Gálatas 2

uth (UTH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bo̱ hak-u̱s o̱p u̱s-nass [14] nomte̱ à, u̱m dooru̱ m-warag o-Urusharima. U̱n ka da-o̱, u̱m neku̱ru̱ u̱n Barnabas ne̱ komo u̱n Titus ne̱.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Shir ye̱ kutu̱ me̱ u̱t-hyangan u̱nze u̱m neke̱. Da-o̱ u̱m wo̱o̱ re̱e̱no̱ à, te̱ mo̱rgu̱ru̱ u̱n se̱k-ye̱ ne̱ u̱n yan-dor Ye̱so. U̱m ru̱ru̱ ye̱ bo̱ me̱ m-ko̱'o̱t u̱n Ma-to̱ m-Re̱re̱m be-de u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á. U̱m ru̱ru̱ ye̱ ka ma-to̱ pakse̱, taase se̱nge̱-mo̱ me̱ m-no̱m à, ko̱ mo̱ u̱m rege̱ u̱m nomoste̱ à, mo̱ je hwaa.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Ye̱ tosu̱tu̱ me̱, komo yatt-wu̱ gakte̱ á ko-wan-hew wu̱ u̱n de Titus á, ko̱ de̱ nomte̱ wu̱ ko-ya-o-Girik wu̱ à.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Ma-to̱ u̱r-ko̱ to̱ u̱n indu̱ne̱, remen ka ya-u̱r-ar ye̱ yan-dor, ye̱ co̱w ne̱ wukusse̱ à, remen ye̱ wenet na u̱r-she'et sasa be-u̱r Kiristi Ye̱so. Ye̱ ro m-co̱n ye̱ muut na gu̱w-ne̱.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Amba te̱ 'ya ye̱ u̱r-hek á, ko̱ hiin. Remen te̱ ru̱ru̱tú̱ no̱ Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱ o-nip.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Amba ka hun-ne̱ ye̱ ro̱ yan-co à, ye̱ do̱ rii be-de u̱n yoos-de me̱ m-yoos á. (U̱n hyan-o re ko̱ ye̱ ro̱ wan-ne̱ kap gaan to̱ be u̱n de, remen Shir ro̱tt m-koos á.)
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Ye̱ de̱ u̱n hi u̱n de u̱n ye̱ hyeneste̱ bo̱ Shir co̱ne̱ wu̱ ya'astu̱ me̱ se̱nge̱-mo̱ u̱n rwo̱r u̱n Ma-to̱ m-Re̱re̱m be-de u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á, u̱ntu̱n bo̱ wu̱ ya'ase̱ Bitrus m-se̱nge̱ wu̱ ru̱re̱ Yahuda-ne̱ à.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Shir no̱me̱ m-se̱nge̱ n-me̱ u̱n hur-u̱r Bitrus remen wu̱ waragté̱ wan-To̱m Ye̱so be-de u̱n Yahuda-ne̱ à, wu̱ wu̱ komo no̱me̱ m-se̱nge̱ n-me̱ u̱n hur-u̱r u̱n de remen u̱m waragté̱ wan-To̱m Ye̱so be-de u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 U̱n hyan o̱ u̱n bo̱ Shir ya'u̱ me̱ yar-mo̱ u̱n wu̱ à, Yakubu, Bitrus u̱n Yohana ne̱ go̱ksu̱ru̱ me̱. Ye̱, ye̱ a e̱sse̱ ye̱ ro̱ co be-de u̱n hun-ne̱ yan-dor Ye̱so à, ye̱ go̱ksu̱ru̱ te̱ te̱ Barnabas u̱n hur-u̱r gaan. Myet-m te̱, te̱ de̱k hi u̱n te̱ u̱nze te̱ u̱n Barnabas te̱a he be-de u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á. Ye̱ ká komo ye̱ he be-de u̱n Yahuda-ne̱.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Amba ye̱ baksu̱tu̱ te̱ u̱nze taase to̱-to̱ ke te̱ u̱n ko̱o̱b-ne̱ ne̱ ye̱ ro̱ be-de u̱n ye̱ à. Me̱ ne̱ cin n-ga ka rii-yo ro̱ u̱n hur u̱n de.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Da-o̱ Bitrus wo̱o̱ne̱ bo̱-o̱ o-Antakiya, u̱m naku̱ru̱ wu̱ u̱t-to̱ yish-ye̱ horo horo remen ba'as-de u̱n wu̱ wukusse̱ o̱ de ro̱ á.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 U̱r-takan, wu̱ ro m-re̱ u̱n rii-yo m-re̱ mo̱sse̱ u̱n yan-dor ne̱ ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á. Amba da-o̱ nay-ne̱ Yakubu wo̱o̱ne̱ e̱s-mo̱ o-Urusharima à, Bitrus koosu̱ru̱ u̱n ho̱n wu̱ do m-re̱ mo̱sse̱ u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ ne̱ á. Wu̱ u̱n no̱m kaane̱ remen wu̱ ro̱ u̱n gye̱r-o̱ u̱n Yahuda-ne̱ ye̱ ro̱ m-co̱n a ko ko̱ wu̱ ke ne̱t-wu̱ u̱r-ko̱ à.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Kaane̱ ma ye̱ kusse̱ be-de u̱n Yahuda-ne̱ à yan-dor ye̱ no̱mo̱g ka se̱nge̱-mo̱ u̱r-ba'as mo̱ u̱ntu̱n Bitrus, har ye̱ swo̱o̱g hi-u̱r Barnabas be-de u̱n ko̱o̱b-de u̱n rwo̱r o-nip.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Da-o̱ u̱m hyane̱ ye̱ ro̱ m-do̱re̱ nip-o̱ u̱n Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱ Shir á, u̱m ze̱e̱ru̱ Bitrus u̱n yish-ye̱ u̱n ko̱wan. “Wo̱ ko-Yahuda-wu̱, amba wo̱ u̱r-she'et u̱ntu̱n wu̱ ro̱ ko-Yahuda á. Amba wo̱ m-do̱re̱ u̱n jor-se ye̱ ro̱ u̱n Yahuda-ne̱ á. ¿M-mo̱ka wo̱a ru̱ ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á ye̱ do̱re̱ jor-se u̱n Yahuda-ne̱?”
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 “Ko̱ de̱ nomte̱ na Yahuda-ne̱ ye̱ be-de o-mat, ba ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á, komo ba ‘ya-u̱t-ba'as’ á,
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 a nepse̱ ne̱t a warag ba u̱r-ba'as u̱n co-o̱ Shir be-de u̱n do̱re̱ o-karamsa á, se̱ de̱ wu̱ she̱re̱g be-u̱r Ye̱so Kiristi. Remen kaane̱, na ma a ya'aste̱ hi u̱n na be-u̱r Ye̱so Kiristi. A u̱n no̱m kaane̱ remen a kumut m-warag ba u̱r-ba'as u̱n co-o̱ Shir be-de m-she̱r be-u̱r Kiristi, ba be-de m-do̱re̱ o-karamsa á. Remen yatt-wu̱ he m-warag ba u̱r-ba'as u̱n co-o̱ Shir remen dor-o̱ o-karamsa á.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 “U̱rege̱, bo̱ a co̱ne̱ m-warag ba u̱r-ba'as u̱n co-o̱ Shir be-de m-she̱r u̱n Kiristi à, a 'wo̱stu̱ na ya-u̱r-ba'as remen a jorote̱ o-karamsa, ¿ko̱ no̱m u̱n kaane̱ kututu̱ na Kiristi ro̱ u̱n to̱r-se u̱n no̱m u̱r-ba'as? Ay, ko̱ hiin!
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 U̱rege̱ u̱m inu̱te̱, me̱ komo m-jamas u̱n ma-to̱ u̱m wugurse̱ à, u̱m waragte̱ o̱ ka ko-yan-je̱t o-karamsa.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Bo̱ u̱m ro m-se̱nge̱ u̱m kumut ho̱o̱g be-de Shir u̱n bu̱-yo u̱n e̱ss o-karamsa à, karamsa ze̱e̱ru̱ me̱, ko-wan-je̱t o-karamsa wu̱ u̱m ro̱ komo se̱ u̱m marag. Bo̱ u̱m hyente̱ kááne̱ à, u̱m yagu̱ m-she̱r be-de o-karamsa u̱m kumut m-ho̱o̱g be-de Shir. U̱m gwo̱tu̱ru̱ Kiristi u̱n hond de u̱n wu̱ u̱m kumut ho̱o̱g. A kamag wu̱ remen wu̱ de̱k swo̱ u̱r-ko̱o̱b u̱n de komo wu̱ ya'ag me̱ ho̱o̱g.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 A kamag me̱ be-u̱r gaan u̱n Kiristi ne̱. M-mo̱ka me̱ u̱n ho̱o̱g ne̱, amba me̱ wu̱ u̱n hi u̱n de á. Kiristi wu̱ ro̱ ho̱o̱g-mo̱ u̱n hur u̱n de. Ka ho̱o̱g-mo̱ u̱n wu̱r-o re mo̱, ho̱o̱g-mo̱ be-de m-she̱r u̱n Wà-wu̱ Shir. Wu̱ kutu̱ me̱ m-co̱n à har wu̱ mer rem re.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Man ginim yar-mo̱ Shir á. Amba u̱rege̱ ne̱t a hoks m-kum u̱n she'et-de ba u̱r-ba'as u̱n co-o̱ Shir u̱n bu̱-yo u̱n do̱re̱ o-karamsa, yo ka kututu̱ na u̱nze mar-m Kiristi, waragte̱ hwaa o̱ ka.”
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.