Hebreus 6
YAUBADA BONANA VEYAO IVAGUNA Bona Iduna (VIV) vs ARA
1 Omi aimo fwefweya amine Yaubada bonana inubanaga againe wamimiyami faꞋina, nuwanuwaku hinafana kadu gina ana abalauyabu faꞋina ganakivetuvetunumi be moyaꞋaida Yaubada bonana ana halamana matatabuna againe kanaveꞋasevatu. Keke Keliso yana vehawala inubanaga kananuwenuweni. Manuwa ivaguna kayogona againe, keke tova moyaꞋaina ogola kadakikivemididini kadayaꞋiyaꞋini, keke-moꞋa. Meda anafaiweya keke tova moyaꞋaina vehawala tuwaina kamidivetumagana ana toveya kanogalina-ma kanalulumamaleni kanagayo, “Wananuwavilami be higa keke yami dewa koyona faꞋina wanaꞋalika, ada Yaubada againe wanavetumagana.” Laumamala tuwaina inubanaga faꞋina wanaꞋilova.
1 Por isso, pondo de parte os princípios elementares da doutrina de Cristo, deixemo-nos levar para o que é perfeito, não lançando, de novo, a base do arrependimento de obras mortas e da fé em Deus,
2 Meda anafaiweya keke tova moyaꞋaina vehawala tuwaina kanalulumamaleni, higa bafitaiso faꞋina, ada nima ana sewadi kaliva uꞋudiya faꞋina, ada toꞋalika yadi mididi-havagi faꞋina ada vedewayauga be kaliva adi laufata againe tokoyona hinaꞋalika-vagata ma faꞋina.
2 o ensino de batismos e da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 Ada Yaubada ginahawahegeku amine vehawala tuwaina gananuyabuyabuna be vehawala Keliso ana halamana againe kanaveꞋasevatu faꞋina ganalukahihi.
3 Isso faremos, se Deus permitir.
4 — ausente —
4 É impossível, pois, que aqueles que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 e provaram a boa palavra de Deus e os poderes do mundo vindouro,
6 — ausente —
6 e caíram, sim, é impossível outra vez renová-los para arrependimento, visto que, de novo, estão crucificando para si mesmos o Filho de Deus e expondo-o à ignomínia.
7 Tu todibumuhiga kadu tovekwaulauga-moꞋa adi abaluvefota saꞋeyana ganalukahihiyena. KaꞋi tova moyaꞋaina wehi ginalugalugaga be babi ginakiveduvedubani-yo aꞋa tulina tulina ginakabu, au tofaha mena yadi babi yamumuna againe aꞋa tulina tulina adiga faꞋina hinanuhagana. Meda anafaiweya badi Yaubada ana halamana hiꞋitaꞋitaveꞋavina-ma guwadi kaꞋitana ada Yaubada yana nuwakabubu hinunuhagana.
7 Porque a terra que absorve a chuva que frequentemente cai sobre ela e produz erva útil para aqueles por quem é também cultivada recebe bênção da parte de Deus;
8 Tu badi Yaubada hivekwaulauge-moꞋena ma vaita babi koyona amine. KaꞋi wehi ginalugalugaga tu aboda yogogaga faha againe ginakabu, medema kaliva hinakilowena ada ana ita ma vaita alatabutabu gidanuhagani. Ada au faha hinatuna be ginaꞋalahi-Ꞌowona ada ginakoyo-vagata.
8 mas, se produz espinhos e abrolhos, é rejeitada e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Siule tobohiyakweyao, tovekwaulauga-moꞋa faꞋidiya hidede amine gagahe tu omi gahalamanemi higa Yaubada ana halamana waꞋitaꞋitaveꞋavina be kibababala ana eda amine wananauna.
9 Quanto a vós outros, todavia, ó amados, estamos persuadidos das coisas que são melhores e pertencentes à salvação, ainda que falamos desta maneira.
10 Yaubada faꞋina wafaisewa kadu yami nuwanuwa Bana againe wasena. Tuwaina tobohiyamiyao Yaubada yana yoꞋogaga agaidiya wavelugadi kadu tova adamoya aimo waveluvelugadi, ada mena yami veluga againe yami nuwanuwa Yaubada againe waseseyemaunena. Bana Yaubada kaliva tunutunugina faꞋina, mena yami hawahega Bana faꞋine keke ginavenuwauluyeni, au ami laufata ginavelemi.
10 Porque Deus não é injusto para ficar esquecido do vosso trabalho e do amor que evidenciastes para com o seu nome, pois servistes e ainda servis aos santos.
11 Yaubada faꞋina wahawahegemi ada nuwanuwaku lakahina moyaꞋaimiyao saꞋeyana saꞋeyana yami hawahega wananunauwena wananunauwena tu tova ginalauyabu be higa gavadi Yaubada omi faꞋimiya ginagani-ma walulubodena, medema matatabuna wananuhagana.
11 Desejamos, porém, continue cada um de vós mostrando, até ao fim, a mesma diligência para a plena certeza da esperança;
12 Keke nuwanuwaku dibumi ginatoyoga. Nuwanuwaku badi yadi wavetumagana yadi waꞋatuvefaꞋila Yaubada againe himiyamiyaveꞋavina-ma wanaveꞋuꞋuledi, ada hidede amine gavadi yamumuna faꞋina Yaubada giwonadabadaba-ma badi hinuhagana amine kadu omi wananuhagana.
12 para que não vos torneis indolentes, mas imitadores daqueles que, pela fé e pela longanimidade, herdam as promessas.
13 — ausente —
13 Pois, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não tinha ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 — ausente —
14 dizendo: Certamente, te abençoarei e te multiplicarei.
15 Hidede amine Yaubada giwonadabadaba ada Abelahamo yana waꞋatuvefaꞋila gibodaboda-yo gavaimi Yaubada giwonadabadaba, medemi ginuhagana.
15 E assim, depois de esperar com paciência, obteve Abraão a promessa.
16 KaꞋi kaliva nuwanuwadi hinawonadabadaba, kaliva saꞋeyana ana egana hinayakahina higa Yaubada, faꞋina Bana ana egana lakahi-moꞋena. Kaliva lakahi-moꞋena ana egana hiyakahina be higa moyaꞋaidi hinahalamanena yadi gahe au velemoꞋena, ada kadu keke tamo hakwadi yadi gahe anafaiweya ginavekwageyeni.
16 Pois os homens juram pelo que lhes é superior, e o juramento, servindo de garantia, para eles, é o fim de toda contenda.
17 Yaubada yana leme faꞋina giwonadabadaba, ada nuwanuwana badi yana wonadabadaba guwana hinanuhagana amanadi hinahalamanena yana gahe au velemoꞋena, keke-moꞋa ginayawelini. Medema faꞋina giwonadabadaba againe Tauna ana egana kikaiwabu-moꞋena giyakahina.
17 Por isso, Deus, quando quis mostrar mais firmemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu propósito, se interpôs com juramento,
18 E, Yaubada yana wonadabadaba gisena kadu Tauna ana egana ana aiyakata gisena. Mena gaitoma luhei keke-moꞋa ginayawelidi, ada mena Tauna ana egana ana aiyakata kadu yana wonadabadaba againe kahalamanena Yaubada keke-moꞋa ginafwaya. Yaubada yana gahe toyogina ide agaideya hidede amine gisena faꞋina, ide kaꞋota be Yaubada againe kaveu amanadi adafaiweya kanaꞋasevatu toyogina, be gavaimi Yaubada yana leme faꞋina giwonadabadaba ada kalulauboda, medema kanakiveꞋavina.
18 para que, mediante duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, forte alento tenhamos nós que já corremos para o refúgio, a fim de lançar mão da esperança proposta;
19 — ausente —
19 a qual temos por âncora da alma, segura e firme e que penetra além do véu,
20 — ausente —
20 onde Jesus, como precursor, entrou por nós, tendo-se tornado sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.