Atos 25
uth (UTH) vs NAA
1 To̱, bo̱ a nomte̱ ho̱-u̱t tet à, da-o̱ Pestus haane̱ wu̱ dekt se̱nge̱-mo̱ u̱t-Gwamna à, wu̱ inu̱ru̱ o-Kaseriya wu̱ neku̱ru̱ o-Urusharima.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Kaane̱ Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n ya-u̱t-con-ne̱ be-de u̱n Yahuda-ne̱, ye̱ heetu̱ Burus u̱s-gyekt be-de u̱n wu̱. Ye̱ ko̱nu̱ wu̱.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Ye̱ ko̱nu̱ru̱ Pestus ho̱r-m-ho̱r wu̱ 'ye ye̱ u̱r-ho̱, wu̱ zee a muut Burus o-Urusharima. Ye̱ u̱n ko̱n wu̱ káane̱ remen ye̱ tooste̱ u̱t-hun, ye̱ eret wu̱, ye̱ hoot wu̱ u̱n co̱w.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Pestus shasu̱ru̱, “A 'er Burus o-Kaseriya, me̱ u̱n hi u̱n de me̱ he m-ha re̱e̱no̱ ba m-jime̱.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Remen kaane̱ daag no̱ se̱k-ye̱ no̱ remen ye̱ haanté̱ u̱n me̱ ne̱. U̱rege̱ komo ka ne̱t-wu̱ ro̱ u̱n de ken ba'as-de ne̱, káne̱ ye̱a hoks hante̱ gyekt-se u̱n ka ne̱t-wu̱.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Wu̱ pas ho̱-u̱t eer ko̱ u̱t-o̱p be-de u̱n ye̱ á, wu̱ mu̱u̱nu̱ru̱ o-Kaseriya. Bo̱ ish geste̱ komo à, wu̱ she'etu̱ u̱n de̱e̱g-o̱ u̱n piish u̱t-ma, wu̱ rwo̱'u̱ a hante̱ Burus u̱n he̱r-o̱ u̱n wu̱.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Bo̱ Burus haante̱ à, Yahuda-ne̱ ye̱ haane̱ e̱s-mo̱ o-Urusharima à, ye̱ inu̱ru̱, ye̱ rigimsu̱ru̱ wu̱. Ye̱ se̱ngu̱ hante̱ u̱s-gyekt de̱e̱n, se ba u̱r-bon mo̱sse̱ u̱n wu̱ ne̱. Ye̱ hoks m-kute̱ Pestus u̱nze gyekt-se u̱n ye̱ se o-nip se á.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Amba Burus u̱n muut u̱n ma-to̱ wu̱, wu̱ zee “Me̱, me̱ nome̱ karamsa-o̱ u̱n Yahuda-ne̱ u̱r-ba'as á, me̱ no̱me̱ komo Pyo-o̱ Shir, ko̱ ko-Gwo̱mo Sisaru̱r-ba'as á ko̱ hiin.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Amba Pestus co̱no̱g wu̱ gwu̱'u̱rse̱ Yahuda-ne̱ u̱r-hur, wu̱ citu̱ru̱ Burus, “¿Ko̱ o e̱ks wo̱a neke̱ o-Urusharima a piishitu̱ wo̱ u̱t-ma re̱e̱no̱ mo̱sse̱ u̱n se ka rem-se ne̱?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Amba Burus shasu̱ru̱, “Ai, be-de u̱n piish u̱n ma-u̱t ko-Gwo̱mo Sisar, u̱m ro̱ eso, kane̱ depe̱ a piishi me̱ u̱t-ma. Me̱ nome̱ ne̱ Yahuda-ne̱ de ken ba'as-de á, wo̱ ma, o nepste̱ u̱n kaane̱ ne̱ m-so̱k ne̱.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 U̱rege̱ me̱ ko-ya-u̱r-ba'as-wu̱, har u̱m no̱mo̱g ba'as-de wo̱o̱ a hoot me̱ à, ay, man som a ho me̱ á. Amba u̱rege̱ nip-o ro̱ ko̱n n-me̱ u̱n ka gyekt-se ye̱ m-hante̱ à, to̱, yatt-wu̱ he me̱ m-hoks m-bo̱pse̱ u̱n kom-to̱ u̱n ye̱ á. U̱m ko̱no̱g a heet ma-u̱t re co be-u̱r ko-Gwo̱mo Sisar.”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Bo̱ Pestus tooste̱ u̱t-hun u̱n yan-gu̱w-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ à, wu̱ shasu̱ru̱. Wu̱ zee, “Ko̱n a heet ma-u̱t ru u̱n co be-u̱r ko-Gwo̱mo Sisar, be-u̱r Sisar komo o he m-neke̱.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Bo̱ a nomte̱ yan-ho̱ à, ko-Gwo̱mo Agirippa ne̱ u̱n Banis haanu̱ru̱ o-Kaseriya ye̱ barku̱té̱ Pestus.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Cin da ye̱a rewesse̱ u̱t-ho̱ re̱e̱no̱ de̱e̱n à, Pestus hantu̱ru̱ ma-u̱t Burus be-de u̱n ko-Gwo̱mo. Pestus ze̱e̱ru̱, “Wu̱ ken ne̱t-wu̱ ro̱ ko̱n wu̱ Pe̱ris yaksu̱ me̱ ke'o à.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Da-o̱ u̱m ro o-Urusharima à, Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n se̱k-ye̱ ne̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱ hantu̱ me̱ ma-to̱ u̱n ka ne̱t-wu̱. Ye̱ ko̱nu̱ me̱, u̱m kupsu̱tú̱ wu̱ u̱t-ma.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 “Amba u̱m ru̱ru̱tu̱ ye̱ u̱nze, te̱ Roma-ne̱ te̱ we̱t m-piishe̱ u̱n wa-u̱r-ba'as u̱t-ma á se̱ a hantu̱tu̱ wu̱ u̱n co-o̱ yan-hantu̱ u̱n wu̱ m-ke'et, komo se̱ a peesu̱tu̱ wu̱ u̱r-ke̱e̱r wu̱ muusu̱te̱ ma-to̱ u̱n wu̱ remen ka gyekt-se a heetu̱ wu̱ à.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Remen kaane̱, bo̱ ye̱ wo̱o̱nte̱ kane̱ u̱n me̱ ne̱ à, me̱ naas o-da á. Bo̱ ish geste̱ à, u̱m daaru̱ de̱e̱g-o̱ u̱n piish u̱t-ma temb, komo u̱m ze̱e̱ru̱ a hante̱ ka ne̱t-wu̱.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Bo̱ ye̱ hante̱ wu̱ u̱s-gyekt inite̱ à, ye̱ hante̱ de ken caari-de u̱r-ba'as de, de u̱m hyane̱ wu̱ no̱mo̱g á.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 U̱n su̱ge̱-de u̱n kaane̱ ma, ye̱ ro̱ u̱n su̱ne̱-mo̱ u̱t-ma remen jind-se mo̱sse̱ u̱n Shir o̱ u̱n ye̱ ne̱ à. Komo ye̱ ze̱e̱g wu̱ ken Ye̱so wu̱ wu̱ mare̱ à, wu̱ Burus se̱nge̱ m-ze̱e̱ wu̱ ro̱ u̱n ho̱o̱g ne̱ à.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Me̱ komo bo̱ u̱m taagu̱te̱ bo̱ u̱m he m-no̱m u̱m byaragte̱ ka rem-se. U̱m citu̱ru̱ Burus ko̱ wu̱ e̱ks wu̱ neke̱ o-Urusharima a piishitu̱ wu̱ u̱t-ma re̱e̱no̱ mo̱sse̱ u̱n ka rem-se ne̱.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Amba bo̱ Burus konte̱ a yage̱ ma-to̱ u̱n wu̱ remen caari-wu̱ u̱n ko-Gwo̱mo Sisar wu̱ kupsu̱tu̱ wu̱ u̱t-ma à. U̱m rwo̱'u̱ru̱ a 'er wu̱ har ha-mo̱ u̱n da-o̱ u̱m he wu̱ m-tomte̱ be-u̱r ko-Gwo̱mo Sisar à.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Ko-Gwo̱mo Agirippa ze̱e̱ru̱ Pestus, “Me̱ ma u̱m co̱no̱g u̱m raks ma-to̱ u̱n ka ne̱t-wu̱ u̱n hi u̱n de.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 To̱, bo̱ ish geste̱ à, Agirippa ne̱ u̱n Banis ye̱ co̱wnu̱ru̱ go̱n co̱wo̱n-mo̱ u̱t-gwo̱mo. Ye̱ co̱wnu̱ru̱ mo̱sse̱ u̱n ye̱ ro̱ go̱s-ye̱ ne̱ be-de ya-u̱r-gu̱n à komo u̱n se̱k-ye̱ ye̱ o-bo̱ ne̱. Pestus rwo̱'u̱ru̱ a co̱nte̱ Burus.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Pestus ze̱e̱ru̱, “Ko-Gwo̱mo Agirippa, u̱n kap o̱ u̱n hun-ne̱ ne̱ ye̱ ro̱ kane̱ be-u̱r gaan u̱n te̱ ne̱ à, ne̱t-wu̱ ka wu̱ kap o̱ u̱n hun-ne̱ u̱n Yahuda-ne̱ hantu̱ me̱ gyekt-se u̱n wu̱ o-Urusharima à, komo u̱n kane̱ ne̱, har ma ye̱ ro̱ m-se̱nge̱ o-zaaz ne̱ u̱nze u̱depe̱ a yagu̱ wu̱ u̱n ho̱o̱g ne̱ á.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Amba me̱, me̱ hyan yo ken rii-yo wu̱ nome̱ yo wo̱o̱ a hoot wu̱ á, amba remen wu̱ ko̱no̱g komo wu̱ u̱n hi u̱n de u̱n wu̱, wu̱ ho̱be̱ a heet ma-to̱ u̱n wu̱ be-u̱r ko-Gwo̱mo Sisar, u̱m ze̱e̱ru̱ to̱ man tom a heet wu̱.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Amba me̱tt ma-to̱ o-nip to̱ u̱m he ge̱ne̱ u̱n ko-Gwo̱mo Sisar mo̱sse̱ u̱n ka ne̱t-wu̱ ne̱ á. Remen kaane̱, u̱m hantu̱tu̱ wu̱ be u̱n no̱ har u̱n co-o ru, ko-Gwo̱mo Agirippa, remen da-o̱ a ko̱msu̱ wu̱ m-byarag, ko̱ man kum rii-yo u̱m he m-ge̱n à.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Remen me̱ u̱n hyan-o re, ko̱o̱b-de u̱s-we̱e̱r de a heet ne̱t be-u̱r Sisar ba an rwu̱nte̱ ba'as-de wu̱ no̱me̱ à.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.