Atos 27

Lok'laj Jyolj Kakaj Dios (USPNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Cuando xchomorsajtak, xojjtaktakb'i Italia y xjachtakb'i Pablo pach mak nic'j prexb' chic laj jk'ab' jun jb'ab'alak mak soldad re Roma ri tib'ijsaj Julio re.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Xojjawb'i li man barc Cesarea ri tipe Adramitio ri b'enam rechak lak luwar re Asia ri wi'tak chi' mar. Xojb'e xilj y b'esal Aristarco kiq'uil, re ji' tipe Tesalónica ri jun tilmit re Macedonia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Laj jcab' k'ij xojtaw Sidón ri wi' chi' mar. Xpe Julio, xril c'ur jwich Pablo, xye' luwar re tib'e chi jsolajcak yak richc'ulchi' y xye' luwar tiye'saj kelen re jwi'lak yak richc'ulchi'.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Xojelb'i Sidón y cuando b'esalcoj b'a mar xpe sub'laj tew, ta' chiqui' xna' xojb'e suc'ul, jwi'li'li ji'chak xojk'ax laj jxuct Chipre ri wi' li mar lamas ta' mas jchok'b' tew.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ajruc're' xojk'ax chiwch jun luwar re Cilicia ri wi' chi' mar y re Panfilia y jilonli xojtaw Mira ri wi' chi' mar ri jun tilmit re Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Y man jb'ab'alak mak soldad xta' chicb'i jun barc cla' ri tipe Alejandría b'enam re Italia y xojk'asaj chicb'i xilj, xojb'ec.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Q'uilaj k'ij xojb'en chi usil b'a mar. Sub'laj c'ax xkatij chi k'axem chijc'ulel man tilmit Gnido ri wi' chi' mar. Y jwi'l aj tijini' jk'atic kawch jwi'l tew, jwi'li'li xojk'ax chiwch Creta ri wi' li mar. Y xojk'ax chijc'ulel Salmón ri jun luwar re Creta.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Sub'laj c'ax xkatij xojk'ax chiwch Creta, ajruc're' xojtaw li man luwar ri jb'ij Buenos Puertos ri wi' chijc'ulel Lasea ri jun luwar re Creta.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Q'uilaj k'ij xojb'aymaj y maschak c'ax b'enam b'a mar jwi'l tawem tran mak riq'uil jab' jwi'l xk'axi' man k'ij re ayun. Jwi'li'li Pablo xij rechak:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Atak kaj, twil in lajori maschak c'ax tikatijtak laj kab'e. In tamb'ij chi pent tib'e rane' c'ax man barc b'a mar. Y ma' xita'ke man barc tran c'ax, jilon rika'n y jilon oj pent ojb'e camok, xche' rechak.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Pero man jb'ab'alak mak soldad ta' xcojon chiwch Pablo, ri' mas xcojon chiwch man ajc'amal re man barc y chiwch man rajw man barc.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Y jwi'l li man luwar li, mas c'ax wa'xem la' mak riq'uil jab', jq'uiyalak xchomorsantak chi mas tzi tieltakb'i cla' y tib'etak Fenice ri jun tilmit re Creta ri wi' chi' mar ri tina'tun sudoeste y nordeste.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Cuando xchol jun raquitz tew b'a mar ri tipe li sur, xchomorsajtak rechak chi tijna' tijtakej jb'eak. Xjawtak chicb'i li barc xe'tak, xk'axtak chijc'ulel chi' mar re Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Quib' uxib' k'ij kab'ic cuando xpe jun nimlaj quiek'ek' tew ri tipe li nordeste tik'ax chib' Creta. Xojjtuc'b'i mas li mar.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Cuando xc'amsajb'i man barc jwi'l quiek'ek' tew, ta' chiqui' xna' xojb'e suc'ul lamas chikaj roj xojb'e'w. Xkaye'chak kib' pire xojc'amsajb'ic.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Xojk'ax chirij jun ra luwar ri wi' li mar ri jb'ij Cauda. Cla' ta' mas tijub'ub' tew y sub'laj c'ax xkatij chi jawsaj li barc man nuch' barc re colb'i ib'.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Y cuando xantaj jawsaj man nuch' barc li barc, tzi jximic man nuch' barc xantak la' colob' jwi'l pent tran c'ax wi tituc'saj jwi'l tew lak saneb' ri jb'ij Sirte. Jwi'l xtzaak jch'olak, xkesajtak man nimlaj itz'ik ri cojol chib' man barc ri tiub'ej jwi'l tew pire tib'en man barc. Jilonli xye'tak luwar tic'amsajb'i man barc jwi'l tew lamas raj tijc'amb'ic.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Y laj jcab' k'ij xriltak chi man quiek'ek' tew tijin jpetic mas jchok'b' b'a mar, xoctak chi jt'ojic mak rika'n man barc li mar.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Y laj jrox k'ij ruc' jk'ab'ak xcan jt'oje'tak chic li mar mak kelen ri tichocon li barc.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Y q'uilaj k'ij ta' xkil jwich k'ij ni ch'umil y sub'laj quiek'ek' tew tijin. Oj xkachomorsaj laj kanm chi ta' chiqui' ojyo'rc.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Q'uilaj k'ijchak ta' tijil wa jwi'lak mak cristian li, xpe Pablo, xwa'r chijxo'lak y xij rechak: Atak kaj, ri' mas tzi witi chawajaktaj ri ximb'ij chawechak, miti xojelch Creta ta' roj xkatij c'ax y ta' roj xkat'ojb'i mak kelen li mar.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Pero lajori coj jcowil awanmak, ta' ni jono chike ticamc, xike man barc tran c'ax.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Lak'ab' mir xwab'a' rib' jun anjl chinwch takalch jwi'l Kakaj Dios ri quiek laj jk'ab' win y tamb'an nen raj tamb'an.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Y anjl li xij chwe: Mi tzaak ach'ol Pablo, atna tawna riq'ui man César. Y awi'lke at Kakaj Dios tijcola' juntir yak ri b'esaltak aac'l li barc, xche' anjl chwe.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Y lajori atak kaj, mi tzaak ach'olak, coj jcowil awanmak jwi'l in cub'uli' inch'ol chirij Kakaj Dios y wetami' chi trana' chapca' xijsaj chwe jwi'l anjl.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Pero ojna c'amsajnab'i jwi'l quiek'ek' tew li jono luwar ri wi' li mar, xche' Pablo rechak.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Jorok k'axi' cajlajuj (14) k'ij kab'ic b'a mar, xc'amsajb'i man barc jwi'l tew li mar ri jb'ij Adriático. Xc'amsajb'i man barc jwi'l tew lamas raj tijc'amb'ic. Cuando xtaw nic'aj ak'ab' mak ajchacb' li man barc xric'ajtak chi ta' chiqui' naj wi'tak b'a ulew.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Xpajtak nen jnajtil jkejeb' man ja', xriltak junwinak wuklajuj (37) metro jkejeb'. Cuando xjutuntak chicb'i junquitz, xpajtak chic junwinak wukub' (27) metrochak jkejeb'.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Y jwi'l jtzakic jch'olak wi tib'e jk'osaj rib' man barc wi'chak ab'aj ri wi' chi' mar, jwi'li'li xt'ojtakb'i quejab' al laj ch'i'ch' li mar ri ximil chirij man barc pire tiwa'r man barc. Y rechak rajti ranmak tisakarsanc.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Pero mak ajchacb' li man barc xchomorsajtak chi tieltakb'ic y tican jye'tak man barc. Xresajtak man nuch' barc re colb'i ib' li man barc, xoctak chi jkesaj b'a ja'. Xantak chapca' jximic trantak chiwch man barc mak al laj ch'i'ch' ri tiwab'an re man barc, pero ta' tz'et.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Cuando Pablo xril chi jilonli, xij re man jb'ab'alak mak soldad y rechak mak soldad: Wi mita' tiwa'xtak yak nic'j li, li barc ta' atcolmajtak, xche' rechak.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Ajruc're' xpetak mak soldad xk'atztak mak ximb'ire man nuch' barc re colb'i ib' pire titzaakb'i li ja'.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Cuando xsakarsanc, xpe Pablo, xij rechak juntir chi tiwi'ntak y xij rechak: Xana' cajlajuj (14) k'ij ta' wa tijil awi'lak chi rulb'ej nen tikata'w.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Lajori tantz'onaj tok'ob' chawechak chi atwi'ntak. Rajwaxi' atwi'ntak pire atyo'rtak. Mi tzaak ach'olak, ta' ni jun ra b'ak' jwich rusumal áb'ak tican tzakok, xche' Pablo rechak.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Cuando xijmaj jilonli jwi'l Pablo, xc'am jun cuxlanwa y xc'omowaj re Kakaj Dios chiwchak juntir cristian, ajruc're' xq'uer y xoc chi jtijic.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Juntir rib'ilak xcowin ranmak y xoctak chi jtijic jwaak.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Juntir kib'il ri b'esalcoj li barc oji' quib' cient riq'ui oxc'al wuklajuj (267) chi cristian.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Y xwi'ntak asta xnojtak. Cuando xcolajtak, rechak ri' rajak tik'ob' rika'n man barc, xcan jt'oje'tak man trig li mar.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Y cuando xsakarsanc, mak ajchacb' li barc ta' tijch'ob'tak lamas wi'takwi'. Pero xriltak jun luwar ri lamas tiq'uilke ja'. Rechak xchomorsajtak pent tijna' tijwab'a'tak man barc cla'.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Xpetak, xk'atztak lamas ximil mak al laj ch'i'ch' ri tiwab'an re man barc, xcan jt'oje'tak li mar y xquirtak man ximb'ire mak timón re man barc y xcojtak man nimlaj itz'ik chib' man barc pire tituc'sajtakb'i jwi'l tew lamas rajak titawtak chi' mar.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Cuando tawem tran man barc chi' mar, xtz'oc rib' man jtzam li saneb' ralaj ja' y ta' chiqui' nen tisilib'san re y man chirij xchol tik'ipmaj jwi'l jchok'b' mak retumb re mar ri tiyuk jk'osaj rib' chiwch.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Y mak soldad xchomorsajtak chi tijcamsajtak mak prexb' pire ma' tijt'ojb'i rib'ak b'a ja' y tielmajtakb'ic.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Pero man jb'ab'alak mak soldad jwi'l ri' raj tijcol Pablo, ta' xye' luwar rechak mak jsoldad tijcamsajtak mak prexb'. Jwi'li'li xij rechak mak ri retamak tiitintak li ja' tijna' tijt'ojb'i rib'ak li ja' y tieltakb'i asta chi' mar.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Y xij rechak mak nic'j ri ta' retamak tiitintak li ja', tib'etak chib' mak tz'alam y chib' mak q'uere'ltak che' re man barc pire titawtak chi' mar. Y jilonli xcolmajtak, xtawtak juntir rib'ilak chi' mar.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.