Atos 7
YAUBADA BONANA VEYAO IVAGUNA Bona Iduna (VIV) vs NAA
1 Tu abaveyao ana tofaisewa adi tokaiwabu Sitiveni againe gitoliluvaluva gigayo, “KaꞋi badi tohawavemogatala higahe amine uhuluva?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Bana Sitiveni givebutu gilumamaledi gigayo, “Tobohiyakweyao kamakweyao, yaku gahe wananogalina. Tuwai-moꞋena Yaubada Tokaiwabu-moꞋa bwaneneda Abelahamo gilakayemaunina, bana babi ana egana lakahina Mesofotemiya againe gimiyami tu aimo keke gidana melala ana egana Helani againe gidamiyavehaila ana toveya.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 E, Yaubada bana againe gilakayemu gigahena gigayo, A yoꞋo kadu ya babi unanuyabuyabudi, ada babi saꞋeyana aimo ganahawavemogatalena amanadi againe unana.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ada Yaubada hidedemi gigahe-yo Abelahamo gilowoga fafali ana egana Kalidiya gihegena, ada bana tamana buye hina Helani againe himiyami. Himiyami tu tamana giꞋalika, ada muliya Yaubada hida babi kamimiyami againe giꞋiveninisena be giꞋela.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Hida babi againe giꞋela tu keke babi maꞋita gidaveleni be vaita gidagahe gidagayo, Hidevama yaku babi, keke-moꞋa. Keke gidaveleni tu giwonadabedabena gigayo, Hida babi Iya ganavele, oꞋeni kadu tova mulina a unumamomo hinatubuyemu amanadi ganaveledi. Ada hidedemi Yaubada giwonadabadaba ana toveya Abelahamo natuna keke.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Kadu Yaubada gigahena gigayo, Aimo tova mulina a unumamomo babi tulina yuwa lauveya hinamiyami, ada medede againe yadi tovehimeya agaidiya hinaveꞋagetoga be hinaluluyaꞋayaꞋalidi, ada hidedemi hinanunauwena malamala fowa hanaledi (400).
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Tu badi yoꞋo hinaveꞋagetogedi be hinakivekoyodi-ma matahiwadi Iya nimakuya hinavaina, ada tova mulina a yoꞋo meda babi-nadi hinanuyabuyabuna, ada hida babi againe hinaꞋela be hinahawadavadavaku. Hidedemi Yaubada Abelahamo againe gigahe.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Ada muliya Yaubada yana veyao Abelahamo againe gisena, ada givehimeyena be banaꞋe kadu ana unumamomo iyaꞋiyaya wowodiya hinatomogolohina, higa yana veyao ana iyaꞋiyaya. Ada Abelahamo Aisake giꞋivetubugina, ada ana aiyeta eita givaidi-yo iyaꞋiyayai-nadi wowone gitomogolohina. Meda anafaiweya Aisake natuna Yakobu wowone gitomogolohina, kadu Yakobu natuneyao kaliva tuwelo wowodiya gitomogolohina, badi bwanenedeyao kikaiwabudiyao.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 — ausente —
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 — ausente —
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Abavehimeya givaini-yo loka gilakayemu, Idifita Kenani giluyabudi ada moyaꞋaidi vita lakahina hinuhagana. Badi bwanenedeyao adiga keke.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Himiyami tu Yakobu aꞋa Idifita againe gidauda-ma valeyana ginogalini-yo, natuneyao higa bwanenedeyao medede againe giꞋiveninisedi, ada hidevama yadina nagona againe taidi hifaniyena.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Ada muliya yadina anavelu againe bana Yosefa tobohiyaneyao agaidiya giꞋivemogatalina higa bana tobohiyadi, ada bana Felo Yosefa ana unuma valeyadi ginogalina.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Au Yosefa tamana Yakobu againe venuwaꞋata giꞋiveninisena be higa banaꞋe kadu ana unuma matatabudi Idifita againe hinaꞋela hinamiyavehaila. Ada ana unuma adi kilagalaga seveniti-faifi (75).
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Ada au Yakobu Idifita againe gina gimiyavehaila ana unuma buyeꞋi, ada medede againe banaꞋe kadu natuneyao higa bwanenedeyao hiꞋalika.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Ma wowodi yadi melala ana egana Sekemu againe hiyewedi ada tomohuyehuyeya hihuyadi, tomohuyahuyai-nadi ma tuwai-moꞋena Abelahamo yoꞋo adi egana Hemo agaidiya mani againe gikimonena.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Malamala a gavaiyehi hihegedi tu Yaubada yana wonadabadaba ana tova giluvedaꞋufo, higa tuwaina Abelahamo againe giwonadabadaba be hida babi ana unumamomo ginaveledi. Ada wonadabadaba ana tovai-nadi giluvedaꞋufo againe, yada yoꞋo Idifita againe himoyaꞋai.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 HimoyamoyaꞋai himoyamoyaꞋai hinunauwena tu kini velugana Idifita againe givebutu givehimeya, tu Yosefa tuwaina giꞋalika-ma keke gidahalamaneni.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Bana yada yoꞋo gilololodi lakahina, ada bwanenedeyao giluyaꞋayaꞋalidi. Givehimeyedi be yadi fwefweya ivagudiyao kabuꞋavane hinahegedi ada hinaꞋalika faꞋina.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Ada hida vehimeya ana toveya Mosese gitubuga fwefweya tomoꞋaiwaka Yaubada matane. Ada vaikohi tohiye agaidiya hinana manuweya himiyamiyatagona.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Vaikohi tohiye gihavaidi-yo hisehobuyena be kabuꞋavane hiseni tu Felo natuna kwamayoku ginuhagana be gisilakahina, ada gifayayena be vaita tauna natuna amine.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Ada miIdifita yadi nuwahuya moyaꞋaina gisikuluye-Ꞌowona, ada yana gahe againe kadu yana gugai againe givekalivalakata.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Tu Mosese ana malamala foti (40) givaidi againe, nuwanuwana yana yoꞋo miIsileli ginaꞋitadi.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Au badi agaidiya gihobu ada kwanaIdifita saꞋeyana giꞋitana kwanaIsileli gimunumununa. Au gimadu gilugolegolena, ada kwanaIdifita nimana gifatana, ada gimunumunukoyokoyona tu giꞋalika.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Bana Mosese higa ginuwanuwa vaita tauna yana yoꞋo hidahalamaneni Yaubada bana Mosese nimane gidalugolegoledi, tu badi keke hidahalamaneni.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Au tova anavelu miIsileli adiꞋiselu buye hiveꞋafwaiki-ma giꞋitadi, ada nuwanuwana hinaꞋilova be hinaveyao faꞋina gigahedi gigayo, Omi kaliva wanogali! Omi watobohiyamiyao. Gavadi-yo taumiyao waveꞋakivekoyo?
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Tu bana kaliva saꞋeyana tobohiyana gikikivekoyona-ma Mosese giꞋatuhegena gigahena gigayo, O hakwadi giseni-yo higa vaita unavehimeyema unavedewayaugima?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 KaꞋi o nuwanuwa iya unaluveꞋalikaku, boiyesedi kwanaIdifita uluveꞋalikana amine?
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Ada Mosese kwanaIsileli yana gahe ginogalini-yo Idifita giꞋotayabuyabuna, ada gina babi ana egana Midiyani againe givekwanahawahawala. Ada medede againe ginagi be kaliva luhei giꞋivetubugidi.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Malamala foti (40) gihegedi tu tova saꞋeyana babigaga againe oya Sainai liline gimiyami tu lobama ana tovenuwaꞋata bana againe gilakayemu. Ai kabiꞋona saꞋeyana giyabela-vagata ada noyaꞋaina againe tovenuwaꞋata gilakayemu.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 — ausente —
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 — ausente —
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Bana Kaiwabu gigahena gigayo, Iya hidedei gamimiyami faꞋina abageya umidimidi-ma babi hawahawatana. Au a ageyafayafa uyau be useni. Hida babi hawahawatana, keke unakivebwaneneni.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 MiIdifita yaku yoꞋo kalivai-dina himunumunukoyokoyodi-ma Iya makewa gaꞋitana. MiIsileli yadi tagiya a ganogalina ada gahobuꞋela be ganalugolegoledi faꞋina. Au umidi, Idifita againe ganaꞋiveninise be unana.” Hidedemi Kaiwabu gigahe ada bana Sitiveni giyakahina.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Kadu Sitiveni yana laumamala ginauwena gigayo, “Tu bana hidevama Mosese ma badi miIsileli hikilowena faꞋina higahena higayo, O hakwadi giseni-yo higa vaita unavehimeyema unavedewayaugima? E, banaꞋe ma Yaubada Tauna giꞋiveninisena be ginavehimeyedi ada ginalugolegoledi. Au lobama ana tovenuwaꞋata awane givegidena, bana ai giyabela-vagata hinagene Mosese againe gilakayemu amanadi.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ada au banaꞋe miIsileli Idifita againe givegaꞋauledi. Aituha fifiwalana kadu abaveyaulowoga Idifita againe ada Lehaga Yabeyabelina againe gifaisewadi be givegaꞋauledi, ada babigaga againe hinunudadana-ma yana aituha fifiwalana ginunauwena malamala foti (40) agaidiya.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 KaduꞋe bana hidevama Mosese-nadi miIsileli gigahe-vagahidi gigayo, Aimo tova mulina Yaubada bonana ana toꞋawatalatalaina saꞋeyana omi yami yoꞋo hinafamiya ginakivemididina. Iya gakivetuvetunumi amine, meda bana ginakivetuvetunumi. Hidemi Mosese yana gahe.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Kadu bana Mosese ma babigaga againe miIsileli buye hivagaꞋauta. E, banaꞋe bwanenedeyao buye himiyami, ada oya Sainai againe gilaka lobama ana tovenuwaꞋata buye hilukahihi, ada Yaubada bonana miyamiya-vagahina ginogalina be ide agaideya ginasedamanena faꞋina.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Tu bwanenedeyao hidibutoyoga keke bonana hidaꞋabini, au bana hikilowena be nuwahinagediya hinuwanuwa vaita Idifita againe hinayewadi.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Hidedemi hinuwanuwa faꞋina Mosese tobohiyana Eloni againe higahe higayo, Kilumina yada viviluwa unabubudi be hinanagoyeda. Bana hidevama kaliva Mosese ma Idifita againe givegaꞋauleda amanadi bana hami gina? Keke kadahalamaneni.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Hidedemi bwanenedeyao higahe tu kilumina ana ita vaita bulumakau natudi amine hibubuna, ada kevakeva yadi abaveyao faꞋina hikabudi be kilumina hihawadavadavana. Kadu avemwamwala lakahina hisena be nimadi yana aibubuna hinahawaveyamumuyena faꞋina.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Tu Yaubada givekwaulaugedi ada gihegedi be ibadibadi lobameya hinahawadavadavadi. Ada au hihuluva Yaubada bonana ana toꞋawatalatalaina yadi buki againe toꞋawatalatalaina saꞋeyana gigahe amine gigayo,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Au omi mene kilumina wabubudi be higa wanahawadavadavadi. Viviluwa saꞋeyana ana egana Moloki, keke Iya faꞋikuya tu bana faꞋine falai waꞋavaꞋavaladadanena. Kadu ikilukiluma vaita badibadi amine wakilakahina, medema yami viviluwa ana egana Lefani yana gaitoma. Au yami ikilukiluma wahawadavadavadi faꞋina, ganawavimi be yuwa wanana lauveya, melala Babiloni yuwa fafaline wanavehawahawala.”
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Kadu Sitiveni yana laumamala ginunauwena gigayo, “Falai lakahina, Yaubada yana abamiyami, bwanenedeyao agaidiya babigaga againe gidauda, ada medema falai-nadi Yaubada yana miyami ana aituha yana yoꞋo hinafadiya. Ada Yaubada Mosese givehimeyena be gihawavetuvetununa amine falai-nadi hibubuna.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Himiyami tu muliya bwanenedeyao falai-nadi Yaubada yana abamiyami natudiyao agaidiya hisedamanena. Ada Mosese ana hilafa bana Yosuwa bwanenedeyao ginagoyedi be hida babi yoꞋo tulidiyao nimadiya hilemadi. E, Yaubada yoꞋo tulidiyao givenegadi be miIsileli yadi babi hilemadi, ada hina hiluku ana toveya falai-nadi kadu hinauwena be hida babi againe hikivemididina, ada au gidauda gidauda ginunauwena tokaiwabu Devida yana toveya.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Bana Devida aseꞋasena yamumuna Yaubada matane faꞋina Yaubada gihawaveyamumuyena, ada bana Devida giveꞋoꞋola gigayo, OꞋeni Yakobu bwanenema lakahina yana Yaubada. Iya nuwanuwaku ya abamiyami ganayogona faꞋina udahawahegeku be gadayogona.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Hidedemi Devida gigahe tu bana keke gidayogoni, au natuna Solomoni Yaubada yana manuwa giyogona.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Tu Yaubada Getane-moꞋane keke velemoꞋena kaliva manuwa hiyogona-ma agaidiya gidamiyami, keke. Hidema faꞋina Yaubada bonana ana toꞋawatalatalaina saꞋeyana awane tuwai-moꞋena gigahe gigayo,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 IyaꞋeku Yaubada Kaiwabu.
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Au keke amifaiweya, faꞋina hida lobama be babi ana gaitoma moyaꞋaina Iya Tauku nimakuya gabubuna.”
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Kadu Sitiveni miYuda yadi Koniselo agaidiya gigahe gigayo, “Omi tagami kuluna. Badi kaliva-kawowo Yaubada keke hidavetumaganeni, meda anafaiweya omiꞋiyao. Keke nuwanuwami Yaubada bonana wananogalini, kadu keke nuwanuwami BanaꞋe nuwami ginaꞋaiyauga. Bwanenemiyao hihuluva amine, meda anafaiweya omi wahuluhuluva. Tova moyaꞋaina AluꞋaluwa Mahalina wadibudibutoyogena.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Bwanenemiyao Yaubada bonana ana toꞋawatalatalaina moyaꞋaidi hikivekoyo-Ꞌowodi, keke tamo hakwadi againe hidahuluva hagihagina. Au badi toꞋawatalatalaina Yaubada yana Kaliva Mahamahalina yana hobuꞋela faꞋina higaheye-vagahina amanadi hiluveꞋalikadi, ada tova adamoya ahe gihobuꞋela-yo nibaineyao agaidiya wahawavemogatalena be au waluveꞋalikana.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Tuwai-moꞋena omi yami yoꞋo agaimiya Yaubada yana tovenuwaꞋata giꞋiveninisedi be hihobuꞋela, yana vehimeya bwanenemiyao giveledi ada omi agaimiya hisedamanena. Omi vehimeyai-nadi wavaina tu keke wadaꞋitaveꞋavini.” Au hidedei Sitiveni yana laumamala giluyabuna.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Tu badi Koniselo Sitiveni hida yana gahe hinogalini-yo hiꞋilaꞋa-manimanini gadodi hiꞋalamuhumuhuna.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Tu AluꞋaluwa Mahalina bana Sitiveni giluvaiyena ada lobameya giꞋitalele, au Yaubada yana mahalina veꞋakinamanamalina giꞋitana, kadu Yesu Yaubada iꞋatagine gimidimidi-ma giꞋitana.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Au gigahe gigayo, “WaꞋita! Lobama giꞋayavalina-ma gaꞋitana, kadu Bana TohobuꞋela Yaubada iꞋatagine gimidimidi-ma gaꞋitana.”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 — ausente —
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 — ausente —
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ada badi kabala againe hiꞋiꞋifihaga tu bana Sitiveni Kaiwabu againe gitagivedadaga gigayo, “Kaiwabu Yesu, aluꞋaluwaku unavaina.”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Hidedemi gigahe-yo tugana giveꞋetodonena ada gikova agona lakahina gigayo, “Kaiwabu, hida yadi koyona faꞋina keke badi agaidiya unalaufata.” Hidedemi gigahe-yo yawaina gihavaina. Ada au bana Saulo badi Sitiveni hitutuveꞋalikana-ma gihawaveyamumuyedi.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.