Lucas 18

uth (UTH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ye̱so ru̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ sha-mo̱ u̱t-ma wu̱ yoosu̱tu̱ ye̱ bo̱ ye̱ he m-se̱nge̱ u̱n ko̱n-se Shir ba m-kar á.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 “U̱n o̱ ken bo̱-o̱ a no̱mo̱g wu̱ ken wan-piish u̱t-ma wu̱, wu̱ ro̱ u̱n ho̱ge̱ gye̱r-o Shir á, wu̱ komo m-hyan hi-de u̱n ne̱t u̱s-shi ne̱ á.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Wu̱ ken ko-gwo̱r-wu̱ ne'a, ro kane̱ u̱n ka bo̱-o̱ wu̱ ma'ase̱ m-ha be-de u̱n wu̱ à u̱n hoob-o̱ u̱n a ya'as wu̱ yo ro̱ yo ma u̱n wu̱ à, wu̱ ro̱ m-ze̱e̱, ‘Gu me̱ be-de u̱n wan-ryaab-u̱s re.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 O-da de̱e̱n, wan-piish u̱t-ma yage̱ u̱n was, amba u̱r-ko̱m wu̱ ze̱e̱ru̱ hi u̱n de u̱n wu̱, ‘Me̱tt gye̱r-o Shir á, me̱ komo m-hyan hi-de u̱n ne̱t u̱s-shi ne̱ á,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 amba remen ka ko-gwo̱r-wu̱ su̱tu̱ me̱, man gu̱t remen wu̱ kumut yo ro̱ yo ma u̱n wu̱ à. U̱rege̱ me̱ no̱m kaane̱ á, wu̱a ma'as m-haan har wu̱ bo̱ me̱.’ ”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Ho̱gu̱ no̱ yo ka wan-piish u̱t-ma wu̱ ze̱e̱ à, wu̱ ro̱tte̱ gye̱r-o Shir á.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Wu̱ hokste̱ nome̱ u̱n ká ko-gwo̱r-wu̱ kaane̱, remen wu̱ suute̱ wu̱, kaane̱ Shir a hoks nome̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ wu̱ daage̱ à rii-yo u̱r-bon, u̱rege̱ ye̱ ko̱no̱g wu̱, wu̱a gu ye̱ ho̱r-m-ho̱r.
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Me̱ no̱ m-ru̱re̱, Shir a piish ma-to̱ u̱n ye̱ ho̱r-m-ho̱r bo̱ ye̱ he ho̱ge̱ m-re̱re̱m à. Amba Wà-wu̱ u̱n ne̱t ¿wu̱a 'wo̱s hun-ne̱ go̱kste̱ Ma-to̱ Shir da-o̱ wu̱ he m-mu̱u̱n ne̱?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Ye̱so doog hun-ne̱ m-ru̱re̱ ka sha-mo̱ u̱t-ma mo̱, ye̱ nepse̱ she'et-de u̱n ye̱, kashi de á, komo ye̱ ro̱ u̱n muut u̱n ye̱ ken ye̱ n-dak.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Da-o̱ gaan hun-ne̱ yoor haag u̱n Pyo-o̱ Shir ye̱ konot Shir: Wan-gaan ko-Parisa-wu̱, wu̱ ka komo wan-go̱ks u̱n tar.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ko-Parisa e̱su̱ru̱ u̱n ho̱n wu̱ ko̱nu̱ru̱, ‘Shir, u̱m bo̱mo̱g wo̱ remen me̱ ko-hyow á, me̱ ko-wan-me̱n-u̱t jaas-to̱ wu̱ á, me̱ u̱n rwo̱r u̱t-bo̱ á, me̱ u̱n hoob-o̱ u̱n ne'a-ne̱ u̱ntu̱n ye̱ ken ye̱ á. U̱m bo̱mo̱g wo̱ remen me̱ u̱ntu̱n ka ko-wan-go̱ks u̱n tar wu̱ re̱e̱no̱ á.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 U̱n ho̱-u̱t ta'yoor me̱ u̱n no̱m o-swo̱o̱t ho̱-u̱t yoor, me̱ kume̱ rii-yo wo̱o̱ o̱p à, me̱ wo̱ m-ya'as o-gaan.’
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 “Amba ko-yan-go̱ks u̱n tar e̱su̱ru̱ u̱r-hew ne̱ komo wu̱ jaks co-o̱ u̱n wu̱ n-To̱n á, amba wu̱ wo̱su̱ru̱ be-de u̱n wu̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘Shir, ho̱ge̱ 'wo̱n u̱n de, me̱ ko-wa-u̱r-ba'as!’ ”
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Me̱ no̱ m-ru̱re̱, ko-yan-go̱ks u̱n tar, waragte̱ o-hur hond hond be-de Shir, amba ko-Parisa-wu̱ warag o-hur hond hond á. Remen kap ye̱ jakse̱ hi u̱n de u̱n ye̱ n-to̱n à, Shir à he̱nte̱ ye̱ n-dak, komo kap bo̱ u̱n ye̱ he̱nte̱ hi u̱n de u̱n ye̱ dak dak à, Shir a jaks ye̱ n-to̱n.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ hantu̱ru̱ yakar-ye̱ u̱n ye̱ be-u̱r Ye̱so remen wu̱ hu̱u̱té̱ ye̱ nu-o̱ u̱r-bon. Yan-neke̱-m Ye̱so te̱pru̱ru̱ ye̱ bo̱ ye̱ no̱me̱ kaane̱ à,
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Amba Ye̱so agnu̱ru̱ ka yakar-ye̱ be-de u̱n wu̱ komo wu̱ ze̱e̱ru̱, “Yagu̱ no̱ yakar re̱k-ye̱ haante̱ be u̱n de, no̱ we̱n ye̱ á, remen gwo̱mo-to̱ Shir ro̱ be-de go̱n ye̱.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Baks no̱ de ka! Kap bo̱ u̱n wu̱ go̱ksé̱ gwo̱mo-to̱ Shir u̱ntu̱n wà á, wu̱a tu̱w u̱n den-o Shir á.”
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Ne̱t caari-wu̱ u̱n Yahuda-ne̱ citu̱ru̱ Ye̱so, “Wa-u̱r-Yoos, wo̱ kashi-wu̱, ¿ya ne̱ u̱m he m-no̱m u̱m kumut ho̱o̱g-o̱ ba m-ta?”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Ye̱so citu̱ru̱ wu̱, “¿Remen yan o̱ o zeete̱ me̱ ‘kashi’? Yatt-wu̱ ro̱ kashi á se Shir cot.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 O nepse̱ ka karamsa-o̱: ‘Wo̱ co̱n ne'a-wu̱ u̱n ne̱t á, wo̱ ho̱ ne̱t á, wo̱ hiw rii á, wo̱ ce'e̱ ne̱t u̱t-ma á, hyan tato ru u̱n inu ru ne̱ u̱t-go̱s ne̱.’ ”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ka ne̱t-wu̱ shasu̱ru̱, “Cin me̱ re̱k-wu̱ u̱m no̱mo̱sse̱ do̱ro̱tte̱-o̱ u̱n o̱ kap.”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Bo̱ Ye̱so ho̱ge̱ kaane̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Yo ken yo ro̱ ko̱n yo kuse̱ o no̱m à: Baab rii-yo o ro̱tte̱ à kap, o ya'as ko̱o̱b-ne̱ ka hwo̱r-ye̱, komo wo̱a kum rii-yo u̱r-bon n-To̱n, ka da-o̱, o haan, o do̱re̱ me̱.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Amba da-o̱ ka ne̱t-wu̱ ho̱ge̱ kaane̱ à, wu̱ ho̱ge̱ m-re̱re̱m ko̱ hiin á, remen ko-ya-o-kwu̱m-wu̱ de̱e̱n.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Ye̱so hyanu̱ru̱ wu̱ ho̱ge̱ m-re̱re̱m á, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ko-ya-o-kwu̱m a tu̱w den-o̱ u̱n gwo̱mo-to̱ Shir u̱n yish pus-ye̱ á!
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 O̱tte̱ ko-ya-o-kwu̱m-wu̱ tu̱w den-o̱ u̱n gwo̱mo-to̱ Shir à, jiishte̱ ba u̱n rem dorom-yo tu̱w u̱n ish-o̱ o-be̱r.”
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Hun-ne̱ ye̱ ho̱ge̱ wu̱ à citu̱ru̱, “¿Wan wu̱ u̱n ya Shir he m-gu?”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Ye̱so shasu̱ru̱, “Rii-yo hun-ne̱ a hoks m-no̱m á, Shir a hoks yo m-no̱m.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Ka da-de Bitrus ze̱e̱ru̱, “Gwo̱t! Te̱ yagnu̱te̱ den-u̱t te̱, te̱ do̱ru̱tu̱ wo̱.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “E̱e̱, komo u̱m esu̱tu̱ no̱, ko̱ wu̱ ke wu̱ yage̱ hur-o̱ u̱n wu̱, ko ne'a, ko hen-ne̱, ko ye̱ mate̱ wu̱ à, ko yakar remen co̱n-to̱ u̱n den-o̱ u̱t-gwo̱mo to̱ Shir,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 wu̱a kum de̱e̱n u̱n ka hak-se, komo wu̱a kum ho̱o̱g-o̱ ba m-ta u̱n hak-se ro̱o̱ne̱ à.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Ye̱so deku̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ o̱p u̱n yoor n-riib, wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Ho̱gu̱ no̱! A he no̱ o-Urusharima, be-de kap rii-yo yan-Rwo̱ru̱ u̱n Ma-to̱ Shir ge̱ne̱ u̱n Wà-wu̱ u̱n ne̱t he m-shi à.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Wu̱ a he̱'e̱be̱ u̱n kom-to̱ u̱n ye̱ ro̱ Isra-ne̱ á, ye̱a pyapar wu̱, ye̱ co̱pse̱ wu̱ m-ta komo.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Ye̱a no̱me̱ wu̱ u̱s-so̱ro̱g, ye̱ ho̱ wu̱ amba ho̱-u̱r atette̱-de, wu̱a ine̱ u̱n ho̱o̱g ne̱.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Amba yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ye̱ nap ko o-gaan yo wu̱ ro̱ m-ze̱e̱ á, remen a wukute̱ ye̱ ma-to̱ wu̱ ro̱ m-rwo̱r à, komo ye̱ nap rii-yo Ye̱so ro̱ m-rwo̱r á.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Ye̱so ro̱ yow yow o-Jeriko ne̱, wu̱ ken ko-po̱-wu̱ ro̱ tara n-riib u̱n co̱w, wu̱ ro̱ u̱s-ko̱n.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Da-o̱ wu̱ ho̱ge̱ hun-ne̱ ro̱ m-arag à, wu̱ citu̱ru̱, “¿Yan yo ne̱?”
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Ye̱ ru̱ru̱ wu̱, “Ye̱so ko-ya-o-Nazaret ro̱ m-arag.”
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Wu̱ 'yonsu̱ru̱ u̱s-co̱r, “Ye̱so! Baag-o Dawuda! Ho̱ge̱ 'wo̱n u̱n de!”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Hun-ne̱ ye̱ ro co à, kangsu̱ru̱ wu̱ ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱ re̱s temb. Amba wu̱ 'yonsu̱ru̱ u̱s-co̱r de̱e̱n, “Baag-o Dawuda ho̱ge̱ 'wo̱n u̱n de.”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Ka da-o̱ Ye̱so e̱su̱ru̱ wu̱ ze̱e̱ru̱, “Hantu̱ no̱ ka ko-po̱-wu̱ be u̱n de.” Bo̱ wu̱ wo̱'o̱nte̱ yow yow à, Ye̱so citu̱ru̱ wu̱,
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “¿Ya ne̱ o co̱ne̱ u̱m no̱mo̱ wo̱?”
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Hyan! Remen she̱r-m ru be-de Shir rwo̱'o̱g wo̱ m-hyan.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 U̱n gyept-o̱ u̱n yish, wu̱ hyanu̱ru̱ cas kane̱, wu̱ do̱ru̱ru̱ Ye̱so, wu̱ ro̱ u̱n nome̱ u̱n Shir u̱r-bo̱ngo̱n. Da-o̱ bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ hyane̱ kaane̱ à, ye̱ bo̱mu̱ru̱ Shir kap mo̱ u̱n ye̱.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.