Lucas 6
uth (UTH) vs ARIB
1 Ye̱so ro̱ m-neke̱ u̱n n-me̱ u̱n kat-to̱ u̱n hyo Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ de u̱n Yahuda-ne̱. Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ taknu̱ru̱ m-horom u̱n hyo, ye̱ pirmu̱ru̱ u̱t-kom to̱ u̱n ye̱, ye̱ ro̱ m-ti.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Ye̱ ken Parisa-ne̱ citu̱ru̱, “¿Remen yan no̱ ro̱tte̱ m-no̱m yo karamsa-o ze̱e̱ no̱ no̱m Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ á?”
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Ye̱so shasu̱ru̱ ye̱, “No̱ karante̱ yo Dawuda no̱me̱ da-o̱ wu̱, u̱n hun-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ ne̱ ho̱ge̱ me̱r à.
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Wu̱ co̱wo̱g n-me̱ u̱n de̱pi-o̱ u̱n ko̱n-se Shir, wu̱ deku̱ru̱ ga-de wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shirseke̱ Shir à, wu̱ re̱e̱ru̱ de, komo wu̱ ya'asu̱ru̱ hun-ne̱ ye̱ u̱n wu̱. Komo pas-mo̱ o-karamsa mo̱ wu̱ ken ne̱t-wu̱ re ka ga-de, se̱ de̱ wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir wu̱ he m-re̱ u̱n ka ga-de.”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Komo Ye̱so bu̱su̱ru̱ m-ze̱e̱, “Me̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t ro̱ Go̱s-wu̱ wu̱ u̱n Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱.”
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 U̱n de ken Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ de komo, Ye̱so co̱wu̱ru̱ kuke̱-o̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir, wu̱ yoosu̱ru̱. Wu̱ ken ne̱t-wu̱ ro̱ kane̱ wu̱ kom-o̱ u̱r-re̱ mare̱ à.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Yan-Yoos-de o-karamsa u̱n Parisa-ne̱ ne̱ co̱nu̱ru̱ o-teber a zeet Ye̱so no̱mo̱g u̱r-ba'as, ye̱ tuuru̱ yish, remen ye̱ hyenet u̱rege̱ wu̱a taas go̱m Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Amba Ye̱so napu̱ru̱ barag-se u̱n ye̱, wu̱ ze̱e̱ru̱ ka ne̱t-wu̱, “Ine̱ eso o haan kane̱ co.” Ka ne̱t-wu̱ indu̱ndu̱ru̱ kane̱.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Ka da-de Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “U̱m cit no̱: ¿Ya ne̱ karamsa-o na ze̱e̱, a hoks m-nom Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱? ¿A gu ko a naase̱? ¿A gu ho̱o̱g-mo̱ u̱n ne̱t ko a ho?”
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Wu̱ gwo̱tu̱ru̱ ye̱ kap, ka da-de wu̱ ze̱e̱ru̱ ka ne̱t-wu̱, “Neks kom-o ru.” Wu̱ no̱mu̱ru̱ bo̱ Ye̱so ze̱e̱ wu̱ à, go̱m-o̱ u̱n kom-o̱ u̱n wu̱ taaru̱.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Ryaab-u̱s ho̱o̱ru̱ ye̱, ye̱ taknu̱ barag-se u̱n rii-yo ye̱ he Ye̱so m-no̱m à.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Ka da-o̱ Ye̱so daaru̱ u̱r-dor wu̱ konot, wu̱ ko̱nu̱ru̱ Shir m-te̱t u̱r-bir.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Da-o̱ ho̱-u̱r rwu̱u̱ne̱ à, wu̱ agnu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ be-de u̱n wu̱, wu̱ daagu̱ru̱ o̱p u̱n yoor [12] be-de u̱n ye̱, wu̱ egu̱ru̱ ye̱ u̱r-jin, Yan-to̱m.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Simo̱n (wu̱ Ye̱so ege̱ Bitrus à), u̱n hen-ne̱ u̱n wu̱ ne̱ Andarawus, Yakubu, u̱n Yohana, Pirip u̱n Bataromi,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matiyos, u̱n Tomas, Yakubu (wà Aru̱payes), u̱n Simo̱n (wu̱ a ro̱ m-aag Wan-ya'as u̱r-hi),
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Yahudas (wà Yakubu), u̱n Yahudas Iskariyoti (wu̱ babe̱ Ye̱so u̱n kom-to̱ u̱n yan-yage̱-to̱ u̱n wu̱ à).
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Da-o̱ Ye̱so kergene̱ n-to̱n u̱r-dor u̱n yan-to̱m-ye̱ u̱n wu̱ ne̱ à, wu̱ e̱su̱ru̱ eso u̱n be-de ro̱ cangam à, u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ de̱e̱n. Hun-ne̱ de̱e̱n ye̱ rwu̱u̱ne̱ ho̱no dak-o̱ o-Judiya à, o-Urusharima ne̱, u̱n he̱be̱-mo̱ o-Taya, o-Sidon ne̱ bo̱-to̱ u̱n riib-o̱ m-sa.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Ye̱ haante̱ ye̱ ho̱gu̱té̱ wu̱, komo remen wu̱ taasté̱ go̱m-se u̱n ye̱ komo, ka ye̱ ya-u̱t-ko̱t suwe̱ à, ye̱ ma ye̱ haante̱ Ye̱so taasté̱ go̱m-se u̱n ye̱.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Hun-ne̱ kap se̱ngu̱ru̱ ye̱ ci'it wu̱, remen 'wo̱ns-mo̱ u̱n taas u̱n go̱m ro̱ be-de u̱n wu̱. Komo go̱m-se u̱n ye̱ taag kap.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Ye̱so gwo̱tu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, wu̱ ze̱e̱ru̱,
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Shir ya'ag no̱ o-kwu̱m no̱
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Shir ya'ag no̱ o-kwu̱m da-o̱ hun-ne̱ yage̱ no̱ à,
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 “No̱m no̱ me̱n-u̱t pus-to̱ da-o̱ no̱ hyene̱ kaane̱, no̱ he̱w he̱w-se o-zak, remen Shir e̱ssu̱tu̱ no̱ caari-de u̱r-'yons n-to̱n. No̱m no̱ o-dish ye̱a nomo no̱ kaane̱, remen kaane̱ ya-n-ga-ye̱ no̱me̱ yan-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 “No̱ ya-o-kwu̱m m-mo̱ka no̱a warag rii-yo u̱r-'wo̱n,
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Rii-yo u̱r-'wo̱n yo, no̱ ye̱ cigse̱ m-mo̱ka à,
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 No̱a warag rii-yo u̱r-'wo̱n da-o̱ hun-ne̱ kap bo̱m no̱ à,
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 “Amba me̱ no̱ m-ru̱re̱, no̱ ye̱ ho̱ge̱ me̱ à, co̱n no̱ yan-yage̱-u̱t no̱, no̱ nome̱ ye̱ rii-yo u̱r-bon.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Ye̱ pyapu̱ no̱ à, no̱ ko̱ne̱ ye̱ Shir 'ye ye̱ o-kwu̱m, komo no̱ ko̱ne̱ ye̱ nomo no̱ me̱n-u̱t jaas-to̱ à rii-yo u̱r-bon.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Wu̱ ken wu̱ kene̱ wo̱ o-raag, wakse̱ wu̱ o̱ kuse̱ à wu̱ bu̱se̱, u̱rege̱ wu̱ ken wu̱ de̱k wo̱ u̱r-matuku, ya'as wu̱ co̱p-o ru.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Wu̱ ko̱nu̱ wo̱ rii à, 'ya wu̱, komo wu̱ rumsu̱ wo̱ rii à, wo̱ ze̱e̱ wu̱ mu̱u̱ntu̱ wo̱ á.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Bo̱ o co̱ne̱ hun-ne̱ nomo wo̱ à, nomo ye̱ kaane̱.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 “U̱rege̱ ye̱ co̱nu̱ wo̱ à, ye̱ wo̱ m-co̱n, wo̱a kum o̱ ka u̱r-'yons be-de Shir á. Ko̱ ya-u̱r-ba'as-ye̱ ro̱ m-co̱n u̱n ye̱ co̱nu̱ ye̱ à!
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 U̱rege̱ ye̱ nomo wo̱ rii-yo u̱r-bon à, ye̱ o he m-nome̱ rii-yo u̱r-bon, wo̱a kum o̱ ka u̱r-'yons á be-de Shir, ¿remen yan o̱ o hette̱ m-go̱ks u̱r-'yons? Ko̱ ya-u̱r-ba'as-ye̱ ro̱ m-no̱m kaane̱!
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 U̱rege̱ komo o mu̱u̱gu̱te̱ ye̱ o hyane̱ ye̱ he wo̱ m-hoks m-tope̱ à, ¿wo̱a kum u̱r-'yons be-de Shir? Ko̱ ya-u̱r-ba'as-ye̱ ro̱ m-mu̱ge̱ ya-u̱r-ba'as, remen a mu̱u̱ntu̱te̱ ye̱!
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Amba co̱n no̱ ye̱ yagu̱ no̱ à, no̱ nome̱ ye̱ rii-yo u̱r-bon, ya'as no̱ mo̱o̱g, no̱ dish a topo no̱ á. U̱rege̱ no̱ no̱mo̱g kaane̱ no̱a kum 'yons-u̱r caari, be-de Shir komo no̱a warag yakar-ye̱ u̱n Shir wu̱ jiishe̱ à. No̱m no̱ kaane̱ remen Shir ro̱ m-'ya u̱n yan-nu-o̱ o-kiit u̱n yan-me̱n-u̱t jaas-to̱ ne̱.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Ho̱gu̱ no̱ u̱r-'wo̱n bo̱ tato no̱ ro̱ u̱r-'wo̱n ne̱ à.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “No̱ piishe̱ hun-ne̱ u̱t-ma á, komo Shir a piishu̱ no̱ u̱t-ma á. No̱ naas hun-ne̱ á, komo Shir a naas no̱ á. Soks no̱ ba'as-de u̱n hun-ne̱, komo Shir a soks ba'as-u̱r no̱.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Ya no̱ hun-ne̱, komo Shir a 'ye no̱. Remen kaane̱ no̱a go̱ks, me'es u̱t-shishe̱, Shir a dusu̱ no̱ gwu̱ caari hyo'ogse̱ u̱n kom-u̱t no̱ bo̱ no̱a hoks m-go̱ks á. Bo̱ o me'esse̱ hun-ne̱ à, kaane̱ Shir he wo̱ m-me'esse̱.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Ye̱so ru̱ru̱ ye̱ ka ma-to̱ u̱s-we̱e̱r to̱: “Ko-po̱ ro̱ m-neke̱ u̱n ko-po̱ o-ko̱ á, ye̱ nome̱ kaane̱ ye̱a he̱be̱ n-me̱ o-kuub kap.
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Wu̱ a m-yoose̱ à, wu̱ jiish wu̱ ro̱ wu̱ m-yoose̱ á, amba a komse̱ wu̱ m-yoose̱ wu̱a warag u̱ntu̱n wu̱ yoose̱ wu̱ à.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 “¿Remen yan o̱ wo̱tte̱ m-gwo̱t u̱n ya o-gwo̱ yo ro̱ u̱n yish-u̱r o̱r ru à, amba wo̱ gwo̱t cik-o̱ o-ce o̱ ro̱ n-me̱ u̱n yish u̱n du á?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 ¿Ya o hette̱ m-ze̱e̱ u̱n o̱r ru, ‘Hakku̱re̱, heno re, yage̱ u̱m hu̱ssu̱tu̱ wo̱ ya o-gwo̱ yo ro̱ wo̱ u̱r-yish à,’ wo̱ hoks m-hyan u̱n cik-o̱ ro̱ u̱n yish ru á? No̱ ya-o-she̱pe̱! Takan no̱ m-hu̱s u̱n cik-o̱ ro̱ u̱n yish no̱ à, ka da-de no̱ he m-hyan u̱r-bon ne̱ ya o-gwo̱ yo ro̱ u̱n yish o̱r ru à o hu̱ssu̱ru̱ wu̱.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “'Yo, yo u̱r-bon ro̱ m-mat u̱n yakar-ye̱ u̱r-bon, kaane̱ komo 'yo-yo ba u̱r-bon yo a met yakar-ye̱ ba u̱r-bon.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Ko̱ wu̱ ke ne̱t-wu̱ nak ko̱ yo ke 'yo-yo remen go̱n yakar-ye̱ u̱n yo. Wo̱a ke u̱t-rum be-de o-yokor á, komo wo̱a ke m-bugur be-de o-tuntun á.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Kashi u̱n ne̱t ro̱ m-rwu̱nte̱ kashi u̱n rii u̱n hur-de u̱n wu̱, ne̱t yo̱-wu̱, komo ro̱ m-rwu̱nte̱ rii 'yo̱-yo u̱n hur-de u̱n wu̱, remen nu-o̱ ro̱ m-rwo̱r u̱n rii-yo ro̱ u̱r-hur à.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 “¿Remen yan o̱ no̱ ro̱tte̱ me̱ m-aag, ‘Go̱s-wu̱, Go̱s-wu̱,’ amba no̱ m-no̱m yo u̱m ze̱e̱ no̱ á?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Ko̱ wu̱ ke wu̱ haane̱ be u̱n de à, komo wu̱ ho̱ge̱ ma-u̱t re wu̱ do̱re̱ to̱, man kutu̱ no̱ bo̱ wu̱ ro̱ à.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Ya wu̱ ro̱ u̱ntu̱n wu̱ ken ne̱t-wu̱, wu̱ ine̱ u̱t-ma to̱ o-hur à, wu̱ kumu u̱r-dor, wu̱ maaru̱ ma-to̱ u̱n wu̱ kane̱. Ro̱o̱g-o̱ hantu̱ru̱ m-ho̱, mo̱ tamu̱ru̱ ka hur-o̱ amba o̱ nukte̱ á, remen wu̱ maag o̱ n-to̱n u̱r-dor.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Amba wu̱ ho̱ge̱ ma-u̱t re à, wu̱ joru̱ru̱ to̱, ya wu̱ ro̱ u̱ntu̱n ne̱t-wu̱ ma'e̱ hur-o̱ u̱n wu̱ o-wak à, da-o̱ ho̱-m taame̱ ka hur-o̱ à, o̱ he̱e̱g u̱n gyept-o̱ u̱n yish, komo o̱ rugumsu̱te̱ kap.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.