Romanos 14
uth (UTH) vs ARA
1 Go̱ks no̱ yan-dor ye̱ she̱r-mo̱ u̱n ye̱ ro̱tte̱ u̱r-be̱e̱b á. No̱ jar ma-to̱ su̱nu̱ no̱ u̱rege̱ barag-se u̱n ye̱ no̱mo̱g u̱n ho̱n u̱n se ma no̱ ne̱ á.
1 Acolhei ao que é débil na fé, não, porém, para discutir opiniões.
2 Sha-mo̱ ka, u̱n raag-o gaan, wu̱ ken ko-wan-dor-wu̱ ro̱ m-hyan, wu̱a hoks m-re̱ u̱n ko̱ yo ke rii-yo m-re̱ yo. O̱ ken raag-o̱ komo ko-wan-dor-wu̱ ro̱tte̱ m-she̱r u̱n hur-u̱r gaan be-de u̱n rem-se Shir co̱ne̱ á, ro̱ m-hyan Shir we̱ne̱g na m-ti m-ap.
2 Um crê que de tudo pode comer, mas o débil come legumes;
3 Wu̱ ro̱ m-hoks m-re̱ u̱n ko̱ yo ke rii-yo m-re̱ yo à, mo̱sse̱ m-ap ne̱, taase wu̱ muut wu̱ a hoks m-re̱ á hwaa. Komo wu̱ ro̱ m-hoks m-re̱ u̱n ko̱ yo ke rii-yo m-re̱ yo á, taase wu̱ piishe̱ wu̱ ro̱ m-hoks m-re̱ à u̱t-ma, remen Shir go̱kste̱ wu̱.
3 quem come não despreze o que não come; e o que não come não julgue o que come, porque Deus o acolheu.
4 ¿Wo̱ ro̱ wa ne̱ o piishite̱ wan-gu̱w-mo̱ u̱n wu̱ ken wu̱ u̱t-ma? Ko̱ wu̱ no̱mo̱g kashi m-se̱nge̱ be-de Shir, ko̱ wu̱ no̱m á to̱ ma u̱n ko-ya-o-hur to̱ ka wu̱ piishité̱ wu̱ u̱t-ma. Wu̱a hoks m-e̱s, Wan-Ko̱yan 'ye wu̱ u̱r-ho̱.
4 Quem és tu que julgas o servo alheio? Para o seu próprio senhor está em pé ou cai; mas estará em pé, porque o Senhor é poderoso para o suster.
5 Mo̱ ken sha-mo̱ mo̱ ka, wu̱ ken wu̱ ro̱ m-hyan u̱n de ken ho̱-de u̱r-bon ne̱ arge̱ de ken ho̱-de. U̱n hyan o̱ u̱n wu̱ ken wu̱ ne̱ u̱t-ho̱ myet gaan to̱. Ko̱ wu̱ ke wu̱ sher u̱n yo ro̱ u̱n hur-de u̱n wu̱ à. No̱m no̱ kaane̱ ba u̱n piishe̱ ye̱ ken u̱t-ma.
5 Um faz diferença entre dia e dia; outro julga iguais todos os dias. Cada um tenha opinião bem-definida em sua própria mente.
6 Ye̱ ro̱ m-ze̱e̱ de ken ho̱-de jiishte̱ de ken à, ye̱ ro̱ m-no̱m kaane̱ ye̱ ye'et Wan-Ko̱yan m-se̱k. Ye̱ ro̱ m-re̱ u̱n ko̱yan à, ro̱ m-no̱m kaane̱ ye̱ ye'et Wan-Ko̱yan m-se̱k, remen ye̱ u̱r-bo̱ngo̱n de Shir u̱n ka rii-to̱ m-re̱ to̱. Ye̱ ro̱ m-re̱ u̱n ko̱yan á, ro̱ m-no̱m kaane̱ ye̱ ye'et Wan-Ko̱yan m-se̱k, ye̱ ro̱ komo u̱n bo̱ngo̱n-de Shir.
6 Quem distingue entre dia e dia para o Senhor o faz; e quem come para o Senhor come, porque dá graças a Deus; e quem não come para o Senhor não come e dá graças a Deus.
7 Yanze remen hi u̱n na cot a ro̱tte̱ m-ho̱o̱g á, komo yanze remen morya-o̱ u̱n hi u̱n na cot a ro̱tte̱ m-mar á.
7 Porque nenhum de nós vive para si mesmo, nem morre para si.
8 U̱rege̱ a m-ho̱o̱g ne̱, a u̱n no̱m mo̱ remen a ye'et Wan-Ko̱yan m-se̱k. U̱rege̱ ne̱ mar-mo̱, a mer remen a ye'et Wan-Ko̱yan m-se̱k. Remen kaane̱, ko̱ a u̱n ho̱o̱g ne̱, ko̱ ba u̱n ho̱o̱g, na ye̱ ma Wan-Ko̱yan ye̱.
8 Porque, se vivemos, para o Senhor vivemos; se morremos, para o Senhor morremos. Quer, pois, vivamos ou morramos, somos do Senhor.
9 Kiristi marag, wu̱ ine̱ komo u̱n ho̱o̱g ne̱ remen wu̱ waragté̱ Wan-Ko̱yan be-de u̱n ye̱ ro̱ margan-ne̱ à u̱n ye̱ ro̱ u̱n ho̱o̱g ne̱ à.
9 Foi precisamente para esse fim que Cristo morreu e ressurgiu: para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.
10 No̱ piishe̱ ne̱t u̱t-ma á. No̱ komo, taase ko̱ wan-gaan be-u̱r no̱, wu̱ ro̱ m-ti m-ap á, wu̱ piishe̱ o̱r u̱n wu̱ u̱t-ma wu̱ ro̱ u̱n ti m-ap à. Remen myet-m na a es be-de Shir wu̱ he na m-piishe̱ u̱t-ma à.
10 Tu, porém, por que julgas teu irmão? E tu, por que desprezas o teu? Pois todos compareceremos perante o tribunal de Deus.
11 Ma-to̱ Shir ze̱e̱g:
11 Como está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará louvores a Deus.
12 Cas ma-u̱t ro̱, ko̱wan be-u̱r na a ru̱re̱ Shir rii-yo wu̱ no̱me̱ à. A yaksu̱ru̱ Shir piish u̱t-ma.
12 Assim, pois, cada um de nós dará contas de si mesmo a Deus.
13 Remen kaane̱, bo̱ ro̱ Shir wu̱ cot, wu̱ he u̱n piishe̱ u̱n ko̱wan u̱t-ma à. A yagu̱ no̱ sabu̱rse̱ u̱n o̱r na ne̱ yan-dor. Amba hwo̱ no̱ hur-u̱t no̱ u̱nze no̱a no̱m rii-yo he rwo̱ u̱n o̱r no̱ ne̱ no̱m u̱r-ba'as á.
13 Não nos julguemos mais uns aos outros; pelo contrário, tomai o propósito de não pordes tropeço ou escândalo ao vosso irmão.
14 Bo̱ u̱m ro̱ wu̱ ma Ye̱so Wan-Ko̱yan à, me̱ no̱ m-ru̱re̱ u̱n ka rem-se. U̱m nak u̱n hur u̱n de ko̱ yo ke rii-yo m-re̱ yo, ro̱ u̱r-bon ne̱. Amba u̱rege̱ wu̱ ken wu̱ ze̱e̱g, “Me̱ re'e̱ ka rii-yo m-re̱ yo̱, man no̱m rii-yo ba u̱r-bon be-de Shir.” Ba'as-de wu̱ re'e̱ ka rii-yo.
14 Eu sei e estou persuadido, no Senhor Jesus, de que nenhuma coisa é de si mesma impura, salvo para aquele que assim a considera; para esse é impura.
15 U̱rege̱ wo̱ u̱n naas u̱n hur-de u̱n wu̱ ken wu̱ remen rii-yo wo̱ m-re̱ à, wo̱ was u̱n wu̱ ne̱ o̱ ka á. Taase rii-yo wo̱ m-re̱ à yo warag wo̱ co̱w-yo u̱n sabu̱rse̱ u̱n o̱r ru, wu̱ Kiristi mare̱ remen u̱n wu̱ à.
15 Se, por causa de comida, o teu irmão se entristece, já não andas segundo o amor fraternal. Por causa da tua comida, não faças perecer aquele a favor de quem Cristo morreu.
16 Taase no̱ yage̱ rii-yo no̱ o-hyan yo u̱r-bon yo à, a cept ma-u̱t yo̱-to̱ to̱ u̱n yo.
16 Não seja, pois, vituperado o vosso bem.
17 Gwo̱mo-to̱ Shir ba ma-to̱ m-re̱ m-swo̱ ne̱ to̱ á, ma-to̱ u̱n kashi u̱r-she'et de, u̱n gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-hur ne̱, u̱n me̱n-u̱t pus-to̱ ne̱ to̱ Ku̱kt-o̱ Shir ro̱ m-'ya à.
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 Myet wu̱ ro̱ m-no̱me̱ u̱n Kiristi m-se̱nge̱ u̱n ka bu̱-yo à, wu̱ ro̱ m-gwu̱'u̱rse̱ u̱n Shir u̱r-hur, komo hun-ne̱ a ho'os u̱r-hur u̱n wu̱ ne̱.
18 Aquele que deste modo serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Remen kaane̱, a nom no̱ se̱nge̱-mo̱ u̱n rii-yo he m-hante̱ she'et-de u̱n ba u̱t-ween à. A nom no̱ se̱nge̱-mo̱ u̱n rii-yo he m-hante̱ o̱r na ne̱ jaab-o̱ u̱t-me̱n à.
19 Assim, pois, seguimos as coisas da paz e também as da edificação de uns para com os outros.
20 No̱ naas yo Shir no̱me̱ remen rii-yo m-re̱ á. A hoks m-re̱ u̱n ko̱yan, amba wo̱ nepse̱ rii-yo o he m-re̱ à, yoa warag rii-yo u̱r-pu̱kse̱ u̱r-ba'as ne̱ be-de u̱n wu̱ ken yagu̱ yo.
20 Não destruas a obra de Deus por causa da comida. Todas as coisas, na verdade, são limpas, mas é mau para o homem o comer com escândalo.
21 A jiish u̱r-bon wo̱ yage̱ ti m-ap, u̱n swo̱ m-ke̱ ne̱, ko̱ no̱m u̱n yo ken rii-yo yo he m-rwo̱ u̱n o̱r ru u̱r-ba'as à.
21 É bom não comer carne, nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa com que teu irmão venha a tropeçar [ou se ofender ou se enfraquecer].
22 Myet bo̱ u̱n yo she̱r-m ru ro̱ mo̱sse̱ u̱n ka rem-se ne̱ à, e̱ss u̱n hur u̱n du cot se̱ Shir. Ko-ya-o-zak-wu̱ wu̱ hur-de u̱n wu̱ kapse̱ wu̱ á, mo̱sse̱ u̱n rem-se wu̱ de̱kke̱ ba'as-to̱ á.
22 A fé que tens, tem-na para ti mesmo perante Deus. Bem-aventurado é aquele que não se condena naquilo que aprova.
23 Amba ne̱t-wu̱ hur-de u̱n wu̱ ro̱ ho'ose̱ sak u̱n yo wu̱ ro̱ m-re̱ ne̱ á, wu̱ ro̱ u̱n egne̱ u̱n hi u̱n de u̱n wu̱ o-sabre̱ be-de Shir. Me̱ u̱n ze̱e̱ kaane̱ remen rii-yo wu̱ ro̱ m-no̱m à wu̱ e̱s be-de m-she̱r á. Komo myet rii-yo e̱se̱ be-de m-she̱r á, ba'as-de.
23 Mas aquele que tem dúvidas é condenado se comer, porque o que faz não provém de fé; e tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.