Atos 27
Lok'laj Jyolj Kakaj Dios (USPNT) vs VC
1 Cuando xchomorsajtak, xojjtaktakb'i Italia y xjachtakb'i Pablo pach mak nic'j prexb' chic laj jk'ab' jun jb'ab'alak mak soldad re Roma ri tib'ijsaj Julio re.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Xojjawb'i li man barc Cesarea ri tipe Adramitio ri b'enam rechak lak luwar re Asia ri wi'tak chi' mar. Xojb'e xilj y b'esal Aristarco kiq'uil, re ji' tipe Tesalónica ri jun tilmit re Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Laj jcab' k'ij xojtaw Sidón ri wi' chi' mar. Xpe Julio, xril c'ur jwich Pablo, xye' luwar re tib'e chi jsolajcak yak richc'ulchi' y xye' luwar tiye'saj kelen re jwi'lak yak richc'ulchi'.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Xojelb'i Sidón y cuando b'esalcoj b'a mar xpe sub'laj tew, ta' chiqui' xna' xojb'e suc'ul, jwi'li'li ji'chak xojk'ax laj jxuct Chipre ri wi' li mar lamas ta' mas jchok'b' tew.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Ajruc're' xojk'ax chiwch jun luwar re Cilicia ri wi' chi' mar y re Panfilia y jilonli xojtaw Mira ri wi' chi' mar ri jun tilmit re Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Y man jb'ab'alak mak soldad xta' chicb'i jun barc cla' ri tipe Alejandría b'enam re Italia y xojk'asaj chicb'i xilj, xojb'ec.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Q'uilaj k'ij xojb'en chi usil b'a mar. Sub'laj c'ax xkatij chi k'axem chijc'ulel man tilmit Gnido ri wi' chi' mar. Y jwi'l aj tijini' jk'atic kawch jwi'l tew, jwi'li'li xojk'ax chiwch Creta ri wi' li mar. Y xojk'ax chijc'ulel Salmón ri jun luwar re Creta.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Sub'laj c'ax xkatij xojk'ax chiwch Creta, ajruc're' xojtaw li man luwar ri jb'ij Buenos Puertos ri wi' chijc'ulel Lasea ri jun luwar re Creta.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Q'uilaj k'ij xojb'aymaj y maschak c'ax b'enam b'a mar jwi'l tawem tran mak riq'uil jab' jwi'l xk'axi' man k'ij re ayun. Jwi'li'li Pablo xij rechak:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 Atak kaj, twil in lajori maschak c'ax tikatijtak laj kab'e. In tamb'ij chi pent tib'e rane' c'ax man barc b'a mar. Y ma' xita'ke man barc tran c'ax, jilon rika'n y jilon oj pent ojb'e camok, xche' rechak.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Pero man jb'ab'alak mak soldad ta' xcojon chiwch Pablo, ri' mas xcojon chiwch man ajc'amal re man barc y chiwch man rajw man barc.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Y jwi'l li man luwar li, mas c'ax wa'xem la' mak riq'uil jab', jq'uiyalak xchomorsantak chi mas tzi tieltakb'i cla' y tib'etak Fenice ri jun tilmit re Creta ri wi' chi' mar ri tina'tun sudoeste y nordeste.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Cuando xchol jun raquitz tew b'a mar ri tipe li sur, xchomorsajtak rechak chi tijna' tijtakej jb'eak. Xjawtak chicb'i li barc xe'tak, xk'axtak chijc'ulel chi' mar re Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Quib' uxib' k'ij kab'ic cuando xpe jun nimlaj quiek'ek' tew ri tipe li nordeste tik'ax chib' Creta. Xojjtuc'b'i mas li mar.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Cuando xc'amsajb'i man barc jwi'l quiek'ek' tew, ta' chiqui' xna' xojb'e suc'ul lamas chikaj roj xojb'e'w. Xkaye'chak kib' pire xojc'amsajb'ic.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Xojk'ax chirij jun ra luwar ri wi' li mar ri jb'ij Cauda. Cla' ta' mas tijub'ub' tew y sub'laj c'ax xkatij chi jawsaj li barc man nuch' barc re colb'i ib'.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Y cuando xantaj jawsaj man nuch' barc li barc, tzi jximic man nuch' barc xantak la' colob' jwi'l pent tran c'ax wi tituc'saj jwi'l tew lak saneb' ri jb'ij Sirte. Jwi'l xtzaak jch'olak, xkesajtak man nimlaj itz'ik ri cojol chib' man barc ri tiub'ej jwi'l tew pire tib'en man barc. Jilonli xye'tak luwar tic'amsajb'i man barc jwi'l tew lamas raj tijc'amb'ic.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Y laj jcab' k'ij xriltak chi man quiek'ek' tew tijin jpetic mas jchok'b' b'a mar, xoctak chi jt'ojic mak rika'n man barc li mar.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Y laj jrox k'ij ruc' jk'ab'ak xcan jt'oje'tak chic li mar mak kelen ri tichocon li barc.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Y q'uilaj k'ij ta' xkil jwich k'ij ni ch'umil y sub'laj quiek'ek' tew tijin. Oj xkachomorsaj laj kanm chi ta' chiqui' ojyo'rc.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Q'uilaj k'ijchak ta' tijil wa jwi'lak mak cristian li, xpe Pablo, xwa'r chijxo'lak y xij rechak: Atak kaj, ri' mas tzi witi chawajaktaj ri ximb'ij chawechak, miti xojelch Creta ta' roj xkatij c'ax y ta' roj xkat'ojb'i mak kelen li mar.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Pero lajori coj jcowil awanmak, ta' ni jono chike ticamc, xike man barc tran c'ax.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Lak'ab' mir xwab'a' rib' jun anjl chinwch takalch jwi'l Kakaj Dios ri quiek laj jk'ab' win y tamb'an nen raj tamb'an.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Y anjl li xij chwe: Mi tzaak ach'ol Pablo, atna tawna riq'ui man César. Y awi'lke at Kakaj Dios tijcola' juntir yak ri b'esaltak aac'l li barc, xche' anjl chwe.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Y lajori atak kaj, mi tzaak ach'olak, coj jcowil awanmak jwi'l in cub'uli' inch'ol chirij Kakaj Dios y wetami' chi trana' chapca' xijsaj chwe jwi'l anjl.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Pero ojna c'amsajnab'i jwi'l quiek'ek' tew li jono luwar ri wi' li mar, xche' Pablo rechak.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Jorok k'axi' cajlajuj (14) k'ij kab'ic b'a mar, xc'amsajb'i man barc jwi'l tew li mar ri jb'ij Adriático. Xc'amsajb'i man barc jwi'l tew lamas raj tijc'amb'ic. Cuando xtaw nic'aj ak'ab' mak ajchacb' li man barc xric'ajtak chi ta' chiqui' naj wi'tak b'a ulew.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Xpajtak nen jnajtil jkejeb' man ja', xriltak junwinak wuklajuj (37) metro jkejeb'. Cuando xjutuntak chicb'i junquitz, xpajtak chic junwinak wukub' (27) metrochak jkejeb'.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Y jwi'l jtzakic jch'olak wi tib'e jk'osaj rib' man barc wi'chak ab'aj ri wi' chi' mar, jwi'li'li xt'ojtakb'i quejab' al laj ch'i'ch' li mar ri ximil chirij man barc pire tiwa'r man barc. Y rechak rajti ranmak tisakarsanc.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Pero mak ajchacb' li man barc xchomorsajtak chi tieltakb'ic y tican jye'tak man barc. Xresajtak man nuch' barc re colb'i ib' li man barc, xoctak chi jkesaj b'a ja'. Xantak chapca' jximic trantak chiwch man barc mak al laj ch'i'ch' ri tiwab'an re man barc, pero ta' tz'et.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Cuando Pablo xril chi jilonli, xij re man jb'ab'alak mak soldad y rechak mak soldad: Wi mita' tiwa'xtak yak nic'j li, li barc ta' atcolmajtak, xche' rechak.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ajruc're' xpetak mak soldad xk'atztak mak ximb'ire man nuch' barc re colb'i ib' pire titzaakb'i li ja'.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Cuando xsakarsanc, xpe Pablo, xij rechak juntir chi tiwi'ntak y xij rechak: Xana' cajlajuj (14) k'ij ta' wa tijil awi'lak chi rulb'ej nen tikata'w.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Lajori tantz'onaj tok'ob' chawechak chi atwi'ntak. Rajwaxi' atwi'ntak pire atyo'rtak. Mi tzaak ach'olak, ta' ni jun ra b'ak' jwich rusumal áb'ak tican tzakok, xche' Pablo rechak.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Cuando xijmaj jilonli jwi'l Pablo, xc'am jun cuxlanwa y xc'omowaj re Kakaj Dios chiwchak juntir cristian, ajruc're' xq'uer y xoc chi jtijic.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Juntir rib'ilak xcowin ranmak y xoctak chi jtijic jwaak.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Juntir kib'il ri b'esalcoj li barc oji' quib' cient riq'ui oxc'al wuklajuj (267) chi cristian.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Y xwi'ntak asta xnojtak. Cuando xcolajtak, rechak ri' rajak tik'ob' rika'n man barc, xcan jt'oje'tak man trig li mar.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Y cuando xsakarsanc, mak ajchacb' li barc ta' tijch'ob'tak lamas wi'takwi'. Pero xriltak jun luwar ri lamas tiq'uilke ja'. Rechak xchomorsajtak pent tijna' tijwab'a'tak man barc cla'.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Xpetak, xk'atztak lamas ximil mak al laj ch'i'ch' ri tiwab'an re man barc, xcan jt'oje'tak li mar y xquirtak man ximb'ire mak timón re man barc y xcojtak man nimlaj itz'ik chib' man barc pire tituc'sajtakb'i jwi'l tew lamas rajak titawtak chi' mar.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Cuando tawem tran man barc chi' mar, xtz'oc rib' man jtzam li saneb' ralaj ja' y ta' chiqui' nen tisilib'san re y man chirij xchol tik'ipmaj jwi'l jchok'b' mak retumb re mar ri tiyuk jk'osaj rib' chiwch.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Y mak soldad xchomorsajtak chi tijcamsajtak mak prexb' pire ma' tijt'ojb'i rib'ak b'a ja' y tielmajtakb'ic.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Pero man jb'ab'alak mak soldad jwi'l ri' raj tijcol Pablo, ta' xye' luwar rechak mak jsoldad tijcamsajtak mak prexb'. Jwi'li'li xij rechak mak ri retamak tiitintak li ja' tijna' tijt'ojb'i rib'ak li ja' y tieltakb'i asta chi' mar.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Y xij rechak mak nic'j ri ta' retamak tiitintak li ja', tib'etak chib' mak tz'alam y chib' mak q'uere'ltak che' re man barc pire titawtak chi' mar. Y jilonli xcolmajtak, xtawtak juntir rib'ilak chi' mar.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.