Lucas 15
ANUTUNING MIDI TOTANGAKA INGA'NI (UVH) vs ARA
1 Ka aming takis mamanggesi guk ka aming sansaramik titisi ka Farisi wari kadapmang mumungguk titisi ning yapma bibi' nakiamiaging wari Jisas ning midi nakonga Jisas ganang ungung abiging.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ka Farisi arantagim a Juda ning kadapmang tapni ning sasuk aming wari Jisas wari aming kadagasi u yangkagare guk mo' tugu' u kanga anasa' ning toging, ai fikifiki adi aming kadagang titisi wa yangkagare guk mo' tanga ngingeng kubap mera adisigok nana kubap nana ning guk wa indining fatara' ning toging.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ka Jisas wari Farisi wari midi ka u toging u yapma midi tipfara nua'ni ning tiamgu',
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 wa ning, aming nua'ni adi maga sipsip 100 ning ikngamting. Ka kubanik wari kapmo' surofara anga sebota'. Ka tuang wari sipsip u indangira yabota' ka kubanik wara'guk mokngang u kanga wa adi a kureng manga' ning touta' wa. Mokngang adi kubaniksa' u urosinga wa uring fungyanga base tanga wena tanga yarota'. Wenanga anganga katua sa' tota'.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Katuanga kaba karengsa' naknga ning tanga sipsip u bema barungnanga yongga' tubobu mabota'.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Ababanga yongganang i kadofinga adining amine a aming fam ka yong wara'ning dabiksa' u katiana fabanga kukyapma ning inota', maga urang sasu'negu' irosinga fuwenetik wa kami kuma' anga katuanga bema abarik yang. Wara' indi dabiksa' kabakni' karengsa' naknga tangsana tanga defakantam.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ka beng sini' torik kadapmang ka u titing ningsa' ka Anutuning yongganang wa kunim aming adindu' ningsa' titing. Kunim aming adi aming kamaganangni ka kadapmang didimeng giri kuma' tanga ira kadagang guk mokngang ning ikiting wara'siga' wa adi kabaksi' kareng kabi'gi' nakiting. A aming ka tim kadapmang kadagang tanga ira kadagang guk ikita' wari kaba tubobu tipfaranga inga' kadapmang kareng ubu tota' waraga' wa kunim aming adi kabaksi' kareng siamo' naknga mesisiringa girii beng sini' titing ning yanggu'.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Abanga nua'ni ka ning, taming nua'ni adi uningkim mambongni ten guk ka nua'ni wari mangfangam tota', wa taming adi waraga' sura kamang garinga sumu tanga wena tangkunang sini' fatota'. Tanga anganga uningkim u katuanga bema tanga wa kaba karengsa' nakota'.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Ning tanga tangsana kabi' tanga ananing amine a aming fam ka yong wara'ni u katiana ning inota', uningkim kubanik urang mangfanamgu' wa kami kuma' katuarik wara' naganing amine sidi abubu tanga nagok kabakni' karengsa' naknga tangsana tirik i mera nantam. Ning ina tanga marekanting.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Ka Anutuning yongganang undu' ningsa' titing. Anutuning kunung aming ensel adi aming ka tim kadagang tota' wari kaba faranga tubobu abota' waraga' wa kabaksi' kareng girii sini' nakiting ning yanggu'.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ka Jisas wari midi tipfara ka tim kuma' tiamgu' wara'ning unggung ka nua'bu ning yanggu', ka aming nua'ni adi mindine fama' guk.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ka mindingni mandangni wari babangsi' u ning anota', ai sibeng gu inga' indita' guning mambong u sabaranim ga' urang togung wa kami sabaranima nagata' undu' nanam titiga' nakarik. Ka babangsi' adi mindingni ning midi u naknga aiga tanga mindine fama'ga' mambong u sabaraimota'.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Ka mindingni mandangni adi beni wari mambong u amiinga manggaknanga kabi'sini' sa' iya' bene kuyane u ibinga marara yong kamani ironga mauta'. Anga ira beni ga' suknakubenga kadapmang kadagang sansaramik tanga uningkim mambong u waraga' kuma' tipmirisasu'nanga sigesa' irota'.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ka adi mambong kabi'guk mokngang sigesa' irota' wara'ganang ka kama tugumung wari yong ka wara'ganang u kadofota'. Ka adi uningkim mambong wa kuma' kayosasu'nota' wara' adi nana napa' tona ga' nafek sini' tanga sigesa' irota'.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ning tanga nasi' notik ning tonga aming kama unggungni nua'ni u anga kainga aming ka wari adining maga yaptatorangam wara'ning kane kadagang ga' nagira tonga kamota'. Ning tanga adi kane mumungguk kadagang u tanga ira dama undu' maga guk unggung dabik dekiaging.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 — ausente —
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 — ausente —
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Ningwara' kami na kama ka i kabinga sibeng ning yongganangga' tubobu mautik. Anga sibeng ganang do kadofinga ning anotik ga', o sibeng na Anutuganang kadagang tuguk a guganang undu' kadagang tuguk.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Wara' naga ningyara' wari guning sabaga kareng ka tim urang yaguk ningwara' nua'bu iik ning guk mokngang. Gu kane aming sige slev ningsa' ubu napma bema nipmiinga tagama irotik ning toutik.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ning tonga ning tanga marara yong ka u kabinga beni kaunga tubobu mauta'.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Ka mindingni wari ning anota', o sibeng na guning sabaga ka tim urang ikaruguk ning nua'bu mo' irotik. Mokngang na Anutu ganang a gu ganang undu' kadagang girii kuma' tuguk wara' guning sabaga ning nua' mo' napma nanotang.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ka mokngang, beni adi irosi tanga fikifiki adining nonda guk mo' kanga ira auta' wara' adi bibiri' naknga midi ka mindingni wari anota' u nakngam guk mo' tanga adining kane aming u ning katianota', ai sidi urapsa' unara anga kwi' kangkama inga'ni guk ka su a tungkum kareng ka gi' dasinga kuguk fideing wara'guk manggara fabanga ipmangamni'.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Ning tanga bulmakau uyamang bokni sa' ubu anga ura bema abani'. Kabakni' karengsa' nakem wara' indi dabiksa' tangsana tanga defakantam.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Beng sini' naganing sabana ka ya timinggi' sini' nibigu' wara' na irositangka sini' tanga ira wadigi' kuma' udep kumara nibigu' ning tonga ikitik. Ka adi ka' giri abanga nabinga tubobu kuma' bemnarik wara' indi kabakni' karengsa' nakantam. Ning ina kafakafa tangama bema tonga kaminga tangsana tanga mesisiringa girii tanga marafakanting.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Ka beni wari mindingni u bema kaminanga tangsana tanga marafakanting ganang ka mindingni tangandang udi feng ganang do fenganga' yongga' tubobu mabota'. Abanga yongganang u kadofinga ning tanga nakota' ka beni ning yak iyung bane ganang wa mime bibiri' ka kabaksi' kareng naknga tutugu ning u tonga faukanting wari' fakadofi sa' tota'.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 U naknga beni ning kane aming nua'ni katingana ning anikauta', ai mime ka sibeng ning yak ganang do wa nasi' tanga fatoing a.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ka kane aming wari ning anota', mo' kuyaga urang mugogu' wari tubobu abanga kadofara' kanga babangga wari ka' tubobu bema kaminanga kaba karengsa' naknga bulmakau bokni sa' ura tangsana tanga mesisiringa tanga wa mime u mera fatoyam wang.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Ka mindingni tangandang adi midi ka u naknga kaba kadagang naknga yak iyung wara'guk mo' anga amota', adi fugangsa' anga fideuta'. Ka beni wari fugangsa' anga fideuta' u kanga afanga midi kafakafa anididimanga yak iyung u amama ga' anota'.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Ka mokngang, mindingni adi barap tangkunang sini' tota' wara' adi beni u ning anota', sibeng na gugok ingging ira guning kane aming sige slev ningda'ning ira kane girii kama paramu' sini' tagama ira abarik. Abanga na guning midi undu' karangkang guk mo' titik mokngang sini'. Ka na kane girii ka ning u tagama ira abutik waraga' wa sibeng gu nasi'guk namitang. Abanga gu naga kabakna kareng naknga naganing amine guk tangsana titiga' keng ni namgung wa indeng, wara' gu kami tangsana u tanga defatang.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ka sabaga ka u abuinga kanga tangamarang wa adi kane guk mo' tagamita'. Mokngang, adi taming kadagasi guk kadapmang kadagang sansaramik tanga uningkim mambong girii amigung u sansaramik sa' kayosasu'nanga tipmiringa abara'. Ka gu adita' kabaka kareng naknga marara maga boknisa' ba ura tanga sangamarang.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 — ausente —
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 — ausente —
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.