2 Coríntios 1
El Nuevo Testamento Mazateco de Ayautla (VMYNT) vs VC
1 An, Pablo, tetsikasen_nuu̱ xujunbi, xi jngu apóstore Jesucristo kuáa̱n jotsaꞌen kuamejénre Naꞌenchana. An ko ntsꞌia Timoteo tenikasenri̱ xujunbi jun xi makjainnu ngatꞌa tseꞌe Naꞌenchana xi tetsubo naxinanda Corinto ko ngatsiꞌu xuta tsjere Naꞌenchana xi tetsubasun nangi Acaya.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Ngatjasꞌenu kjuanda ko kjuaxiu xi tsjana Naꞌenchana ko Naꞌenna Jesucristo.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Ngatanichjire Naꞌenchana xi Naire ko Naꞌenre Naꞌenna Jesucristo, Naꞌenchana xi faꞌanimara ꞌba xi tsjana kjuaje kakun.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Kui tsjana kjuaje kakun ngajinre ngayéje kjua xi temitjaxtia, tuxi ko ña ku̱an kuaꞌeni_ra kjuaje kakun xuta xi tume kjua tifaꞌaxtiu. Kjuaje kakun xi Naꞌenchana tsjana, ndekui xi kuaꞌe ngani_ra xuta xi yakꞌa.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Ngatꞌa jotsaꞌen ꞌñu tisakutꞌana kjuanimare Cristo, ꞌba=nde tsaꞌen ꞌñu tisakuna kjuaje kakun ngatꞌare Cristo.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Tsa temitjaxtii̱ kjuanima, kio= tjindibanire nga tisakunu kjuaje kakun ꞌba nga kꞌuangiu. ꞌBa tsa tisakuni̱ kjuaje kakun, kio= tjindibanire nga tisakunu kjuaje kakun xi kuasekonu nga xukjuakonu ndekui kjuanima xi temitjaxtii̱.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Bi jó ján fai̱ kakui̱n ngatꞌare mé= xi chuyee̱ ngatꞌa tsojon. Ngatꞌa ꞌya=ni jotsaꞌen tisakutꞌanu kjuanimani̱, ꞌba=nde tsaꞌen sa̱kutꞌanu kjuaje kakunni̱.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Ntsꞌia̱, mejénni̱ nga xio ngatꞌare kjuanaꞌen xi tsitjaxtii̱ ngaꞌnde xi tijñajin nangi Asia. Ngatꞌa kjuanaꞌenbiu jo=ni jngu chꞌa xi je mején kitsukineni̱ kaꞌnda bi nde kichukjuakonini̱. Kaꞌnda kjinikjaꞌetsjen=nii̱ nga bi nde kuetsubachunni̱.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 ꞌBa kuánni̱ joni tsa kueyee̱ tsakaiñu. Tunga ꞌba kuán tuxi bi ngatꞌa tsajain xunni_ri̱, tusa ngatꞌare Naꞌenchana xi tsikjaꞌaya nganire mikꞌen.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 ꞌBa Kui tsꞌaxjejinni̱. ꞌBa kꞌuaxjejin nganini̱ ngajin kjuabeya joni kibiu. ꞌBa be=re takui̱n nga tojo kꞌuaxjejin ngisani̱.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 ꞌBa jun ma misekonii̱ nga xuko Naꞌenchana ngatꞌani̱. Tsa nkjin mani xi inyafako Naꞌenchana ngatꞌani̱, ꞌba=nde nkjin mani xi sjare kjuanda Naꞌenchana ngatꞌare kjuanda xi sakuni̱.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Kibi= xi kjuatsjani̱. Kjuafaꞌetsjenni̱ tsuyakixini̱ nga tsje ꞌba nga kixi temekue̱ yojoni̱ ngajinre xuta ngasunꞌndio ꞌba ngisa nda ngisa ngajinnu, jotsaꞌen tibaku ndiyani̱ Naꞌenchana. Ngatꞌa bi kjuafaꞌetsjenre xuta xi tibaku ndiyani̱, tusa kjuandare Naꞌenchana.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Xujun xi nikasee̱n niꞌindutꞌa=nii̱ tu kui sa tsajmi xi manu ꞌbexkiyo ꞌba mankjinnu. ꞌBa kuyaa̱ nga jngu nixtjin ku̱ankjin yejenu,
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 ninga ngandaꞌe mankjinchinu nga nixtjin nga kjuaꞌe ngani Naꞌenna Jesús sa̱kunu kjuatsja ngatꞌani̱ jotsaꞌen ꞌba nde sakuni̱ kjuatsja ngatꞌanu ngayeje.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Ngatꞌa be=re takuaa̱n kibiu, kui kjua kuamejénnina̱ nga tjun kjuikun_nuu̱ tsakaiñu, tuxi sꞌe̱ninu jó kaꞌa kjuatsja.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Kitsikjaꞌetsjia̱n nga tjun kjuaꞌaa̱ ngajinnu nga kjuia̱ nangi Macedonia ꞌba kjuaꞌa ngañaa̱ nga kjuendiba ngañaa̱ nangibiu. ꞌBa ꞌbatsaꞌen ku̱an kuisekonuu̱ nga kuenikasennga ndiyanu nga kjuia̱ nangi Judea.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 ꞌBamani, nga ꞌbatsaꞌen ꞌenda, ¿a bi nda kitsikjaꞌetsjia̱n? ¿Asa ꞌbenda=ña̱ mé= xi saꞌaa̱n jotsaꞌen xuta ngasunꞌndio, nga ndekuini chubabiu xia̱n “jun” ꞌba ko “junjun”?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Naꞌenchana xi be= nga chukori̱ bi ndekuini chubabiu mixii̱n “jun” ko “junjun.”
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Ngatꞌa ngajinnu an ko Silvano ꞌba ko Timoteo kjinikjaꞌaxtiuyee̱ enre Naꞌenchana ngatꞌare Jesucristo xi Kiꞌndire, ꞌba Kui xi bi ndekuini chubabiu tsu “jun” ꞌba ko “junjun.” Tusa “jun” xi tseꞌe Naꞌenchana.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Ngatꞌa ngayéje xi Naꞌenchana tsuyatitjun nga saꞌen, kui xi “jun” ma ngajinre Cristo. Kui= kjuañu ngatꞌare Cristo “ꞌba ngatjama” mixunña ꞌba ꞌbatsaꞌen sakure kjuaje Naꞌenchana.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Naꞌenchana xi tsaꞌen nga jun ko ji̱n kixi kuinyajian ngajinre Cristo ꞌba kui= xi kitsja xana.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 ꞌBa je ꞌetꞌana jngu chu̱ba̱ xi baku nga Kui tseꞌera ꞌba kitsjana Isennixtjintsjere nga kꞌuejñajin inimana, tuxi xiaña nga sakuna mé= xi jaskan sjana.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Tunga Naꞌenchana kuetsuyakixi nga kjuakixi= xi xin_nuu̱ nga kjuanda tsojon nga kje fijía̱n naxinanda Corinto jotsaꞌen kitsikjaꞌetsjia̱n tsakaiñu.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Bi tsa mejénni̱ kꞌueneri̱ mé= xi tjinnere nga ku̱akjainnu, ngatꞌa je= kixi tenyo ngatꞌare xi makjainnu. Tusa temisekua xingia nga tu jngu xa xi teñaꞌan, ꞌba ꞌbatsaꞌen sꞌe̱nu kjuatsja.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.