Romanos 14
uth (UTH) vs NVT
1 Go̱ks no̱ yan-dor ye̱ she̱r-mo̱ u̱n ye̱ ro̱tte̱ u̱r-be̱e̱b á. No̱ jar ma-to̱ su̱nu̱ no̱ u̱rege̱ barag-se u̱n ye̱ no̱mo̱g u̱n ho̱n u̱n se ma no̱ ne̱ á.
1 Aceitem os que são fracos na fé e não discutam sobre as opiniões deles acerca do que é certo ou errado.
2 Sha-mo̱ ka, u̱n raag-o gaan, wu̱ ken ko-wan-dor-wu̱ ro̱ m-hyan, wu̱a hoks m-re̱ u̱n ko̱ yo ke rii-yo m-re̱ yo. O̱ ken raag-o̱ komo ko-wan-dor-wu̱ ro̱tte̱ m-she̱r u̱n hur-u̱r gaan be-de u̱n rem-se Shir co̱ne̱ á, ro̱ m-hyan Shir we̱ne̱g na m-ti m-ap.
2 Por exemplo, um irmão crê que não é errado comer qualquer coisa. Outro, porém, que é mais fraco, come somente legumes e verduras.
3 Wu̱ ro̱ m-hoks m-re̱ u̱n ko̱ yo ke rii-yo m-re̱ yo à, mo̱sse̱ m-ap ne̱, taase wu̱ muut wu̱ a hoks m-re̱ á hwaa. Komo wu̱ ro̱ m-hoks m-re̱ u̱n ko̱ yo ke rii-yo m-re̱ yo á, taase wu̱ piishe̱ wu̱ ro̱ m-hoks m-re̱ à u̱t-ma, remen Shir go̱kste̱ wu̱.
3 Quem se sente à vontade para comer de tudo não deve desprezar quem não o faz. E quem não come certos alimentos não deve condenar quem o faz, pois Deus os aceitou.
4 ¿Wo̱ ro̱ wa ne̱ o piishite̱ wan-gu̱w-mo̱ u̱n wu̱ ken wu̱ u̱t-ma? Ko̱ wu̱ no̱mo̱g kashi m-se̱nge̱ be-de Shir, ko̱ wu̱ no̱m á to̱ ma u̱n ko-ya-o-hur to̱ ka wu̱ piishité̱ wu̱ u̱t-ma. Wu̱a hoks m-e̱s, Wan-Ko̱yan 'ye wu̱ u̱r-ho̱.
4 Quem são vocês para condenar os servos de outra pessoa? O senhor deles julgará se estão em pé ou se caíram. E, com a ajuda de Deus, ficarão em pé e receberão a aprovação dele.
5 Mo̱ ken sha-mo̱ mo̱ ka, wu̱ ken wu̱ ro̱ m-hyan u̱n de ken ho̱-de u̱r-bon ne̱ arge̱ de ken ho̱-de. U̱n hyan o̱ u̱n wu̱ ken wu̱ ne̱ u̱t-ho̱ myet gaan to̱. Ko̱ wu̱ ke wu̱ sher u̱n yo ro̱ u̱n hur-de u̱n wu̱ à. No̱m no̱ kaane̱ ba u̱n piishe̱ ye̱ ken u̱t-ma.
5 Da mesma forma, há quem considere um dia mais sagrado que outro, enquanto outros acreditam que todos os dias são iguais. Cada um deve estar plenamente convicto do que faz.
6 Ye̱ ro̱ m-ze̱e̱ de ken ho̱-de jiishte̱ de ken à, ye̱ ro̱ m-no̱m kaane̱ ye̱ ye'et Wan-Ko̱yan m-se̱k. Ye̱ ro̱ m-re̱ u̱n ko̱yan à, ro̱ m-no̱m kaane̱ ye̱ ye'et Wan-Ko̱yan m-se̱k, remen ye̱ u̱r-bo̱ngo̱n de Shir u̱n ka rii-to̱ m-re̱ to̱. Ye̱ ro̱ m-re̱ u̱n ko̱yan á, ro̱ m-no̱m kaane̱ ye̱ ye'et Wan-Ko̱yan m-se̱k, ye̱ ro̱ komo u̱n bo̱ngo̱n-de Shir.
6 Quem adora a Deus num dia especial o faz para honrá-lo. Quem come qualquer tipo de alimento também o faz para honrar o Senhor, uma vez que dá graças a Deus antes de comer. E quem se recusa a comer certos alimentos deseja, igualmente, agradar ao Senhor e por isso dá graças a Deus.
7 Yanze remen hi u̱n na cot a ro̱tte̱ m-ho̱o̱g á, komo yanze remen morya-o̱ u̱n hi u̱n na cot a ro̱tte̱ m-mar á.
7 Pois não vivemos nem morremos para nós mesmos.
8 U̱rege̱ a m-ho̱o̱g ne̱, a u̱n no̱m mo̱ remen a ye'et Wan-Ko̱yan m-se̱k. U̱rege̱ ne̱ mar-mo̱, a mer remen a ye'et Wan-Ko̱yan m-se̱k. Remen kaane̱, ko̱ a u̱n ho̱o̱g ne̱, ko̱ ba u̱n ho̱o̱g, na ye̱ ma Wan-Ko̱yan ye̱.
8 Se vivemos, é para honrar o Senhor. E, se morremos, é para honrar o Senhor. Portanto, quer vivamos, quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Kiristi marag, wu̱ ine̱ komo u̱n ho̱o̱g ne̱ remen wu̱ waragté̱ Wan-Ko̱yan be-de u̱n ye̱ ro̱ margan-ne̱ à u̱n ye̱ ro̱ u̱n ho̱o̱g ne̱ à.
9 Por isso Cristo morreu e ressuscitou, para ser Senhor tanto dos vivos como dos mortos.
10 No̱ piishe̱ ne̱t u̱t-ma á. No̱ komo, taase ko̱ wan-gaan be-u̱r no̱, wu̱ ro̱ m-ti m-ap á, wu̱ piishe̱ o̱r u̱n wu̱ u̱t-ma wu̱ ro̱ u̱n ti m-ap à. Remen myet-m na a es be-de Shir wu̱ he na m-piishe̱ u̱t-ma à.
10 Então por que você julga outro irmão? Por que o despreza? Lembre-se de que todos nós compareceremos diante do tribunal de Deus,
11 Ma-to̱ Shir ze̱e̱g:
11 pois as Escrituras dizem: “‘Tão certo como eu vivo’, diz o Senhor, ‘todo joelho se dobrará para mim, e toda língua declarará lealdade a Deus’”.
12 Cas ma-u̱t ro̱, ko̱wan be-u̱r na a ru̱re̱ Shir rii-yo wu̱ no̱me̱ à. A yaksu̱ru̱ Shir piish u̱t-ma.
12 Assim, cada um de nós será responsável por sua vida diante de Deus.
13 Remen kaane̱, bo̱ ro̱ Shir wu̱ cot, wu̱ he u̱n piishe̱ u̱n ko̱wan u̱t-ma à. A yagu̱ no̱ sabu̱rse̱ u̱n o̱r na ne̱ yan-dor. Amba hwo̱ no̱ hur-u̱t no̱ u̱nze no̱a no̱m rii-yo he rwo̱ u̱n o̱r no̱ ne̱ no̱m u̱r-ba'as á.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Em vez disso, resolvam viver de modo a nunca fazer um irmão tropeçar e cair.
14 Bo̱ u̱m ro̱ wu̱ ma Ye̱so Wan-Ko̱yan à, me̱ no̱ m-ru̱re̱ u̱n ka rem-se. U̱m nak u̱n hur u̱n de ko̱ yo ke rii-yo m-re̱ yo, ro̱ u̱r-bon ne̱. Amba u̱rege̱ wu̱ ken wu̱ ze̱e̱g, “Me̱ re'e̱ ka rii-yo m-re̱ yo̱, man no̱m rii-yo ba u̱r-bon be-de Shir.” Ba'as-de wu̱ re'e̱ ka rii-yo.
14 Eu sei, e estou convencido com base na autoridade do Senhor Jesus, que nenhum alimento é por si mesmo impuro. Mas, se alguém considera errado ingerir determinado alimento, para essa pessoa ele é impuro.
15 U̱rege̱ wo̱ u̱n naas u̱n hur-de u̱n wu̱ ken wu̱ remen rii-yo wo̱ m-re̱ à, wo̱ was u̱n wu̱ ne̱ o̱ ka á. Taase rii-yo wo̱ m-re̱ à yo warag wo̱ co̱w-yo u̱n sabu̱rse̱ u̱n o̱r ru, wu̱ Kiristi mare̱ remen u̱n wu̱ à.
15 E, se outro irmão se aflige em razão do que você come, ao ingerir esse alimento você não age com amor. Não deixe que sua comida seja a causa da perdição de alguém por quem Cristo morreu.
16 Taase no̱ yage̱ rii-yo no̱ o-hyan yo u̱r-bon yo à, a cept ma-u̱t yo̱-to̱ to̱ u̱n yo.
16 Desse modo, você não será criticado por fazer algo que, a seu ver, é bom.
17 Gwo̱mo-to̱ Shir ba ma-to̱ m-re̱ m-swo̱ ne̱ to̱ á, ma-to̱ u̱n kashi u̱r-she'et de, u̱n gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-hur ne̱, u̱n me̱n-u̱t pus-to̱ ne̱ to̱ Ku̱kt-o̱ Shir ro̱ m-'ya à.
17 Pois o reino de Deus não diz respeito ao que comemos ou bebemos, mas a uma vida de justiça, paz e alegria no Espírito Santo.
18 Myet wu̱ ro̱ m-no̱me̱ u̱n Kiristi m-se̱nge̱ u̱n ka bu̱-yo à, wu̱ ro̱ m-gwu̱'u̱rse̱ u̱n Shir u̱r-hur, komo hun-ne̱ a ho'os u̱r-hur u̱n wu̱ ne̱.
18 Se servirem a Cristo com essa atitude, agradarão a Deus e também receberão a aprovação das pessoas.
19 Remen kaane̱, a nom no̱ se̱nge̱-mo̱ u̱n rii-yo he m-hante̱ she'et-de u̱n ba u̱t-ween à. A nom no̱ se̱nge̱-mo̱ u̱n rii-yo he m-hante̱ o̱r na ne̱ jaab-o̱ u̱t-me̱n à.
19 Portanto, tenhamos como alvo a harmonia e procuremos edificar uns aos outros.
20 No̱ naas yo Shir no̱me̱ remen rii-yo m-re̱ á. A hoks m-re̱ u̱n ko̱yan, amba wo̱ nepse̱ rii-yo o he m-re̱ à, yoa warag rii-yo u̱r-pu̱kse̱ u̱r-ba'as ne̱ be-de u̱n wu̱ ken yagu̱ yo.
20 Não destruam a obra de Deus por causa da comida. Embora todos os alimentos sejam aceitáveis, é errado comer algo que leve alguém a tropeçar.
21 A jiish u̱r-bon wo̱ yage̱ ti m-ap, u̱n swo̱ m-ke̱ ne̱, ko̱ no̱m u̱n yo ken rii-yo yo he m-rwo̱ u̱n o̱r ru u̱r-ba'as à.
21 É melhor deixar de comer carne, ou de beber vinho, ou de fazer qualquer outra coisa que leve um irmão a tropeçar.
22 Myet bo̱ u̱n yo she̱r-m ru ro̱ mo̱sse̱ u̱n ka rem-se ne̱ à, e̱ss u̱n hur u̱n du cot se̱ Shir. Ko-ya-o-zak-wu̱ wu̱ hur-de u̱n wu̱ kapse̱ wu̱ á, mo̱sse̱ u̱n rem-se wu̱ de̱kke̱ ba'as-to̱ á.
22 Você tem direito a suas convicções, mas guarde isso entre você e Deus. Felizes são aqueles que não se sentem culpados por fazer algo que consideram correto.
23 Amba ne̱t-wu̱ hur-de u̱n wu̱ ro̱ ho'ose̱ sak u̱n yo wu̱ ro̱ m-re̱ ne̱ á, wu̱ ro̱ u̱n egne̱ u̱n hi u̱n de u̱n wu̱ o-sabre̱ be-de Shir. Me̱ u̱n ze̱e̱ kaane̱ remen rii-yo wu̱ ro̱ m-no̱m à wu̱ e̱s be-de m-she̱r á. Komo myet rii-yo e̱se̱ be-de m-she̱r á, ba'as-de.
23 Mas, se você tem dúvidas quanto ao que deve ou não comer, será culpado se comer, pois vai contra suas convicções. Se faz qualquer coisa sem convicção, está pecando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.