Lucas 6
uth (UTH) vs ACF
1 Ye̱so ro̱ m-neke̱ u̱n n-me̱ u̱n kat-to̱ u̱n hyo Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ de u̱n Yahuda-ne̱. Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ taknu̱ru̱ m-horom u̱n hyo, ye̱ pirmu̱ru̱ u̱t-kom to̱ u̱n ye̱, ye̱ ro̱ m-ti.
1 E aconteceu que, no segundo sábado após o primeiro, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Ye̱ ken Parisa-ne̱ citu̱ru̱, “¿Remen yan no̱ ro̱tte̱ m-no̱m yo karamsa-o ze̱e̱ no̱ no̱m Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ á?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Ye̱so shasu̱ru̱ ye̱, “No̱ karante̱ yo Dawuda no̱me̱ da-o̱ wu̱, u̱n hun-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ ne̱ ho̱ge̱ me̱r à.
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Wu̱ co̱wo̱g n-me̱ u̱n de̱pi-o̱ u̱n ko̱n-se Shir, wu̱ deku̱ru̱ ga-de wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shirseke̱ Shir à, wu̱ re̱e̱ru̱ de, komo wu̱ ya'asu̱ru̱ hun-ne̱ ye̱ u̱n wu̱. Komo pas-mo̱ o-karamsa mo̱ wu̱ ken ne̱t-wu̱ re ka ga-de, se̱ de̱ wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir wu̱ he m-re̱ u̱n ka ga-de.”
4 Como entrou na casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não é lícito comer senão só aos sacerdotes?
5 Komo Ye̱so bu̱su̱ru̱ m-ze̱e̱, “Me̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t ro̱ Go̱s-wu̱ wu̱ u̱n Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é Senhor até do sábado.
6 U̱n de ken Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ de komo, Ye̱so co̱wu̱ru̱ kuke̱-o̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir, wu̱ yoosu̱ru̱. Wu̱ ken ne̱t-wu̱ ro̱ kane̱ wu̱ kom-o̱ u̱r-re̱ mare̱ à.
6 E aconteceu também noutro sábado, que entrou na sinagoga, e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Yan-Yoos-de o-karamsa u̱n Parisa-ne̱ ne̱ co̱nu̱ru̱ o-teber a zeet Ye̱so no̱mo̱g u̱r-ba'as, ye̱ tuuru̱ yish, remen ye̱ hyenet u̱rege̱ wu̱a taas go̱m Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Amba Ye̱so napu̱ru̱ barag-se u̱n ye̱, wu̱ ze̱e̱ru̱ ka ne̱t-wu̱, “Ine̱ eso o haan kane̱ co.” Ka ne̱t-wu̱ indu̱ndu̱ru̱ kane̱.
8 Mas ele bem conhecia os seus pensamentos; e disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Ka da-de Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “U̱m cit no̱: ¿Ya ne̱ karamsa-o na ze̱e̱, a hoks m-nom Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱? ¿A gu ko a naase̱? ¿A gu ho̱o̱g-mo̱ u̱n ne̱t ko a ho?”
9 Então Jesus lhes disse: Uma coisa vos hei de perguntar: É lícito nos sábados fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar?
10 Wu̱ gwo̱tu̱ru̱ ye̱ kap, ka da-de wu̱ ze̱e̱ru̱ ka ne̱t-wu̱, “Neks kom-o ru.” Wu̱ no̱mu̱ru̱ bo̱ Ye̱so ze̱e̱ wu̱ à, go̱m-o̱ u̱n kom-o̱ u̱n wu̱ taaru̱.
10 E, olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Ryaab-u̱s ho̱o̱ru̱ ye̱, ye̱ taknu̱ barag-se u̱n rii-yo ye̱ he Ye̱so m-no̱m à.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Ka da-o̱ Ye̱so daaru̱ u̱r-dor wu̱ konot, wu̱ ko̱nu̱ru̱ Shir m-te̱t u̱r-bir.
12 E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
13 Da-o̱ ho̱-u̱r rwu̱u̱ne̱ à, wu̱ agnu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ be-de u̱n wu̱, wu̱ daagu̱ru̱ o̱p u̱n yoor [12] be-de u̱n ye̱, wu̱ egu̱ru̱ ye̱ u̱r-jin, Yan-to̱m.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Simo̱n (wu̱ Ye̱so ege̱ Bitrus à), u̱n hen-ne̱ u̱n wu̱ ne̱ Andarawus, Yakubu, u̱n Yohana, Pirip u̱n Bataromi,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matiyos, u̱n Tomas, Yakubu (wà Aru̱payes), u̱n Simo̱n (wu̱ a ro̱ m-aag Wan-ya'as u̱r-hi),
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Yahudas (wà Yakubu), u̱n Yahudas Iskariyoti (wu̱ babe̱ Ye̱so u̱n kom-to̱ u̱n yan-yage̱-to̱ u̱n wu̱ à).
16 E Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Da-o̱ Ye̱so kergene̱ n-to̱n u̱r-dor u̱n yan-to̱m-ye̱ u̱n wu̱ ne̱ à, wu̱ e̱su̱ru̱ eso u̱n be-de ro̱ cangam à, u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ de̱e̱n. Hun-ne̱ de̱e̱n ye̱ rwu̱u̱ne̱ ho̱no dak-o̱ o-Judiya à, o-Urusharima ne̱, u̱n he̱be̱-mo̱ o-Taya, o-Sidon ne̱ bo̱-to̱ u̱n riib-o̱ m-sa.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão de povo de toda a Judéia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom; os quais tinham vindo para o ouvir, e serem curados das suas enfermidades,
18 Ye̱ haante̱ ye̱ ho̱gu̱té̱ wu̱, komo remen wu̱ taasté̱ go̱m-se u̱n ye̱ komo, ka ye̱ ya-u̱t-ko̱t suwe̱ à, ye̱ ma ye̱ haante̱ Ye̱so taasté̱ go̱m-se u̱n ye̱.
18 Como também os atormentados dos espíritos imundos; e eram curados.
19 Hun-ne̱ kap se̱ngu̱ru̱ ye̱ ci'it wu̱, remen 'wo̱ns-mo̱ u̱n taas u̱n go̱m ro̱ be-de u̱n wu̱. Komo go̱m-se u̱n ye̱ taag kap.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude, e curava a todos.
20 Ye̱so gwo̱tu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, wu̱ ze̱e̱ru̱,
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Shir ya'ag no̱ o-kwu̱m no̱
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Shir ya'ag no̱ o-kwu̱m da-o̱ hun-ne̱ yage̱ no̱ à,
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 “No̱m no̱ me̱n-u̱t pus-to̱ da-o̱ no̱ hyene̱ kaane̱, no̱ he̱w he̱w-se o-zak, remen Shir e̱ssu̱tu̱ no̱ caari-de u̱r-'yons n-to̱n. No̱m no̱ o-dish ye̱a nomo no̱ kaane̱, remen kaane̱ ya-n-ga-ye̱ no̱me̱ yan-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir.
23 Folgai nesse dia, exultai; porque eis que é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 “No̱ ya-o-kwu̱m m-mo̱ka no̱a warag rii-yo u̱r-'wo̱n,
24 Mas ai de vós, ricos! porque já tendes a vossa consolação.
25 Rii-yo u̱r-'wo̱n yo, no̱ ye̱ cigse̱ m-mo̱ka à,
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides, porque vos lamentareis e chorareis.
26 No̱a warag rii-yo u̱r-'wo̱n da-o̱ hun-ne̱ kap bo̱m no̱ à,
26 Ai de vós quando todos os homens de vós disserem bem, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 “Amba me̱ no̱ m-ru̱re̱, no̱ ye̱ ho̱ge̱ me̱ à, co̱n no̱ yan-yage̱-u̱t no̱, no̱ nome̱ ye̱ rii-yo u̱r-bon.
27 Mas a vós, que isto ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Ye̱ pyapu̱ no̱ à, no̱ ko̱ne̱ ye̱ Shir 'ye ye̱ o-kwu̱m, komo no̱ ko̱ne̱ ye̱ nomo no̱ me̱n-u̱t jaas-to̱ à rii-yo u̱r-bon.
28 Bendizei os que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Wu̱ ken wu̱ kene̱ wo̱ o-raag, wakse̱ wu̱ o̱ kuse̱ à wu̱ bu̱se̱, u̱rege̱ wu̱ ken wu̱ de̱k wo̱ u̱r-matuku, ya'as wu̱ co̱p-o ru.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses;
30 Wu̱ ko̱nu̱ wo̱ rii à, 'ya wu̱, komo wu̱ rumsu̱ wo̱ rii à, wo̱ ze̱e̱ wu̱ mu̱u̱ntu̱ wo̱ á.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho tornes a pedir.
31 Bo̱ o co̱ne̱ hun-ne̱ nomo wo̱ à, nomo ye̱ kaane̱.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira lhes fazei vós, também.
32 “U̱rege̱ ye̱ co̱nu̱ wo̱ à, ye̱ wo̱ m-co̱n, wo̱a kum o̱ ka u̱r-'yons be-de Shir á. Ko̱ ya-u̱r-ba'as-ye̱ ro̱ m-co̱n u̱n ye̱ co̱nu̱ ye̱ à!
32 E se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 U̱rege̱ ye̱ nomo wo̱ rii-yo u̱r-bon à, ye̱ o he m-nome̱ rii-yo u̱r-bon, wo̱a kum o̱ ka u̱r-'yons á be-de Shir, ¿remen yan o̱ o hette̱ m-go̱ks u̱r-'yons? Ko̱ ya-u̱r-ba'as-ye̱ ro̱ m-no̱m kaane̱!
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 U̱rege̱ komo o mu̱u̱gu̱te̱ ye̱ o hyane̱ ye̱ he wo̱ m-hoks m-tope̱ à, ¿wo̱a kum u̱r-'yons be-de Shir? Ko̱ ya-u̱r-ba'as-ye̱ ro̱ m-mu̱ge̱ ya-u̱r-ba'as, remen a mu̱u̱ntu̱te̱ ye̱!
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais tornar a receber, que recompensa tereis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para tornarem a receber outro tanto.
35 Amba co̱n no̱ ye̱ yagu̱ no̱ à, no̱ nome̱ ye̱ rii-yo u̱r-bon, ya'as no̱ mo̱o̱g, no̱ dish a topo no̱ á. U̱rege̱ no̱ no̱mo̱g kaane̱ no̱a kum 'yons-u̱r caari, be-de Shir komo no̱a warag yakar-ye̱ u̱n Shir wu̱ jiishe̱ à. No̱m no̱ kaane̱ remen Shir ro̱ m-'ya u̱n yan-nu-o̱ o-kiit u̱n yan-me̱n-u̱t jaas-to̱ ne̱.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Ho̱gu̱ no̱ u̱r-'wo̱n bo̱ tato no̱ ro̱ u̱r-'wo̱n ne̱ à.
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “No̱ piishe̱ hun-ne̱ u̱t-ma á, komo Shir a piishu̱ no̱ u̱t-ma á. No̱ naas hun-ne̱ á, komo Shir a naas no̱ á. Soks no̱ ba'as-de u̱n hun-ne̱, komo Shir a soks ba'as-u̱r no̱.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Ya no̱ hun-ne̱, komo Shir a 'ye no̱. Remen kaane̱ no̱a go̱ks, me'es u̱t-shishe̱, Shir a dusu̱ no̱ gwu̱ caari hyo'ogse̱ u̱n kom-u̱t no̱ bo̱ no̱a hoks m-go̱ks á. Bo̱ o me'esse̱ hun-ne̱ à, kaane̱ Shir he wo̱ m-me'esse̱.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando, vos deitarão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Ye̱so ru̱ru̱ ye̱ ka ma-to̱ u̱s-we̱e̱r to̱: “Ko-po̱ ro̱ m-neke̱ u̱n ko-po̱ o-ko̱ á, ye̱ nome̱ kaane̱ ye̱a he̱be̱ n-me̱ o-kuub kap.
39 E dizia-lhes uma parábola: Pode porventura o cego guiar o cego? Não cairão ambos na cova?
40 Wu̱ a m-yoose̱ à, wu̱ jiish wu̱ ro̱ wu̱ m-yoose̱ á, amba a komse̱ wu̱ m-yoose̱ wu̱a warag u̱ntu̱n wu̱ yoose̱ wu̱ à.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 “¿Remen yan o̱ wo̱tte̱ m-gwo̱t u̱n ya o-gwo̱ yo ro̱ u̱n yish-u̱r o̱r ru à, amba wo̱ gwo̱t cik-o̱ o-ce o̱ ro̱ n-me̱ u̱n yish u̱n du á?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 ¿Ya o hette̱ m-ze̱e̱ u̱n o̱r ru, ‘Hakku̱re̱, heno re, yage̱ u̱m hu̱ssu̱tu̱ wo̱ ya o-gwo̱ yo ro̱ wo̱ u̱r-yish à,’ wo̱ hoks m-hyan u̱n cik-o̱ ro̱ u̱n yish ru á? No̱ ya-o-she̱pe̱! Takan no̱ m-hu̱s u̱n cik-o̱ ro̱ u̱n yish no̱ à, ka da-de no̱ he m-hyan u̱r-bon ne̱ ya o-gwo̱ yo ro̱ u̱n yish o̱r ru à o hu̱ssu̱ru̱ wu̱.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “'Yo, yo u̱r-bon ro̱ m-mat u̱n yakar-ye̱ u̱r-bon, kaane̱ komo 'yo-yo ba u̱r-bon yo a met yakar-ye̱ ba u̱r-bon.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Ko̱ wu̱ ke ne̱t-wu̱ nak ko̱ yo ke 'yo-yo remen go̱n yakar-ye̱ u̱n yo. Wo̱a ke u̱t-rum be-de o-yokor á, komo wo̱a ke m-bugur be-de o-tuntun á.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Kashi u̱n ne̱t ro̱ m-rwu̱nte̱ kashi u̱n rii u̱n hur-de u̱n wu̱, ne̱t yo̱-wu̱, komo ro̱ m-rwu̱nte̱ rii 'yo̱-yo u̱n hur-de u̱n wu̱, remen nu-o̱ ro̱ m-rwo̱r u̱n rii-yo ro̱ u̱r-hur à.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “¿Remen yan o̱ no̱ ro̱tte̱ me̱ m-aag, ‘Go̱s-wu̱, Go̱s-wu̱,’ amba no̱ m-no̱m yo u̱m ze̱e̱ no̱ á?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Ko̱ wu̱ ke wu̱ haane̱ be u̱n de à, komo wu̱ ho̱ge̱ ma-u̱t re wu̱ do̱re̱ to̱, man kutu̱ no̱ bo̱ wu̱ ro̱ à.
47 Qualquer que vem a mim e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Ya wu̱ ro̱ u̱ntu̱n wu̱ ken ne̱t-wu̱, wu̱ ine̱ u̱t-ma to̱ o-hur à, wu̱ kumu u̱r-dor, wu̱ maaru̱ ma-to̱ u̱n wu̱ kane̱. Ro̱o̱g-o̱ hantu̱ru̱ m-ho̱, mo̱ tamu̱ru̱ ka hur-o̱ amba o̱ nukte̱ á, remen wu̱ maag o̱ n-to̱n u̱r-dor.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre a rocha.
49 Amba wu̱ ho̱ge̱ ma-u̱t re à, wu̱ joru̱ru̱ to̱, ya wu̱ ro̱ u̱ntu̱n ne̱t-wu̱ ma'e̱ hur-o̱ u̱n wu̱ o-wak à, da-o̱ ho̱-m taame̱ ka hur-o̱ à, o̱ he̱e̱g u̱n gyept-o̱ u̱n yish, komo o̱ rugumsu̱te̱ kap.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.