Lucas 18
uth (UTH) vs NAA
1 Ye̱so ru̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ sha-mo̱ u̱t-ma wu̱ yoosu̱tu̱ ye̱ bo̱ ye̱ he m-se̱nge̱ u̱n ko̱n-se Shir ba m-kar á.
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 “U̱n o̱ ken bo̱-o̱ a no̱mo̱g wu̱ ken wan-piish u̱t-ma wu̱, wu̱ ro̱ u̱n ho̱ge̱ gye̱r-o Shir á, wu̱ komo m-hyan hi-de u̱n ne̱t u̱s-shi ne̱ á.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Wu̱ ken ko-gwo̱r-wu̱ ne'a, ro kane̱ u̱n ka bo̱-o̱ wu̱ ma'ase̱ m-ha be-de u̱n wu̱ à u̱n hoob-o̱ u̱n a ya'as wu̱ yo ro̱ yo ma u̱n wu̱ à, wu̱ ro̱ m-ze̱e̱, ‘Gu me̱ be-de u̱n wan-ryaab-u̱s re.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 O-da de̱e̱n, wan-piish u̱t-ma yage̱ u̱n was, amba u̱r-ko̱m wu̱ ze̱e̱ru̱ hi u̱n de u̱n wu̱, ‘Me̱tt gye̱r-o Shir á, me̱ komo m-hyan hi-de u̱n ne̱t u̱s-shi ne̱ á,
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 amba remen ka ko-gwo̱r-wu̱ su̱tu̱ me̱, man gu̱t remen wu̱ kumut yo ro̱ yo ma u̱n wu̱ à. U̱rege̱ me̱ no̱m kaane̱ á, wu̱a ma'as m-haan har wu̱ bo̱ me̱.’ ”
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Ho̱gu̱ no̱ yo ka wan-piish u̱t-ma wu̱ ze̱e̱ à, wu̱ ro̱tte̱ gye̱r-o Shir á.
6 Então o Senhor disse:
7 Wu̱ hokste̱ nome̱ u̱n ká ko-gwo̱r-wu̱ kaane̱, remen wu̱ suute̱ wu̱, kaane̱ Shir a hoks nome̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ wu̱ daage̱ à rii-yo u̱r-bon, u̱rege̱ ye̱ ko̱no̱g wu̱, wu̱a gu ye̱ ho̱r-m-ho̱r.
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Me̱ no̱ m-ru̱re̱, Shir a piish ma-to̱ u̱n ye̱ ho̱r-m-ho̱r bo̱ ye̱ he ho̱ge̱ m-re̱re̱m à. Amba Wà-wu̱ u̱n ne̱t ¿wu̱a 'wo̱s hun-ne̱ go̱kste̱ Ma-to̱ Shir da-o̱ wu̱ he m-mu̱u̱n ne̱?”
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Ye̱so doog hun-ne̱ m-ru̱re̱ ka sha-mo̱ u̱t-ma mo̱, ye̱ nepse̱ she'et-de u̱n ye̱, kashi de á, komo ye̱ ro̱ u̱n muut u̱n ye̱ ken ye̱ n-dak.
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Da-o̱ gaan hun-ne̱ yoor haag u̱n Pyo-o̱ Shir ye̱ konot Shir: Wan-gaan ko-Parisa-wu̱, wu̱ ka komo wan-go̱ks u̱n tar.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Ko-Parisa e̱su̱ru̱ u̱n ho̱n wu̱ ko̱nu̱ru̱, ‘Shir, u̱m bo̱mo̱g wo̱ remen me̱ ko-hyow á, me̱ ko-wan-me̱n-u̱t jaas-to̱ wu̱ á, me̱ u̱n rwo̱r u̱t-bo̱ á, me̱ u̱n hoob-o̱ u̱n ne'a-ne̱ u̱ntu̱n ye̱ ken ye̱ á. U̱m bo̱mo̱g wo̱ remen me̱ u̱ntu̱n ka ko-wan-go̱ks u̱n tar wu̱ re̱e̱no̱ á.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 U̱n ho̱-u̱t ta'yoor me̱ u̱n no̱m o-swo̱o̱t ho̱-u̱t yoor, me̱ kume̱ rii-yo wo̱o̱ o̱p à, me̱ wo̱ m-ya'as o-gaan.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 “Amba ko-yan-go̱ks u̱n tar e̱su̱ru̱ u̱r-hew ne̱ komo wu̱ jaks co-o̱ u̱n wu̱ n-To̱n á, amba wu̱ wo̱su̱ru̱ be-de u̱n wu̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘Shir, ho̱ge̱ 'wo̱n u̱n de, me̱ ko-wa-u̱r-ba'as!’ ”
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Me̱ no̱ m-ru̱re̱, ko-yan-go̱ks u̱n tar, waragte̱ o-hur hond hond be-de Shir, amba ko-Parisa-wu̱ warag o-hur hond hond á. Remen kap ye̱ jakse̱ hi u̱n de u̱n ye̱ n-to̱n à, Shir à he̱nte̱ ye̱ n-dak, komo kap bo̱ u̱n ye̱ he̱nte̱ hi u̱n de u̱n ye̱ dak dak à, Shir a jaks ye̱ n-to̱n.”
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ hantu̱ru̱ yakar-ye̱ u̱n ye̱ be-u̱r Ye̱so remen wu̱ hu̱u̱té̱ ye̱ nu-o̱ u̱r-bon. Yan-neke̱-m Ye̱so te̱pru̱ru̱ ye̱ bo̱ ye̱ no̱me̱ kaane̱ à,
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Amba Ye̱so agnu̱ru̱ ka yakar-ye̱ be-de u̱n wu̱ komo wu̱ ze̱e̱ru̱, “Yagu̱ no̱ yakar re̱k-ye̱ haante̱ be u̱n de, no̱ we̱n ye̱ á, remen gwo̱mo-to̱ Shir ro̱ be-de go̱n ye̱.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Baks no̱ de ka! Kap bo̱ u̱n wu̱ go̱ksé̱ gwo̱mo-to̱ Shir u̱ntu̱n wà á, wu̱a tu̱w u̱n den-o Shir á.”
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Ne̱t caari-wu̱ u̱n Yahuda-ne̱ citu̱ru̱ Ye̱so, “Wa-u̱r-Yoos, wo̱ kashi-wu̱, ¿ya ne̱ u̱m he m-no̱m u̱m kumut ho̱o̱g-o̱ ba m-ta?”
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Ye̱so citu̱ru̱ wu̱, “¿Remen yan o̱ o zeete̱ me̱ ‘kashi’? Yatt-wu̱ ro̱ kashi á se Shir cot.
19 Jesus respondeu:
20 O nepse̱ ka karamsa-o̱: ‘Wo̱ co̱n ne'a-wu̱ u̱n ne̱t á, wo̱ ho̱ ne̱t á, wo̱ hiw rii á, wo̱ ce'e̱ ne̱t u̱t-ma á, hyan tato ru u̱n inu ru ne̱ u̱t-go̱s ne̱.’ ”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Ka ne̱t-wu̱ shasu̱ru̱, “Cin me̱ re̱k-wu̱ u̱m no̱mo̱sse̱ do̱ro̱tte̱-o̱ u̱n o̱ kap.”
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Bo̱ Ye̱so ho̱ge̱ kaane̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Yo ken yo ro̱ ko̱n yo kuse̱ o no̱m à: Baab rii-yo o ro̱tte̱ à kap, o ya'as ko̱o̱b-ne̱ ka hwo̱r-ye̱, komo wo̱a kum rii-yo u̱r-bon n-To̱n, ka da-o̱, o haan, o do̱re̱ me̱.”
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Amba da-o̱ ka ne̱t-wu̱ ho̱ge̱ kaane̱ à, wu̱ ho̱ge̱ m-re̱re̱m ko̱ hiin á, remen ko-ya-o-kwu̱m-wu̱ de̱e̱n.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Ye̱so hyanu̱ru̱ wu̱ ho̱ge̱ m-re̱re̱m á, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ko-ya-o-kwu̱m a tu̱w den-o̱ u̱n gwo̱mo-to̱ Shir u̱n yish pus-ye̱ á!
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 O̱tte̱ ko-ya-o-kwu̱m-wu̱ tu̱w den-o̱ u̱n gwo̱mo-to̱ Shir à, jiishte̱ ba u̱n rem dorom-yo tu̱w u̱n ish-o̱ o-be̱r.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Hun-ne̱ ye̱ ho̱ge̱ wu̱ à citu̱ru̱, “¿Wan wu̱ u̱n ya Shir he m-gu?”
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Ye̱so shasu̱ru̱, “Rii-yo hun-ne̱ a hoks m-no̱m á, Shir a hoks yo m-no̱m.”
27 Mas Jesus respondeu:
28 Ka da-de Bitrus ze̱e̱ru̱, “Gwo̱t! Te̱ yagnu̱te̱ den-u̱t te̱, te̱ do̱ru̱tu̱ wo̱.”
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “E̱e̱, komo u̱m esu̱tu̱ no̱, ko̱ wu̱ ke wu̱ yage̱ hur-o̱ u̱n wu̱, ko ne'a, ko hen-ne̱, ko ye̱ mate̱ wu̱ à, ko yakar remen co̱n-to̱ u̱n den-o̱ u̱t-gwo̱mo to̱ Shir,
29 Jesus lhes respondeu:
30 wu̱a kum de̱e̱n u̱n ka hak-se, komo wu̱a kum ho̱o̱g-o̱ ba m-ta u̱n hak-se ro̱o̱ne̱ à.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Ye̱so deku̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ o̱p u̱n yoor n-riib, wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Ho̱gu̱ no̱! A he no̱ o-Urusharima, be-de kap rii-yo yan-Rwo̱ru̱ u̱n Ma-to̱ Shir ge̱ne̱ u̱n Wà-wu̱ u̱n ne̱t he m-shi à.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Wu̱ a he̱'e̱be̱ u̱n kom-to̱ u̱n ye̱ ro̱ Isra-ne̱ á, ye̱a pyapar wu̱, ye̱ co̱pse̱ wu̱ m-ta komo.
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 Ye̱a no̱me̱ wu̱ u̱s-so̱ro̱g, ye̱ ho̱ wu̱ amba ho̱-u̱r atette̱-de, wu̱a ine̱ u̱n ho̱o̱g ne̱.”
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Amba yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ye̱ nap ko o-gaan yo wu̱ ro̱ m-ze̱e̱ á, remen a wukute̱ ye̱ ma-to̱ wu̱ ro̱ m-rwo̱r à, komo ye̱ nap rii-yo Ye̱so ro̱ m-rwo̱r á.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Ye̱so ro̱ yow yow o-Jeriko ne̱, wu̱ ken ko-po̱-wu̱ ro̱ tara n-riib u̱n co̱w, wu̱ ro̱ u̱s-ko̱n.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Da-o̱ wu̱ ho̱ge̱ hun-ne̱ ro̱ m-arag à, wu̱ citu̱ru̱, “¿Yan yo ne̱?”
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Ye̱ ru̱ru̱ wu̱, “Ye̱so ko-ya-o-Nazaret ro̱ m-arag.”
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Wu̱ 'yonsu̱ru̱ u̱s-co̱r, “Ye̱so! Baag-o Dawuda! Ho̱ge̱ 'wo̱n u̱n de!”
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Hun-ne̱ ye̱ ro co à, kangsu̱ru̱ wu̱ ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱ re̱s temb. Amba wu̱ 'yonsu̱ru̱ u̱s-co̱r de̱e̱n, “Baag-o Dawuda ho̱ge̱ 'wo̱n u̱n de.”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Ka da-o̱ Ye̱so e̱su̱ru̱ wu̱ ze̱e̱ru̱, “Hantu̱ no̱ ka ko-po̱-wu̱ be u̱n de.” Bo̱ wu̱ wo̱'o̱nte̱ yow yow à, Ye̱so citu̱ru̱ wu̱,
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 “¿Ya ne̱ o co̱ne̱ u̱m no̱mo̱ wo̱?”
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Hyan! Remen she̱r-m ru be-de Shir rwo̱'o̱g wo̱ m-hyan.”
42 Jesus lhe disse:
43 U̱n gyept-o̱ u̱n yish, wu̱ hyanu̱ru̱ cas kane̱, wu̱ do̱ru̱ru̱ Ye̱so, wu̱ ro̱ u̱n nome̱ u̱n Shir u̱r-bo̱ngo̱n. Da-o̱ bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ hyane̱ kaane̱ à, ye̱ bo̱mu̱ru̱ Shir kap mo̱ u̱n ye̱.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.