Lucas 18

uth (UTH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ye̱so ru̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ sha-mo̱ u̱t-ma wu̱ yoosu̱tu̱ ye̱ bo̱ ye̱ he m-se̱nge̱ u̱n ko̱n-se Shir ba m-kar á.
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 “U̱n o̱ ken bo̱-o̱ a no̱mo̱g wu̱ ken wan-piish u̱t-ma wu̱, wu̱ ro̱ u̱n ho̱ge̱ gye̱r-o Shir á, wu̱ komo m-hyan hi-de u̱n ne̱t u̱s-shi ne̱ á.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Wu̱ ken ko-gwo̱r-wu̱ ne'a, ro kane̱ u̱n ka bo̱-o̱ wu̱ ma'ase̱ m-ha be-de u̱n wu̱ à u̱n hoob-o̱ u̱n a ya'as wu̱ yo ro̱ yo ma u̱n wu̱ à, wu̱ ro̱ m-ze̱e̱, ‘Gu me̱ be-de u̱n wan-ryaab-u̱s re.’
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 O-da de̱e̱n, wan-piish u̱t-ma yage̱ u̱n was, amba u̱r-ko̱m wu̱ ze̱e̱ru̱ hi u̱n de u̱n wu̱, ‘Me̱tt gye̱r-o Shir á, me̱ komo m-hyan hi-de u̱n ne̱t u̱s-shi ne̱ á,
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 amba remen ka ko-gwo̱r-wu̱ su̱tu̱ me̱, man gu̱t remen wu̱ kumut yo ro̱ yo ma u̱n wu̱ à. U̱rege̱ me̱ no̱m kaane̱ á, wu̱a ma'as m-haan har wu̱ bo̱ me̱.’ ”
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Ho̱gu̱ no̱ yo ka wan-piish u̱t-ma wu̱ ze̱e̱ à, wu̱ ro̱tte̱ gye̱r-o Shir á.
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 Wu̱ hokste̱ nome̱ u̱n ká ko-gwo̱r-wu̱ kaane̱, remen wu̱ suute̱ wu̱, kaane̱ Shir a hoks nome̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ wu̱ daage̱ à rii-yo u̱r-bon, u̱rege̱ ye̱ ko̱no̱g wu̱, wu̱a gu ye̱ ho̱r-m-ho̱r.
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Me̱ no̱ m-ru̱re̱, Shir a piish ma-to̱ u̱n ye̱ ho̱r-m-ho̱r bo̱ ye̱ he ho̱ge̱ m-re̱re̱m à. Amba Wà-wu̱ u̱n ne̱t ¿wu̱a 'wo̱s hun-ne̱ go̱kste̱ Ma-to̱ Shir da-o̱ wu̱ he m-mu̱u̱n ne̱?”
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Ye̱so doog hun-ne̱ m-ru̱re̱ ka sha-mo̱ u̱t-ma mo̱, ye̱ nepse̱ she'et-de u̱n ye̱, kashi de á, komo ye̱ ro̱ u̱n muut u̱n ye̱ ken ye̱ n-dak.
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 “Da-o̱ gaan hun-ne̱ yoor haag u̱n Pyo-o̱ Shir ye̱ konot Shir: Wan-gaan ko-Parisa-wu̱, wu̱ ka komo wan-go̱ks u̱n tar.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Ko-Parisa e̱su̱ru̱ u̱n ho̱n wu̱ ko̱nu̱ru̱, ‘Shir, u̱m bo̱mo̱g wo̱ remen me̱ ko-hyow á, me̱ ko-wan-me̱n-u̱t jaas-to̱ wu̱ á, me̱ u̱n rwo̱r u̱t-bo̱ á, me̱ u̱n hoob-o̱ u̱n ne'a-ne̱ u̱ntu̱n ye̱ ken ye̱ á. U̱m bo̱mo̱g wo̱ remen me̱ u̱ntu̱n ka ko-wan-go̱ks u̱n tar wu̱ re̱e̱no̱ á.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 U̱n ho̱-u̱t ta'yoor me̱ u̱n no̱m o-swo̱o̱t ho̱-u̱t yoor, me̱ kume̱ rii-yo wo̱o̱ o̱p à, me̱ wo̱ m-ya'as o-gaan.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 “Amba ko-yan-go̱ks u̱n tar e̱su̱ru̱ u̱r-hew ne̱ komo wu̱ jaks co-o̱ u̱n wu̱ n-To̱n á, amba wu̱ wo̱su̱ru̱ be-de u̱n wu̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘Shir, ho̱ge̱ 'wo̱n u̱n de, me̱ ko-wa-u̱r-ba'as!’ ”
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Me̱ no̱ m-ru̱re̱, ko-yan-go̱ks u̱n tar, waragte̱ o-hur hond hond be-de Shir, amba ko-Parisa-wu̱ warag o-hur hond hond á. Remen kap ye̱ jakse̱ hi u̱n de u̱n ye̱ n-to̱n à, Shir à he̱nte̱ ye̱ n-dak, komo kap bo̱ u̱n ye̱ he̱nte̱ hi u̱n de u̱n ye̱ dak dak à, Shir a jaks ye̱ n-to̱n.”
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ hantu̱ru̱ yakar-ye̱ u̱n ye̱ be-u̱r Ye̱so remen wu̱ hu̱u̱té̱ ye̱ nu-o̱ u̱r-bon. Yan-neke̱-m Ye̱so te̱pru̱ru̱ ye̱ bo̱ ye̱ no̱me̱ kaane̱ à,
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Amba Ye̱so agnu̱ru̱ ka yakar-ye̱ be-de u̱n wu̱ komo wu̱ ze̱e̱ru̱, “Yagu̱ no̱ yakar re̱k-ye̱ haante̱ be u̱n de, no̱ we̱n ye̱ á, remen gwo̱mo-to̱ Shir ro̱ be-de go̱n ye̱.
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Baks no̱ de ka! Kap bo̱ u̱n wu̱ go̱ksé̱ gwo̱mo-to̱ Shir u̱ntu̱n wà á, wu̱a tu̱w u̱n den-o Shir á.”
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Ne̱t caari-wu̱ u̱n Yahuda-ne̱ citu̱ru̱ Ye̱so, “Wa-u̱r-Yoos, wo̱ kashi-wu̱, ¿ya ne̱ u̱m he m-no̱m u̱m kumut ho̱o̱g-o̱ ba m-ta?”
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Ye̱so citu̱ru̱ wu̱, “¿Remen yan o̱ o zeete̱ me̱ ‘kashi’? Yatt-wu̱ ro̱ kashi á se Shir cot.
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 O nepse̱ ka karamsa-o̱: ‘Wo̱ co̱n ne'a-wu̱ u̱n ne̱t á, wo̱ ho̱ ne̱t á, wo̱ hiw rii á, wo̱ ce'e̱ ne̱t u̱t-ma á, hyan tato ru u̱n inu ru ne̱ u̱t-go̱s ne̱.’ ”
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Ka ne̱t-wu̱ shasu̱ru̱, “Cin me̱ re̱k-wu̱ u̱m no̱mo̱sse̱ do̱ro̱tte̱-o̱ u̱n o̱ kap.”
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Bo̱ Ye̱so ho̱ge̱ kaane̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Yo ken yo ro̱ ko̱n yo kuse̱ o no̱m à: Baab rii-yo o ro̱tte̱ à kap, o ya'as ko̱o̱b-ne̱ ka hwo̱r-ye̱, komo wo̱a kum rii-yo u̱r-bon n-To̱n, ka da-o̱, o haan, o do̱re̱ me̱.”
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Amba da-o̱ ka ne̱t-wu̱ ho̱ge̱ kaane̱ à, wu̱ ho̱ge̱ m-re̱re̱m ko̱ hiin á, remen ko-ya-o-kwu̱m-wu̱ de̱e̱n.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Ye̱so hyanu̱ru̱ wu̱ ho̱ge̱ m-re̱re̱m á, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ko-ya-o-kwu̱m a tu̱w den-o̱ u̱n gwo̱mo-to̱ Shir u̱n yish pus-ye̱ á!
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 O̱tte̱ ko-ya-o-kwu̱m-wu̱ tu̱w den-o̱ u̱n gwo̱mo-to̱ Shir à, jiishte̱ ba u̱n rem dorom-yo tu̱w u̱n ish-o̱ o-be̱r.”
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Hun-ne̱ ye̱ ho̱ge̱ wu̱ à citu̱ru̱, “¿Wan wu̱ u̱n ya Shir he m-gu?”
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Ye̱so shasu̱ru̱, “Rii-yo hun-ne̱ a hoks m-no̱m á, Shir a hoks yo m-no̱m.”
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Ka da-de Bitrus ze̱e̱ru̱, “Gwo̱t! Te̱ yagnu̱te̱ den-u̱t te̱, te̱ do̱ru̱tu̱ wo̱.”
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “E̱e̱, komo u̱m esu̱tu̱ no̱, ko̱ wu̱ ke wu̱ yage̱ hur-o̱ u̱n wu̱, ko ne'a, ko hen-ne̱, ko ye̱ mate̱ wu̱ à, ko yakar remen co̱n-to̱ u̱n den-o̱ u̱t-gwo̱mo to̱ Shir,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 wu̱a kum de̱e̱n u̱n ka hak-se, komo wu̱a kum ho̱o̱g-o̱ ba m-ta u̱n hak-se ro̱o̱ne̱ à.”
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Ye̱so deku̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ o̱p u̱n yoor n-riib, wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Ho̱gu̱ no̱! A he no̱ o-Urusharima, be-de kap rii-yo yan-Rwo̱ru̱ u̱n Ma-to̱ Shir ge̱ne̱ u̱n Wà-wu̱ u̱n ne̱t he m-shi à.
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Wu̱ a he̱'e̱be̱ u̱n kom-to̱ u̱n ye̱ ro̱ Isra-ne̱ á, ye̱a pyapar wu̱, ye̱ co̱pse̱ wu̱ m-ta komo.
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 Ye̱a no̱me̱ wu̱ u̱s-so̱ro̱g, ye̱ ho̱ wu̱ amba ho̱-u̱r atette̱-de, wu̱a ine̱ u̱n ho̱o̱g ne̱.”
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Amba yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ye̱ nap ko o-gaan yo wu̱ ro̱ m-ze̱e̱ á, remen a wukute̱ ye̱ ma-to̱ wu̱ ro̱ m-rwo̱r à, komo ye̱ nap rii-yo Ye̱so ro̱ m-rwo̱r á.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Ye̱so ro̱ yow yow o-Jeriko ne̱, wu̱ ken ko-po̱-wu̱ ro̱ tara n-riib u̱n co̱w, wu̱ ro̱ u̱s-ko̱n.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Da-o̱ wu̱ ho̱ge̱ hun-ne̱ ro̱ m-arag à, wu̱ citu̱ru̱, “¿Yan yo ne̱?”
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 Ye̱ ru̱ru̱ wu̱, “Ye̱so ko-ya-o-Nazaret ro̱ m-arag.”
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Wu̱ 'yonsu̱ru̱ u̱s-co̱r, “Ye̱so! Baag-o Dawuda! Ho̱ge̱ 'wo̱n u̱n de!”
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Hun-ne̱ ye̱ ro co à, kangsu̱ru̱ wu̱ ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱ re̱s temb. Amba wu̱ 'yonsu̱ru̱ u̱s-co̱r de̱e̱n, “Baag-o Dawuda ho̱ge̱ 'wo̱n u̱n de.”
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Ka da-o̱ Ye̱so e̱su̱ru̱ wu̱ ze̱e̱ru̱, “Hantu̱ no̱ ka ko-po̱-wu̱ be u̱n de.” Bo̱ wu̱ wo̱'o̱nte̱ yow yow à, Ye̱so citu̱ru̱ wu̱,
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 “¿Ya ne̱ o co̱ne̱ u̱m no̱mo̱ wo̱?”
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Hyan! Remen she̱r-m ru be-de Shir rwo̱'o̱g wo̱ m-hyan.”
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 U̱n gyept-o̱ u̱n yish, wu̱ hyanu̱ru̱ cas kane̱, wu̱ do̱ru̱ru̱ Ye̱so, wu̱ ro̱ u̱n nome̱ u̱n Shir u̱r-bo̱ngo̱n. Da-o̱ bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ hyane̱ kaane̱ à, ye̱ bo̱mu̱ru̱ Shir kap mo̱ u̱n ye̱.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.