Atos 9

uth (UTH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Shawuru se̱ngu̱te̱ re̱ co u̱n rangse̱ u̱n yan-neke̱-m Wan-Ko̱yan de̱e̱n, har m-ze̱e̱ wu̱a ho ye̱. Wu̱ argu̱ m-ha be-de u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir.
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 Wu̱ ko̱nu̱ wu̱ genu̱ wu̱ u̱t-taku̱rda wu̱ heet u̱n kuke̱-to̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir to̱ ya-o-Damaskus, remen u̱rege̱ wu̱ kumug yan-dor Ye̱so u̱n Ka Co̱w-yo, campo̱-ne̱ ko̱ ne'a-ne̱, wu̱ hantu̱ ye̱ u̱n bo̱-o̱ o-Urusharima a ke'et ye̱.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Wu̱ ro̱ u̱r-hew, wu̱ wo̱o̱ru̱ yow yow o-Damaskus ne̱. Da-o gaan, wu̱ hyanu̱ru̱ m-cecar n-to̱n mo̱ caragsu̱ru̱ u̱n wu̱.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Wu̱ argu̱ m-he̱ n-dak, komo wu̱ ho̱gu̱ru̱ o̱ ken co̱r-o̱ ro̱ wu̱ m-ze̱e̱, “Shawuru, Shawuru ¿ya wo̱tte̱ me̱ m-rangse̱?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Shawuru ze̱e̱ru̱, “¿Wan wu̱ ne̱ o ro̱ Wa-u̱t-Go̱s?”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Ine̱ m-mo̱ka, o cu̱w n-me̱ o-bo̱, re̱e̱no̱ a he wo̱ m-ru̱re̱ rii-yo o he m-no̱m à.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Yan-u̱r-hew de u̱n wu̱ komo ye̱ hoks te̱p á, co̱r-o̱ ka ye̱ ho̱gu̱sse̱ amba ye̱ hyan ne̱t á.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Shawuru argu̱ m-ine̱ n-dak, amba bo̱ wu̱ upste̱ yish à, wu̱ do m-hyan á. Ye̱ shipu̱ wu̱ o-kom, ye̱ hantu̱ wu̱ o-Damaskus.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Wu̱ no̱mu̱ ho̱-u̱t tet, ba m-hyan, ba m-re̱, ba m-swo̱, komo.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Wu̱ ken wan-neke̱-m Ye̱so wu̱ ro kon o-Damaskus, jin-de u̱n wu̱ Hananiya. Wan-Ko̱yan nomo wu̱ u̱t-ma n-te̱ u̱t-hyangan, wu̱ zee, “Hananiya!”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Wan-Ko̱yan ze̱e̱ru̱ wu̱, “Ine̱, o do̱re̱ ka co̱w-yo a m-ze̱e̱ Co̱w-o Te̱'te̱ à. O neke̱ u̱n hur-o Yahudas, o cit wu̱ ken ne̱t-wu̱ u̱n bo̱-o̱ o-Tarsus wu̱, wu̱ ro̱ káne̱ à, jin-de u̱n wu̱ Shawuru. Wu̱ ro̱ kane̱ u̱s-ko̱n u̱n ká be-de.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Har n-me̱ u̱t-hyangan wu̱ hyanu̱ wu̱ ken ne̱t-wu̱ jin-de u̱n wu̱ Hananiya co̱wo̱nte̱, wu̱ seku̱ru̱ wu̱ kom-to̱ o-kwu̱m remen wu̱ doot kumun hyan-o̱ o-bo̱.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Amba Hananiya shasu̱ru̱, “Wan-Ko̱yan, u̱m su̱u̱ste̱ ho̱ge̱ u̱n ma-to̱ u̱n ka ne̱t-wu̱ be-de u̱n hun-ne̱ de̱e̱n, n-te̱ u̱n mo̱o̱r-to̱ u̱n me̱n-u̱t jaas-to̱ to̱ wu̱ nome̱ yan-dor ru o-Urusharima à.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Wu̱ ka komo Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir ya'ag wu̱ u̱r-be̱e̱b wu̱ ship u̱n bo̱ u̱n wu̱ ro̱ u̱n no̱m u̱s-ko̱n u̱n jin u̱n du à.”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Amba Wan-Ko̱yan ze̱e̱ru̱ Hananiya, “Neke̱ remen wu̱ ne̱t-wu̱, wu̱ u̱m daagne̱ wu̱ nomot se̱nge̱-m re remen wu̱ ko̱'o̱tté̱ jin u̱n de be-de u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á, u̱n gwo̱mo-ne̱ u̱n ye̱ ne̱, komo u̱n Isra-ne̱ ne̱.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Me̱ u̱n hi u̱n de, man kussu̱ wu̱ ko̱o̱b-de wu̱ he m-swo̱ ba wu̱ u̱n co̱n u̱n remen jin u̱n de à.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Hananiya haaru̱, wu̱ co̱wu̱ o-hur. Wu̱ tabbu̱ o-kom wu̱ ci'u̱ru̱ Shawuru. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Wan-yen de Shawuru, Wan-Ko̱yan wu̱ to̱mnu̱ me̱. Ye̱so ka wu̱ rwu̱u̱ne̱ be u̱n du u̱n ka co̱w-yo o do̱nde̱ à. Wu̱ co̱no̱g o do m-hyan, remen komo Ku̱kt-o̱ Shir garamsu̱té̱ wo̱.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Ba u̱n naas o-da, yo ken rii-yo u̱ntu̱n ku̱k-o̱ o-jan he̱'e̱nu̱ru̱ Shawuru u̱n yish, wu̱ jamsu̱ m-hyan. Ka da-o̱ wu̱ inu̱ru̱ a yo'osu̱ru̱ wu̱ m-ho̱.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Wu̱ re̱e̱ru̱ rii-yo m-re̱ wu̱ jamsu̱ kum m-'wo̱ns.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Ba m-jime̱, Shawuru ciru̱ ko̱'o̱t u̱n ma-u̱t Ye̱so u̱n kuke̱-to̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir. Wu̱ ro m-ze̱e̱ Ye̱so wu̱ ro̱ Wà-wu̱ Shir.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Myet bo̱n ye̱ ho̱gu̱ wu̱ à, ye̱ bo̱pu̱ nu-se u̱n ye̱. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Ashi, ¿wu̱ wu̱ ka hoome̱ hun-ne̱ komo wu̱ caas yan-no̱m u̱s-ko̱n u̱n ka jin-de o-Urusharima á? ¿Wu̱ u̱n nekne̱ kane̱ ka u̱n sakto̱-o̱ u̱n heet-mo̱ u̱n ye̱ be-de u̱n Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir a ke'et ye̱ á?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Amba Shawuru do̱o̱ru̱ ko̱'o̱t u̱n Ma-to̱ Shir u̱r-be̱e̱b ne̱. Wu̱ se̱ngu̱ru̱ 'yons u̱n hur-de u̱n Yahuda-ne̱ ye̱ ro u̱r-she'et o-Damaskus à, wu̱ ro ye̱ m-ru̱re̱ o-nip u̱nze Ye̱so wu̱ ro̱ Kiristi.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Bo̱ a nomte̱ u̱t-ho̱ hiin à, Yahuda-ne̱ zo̱ngu̱ru̱ ye̱ hoot Shawuru.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Amba wu̱ ho̱gu̱ru̱ ma-to̱ u̱n yo ye̱ co̱ne̱ m-no̱m à. M-te̱t, m-ho̱w ne̱ ye̱ ro u̱n tu u̱n yish u̱n ish-se o-bo̱ remen ye̱ hoot wu̱.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Amba m-te̱t yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ deku̱ wu̱, ye̱ kergu̱ntu̱ wu̱ u̱n o̱ ken ish-o̱ u̱n wur-o̱ u̱n o-bo̱ n-me̱ u̱n caari-o̱ o-ko̱o̱r.Yan-dor Ye̱so kergu̱ntu̱ Burus n-me̱ u̱n caari-o̱ o-ko̱o̱r|src="CN01937b.TIF" size="col" copy="David Cook" ref="9:25"
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Bo̱ Shawuru wo̱o̱nte̱ o-Urusharima à, wu̱ ma'asu̱ru̱ m-se̱nge̱ wu̱ cu̱wu̱t n-me̱ u̱n mo̱rge̱-de u̱n yan-dor Ye̱so, amba kap mo̱ u̱n ye̱ ho̱gu̱ o-gye̱r u̱n remen ye̱ de̱k wu̱ u̱ntu̱n ko-yan-neke̱-m Ye̱so á.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Amba Barnabas deku̱ Shawuru wu̱ heet be-de u̱n yan-To̱m Ye̱so. Wu̱ ru̱ru̱ ye̱ bo̱ Shawuru hyane̱ Wan-Ko̱yan u̱n co̱w à, u̱n bo̱ Wan-Ko̱yan nomo wu̱ u̱t-ma ne̱ à, komo u̱n bo̱ Shawuru ko̱'o̱te̱ jin-u̱r Ye̱so o-Damaskus à, ba o-gye̱r.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Bo̱ u̱n kane̱, Shawuru se̱ngu̱ neke̱-mo̱ u̱n wu̱ sak u̱n yan-dor Ye̱so ne̱ o-Urusharima. Wu̱ ro m-ko̱'o̱t u̱n jin-u̱r Wan-Ko̱yan ba o-gye̱r.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Komo ma-u̱t se̱ngu̱ wu̱ m-su̱u̱ne̱ u̱n Yahuda-ne̱ yan-ho̱ge̱ u̱t-Girik, wu̱ ma'asu̱ru̱ u̱t-ma u̱n ye̱ ne̱, amba ye̱ se̱ngu̱ hoob-o̱ u̱r-taab ye̱ hoot wu̱.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Bo̱ o̱r u̱n wu̱ ne̱ nepte̱ kaane̱ à, ye̱ argu̱ wu̱ m-heet o-Kaseriya. Ka da-de, ye̱ to̱mu̱ wu̱ ha-mo̱ u̱n bo̱-o̱ o-Tarsus.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Bo̱ u̱n ka da-o̱ hun-ne̱ kap yan-dor Ye̱so ye̱ ro̱ u̱n dak-to̱ o-Judiya à, o-Gariri ne̱, o-Samariya ne̱, ye̱ kumu she'et-de u̱n gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-hur. Hun-ne̱ yan-dor Ye̱so kumu u̱r-be̱e̱b, u̱n jaab-o̱ u̱t-me̱n ne̱, ye̱ do̱o̱ru̱ u̱t-mo̱o̱r u̱n bu̱-yo u̱n Ku̱kt-o̱ Shir, da-o̱ ye̱ se̱nge̱ u̱r-she'et n-me̱ u̱n gye̱r-o Wan-Ko̱yan à.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Bo̱ Bitrus do̱ro̱kte̱ u̱t-dak kap à, komo wu̱ haaru̱ be-de u̱n ka yan-dor Ye̱so ye̱, ye̱ ro u̱r-she'et u̱n bo̱-o̱ o-Ridda à.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 U̱n ka be-de, wu̱ go̱'o̱nu̱ru̱ u̱n wu̱ ken ne̱t-wu̱ ne̱ jin-de u̱n wu̱ Iniyas, wu̱ ro do̱mb hak-u̱s eer u̱n go̱m-o̱ u̱s-ryam.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Bitrus ze̱e̱ru̱ wu̱, “Iniyas, Ye̱so Kiristi taaste̱ go̱m ru. Ine̱, o pus rii-o̱ u̱r-ru̱t o ru.” Ba u̱n rem, Iniyas argu̱ m-ine̱.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Kap hun-ne̱ ye̱ ro u̱r-she'et n-me̱ u̱n bo̱-to̱ o-Ridda u̱n Sharo̱n ne̱ hyanu̱ ka wu̱ a taase̱ go̱m à. Ka da-o̱ ye̱ waktu̱nu̱ be-u̱r Wan-Ko̱yan.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 U̱n bo̱-o̱ o-Jopa, wu̱ ken ne'a-wu̱ ro kon wan-neke̱-m Ye̱so jin-de u̱n wu̱ Tabita, wu̱ a m-ze̱e̱ Dorkas à. Ka Dorkas wu̱ ya'aste̱ hi u̱n de u̱n wu̱ sak n-me̱ u̱n no̱m u̱n rii-yo u̱r-bon, komo wu̱ ro u̱n gu u̱n ko̱o̱b-ne̱.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 U̱n ká da-o̱, wu̱ ru̱kt o-wu̱r, wu̱ maru̱ru̱. Bo̱ ye̱ zorte̱ wu̱ à, ye̱ ne̱ksu̱ u-de u̱n wu̱ u̱n kuke̱-o̱ n-to̱n.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Komo bo̱-o̱ o-Ridda ro̱ yow yow u̱n bo̱-o̱ o-Jopa ne̱. Bo̱ yan-dor Ye̱so ho̱gu̱te̱ Bitrus ro kon o-Ridda à, ye̱ to̱mu̱ru̱ hun-ne̱ yoor be-de u̱n wu̱, ye̱ kon wu̱ wu̱ haan be-de u̱n ye̱ ho̱r-m-ho̱r.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Bitrus argu̱ m-ine̱ wu̱ neku̱ru̱ u̱n ye̱ ne̱. Bo̱ wu̱ wo̱o̱nte̱ à, ye̱ heetu̱ wu̱ u̱n kuke̱-o̱ n-to̱n. Myet-mo̱ u̱n ne'a-ne̱ ye̱ campo̱ u̱n ye̱ ne̱ merme̱ à, ye̱ e̱su̱ru̱ yow yow u̱n wu̱ ne̱, ye̱ ro u̱s-'wo̱n, ye̱ ro Bitrus m-kute̱ u̱t-matuku, u̱t-gund ne̱ to̱ Dorkas cee ye̱ cin da-o̱ wu̱ rokne̱ u̱n ho̱o̱g à.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Bitrus ruutu̱ ye̱ n-do̱ kap u̱n ka kuke̱-o̱, wu̱ kwu̱ktu̱ru̱ wu̱ ko̱n u̱s-ko̱n. Wu̱ byandu̱ru̱ be-de u̱r-u, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Tabita, ine̱.” Wu̱ argu̱ ups u̱n yish. Bo̱ wu̱ hyente̱ Bitrus à, wu̱ argu̱ m-ine̱ wu̱ she'etu̱ru̱.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Bitrus tebbu̱ wu̱ o-kom wu̱ guuru̱ wu̱, wu̱ inu̱te̱. Wu̱ agbu̱ yan-dor Ye̱so, u̱n ne'a-ne̱ ye̱ campo̱ u̱n ye̱ ne̱ merme̱ ne̱ à, wu̱ tebbu̱ ye̱ Tabita u̱n ho̱o̱g ne̱.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Ka ma-to̱ semu̱ru̱ kap o̱ o-Jopa, hun-ne̱ komo de̱e̱n ye̱ argu̱ m-she̱r be-u̱r Wan-Ko̱yan.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Bitrus rewu̱ u̱t-ho̱ de̱e̱n o-Jopa, u̱n hur-o̱ u̱n wu̱ ken ko-yan-swo̱m-to̱ u̱t-ka to̱ u̱t-gu̱t wu̱, wu̱ a m-ze̱e̱ Simo̱n à.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.