Hebreus 6
YAUBADA BONANA VEYAO IVAGUNA Bona Iduna (VIV) vs NVI
1 Omi aimo fwefweya amine Yaubada bonana inubanaga againe wamimiyami faꞋina, nuwanuwaku hinafana kadu gina ana abalauyabu faꞋina ganakivetuvetunumi be moyaꞋaida Yaubada bonana ana halamana matatabuna againe kanaveꞋasevatu. Keke Keliso yana vehawala inubanaga kananuwenuweni. Manuwa ivaguna kayogona againe, keke tova moyaꞋaina ogola kadakikivemididini kadayaꞋiyaꞋini, keke-moꞋa. Meda anafaiweya keke tova moyaꞋaina vehawala tuwaina kamidivetumagana ana toveya kanogalina-ma kanalulumamaleni kanagayo, “Wananuwavilami be higa keke yami dewa koyona faꞋina wanaꞋalika, ada Yaubada againe wanavetumagana.” Laumamala tuwaina inubanaga faꞋina wanaꞋilova.
1 Portanto, deixemos os ensinos elementares a respeito de Cristo e avancemos para a maturidade, sem lançar novamente o fundamento do arrependimento de atos que conduzem à morte, da fé em Deus,
2 Meda anafaiweya keke tova moyaꞋaina vehawala tuwaina kanalulumamaleni, higa bafitaiso faꞋina, ada nima ana sewadi kaliva uꞋudiya faꞋina, ada toꞋalika yadi mididi-havagi faꞋina ada vedewayauga be kaliva adi laufata againe tokoyona hinaꞋalika-vagata ma faꞋina.
2 da instrução a respeito de batismos, da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 Ada Yaubada ginahawahegeku amine vehawala tuwaina gananuyabuyabuna be vehawala Keliso ana halamana againe kanaveꞋasevatu faꞋina ganalukahihi.
3 Assim faremos, se Deus o permitir.
4 — ausente —
4 Ora para aqueles que uma vez foram iluminados, provaram o dom celestial, tornaram-se participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 experimentaram a bondade da palavra de Deus e os poderes da era que há de vir,
6 — ausente —
6 e caíram, é impossível que sejam reconduzidos ao arrependimento; pois para si mesmos estão crucificando de novo o Filho de Deus, sujeitando-o à desonra pública.
7 Tu todibumuhiga kadu tovekwaulauga-moꞋa adi abaluvefota saꞋeyana ganalukahihiyena. KaꞋi tova moyaꞋaina wehi ginalugalugaga be babi ginakiveduvedubani-yo aꞋa tulina tulina ginakabu, au tofaha mena yadi babi yamumuna againe aꞋa tulina tulina adiga faꞋina hinanuhagana. Meda anafaiweya badi Yaubada ana halamana hiꞋitaꞋitaveꞋavina-ma guwadi kaꞋitana ada Yaubada yana nuwakabubu hinunuhagana.
7 Pois a terra que absorve a chuva, que cai freqüentemente e dá colheita proveitosa àqueles que a cultivam, recebe a bênção de Deus.
8 Tu badi Yaubada hivekwaulauge-moꞋena ma vaita babi koyona amine. KaꞋi wehi ginalugalugaga tu aboda yogogaga faha againe ginakabu, medema kaliva hinakilowena ada ana ita ma vaita alatabutabu gidanuhagani. Ada au faha hinatuna be ginaꞋalahi-Ꞌowona ada ginakoyo-vagata.
8 Mas a terra que produz espinhos e ervas daninhas, é inútil e logo será amaldiçoada. Seu fim é ser queimada.
9 Siule tobohiyakweyao, tovekwaulauga-moꞋa faꞋidiya hidede amine gagahe tu omi gahalamanemi higa Yaubada ana halamana waꞋitaꞋitaveꞋavina be kibababala ana eda amine wananauna.
9 Amados, mesmo falando dessa forma, estamos convictos de coisas melhores em relação a vocês, coisas próprias da salvação.
10 Yaubada faꞋina wafaisewa kadu yami nuwanuwa Bana againe wasena. Tuwaina tobohiyamiyao Yaubada yana yoꞋogaga agaidiya wavelugadi kadu tova adamoya aimo waveluvelugadi, ada mena yami veluga againe yami nuwanuwa Yaubada againe waseseyemaunena. Bana Yaubada kaliva tunutunugina faꞋina, mena yami hawahega Bana faꞋine keke ginavenuwauluyeni, au ami laufata ginavelemi.
10 Deus não é injusto; ele não se esquecerá do trabalho de vocês e do amor que demonstraram por ele, pois ajudaram os santos e continuam a ajudá-los.
11 Yaubada faꞋina wahawahegemi ada nuwanuwaku lakahina moyaꞋaimiyao saꞋeyana saꞋeyana yami hawahega wananunauwena wananunauwena tu tova ginalauyabu be higa gavadi Yaubada omi faꞋimiya ginagani-ma walulubodena, medema matatabuna wananuhagana.
11 Queremos que cada um de vocês mostre essa mesma prontidão até o fim, para que tenham a plena certeza da esperança,
12 Keke nuwanuwaku dibumi ginatoyoga. Nuwanuwaku badi yadi wavetumagana yadi waꞋatuvefaꞋila Yaubada againe himiyamiyaveꞋavina-ma wanaveꞋuꞋuledi, ada hidede amine gavadi yamumuna faꞋina Yaubada giwonadabadaba-ma badi hinuhagana amine kadu omi wananuhagana.
12 de modo que vocês não se tornem negligentes, mas imitem aqueles que, por meio da fé e da paciência, recebem a herança prometida.
13 — ausente —
13 Quando Deus fez a sua promessa a Abraão, por não haver ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 — ausente —
14 dizendo: "Esteja certo de que o abençoarei e farei seus descendentes numerosos".
15 Hidede amine Yaubada giwonadabadaba ada Abelahamo yana waꞋatuvefaꞋila gibodaboda-yo gavaimi Yaubada giwonadabadaba, medemi ginuhagana.
15 E foi assim que, depois de esperar pacientemente, Abraão alcançou a promessa.
16 KaꞋi kaliva nuwanuwadi hinawonadabadaba, kaliva saꞋeyana ana egana hinayakahina higa Yaubada, faꞋina Bana ana egana lakahi-moꞋena. Kaliva lakahi-moꞋena ana egana hiyakahina be higa moyaꞋaidi hinahalamanena yadi gahe au velemoꞋena, ada kadu keke tamo hakwadi yadi gahe anafaiweya ginavekwageyeni.
16 Os homens juram por alguém superior a si mesmos, e o juramento confirma o que foi dito, pondo fim a toda discussão.
17 Yaubada yana leme faꞋina giwonadabadaba, ada nuwanuwana badi yana wonadabadaba guwana hinanuhagana amanadi hinahalamanena yana gahe au velemoꞋena, keke-moꞋa ginayawelini. Medema faꞋina giwonadabadaba againe Tauna ana egana kikaiwabu-moꞋena giyakahina.
17 Querendo mostrar de forma bem clara a natureza imutável do seu propósito para com os herdeiros da promessa, Deus o confirmou com juramento,
18 E, Yaubada yana wonadabadaba gisena kadu Tauna ana egana ana aiyakata gisena. Mena gaitoma luhei keke-moꞋa ginayawelidi, ada mena Tauna ana egana ana aiyakata kadu yana wonadabadaba againe kahalamanena Yaubada keke-moꞋa ginafwaya. Yaubada yana gahe toyogina ide agaideya hidede amine gisena faꞋina, ide kaꞋota be Yaubada againe kaveu amanadi adafaiweya kanaꞋasevatu toyogina, be gavaimi Yaubada yana leme faꞋina giwonadabadaba ada kalulauboda, medema kanakiveꞋavina.
18 para que, por meio de duas coisas imutáveis nas quais é impossível que Deus minta, sejamos firmemente encorajados, nós, que nos refugiamos nele para tomar posse da esperança a nós proposta.
19 — ausente —
19 Temos esta esperança como âncora da alma, firme e segura, a qual adentra o santuário interior, por trás do véu,
20 — ausente —
20 onde Jesus, que nos precedeu, entrou em nosso lugar, tornando-se sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.