Atos 22
El Nuevo Testamento Mazateco de Ayautla (VMYNT) vs NTLH
1 —Jun ntsꞌia̱ ꞌba jun naꞌen xian, tasen ñojon mé= xi xin_nuu̱ ngandaꞌe nga kuinchjantjaa̱ yojona̱ —kitsu.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Kionga xuta kjintꞌe nga en hebreo tifako Pablo, ngisa xiu tsikꞌendu.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 —An= ña̱ jngu judío —kitsu Pablo—. Kitsia̱n naxinanda Tarso, naxinanda xi tijñajinre nangi Cilicia, tunga naxinandabi kuachaa̱. Nda yakuyana̱ Gamaliel jotsaꞌen tijña kjuatexumare xuta chingana. ꞌBa ꞌba fa tsaꞌen ꞌñu ꞌbekua̱n Naꞌenchana jo ñoꞌon jun ngatsiꞌu ngandaꞌe.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 ’Kitsjenngikia̱ xuta xi fitjenngi ndiya xatsere Jesús, kaꞌnda kuamejénna̱ nga kjuinikꞌen. ꞌBa kiskjefia̱ ꞌba kiskanisꞌia̱n nduya a xiꞌin asa yanchjin.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Naꞌmi titjun ko ngatsiꞌi nchja chingare naxinando ku̱an sikixiya ngatꞌare mé= xi texia̱n. Kui xi kitsjana̱ xujun xi sikasen_ra̱ xutana xi tjindu naxinanda Damasco. Kui xujunbiu kitsjana̱ kjuaꞌñu nga kikangisjaa̱ kio xuta xi makjainre ngatꞌa tseꞌe Jesús, tuxi kjuaꞌekoña̱ ngaꞌe Jerusalén nga kjuinikjaꞌa kjuanima.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Tunga yejerañu, kionga tefia̱ ndiyo ꞌba nga je kuatiñatꞌa_ra̱ naxinanda Damasco, ꞌbaru tsa nyusen, tukjiaꞌa tsaꞌnandaina̱ jngu ndiꞌi je xi jendibani ngankꞌaa.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 ꞌBa kiskaa̱ tꞌanangiu ꞌba kjintꞌe_ra̱ jngu jnda xi kitsuna̱: “Saulo, Saulo, ¿ánñu tetsjenngichaninaa̱?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 ꞌBa ꞌbatsaꞌen tsiningiya_ra̱: “¿ꞌYá=ni ji, Naꞌen?” ꞌBa ꞌbi kitsuna̱: “An= ña̱ Jesús xi Nazaret tseꞌe xi ji tetsjenngiche.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 ꞌBa nchja xi tjenkona̱, tsabe ndiꞌu ꞌba kitsakjun, tunga bi kjintꞌere jnda xi jakona̱.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 ꞌBa an kixin_ra̱: “¿Mé= xi mejénri nga saꞌaa̱n, Naꞌen?” ꞌBa Naꞌenna kitsuna̱: “Tisetjen ꞌba tꞌin naxinanda Damasco. Kio ꞌba kꞌuin yejeri mé= xi tjinnere nga siꞌen.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 ꞌBa ꞌbatsaꞌen nchja xi tjenkona̱ tsikinyangi tjiana̱ nga kikona̱ naxinanda Damasco, ngatꞌa kjuaꞌñure ndiꞌu kitsikana̱.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’ꞌBa kio tijña jngu xuta xi Ananías ꞌmi xi ꞌñu bekun Naꞌenchana jotsaꞌen kuaꞌindutꞌa kjuatexumare Moisés. Nda nchja ngatꞌare kui ngatsiꞌi xuta judío xi kio tjindu.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Kui xi jaꞌekunna̱ ꞌba kitsitiñatꞌana̱ nga kitsuna̱: “Ji ntsꞌia̱ Saulo, ngatamatsejen nganiri.” ꞌBa ndekuini chubabiu kuán kiskutsejenꞌa kui.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 ꞌBa Ananías kitsuna̱: “Naꞌenre xuta chingana kiskjaꞌajinri, nga ji xi ku̱ankjinri mé= xi mejénre ꞌba nga xie Xuta xi kixi ngixkun Naꞌenchana ꞌba nga kjuinuꞌye jndare.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ngatꞌa ji xi kꞌuikue enre ngayéje ngasunꞌndio ꞌba sikixiya_ri ngatsiꞌi xuta ngatꞌare mé= xi kjiꞌye ꞌba kjinuꞌye.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 ꞌBa ngandaꞌe bi nde chuya ngisani. Tisetjen ꞌba ngasatendai. Tanejin jeri nga kjuinukjue jaꞌenre Naꞌenchana.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’ꞌBa ꞌbatsaꞌen jaꞌe ngañaa̱ naxinanda Jerusalén. ꞌBa kionga tefakua̱ Naꞌenchana ngaya ningu, kitsaꞌena̱ joni jngu chini.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 ꞌBa tsaꞌbia̱ Naꞌenna Jesús, ꞌba ꞌbi kitsuna̱: “Tikitsai nga tꞌetjufani ngajin naxinanda Jerusalén, ngatꞌa nchjabiu bi kuatesinre en xi kꞌuinya_ri ngatꞌana̱.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 ꞌBa ꞌbi kixin_ra̱: “Ji Naꞌen, kui nchjabiu be= nga xki niꞌya sinagoga kiskjefia̱ nga kiskanisꞌia̱n nduya ꞌba yaja_ra̱ xuta xi makjainre ngatꞌa tsiji.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 ꞌBa kionga kjinikꞌen Esteban, xi kitsikixiya ngatꞌa tsiji, an kio fa tesiaa̱n nga tjijngukakua̱n mé xi kuán, kaꞌnda kitsikuenda=ña̱ najñure nchja xi kitsikꞌen.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Tunga Naꞌenna Jesús ꞌbi= kitsuna̱: “Tꞌin, ngatꞌa an kjin tetsikasenra̱ nga kꞌuinchin xuta xi bi judío.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 ꞌBa xuta naxinando ꞌndasani enbiu yasen ñojon, tunga kio ꞌetutsꞌin nganire nga siꞌa kitsaꞌen:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 ꞌBa janda inyakjiꞌndaya ꞌba inyakanikjaꞌa najñure ꞌba inyaꞌbetsojojin isen chojo.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Kui kjuañu xi ngakure chasoldadu ꞌexani nga xanisꞌen Pablo ngaya ña ꞌbendu chasoldadu, ꞌba ꞌexa nga sꞌe̱re, tuxi kuetsuyani ánñu ꞌbatsaꞌen inyakjiꞌndayani xutankjiun ngatꞌare.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Tunga kionga je tjiꞌñure tuxi kuajanire, Pablo tsiningiyare chasoldadu xi kio tjinre xa:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Kionga chasoldadubiu kjintꞌe kibiu, kikun xi ngakure.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 ꞌBa ꞌbatsaꞌen xi ngakure chasoldadu kitsitiñatꞌare Pablo ꞌba tsiningiyare:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 —ꞌÑu tse ton kisꞌengina̱ an nga kuán jngu xuta romano —kitsu xi ngakure chasoldadu.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Kui kjuañu taꞌa tsikinyatꞌaxinni nchja xi kuajare Pablo tsakaiñu, ꞌba kaꞌnda xi ngakure chasoldadu kitsakjun kionga tsabe nga jngu xuta romano= nini xi ꞌetaꞌñu.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Nga kuanyujun, xi ngakure chasoldadu kuamejénre nga nda skue ánñu nchja judío inyabangini Pablo. Kui kjuañu kiskjendani naꞌñu kicha xi tjíꞌñukonire ꞌba ꞌexa nga ku̱añajan nchja ngakure naꞌmiu ꞌba ko ngatsiꞌi nchjaxa judío. ꞌBa ꞌbatsaꞌen tsꞌaxje Pablo ꞌba kitsikasen ngixkun nchjabiu.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.