꞌmi.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Kui xi kiskjefe barku, ꞌba bi nde kuán tsanginkoni̱ ña mejénni̱. Kui kjua kitsaꞌeꞌndeni_ri̱ nga ntjo kuekoni̱.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 ꞌBa ꞌbatsaꞌen tsitjandai_ri̱ jngu isla chi xi Clauda ꞌmi, kui xi ꞌechjachire ntjo. ꞌBa ꞌñu naꞌen kuánni̱ nga kjinikijii̱n ngasun barku xutsu xi kjifere.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Kionga je kuán, nchjabiu ꞌeꞌñukja barku ko naꞌñu tuxi ꞌñu sꞌe̱ni. ꞌBa kitsakjun nga kjuaꞌasꞌenjin tsumi xi tjin kio xi Sirte ꞌmi. Kui kjua kiskjejenni najñure barku ꞌba kitsjaꞌnde nga kueko ntjo.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 ꞌBa nga kuanyujun ꞌñu kitjen ngisa ntjo, ꞌba nchjabiu ꞌetutsꞌinre nga kiskanikjaꞌajin ndachikun chꞌare barku.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 ꞌBa xi majánni nixtjin, kiskanikjaꞌajin kaꞌnda tsajmi xi machjen nga fiko barku.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Nkjin nixtjin nga bi kuatsejen tsuꞌbiu ꞌba ninga niñu ꞌba ntjo xi ꞌñu tojo tjenneni̱. Kui kjua kjinikjaꞌetsjennii̱ nga bi nde kuetsubachun ngisanii̱.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Kionga je jaꞌa nkjin nixtjin nga bi tsechii̱, Pablo tsakasen ndujujinre nchjabiu ꞌba ꞌbi kitsure:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Tunga ngandaꞌe texin_nuu̱ nga tsja tꞌe_ru kakún, ngatꞌa tuꞌyá kueya ngajinnu. Tu barku sani xaja.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Ngatꞌa saꞌe ngajñu kamatsejenna̱ jngu ankjere Naꞌenchana xi tseꞌe kuán ꞌba xi tsaꞌexatꞌa_ra̱.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ꞌBa katsuna̱: “Bi kuin, Pablo. Tjinnere nga kꞌuinni ngixkun ngaku titjun César, ꞌba Naꞌenchana titsjari kjuandabi nga nijnguú nchja xi tjinduyakori barku kjuesun.”
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 ꞌBamani jun naꞌen, tsja ngatjasꞌennu. Ngatꞌa kun_ra̱ Naꞌenchana ꞌba be=re takuaa̱n nga ꞌba ku̱an jofa tsaꞌen nga kaꞌmina̱.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Tunga tjinnere nga ntjo skanikjaꞌana jngu isla —kitsu Pablo.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Jngu nistjen kionga je jó semana tjinni̱ nga tetsumajii̱n ndachikun xi Adriático ꞌmi nga tifikonii̱ ntjo, ꞌbaru tsa masen nistjen, nchja xi inyatsaꞌexakore barku tsejen kuánre nga je kuatiñee̱ ña nangi.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Kui kjua kitsichu̱ba̱ jó kjiꞌi nanga nando, ꞌba kan tjioꞌon jngu metro nanga. ꞌBa ꞌbatsaꞌen tsangin ngichii̱ ꞌba kitsichu̱ba̱ ngani, ꞌba kan yatu metro kuananga ngani.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 ꞌBa ngatꞌa kitsakjun tsa naxi sa̱tekjoyako, kui kjua tutsꞌin barku kiskanikjaꞌajinni nando ñujun kicha iye xi sikajñaꞌñu barku ꞌba ꞌetsꞌare Naꞌenchana nga kitsa ngatjasꞌe isen.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 ꞌBa ꞌbatsaꞌen nchja xi inyatsaꞌexakore barku kuamejénre nga kuanga. Inyaꞌbajenjin nando xutsu ꞌba kitsu nga skanikjaꞌa ngisa ngankjain barku mé= xi sikajñaꞌñure.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Tunga Pablo jako chasoldadu ko xi ngakure ꞌba kitsure:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 ꞌBa ꞌbatsaꞌen chasoldadu tsate naꞌñure xutsu ꞌba kitsikixujin nando.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Kionga je tjisꞌe isen, Pablo ꞌenere ngatsiꞌi nchjabiu nga tjinnere nga skinechi me=ñu.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 ꞌBamani, teꞌbetsꞌa_nuu̱ nga chinechu ngandaꞌe. Kui xi kuasekonu tuxi kꞌuanginiñu. Ngatꞌa tuꞌyá sichaja ninga jngu ntsja ku.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Kionga ꞌba kitsu Pablo, ꞌbatsaꞌen kiskjebe jngu niñuxtila ꞌba kitsjare kjuanda Naꞌenchana ngixkun ngatsiꞌi nchjabiu. Yakjanya ꞌba ꞌetutsꞌinre nga kiskine.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 ꞌBa ꞌba nde kuaꞌñukakun ngatsiꞌi nchja xi yakꞌa ꞌba ꞌba nde kiskine niñuxtilo ngayeje.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Jó sientu masen ko kanjon mani ngatsiꞌi xi tetsubayee̱ barku.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 ꞌBa kionga je kuánre, ꞌbatsaꞌen kiskanikjaꞌajin ndachikun trigo, tuxi ku̱akijñani barku.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Kionga je kisꞌe isen, nchjabiu bi bexkun nangi xi kio tjin. Tunga tsabe jngu ngaꞌnde kixi ña tjin tsumi ꞌba kuamejénre nga sitiñatꞌako barku kio, tsa ku̱an kjuechuko. Nga tiungijndiu barku xi tijñayare Pablo|src="CNO2045B.TIF" size="col" ref="Acts 27:39-44"
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Kui kjua tsateꞌñuni naꞌñu xi tjiꞌñunire kicha iye xi tsikajñaꞌñu barku ꞌba kiskanikjaꞌangijndiu kichabiu ngajin ndachikun ꞌba kitsixanre mé= xi baku ndiyare barku. ꞌBa ꞌbatsaꞌen kitsikijinnkꞌa najñure barku, tuxi ntjo kuekoni ña tsumiu.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Tunga kisatetꞌare jngu ngaꞌnde ña tjin tsumi ngi nando. Kio kisꞌejinꞌñu ku barku ꞌba bi nde kuán kiteyani. ꞌBa ꞌbatsaꞌen tsindiure nando titsixi tutsꞌin barku.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Chasoldadu joyare nga sikꞌen nchja nduyo, tuxi bi ku̱angani nga kuate nando.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Tunga xi ngakure kuamejénre nga sikꞌangi Pablo ꞌba bi kitsjaꞌndere chasoldadu nga ꞌba saꞌen. Tusa ꞌexa nga ꞌyá xi mare nanda, kui titjun nga ngatakjijin nando, tuxi kjuechuni nangi kixiu,
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 ꞌba nga nchja xi yakꞌa ngatjisun yate asa xire barku. ꞌBa ꞌbatsaꞌen ngatsiꞌi tsꞌangi nga echu nangi kixiu.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.