Lucas 15
ANUTUNING MIDI TOTANGAKA INGA'NI (UVH) vs ACF
1 Ka aming takis mamanggesi guk ka aming sansaramik titisi ka Farisi wari kadapmang mumungguk titisi ning yapma bibi' nakiamiaging wari Jisas ning midi nakonga Jisas ganang ungung abiging.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ka Farisi arantagim a Juda ning kadapmang tapni ning sasuk aming wari Jisas wari aming kadagasi u yangkagare guk mo' tugu' u kanga anasa' ning toging, ai fikifiki adi aming kadagang titisi wa yangkagare guk mo' tanga ngingeng kubap mera adisigok nana kubap nana ning guk wa indining fatara' ning toging.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ka Jisas wari Farisi wari midi ka u toging u yapma midi tipfara nua'ni ning tiamgu',
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 wa ning, aming nua'ni adi maga sipsip 100 ning ikngamting. Ka kubanik wari kapmo' surofara anga sebota'. Ka tuang wari sipsip u indangira yabota' ka kubanik wara'guk mokngang u kanga wa adi a kureng manga' ning touta' wa. Mokngang adi kubaniksa' u urosinga wa uring fungyanga base tanga wena tanga yarota'. Wenanga anganga katua sa' tota'.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Katuanga kaba karengsa' naknga ning tanga sipsip u bema barungnanga yongga' tubobu mabota'.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Ababanga yongganang i kadofinga adining amine a aming fam ka yong wara'ning dabiksa' u katiana fabanga kukyapma ning inota', maga urang sasu'negu' irosinga fuwenetik wa kami kuma' anga katuanga bema abarik yang. Wara' indi dabiksa' kabakni' karengsa' naknga tangsana tanga defakantam.
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ka beng sini' torik kadapmang ka u titing ningsa' ka Anutuning yongganang wa kunim aming adindu' ningsa' titing. Kunim aming adi aming kamaganangni ka kadapmang didimeng giri kuma' tanga ira kadagang guk mokngang ning ikiting wara'siga' wa adi kabaksi' kareng kabi'gi' nakiting. A aming ka tim kadapmang kadagang tanga ira kadagang guk ikita' wari kaba tubobu tipfaranga inga' kadapmang kareng ubu tota' waraga' wa kunim aming adi kabaksi' kareng siamo' naknga mesisiringa girii beng sini' titing ning yanggu'.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Abanga nua'ni ka ning, taming nua'ni adi uningkim mambongni ten guk ka nua'ni wari mangfangam tota', wa taming adi waraga' sura kamang garinga sumu tanga wena tangkunang sini' fatota'. Tanga anganga uningkim u katuanga bema tanga wa kaba karengsa' nakota'.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Ning tanga tangsana kabi' tanga ananing amine a aming fam ka yong wara'ni u katiana ning inota', uningkim kubanik urang mangfanamgu' wa kami kuma' katuarik wara' naganing amine sidi abubu tanga nagok kabakni' karengsa' naknga tangsana tirik i mera nantam. Ning ina tanga marekanting.
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Ka Anutuning yongganang undu' ningsa' titing. Anutuning kunung aming ensel adi aming ka tim kadagang tota' wari kaba faranga tubobu abota' waraga' wa kabaksi' kareng girii sini' nakiting ning yanggu'.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ka Jisas wari midi tipfara ka tim kuma' tiamgu' wara'ning unggung ka nua'bu ning yanggu', ka aming nua'ni adi mindine fama' guk.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Ka mindingni mandangni wari babangsi' u ning anota', ai sibeng gu inga' indita' guning mambong u sabaranim ga' urang togung wa kami sabaranima nagata' undu' nanam titiga' nakarik. Ka babangsi' adi mindingni ning midi u naknga aiga tanga mindine fama'ga' mambong u sabaraimota'.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Ka mindingni mandangni adi beni wari mambong u amiinga manggaknanga kabi'sini' sa' iya' bene kuyane u ibinga marara yong kamani ironga mauta'. Anga ira beni ga' suknakubenga kadapmang kadagang sansaramik tanga uningkim mambong u waraga' kuma' tipmirisasu'nanga sigesa' irota'.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ka adi mambong kabi'guk mokngang sigesa' irota' wara'ganang ka kama tugumung wari yong ka wara'ganang u kadofota'. Ka adi uningkim mambong wa kuma' kayosasu'nota' wara' adi nana napa' tona ga' nafek sini' tanga sigesa' irota'.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Ning tanga nasi' notik ning tonga aming kama unggungni nua'ni u anga kainga aming ka wari adining maga yaptatorangam wara'ning kane kadagang ga' nagira tonga kamota'. Ning tanga adi kane mumungguk kadagang u tanga ira dama undu' maga guk unggung dabik dekiaging.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 — ausente —
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 — ausente —
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ningwara' kami na kama ka i kabinga sibeng ning yongganangga' tubobu mautik. Anga sibeng ganang do kadofinga ning anotik ga', o sibeng na Anutuganang kadagang tuguk a guganang undu' kadagang tuguk.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Wara' naga ningyara' wari guning sabaga kareng ka tim urang yaguk ningwara' nua'bu iik ning guk mokngang. Gu kane aming sige slev ningsa' ubu napma bema nipmiinga tagama irotik ning toutik.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Ning tonga ning tanga marara yong ka u kabinga beni kaunga tubobu mauta'.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ka mindingni wari ning anota', o sibeng na guning sabaga ka tim urang ikaruguk ning nua'bu mo' irotik. Mokngang na Anutu ganang a gu ganang undu' kadagang girii kuma' tuguk wara' guning sabaga ning nua' mo' napma nanotang.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ka mokngang, beni adi irosi tanga fikifiki adining nonda guk mo' kanga ira auta' wara' adi bibiri' naknga midi ka mindingni wari anota' u nakngam guk mo' tanga adining kane aming u ning katianota', ai sidi urapsa' unara anga kwi' kangkama inga'ni guk ka su a tungkum kareng ka gi' dasinga kuguk fideing wara'guk manggara fabanga ipmangamni'.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Ning tanga bulmakau uyamang bokni sa' ubu anga ura bema abani'. Kabakni' karengsa' nakem wara' indi dabiksa' tangsana tanga defakantam.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Beng sini' naganing sabana ka ya timinggi' sini' nibigu' wara' na irositangka sini' tanga ira wadigi' kuma' udep kumara nibigu' ning tonga ikitik. Ka adi ka' giri abanga nabinga tubobu kuma' bemnarik wara' indi kabakni' karengsa' nakantam. Ning ina kafakafa tangama bema tonga kaminga tangsana tanga mesisiringa girii tanga marafakanting.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Ka beni wari mindingni u bema kaminanga tangsana tanga marafakanting ganang ka mindingni tangandang udi feng ganang do fenganga' yongga' tubobu mabota'. Abanga yongganang u kadofinga ning tanga nakota' ka beni ning yak iyung bane ganang wa mime bibiri' ka kabaksi' kareng naknga tutugu ning u tonga faukanting wari' fakadofi sa' tota'.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 U naknga beni ning kane aming nua'ni katingana ning anikauta', ai mime ka sibeng ning yak ganang do wa nasi' tanga fatoing a.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ka kane aming wari ning anota', mo' kuyaga urang mugogu' wari tubobu abanga kadofara' kanga babangga wari ka' tubobu bema kaminanga kaba karengsa' naknga bulmakau bokni sa' ura tangsana tanga mesisiringa tanga wa mime u mera fatoyam wang.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Ka mindingni tangandang adi midi ka u naknga kaba kadagang naknga yak iyung wara'guk mo' anga amota', adi fugangsa' anga fideuta'. Ka beni wari fugangsa' anga fideuta' u kanga afanga midi kafakafa anididimanga yak iyung u amama ga' anota'.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Ka mokngang, mindingni adi barap tangkunang sini' tota' wara' adi beni u ning anota', sibeng na gugok ingging ira guning kane aming sige slev ningda'ning ira kane girii kama paramu' sini' tagama ira abarik. Abanga na guning midi undu' karangkang guk mo' titik mokngang sini'. Ka na kane girii ka ning u tagama ira abutik waraga' wa sibeng gu nasi'guk namitang. Abanga gu naga kabakna kareng naknga naganing amine guk tangsana titiga' keng ni namgung wa indeng, wara' gu kami tangsana u tanga defatang.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ka sabaga ka u abuinga kanga tangamarang wa adi kane guk mo' tagamita'. Mokngang, adi taming kadagasi guk kadapmang kadagang sansaramik tanga uningkim mambong girii amigung u sansaramik sa' kayosasu'nanga tipmiringa abara'. Ka gu adita' kabaka kareng naknga marara maga boknisa' ba ura tanga sangamarang.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 — ausente —
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 — ausente —
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.