Atos 9

uth (UTH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Shawuru se̱ngu̱te̱ re̱ co u̱n rangse̱ u̱n yan-neke̱-m Wan-Ko̱yan de̱e̱n, har m-ze̱e̱ wu̱a ho ye̱. Wu̱ argu̱ m-ha be-de u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir.
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 Wu̱ ko̱nu̱ wu̱ genu̱ wu̱ u̱t-taku̱rda wu̱ heet u̱n kuke̱-to̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir to̱ ya-o-Damaskus, remen u̱rege̱ wu̱ kumug yan-dor Ye̱so u̱n Ka Co̱w-yo, campo̱-ne̱ ko̱ ne'a-ne̱, wu̱ hantu̱ ye̱ u̱n bo̱-o̱ o-Urusharima a ke'et ye̱.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Wu̱ ro̱ u̱r-hew, wu̱ wo̱o̱ru̱ yow yow o-Damaskus ne̱. Da-o gaan, wu̱ hyanu̱ru̱ m-cecar n-to̱n mo̱ caragsu̱ru̱ u̱n wu̱.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Wu̱ argu̱ m-he̱ n-dak, komo wu̱ ho̱gu̱ru̱ o̱ ken co̱r-o̱ ro̱ wu̱ m-ze̱e̱, “Shawuru, Shawuru ¿ya wo̱tte̱ me̱ m-rangse̱?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Shawuru ze̱e̱ru̱, “¿Wan wu̱ ne̱ o ro̱ Wa-u̱t-Go̱s?”
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Ine̱ m-mo̱ka, o cu̱w n-me̱ o-bo̱, re̱e̱no̱ a he wo̱ m-ru̱re̱ rii-yo o he m-no̱m à.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Yan-u̱r-hew de u̱n wu̱ komo ye̱ hoks te̱p á, co̱r-o̱ ka ye̱ ho̱gu̱sse̱ amba ye̱ hyan ne̱t á.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Shawuru argu̱ m-ine̱ n-dak, amba bo̱ wu̱ upste̱ yish à, wu̱ do m-hyan á. Ye̱ shipu̱ wu̱ o-kom, ye̱ hantu̱ wu̱ o-Damaskus.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Wu̱ no̱mu̱ ho̱-u̱t tet, ba m-hyan, ba m-re̱, ba m-swo̱, komo.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Wu̱ ken wan-neke̱-m Ye̱so wu̱ ro kon o-Damaskus, jin-de u̱n wu̱ Hananiya. Wan-Ko̱yan nomo wu̱ u̱t-ma n-te̱ u̱t-hyangan, wu̱ zee, “Hananiya!”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Wan-Ko̱yan ze̱e̱ru̱ wu̱, “Ine̱, o do̱re̱ ka co̱w-yo a m-ze̱e̱ Co̱w-o Te̱'te̱ à. O neke̱ u̱n hur-o Yahudas, o cit wu̱ ken ne̱t-wu̱ u̱n bo̱-o̱ o-Tarsus wu̱, wu̱ ro̱ káne̱ à, jin-de u̱n wu̱ Shawuru. Wu̱ ro̱ kane̱ u̱s-ko̱n u̱n ká be-de.
11 E o Senhor lhe disse:
12 Har n-me̱ u̱t-hyangan wu̱ hyanu̱ wu̱ ken ne̱t-wu̱ jin-de u̱n wu̱ Hananiya co̱wo̱nte̱, wu̱ seku̱ru̱ wu̱ kom-to̱ o-kwu̱m remen wu̱ doot kumun hyan-o̱ o-bo̱.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Amba Hananiya shasu̱ru̱, “Wan-Ko̱yan, u̱m su̱u̱ste̱ ho̱ge̱ u̱n ma-to̱ u̱n ka ne̱t-wu̱ be-de u̱n hun-ne̱ de̱e̱n, n-te̱ u̱n mo̱o̱r-to̱ u̱n me̱n-u̱t jaas-to̱ to̱ wu̱ nome̱ yan-dor ru o-Urusharima à.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Wu̱ ka komo Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir ya'ag wu̱ u̱r-be̱e̱b wu̱ ship u̱n bo̱ u̱n wu̱ ro̱ u̱n no̱m u̱s-ko̱n u̱n jin u̱n du à.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Amba Wan-Ko̱yan ze̱e̱ru̱ Hananiya, “Neke̱ remen wu̱ ne̱t-wu̱, wu̱ u̱m daagne̱ wu̱ nomot se̱nge̱-m re remen wu̱ ko̱'o̱tté̱ jin u̱n de be-de u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á, u̱n gwo̱mo-ne̱ u̱n ye̱ ne̱, komo u̱n Isra-ne̱ ne̱.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Me̱ u̱n hi u̱n de, man kussu̱ wu̱ ko̱o̱b-de wu̱ he m-swo̱ ba wu̱ u̱n co̱n u̱n remen jin u̱n de à.”
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Hananiya haaru̱, wu̱ co̱wu̱ o-hur. Wu̱ tabbu̱ o-kom wu̱ ci'u̱ru̱ Shawuru. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Wan-yen de Shawuru, Wan-Ko̱yan wu̱ to̱mnu̱ me̱. Ye̱so ka wu̱ rwu̱u̱ne̱ be u̱n du u̱n ka co̱w-yo o do̱nde̱ à. Wu̱ co̱no̱g o do m-hyan, remen komo Ku̱kt-o̱ Shir garamsu̱té̱ wo̱.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ba u̱n naas o-da, yo ken rii-yo u̱ntu̱n ku̱k-o̱ o-jan he̱'e̱nu̱ru̱ Shawuru u̱n yish, wu̱ jamsu̱ m-hyan. Ka da-o̱ wu̱ inu̱ru̱ a yo'osu̱ru̱ wu̱ m-ho̱.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Wu̱ re̱e̱ru̱ rii-yo m-re̱ wu̱ jamsu̱ kum m-'wo̱ns.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Ba m-jime̱, Shawuru ciru̱ ko̱'o̱t u̱n ma-u̱t Ye̱so u̱n kuke̱-to̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir. Wu̱ ro m-ze̱e̱ Ye̱so wu̱ ro̱ Wà-wu̱ Shir.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Myet bo̱n ye̱ ho̱gu̱ wu̱ à, ye̱ bo̱pu̱ nu-se u̱n ye̱. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Ashi, ¿wu̱ wu̱ ka hoome̱ hun-ne̱ komo wu̱ caas yan-no̱m u̱s-ko̱n u̱n ka jin-de o-Urusharima á? ¿Wu̱ u̱n nekne̱ kane̱ ka u̱n sakto̱-o̱ u̱n heet-mo̱ u̱n ye̱ be-de u̱n Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir a ke'et ye̱ á?”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Amba Shawuru do̱o̱ru̱ ko̱'o̱t u̱n Ma-to̱ Shir u̱r-be̱e̱b ne̱. Wu̱ se̱ngu̱ru̱ 'yons u̱n hur-de u̱n Yahuda-ne̱ ye̱ ro u̱r-she'et o-Damaskus à, wu̱ ro ye̱ m-ru̱re̱ o-nip u̱nze Ye̱so wu̱ ro̱ Kiristi.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Bo̱ a nomte̱ u̱t-ho̱ hiin à, Yahuda-ne̱ zo̱ngu̱ru̱ ye̱ hoot Shawuru.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Amba wu̱ ho̱gu̱ru̱ ma-to̱ u̱n yo ye̱ co̱ne̱ m-no̱m à. M-te̱t, m-ho̱w ne̱ ye̱ ro u̱n tu u̱n yish u̱n ish-se o-bo̱ remen ye̱ hoot wu̱.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Amba m-te̱t yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ deku̱ wu̱, ye̱ kergu̱ntu̱ wu̱ u̱n o̱ ken ish-o̱ u̱n wur-o̱ u̱n o-bo̱ n-me̱ u̱n caari-o̱ o-ko̱o̱r.Yan-dor Ye̱so kergu̱ntu̱ Burus n-me̱ u̱n caari-o̱ o-ko̱o̱r|src="CN01937b.TIF" size="col" copy="David Cook" ref="9:25"
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Bo̱ Shawuru wo̱o̱nte̱ o-Urusharima à, wu̱ ma'asu̱ru̱ m-se̱nge̱ wu̱ cu̱wu̱t n-me̱ u̱n mo̱rge̱-de u̱n yan-dor Ye̱so, amba kap mo̱ u̱n ye̱ ho̱gu̱ o-gye̱r u̱n remen ye̱ de̱k wu̱ u̱ntu̱n ko-yan-neke̱-m Ye̱so á.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Amba Barnabas deku̱ Shawuru wu̱ heet be-de u̱n yan-To̱m Ye̱so. Wu̱ ru̱ru̱ ye̱ bo̱ Shawuru hyane̱ Wan-Ko̱yan u̱n co̱w à, u̱n bo̱ Wan-Ko̱yan nomo wu̱ u̱t-ma ne̱ à, komo u̱n bo̱ Shawuru ko̱'o̱te̱ jin-u̱r Ye̱so o-Damaskus à, ba o-gye̱r.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Bo̱ u̱n kane̱, Shawuru se̱ngu̱ neke̱-mo̱ u̱n wu̱ sak u̱n yan-dor Ye̱so ne̱ o-Urusharima. Wu̱ ro m-ko̱'o̱t u̱n jin-u̱r Wan-Ko̱yan ba o-gye̱r.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Komo ma-u̱t se̱ngu̱ wu̱ m-su̱u̱ne̱ u̱n Yahuda-ne̱ yan-ho̱ge̱ u̱t-Girik, wu̱ ma'asu̱ru̱ u̱t-ma u̱n ye̱ ne̱, amba ye̱ se̱ngu̱ hoob-o̱ u̱r-taab ye̱ hoot wu̱.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Bo̱ o̱r u̱n wu̱ ne̱ nepte̱ kaane̱ à, ye̱ argu̱ wu̱ m-heet o-Kaseriya. Ka da-de, ye̱ to̱mu̱ wu̱ ha-mo̱ u̱n bo̱-o̱ o-Tarsus.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Bo̱ u̱n ka da-o̱ hun-ne̱ kap yan-dor Ye̱so ye̱ ro̱ u̱n dak-to̱ o-Judiya à, o-Gariri ne̱, o-Samariya ne̱, ye̱ kumu she'et-de u̱n gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-hur. Hun-ne̱ yan-dor Ye̱so kumu u̱r-be̱e̱b, u̱n jaab-o̱ u̱t-me̱n ne̱, ye̱ do̱o̱ru̱ u̱t-mo̱o̱r u̱n bu̱-yo u̱n Ku̱kt-o̱ Shir, da-o̱ ye̱ se̱nge̱ u̱r-she'et n-me̱ u̱n gye̱r-o Wan-Ko̱yan à.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Bo̱ Bitrus do̱ro̱kte̱ u̱t-dak kap à, komo wu̱ haaru̱ be-de u̱n ka yan-dor Ye̱so ye̱, ye̱ ro u̱r-she'et u̱n bo̱-o̱ o-Ridda à.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 U̱n ka be-de, wu̱ go̱'o̱nu̱ru̱ u̱n wu̱ ken ne̱t-wu̱ ne̱ jin-de u̱n wu̱ Iniyas, wu̱ ro do̱mb hak-u̱s eer u̱n go̱m-o̱ u̱s-ryam.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Bitrus ze̱e̱ru̱ wu̱, “Iniyas, Ye̱so Kiristi taaste̱ go̱m ru. Ine̱, o pus rii-o̱ u̱r-ru̱t o ru.” Ba u̱n rem, Iniyas argu̱ m-ine̱.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Kap hun-ne̱ ye̱ ro u̱r-she'et n-me̱ u̱n bo̱-to̱ o-Ridda u̱n Sharo̱n ne̱ hyanu̱ ka wu̱ a taase̱ go̱m à. Ka da-o̱ ye̱ waktu̱nu̱ be-u̱r Wan-Ko̱yan.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 U̱n bo̱-o̱ o-Jopa, wu̱ ken ne'a-wu̱ ro kon wan-neke̱-m Ye̱so jin-de u̱n wu̱ Tabita, wu̱ a m-ze̱e̱ Dorkas à. Ka Dorkas wu̱ ya'aste̱ hi u̱n de u̱n wu̱ sak n-me̱ u̱n no̱m u̱n rii-yo u̱r-bon, komo wu̱ ro u̱n gu u̱n ko̱o̱b-ne̱.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 U̱n ká da-o̱, wu̱ ru̱kt o-wu̱r, wu̱ maru̱ru̱. Bo̱ ye̱ zorte̱ wu̱ à, ye̱ ne̱ksu̱ u-de u̱n wu̱ u̱n kuke̱-o̱ n-to̱n.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Komo bo̱-o̱ o-Ridda ro̱ yow yow u̱n bo̱-o̱ o-Jopa ne̱. Bo̱ yan-dor Ye̱so ho̱gu̱te̱ Bitrus ro kon o-Ridda à, ye̱ to̱mu̱ru̱ hun-ne̱ yoor be-de u̱n wu̱, ye̱ kon wu̱ wu̱ haan be-de u̱n ye̱ ho̱r-m-ho̱r.
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Bitrus argu̱ m-ine̱ wu̱ neku̱ru̱ u̱n ye̱ ne̱. Bo̱ wu̱ wo̱o̱nte̱ à, ye̱ heetu̱ wu̱ u̱n kuke̱-o̱ n-to̱n. Myet-mo̱ u̱n ne'a-ne̱ ye̱ campo̱ u̱n ye̱ ne̱ merme̱ à, ye̱ e̱su̱ru̱ yow yow u̱n wu̱ ne̱, ye̱ ro u̱s-'wo̱n, ye̱ ro Bitrus m-kute̱ u̱t-matuku, u̱t-gund ne̱ to̱ Dorkas cee ye̱ cin da-o̱ wu̱ rokne̱ u̱n ho̱o̱g à.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Bitrus ruutu̱ ye̱ n-do̱ kap u̱n ka kuke̱-o̱, wu̱ kwu̱ktu̱ru̱ wu̱ ko̱n u̱s-ko̱n. Wu̱ byandu̱ru̱ be-de u̱r-u, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Tabita, ine̱.” Wu̱ argu̱ ups u̱n yish. Bo̱ wu̱ hyente̱ Bitrus à, wu̱ argu̱ m-ine̱ wu̱ she'etu̱ru̱.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Bitrus tebbu̱ wu̱ o-kom wu̱ guuru̱ wu̱, wu̱ inu̱te̱. Wu̱ agbu̱ yan-dor Ye̱so, u̱n ne'a-ne̱ ye̱ campo̱ u̱n ye̱ ne̱ merme̱ ne̱ à, wu̱ tebbu̱ ye̱ Tabita u̱n ho̱o̱g ne̱.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Ka ma-to̱ semu̱ru̱ kap o̱ o-Jopa, hun-ne̱ komo de̱e̱n ye̱ argu̱ m-she̱r be-u̱r Wan-Ko̱yan.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Bitrus rewu̱ u̱t-ho̱ de̱e̱n o-Jopa, u̱n hur-o̱ u̱n wu̱ ken ko-yan-swo̱m-to̱ u̱t-ka to̱ u̱t-gu̱t wu̱, wu̱ a m-ze̱e̱ Simo̱n à.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.