Romanos 14
uth (UTH) vs NVI
1 Go̱ks no̱ yan-dor ye̱ she̱r-mo̱ u̱n ye̱ ro̱tte̱ u̱r-be̱e̱b á. No̱ jar ma-to̱ su̱nu̱ no̱ u̱rege̱ barag-se u̱n ye̱ no̱mo̱g u̱n ho̱n u̱n se ma no̱ ne̱ á.
1 Aceitem o que é fraco na fé, sem discutir assuntos controvertidos.
2 Sha-mo̱ ka, u̱n raag-o gaan, wu̱ ken ko-wan-dor-wu̱ ro̱ m-hyan, wu̱a hoks m-re̱ u̱n ko̱ yo ke rii-yo m-re̱ yo. O̱ ken raag-o̱ komo ko-wan-dor-wu̱ ro̱tte̱ m-she̱r u̱n hur-u̱r gaan be-de u̱n rem-se Shir co̱ne̱ á, ro̱ m-hyan Shir we̱ne̱g na m-ti m-ap.
2 Um crê que pode comer de tudo; já outro, cuja fé é fraca, come apenas alimentos vegetais.
3 Wu̱ ro̱ m-hoks m-re̱ u̱n ko̱ yo ke rii-yo m-re̱ yo à, mo̱sse̱ m-ap ne̱, taase wu̱ muut wu̱ a hoks m-re̱ á hwaa. Komo wu̱ ro̱ m-hoks m-re̱ u̱n ko̱ yo ke rii-yo m-re̱ yo á, taase wu̱ piishe̱ wu̱ ro̱ m-hoks m-re̱ à u̱t-ma, remen Shir go̱kste̱ wu̱.
3 Aquele que come de tudo não deve desprezar o que não come, e aquele que não come de tudo não deve condenar aquele que come, pois Deus o aceitou.
4 ¿Wo̱ ro̱ wa ne̱ o piishite̱ wan-gu̱w-mo̱ u̱n wu̱ ken wu̱ u̱t-ma? Ko̱ wu̱ no̱mo̱g kashi m-se̱nge̱ be-de Shir, ko̱ wu̱ no̱m á to̱ ma u̱n ko-ya-o-hur to̱ ka wu̱ piishité̱ wu̱ u̱t-ma. Wu̱a hoks m-e̱s, Wan-Ko̱yan 'ye wu̱ u̱r-ho̱.
4 Quem é você para julgar o servo alheio? É para o seu senhor que ele está de pé ou cai. E ficará de pé, pois o Senhor é capaz de o sustentar.
5 Mo̱ ken sha-mo̱ mo̱ ka, wu̱ ken wu̱ ro̱ m-hyan u̱n de ken ho̱-de u̱r-bon ne̱ arge̱ de ken ho̱-de. U̱n hyan o̱ u̱n wu̱ ken wu̱ ne̱ u̱t-ho̱ myet gaan to̱. Ko̱ wu̱ ke wu̱ sher u̱n yo ro̱ u̱n hur-de u̱n wu̱ à. No̱m no̱ kaane̱ ba u̱n piishe̱ ye̱ ken u̱t-ma.
5 Há quem considere um dia mais sagrado que outro; há quem considere iguais todos os dias. Cada um deve estar plenamente convicto em sua própria mente.
6 Ye̱ ro̱ m-ze̱e̱ de ken ho̱-de jiishte̱ de ken à, ye̱ ro̱ m-no̱m kaane̱ ye̱ ye'et Wan-Ko̱yan m-se̱k. Ye̱ ro̱ m-re̱ u̱n ko̱yan à, ro̱ m-no̱m kaane̱ ye̱ ye'et Wan-Ko̱yan m-se̱k, remen ye̱ u̱r-bo̱ngo̱n de Shir u̱n ka rii-to̱ m-re̱ to̱. Ye̱ ro̱ m-re̱ u̱n ko̱yan á, ro̱ m-no̱m kaane̱ ye̱ ye'et Wan-Ko̱yan m-se̱k, ye̱ ro̱ komo u̱n bo̱ngo̱n-de Shir.
6 Aquele que considera um dia como especial, para o Senhor assim o faz. Aquele que come carne, come para o Senhor, pois dá graças a Deus; e aquele que se abstém, para o Senhor se abstém, e dá graças a Deus.
7 Yanze remen hi u̱n na cot a ro̱tte̱ m-ho̱o̱g á, komo yanze remen morya-o̱ u̱n hi u̱n na cot a ro̱tte̱ m-mar á.
7 Pois nenhum de nós vive apenas para si, e nenhum de nós morre apenas para si.
8 U̱rege̱ a m-ho̱o̱g ne̱, a u̱n no̱m mo̱ remen a ye'et Wan-Ko̱yan m-se̱k. U̱rege̱ ne̱ mar-mo̱, a mer remen a ye'et Wan-Ko̱yan m-se̱k. Remen kaane̱, ko̱ a u̱n ho̱o̱g ne̱, ko̱ ba u̱n ho̱o̱g, na ye̱ ma Wan-Ko̱yan ye̱.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; e, se morremos, morremos para o Senhor. Assim, quer vivamos, quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Kiristi marag, wu̱ ine̱ komo u̱n ho̱o̱g ne̱ remen wu̱ waragté̱ Wan-Ko̱yan be-de u̱n ye̱ ro̱ margan-ne̱ à u̱n ye̱ ro̱ u̱n ho̱o̱g ne̱ à.
9 Por esta razão Cristo morreu e voltou a viver, para ser Senhor de vivos e de mortos.
10 No̱ piishe̱ ne̱t u̱t-ma á. No̱ komo, taase ko̱ wan-gaan be-u̱r no̱, wu̱ ro̱ m-ti m-ap á, wu̱ piishe̱ o̱r u̱n wu̱ u̱t-ma wu̱ ro̱ u̱n ti m-ap à. Remen myet-m na a es be-de Shir wu̱ he na m-piishe̱ u̱t-ma à.
10 Portanto, você, por que julga seu irmão? E por que despreza seu irmão? Pois todos compareceremos diante do tribunal de Deus.
11 Ma-to̱ Shir ze̱e̱g:
11 Porque está escrito: " ‘Por mim mesmo jurei’, diz o Senhor, ‘diante de mim todo joelho se dobrará e toda língua confessará que sou Deus’ ".
12 Cas ma-u̱t ro̱, ko̱wan be-u̱r na a ru̱re̱ Shir rii-yo wu̱ no̱me̱ à. A yaksu̱ru̱ Shir piish u̱t-ma.
12 Assim, cada um de nós prestará contas de si mesmo a Deus.
13 Remen kaane̱, bo̱ ro̱ Shir wu̱ cot, wu̱ he u̱n piishe̱ u̱n ko̱wan u̱t-ma à. A yagu̱ no̱ sabu̱rse̱ u̱n o̱r na ne̱ yan-dor. Amba hwo̱ no̱ hur-u̱t no̱ u̱nze no̱a no̱m rii-yo he rwo̱ u̱n o̱r no̱ ne̱ no̱m u̱r-ba'as á.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Em vez disso, façamos o propósito de não colocar pedra de tropeço ou obstáculo no caminho do irmão.
14 Bo̱ u̱m ro̱ wu̱ ma Ye̱so Wan-Ko̱yan à, me̱ no̱ m-ru̱re̱ u̱n ka rem-se. U̱m nak u̱n hur u̱n de ko̱ yo ke rii-yo m-re̱ yo, ro̱ u̱r-bon ne̱. Amba u̱rege̱ wu̱ ken wu̱ ze̱e̱g, “Me̱ re'e̱ ka rii-yo m-re̱ yo̱, man no̱m rii-yo ba u̱r-bon be-de Shir.” Ba'as-de wu̱ re'e̱ ka rii-yo.
14 Como alguém que está no Senhor Jesus, tenho plena convicção de que nenhum alimento é por si mesmo impuro, a não ser para quem assim o considere; para ele é impuro.
15 U̱rege̱ wo̱ u̱n naas u̱n hur-de u̱n wu̱ ken wu̱ remen rii-yo wo̱ m-re̱ à, wo̱ was u̱n wu̱ ne̱ o̱ ka á. Taase rii-yo wo̱ m-re̱ à yo warag wo̱ co̱w-yo u̱n sabu̱rse̱ u̱n o̱r ru, wu̱ Kiristi mare̱ remen u̱n wu̱ à.
15 Se o seu irmão se entristece devido ao que você come, você já não está agindo por amor. Por causa da sua comida, não destrua seu irmão, por quem Cristo morreu.
16 Taase no̱ yage̱ rii-yo no̱ o-hyan yo u̱r-bon yo à, a cept ma-u̱t yo̱-to̱ to̱ u̱n yo.
16 Aquilo que é bom para vocês não se torne objeto de maledicência.
17 Gwo̱mo-to̱ Shir ba ma-to̱ m-re̱ m-swo̱ ne̱ to̱ á, ma-to̱ u̱n kashi u̱r-she'et de, u̱n gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-hur ne̱, u̱n me̱n-u̱t pus-to̱ ne̱ to̱ Ku̱kt-o̱ Shir ro̱ m-'ya à.
17 Pois o Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e alegria no Espírito Santo;
18 Myet wu̱ ro̱ m-no̱me̱ u̱n Kiristi m-se̱nge̱ u̱n ka bu̱-yo à, wu̱ ro̱ m-gwu̱'u̱rse̱ u̱n Shir u̱r-hur, komo hun-ne̱ a ho'os u̱r-hur u̱n wu̱ ne̱.
18 aquele que assim serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Remen kaane̱, a nom no̱ se̱nge̱-mo̱ u̱n rii-yo he m-hante̱ she'et-de u̱n ba u̱t-ween à. A nom no̱ se̱nge̱-mo̱ u̱n rii-yo he m-hante̱ o̱r na ne̱ jaab-o̱ u̱t-me̱n à.
19 Por isso, esforcemo-nos em promover tudo quanto conduz à paz e à edificação mútua.
20 No̱ naas yo Shir no̱me̱ remen rii-yo m-re̱ á. A hoks m-re̱ u̱n ko̱yan, amba wo̱ nepse̱ rii-yo o he m-re̱ à, yoa warag rii-yo u̱r-pu̱kse̱ u̱r-ba'as ne̱ be-de u̱n wu̱ ken yagu̱ yo.
20 Não destrua a obra de Deus por causa da comida. Todo alimento é puro, mas é errado comer qualquer coisa que faça os outros tropeçarem.
21 A jiish u̱r-bon wo̱ yage̱ ti m-ap, u̱n swo̱ m-ke̱ ne̱, ko̱ no̱m u̱n yo ken rii-yo yo he m-rwo̱ u̱n o̱r ru u̱r-ba'as à.
21 É melhor não comer carne nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa que leve seu irmão a cair.
22 Myet bo̱ u̱n yo she̱r-m ru ro̱ mo̱sse̱ u̱n ka rem-se ne̱ à, e̱ss u̱n hur u̱n du cot se̱ Shir. Ko-ya-o-zak-wu̱ wu̱ hur-de u̱n wu̱ kapse̱ wu̱ á, mo̱sse̱ u̱n rem-se wu̱ de̱kke̱ ba'as-to̱ á.
22 Assim, seja qual for o seu modo de crer a respeito destas coisas, que isso permaneça entre você e Deus. Feliz é o homem que não se condena naquilo que aprova.
23 Amba ne̱t-wu̱ hur-de u̱n wu̱ ro̱ ho'ose̱ sak u̱n yo wu̱ ro̱ m-re̱ ne̱ á, wu̱ ro̱ u̱n egne̱ u̱n hi u̱n de u̱n wu̱ o-sabre̱ be-de Shir. Me̱ u̱n ze̱e̱ kaane̱ remen rii-yo wu̱ ro̱ m-no̱m à wu̱ e̱s be-de m-she̱r á. Komo myet rii-yo e̱se̱ be-de m-she̱r á, ba'as-de.
23 Mas aquele que tem dúvida é condenado se comer, porque não come com fé; e tudo o que não provém da fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.