Atos 27
Lok'laj Jyolj Kakaj Dios (USPNT) vs NVI
1 Cuando xchomorsajtak, xojjtaktakb'i Italia y xjachtakb'i Pablo pach mak nic'j prexb' chic laj jk'ab' jun jb'ab'alak mak soldad re Roma ri tib'ijsaj Julio re.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Xojjawb'i li man barc Cesarea ri tipe Adramitio ri b'enam rechak lak luwar re Asia ri wi'tak chi' mar. Xojb'e xilj y b'esal Aristarco kiq'uil, re ji' tipe Tesalónica ri jun tilmit re Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Laj jcab' k'ij xojtaw Sidón ri wi' chi' mar. Xpe Julio, xril c'ur jwich Pablo, xye' luwar re tib'e chi jsolajcak yak richc'ulchi' y xye' luwar tiye'saj kelen re jwi'lak yak richc'ulchi'.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Xojelb'i Sidón y cuando b'esalcoj b'a mar xpe sub'laj tew, ta' chiqui' xna' xojb'e suc'ul, jwi'li'li ji'chak xojk'ax laj jxuct Chipre ri wi' li mar lamas ta' mas jchok'b' tew.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Ajruc're' xojk'ax chiwch jun luwar re Cilicia ri wi' chi' mar y re Panfilia y jilonli xojtaw Mira ri wi' chi' mar ri jun tilmit re Licia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Y man jb'ab'alak mak soldad xta' chicb'i jun barc cla' ri tipe Alejandría b'enam re Italia y xojk'asaj chicb'i xilj, xojb'ec.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Q'uilaj k'ij xojb'en chi usil b'a mar. Sub'laj c'ax xkatij chi k'axem chijc'ulel man tilmit Gnido ri wi' chi' mar. Y jwi'l aj tijini' jk'atic kawch jwi'l tew, jwi'li'li xojk'ax chiwch Creta ri wi' li mar. Y xojk'ax chijc'ulel Salmón ri jun luwar re Creta.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Sub'laj c'ax xkatij xojk'ax chiwch Creta, ajruc're' xojtaw li man luwar ri jb'ij Buenos Puertos ri wi' chijc'ulel Lasea ri jun luwar re Creta.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Q'uilaj k'ij xojb'aymaj y maschak c'ax b'enam b'a mar jwi'l tawem tran mak riq'uil jab' jwi'l xk'axi' man k'ij re ayun. Jwi'li'li Pablo xij rechak:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 Atak kaj, twil in lajori maschak c'ax tikatijtak laj kab'e. In tamb'ij chi pent tib'e rane' c'ax man barc b'a mar. Y ma' xita'ke man barc tran c'ax, jilon rika'n y jilon oj pent ojb'e camok, xche' rechak.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Pero man jb'ab'alak mak soldad ta' xcojon chiwch Pablo, ri' mas xcojon chiwch man ajc'amal re man barc y chiwch man rajw man barc.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Y jwi'l li man luwar li, mas c'ax wa'xem la' mak riq'uil jab', jq'uiyalak xchomorsantak chi mas tzi tieltakb'i cla' y tib'etak Fenice ri jun tilmit re Creta ri wi' chi' mar ri tina'tun sudoeste y nordeste.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Cuando xchol jun raquitz tew b'a mar ri tipe li sur, xchomorsajtak rechak chi tijna' tijtakej jb'eak. Xjawtak chicb'i li barc xe'tak, xk'axtak chijc'ulel chi' mar re Creta.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Quib' uxib' k'ij kab'ic cuando xpe jun nimlaj quiek'ek' tew ri tipe li nordeste tik'ax chib' Creta. Xojjtuc'b'i mas li mar.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Cuando xc'amsajb'i man barc jwi'l quiek'ek' tew, ta' chiqui' xna' xojb'e suc'ul lamas chikaj roj xojb'e'w. Xkaye'chak kib' pire xojc'amsajb'ic.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Xojk'ax chirij jun ra luwar ri wi' li mar ri jb'ij Cauda. Cla' ta' mas tijub'ub' tew y sub'laj c'ax xkatij chi jawsaj li barc man nuch' barc re colb'i ib'.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Y cuando xantaj jawsaj man nuch' barc li barc, tzi jximic man nuch' barc xantak la' colob' jwi'l pent tran c'ax wi tituc'saj jwi'l tew lak saneb' ri jb'ij Sirte. Jwi'l xtzaak jch'olak, xkesajtak man nimlaj itz'ik ri cojol chib' man barc ri tiub'ej jwi'l tew pire tib'en man barc. Jilonli xye'tak luwar tic'amsajb'i man barc jwi'l tew lamas raj tijc'amb'ic.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Y laj jcab' k'ij xriltak chi man quiek'ek' tew tijin jpetic mas jchok'b' b'a mar, xoctak chi jt'ojic mak rika'n man barc li mar.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Y laj jrox k'ij ruc' jk'ab'ak xcan jt'oje'tak chic li mar mak kelen ri tichocon li barc.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Y q'uilaj k'ij ta' xkil jwich k'ij ni ch'umil y sub'laj quiek'ek' tew tijin. Oj xkachomorsaj laj kanm chi ta' chiqui' ojyo'rc.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Q'uilaj k'ijchak ta' tijil wa jwi'lak mak cristian li, xpe Pablo, xwa'r chijxo'lak y xij rechak: Atak kaj, ri' mas tzi witi chawajaktaj ri ximb'ij chawechak, miti xojelch Creta ta' roj xkatij c'ax y ta' roj xkat'ojb'i mak kelen li mar.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Pero lajori coj jcowil awanmak, ta' ni jono chike ticamc, xike man barc tran c'ax.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Lak'ab' mir xwab'a' rib' jun anjl chinwch takalch jwi'l Kakaj Dios ri quiek laj jk'ab' win y tamb'an nen raj tamb'an.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Y anjl li xij chwe: Mi tzaak ach'ol Pablo, atna tawna riq'ui man César. Y awi'lke at Kakaj Dios tijcola' juntir yak ri b'esaltak aac'l li barc, xche' anjl chwe.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Y lajori atak kaj, mi tzaak ach'olak, coj jcowil awanmak jwi'l in cub'uli' inch'ol chirij Kakaj Dios y wetami' chi trana' chapca' xijsaj chwe jwi'l anjl.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Pero ojna c'amsajnab'i jwi'l quiek'ek' tew li jono luwar ri wi' li mar, xche' Pablo rechak.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Jorok k'axi' cajlajuj (14) k'ij kab'ic b'a mar, xc'amsajb'i man barc jwi'l tew li mar ri jb'ij Adriático. Xc'amsajb'i man barc jwi'l tew lamas raj tijc'amb'ic. Cuando xtaw nic'aj ak'ab' mak ajchacb' li man barc xric'ajtak chi ta' chiqui' naj wi'tak b'a ulew.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Xpajtak nen jnajtil jkejeb' man ja', xriltak junwinak wuklajuj (37) metro jkejeb'. Cuando xjutuntak chicb'i junquitz, xpajtak chic junwinak wukub' (27) metrochak jkejeb'.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Y jwi'l jtzakic jch'olak wi tib'e jk'osaj rib' man barc wi'chak ab'aj ri wi' chi' mar, jwi'li'li xt'ojtakb'i quejab' al laj ch'i'ch' li mar ri ximil chirij man barc pire tiwa'r man barc. Y rechak rajti ranmak tisakarsanc.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Pero mak ajchacb' li man barc xchomorsajtak chi tieltakb'ic y tican jye'tak man barc. Xresajtak man nuch' barc re colb'i ib' li man barc, xoctak chi jkesaj b'a ja'. Xantak chapca' jximic trantak chiwch man barc mak al laj ch'i'ch' ri tiwab'an re man barc, pero ta' tz'et.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Cuando Pablo xril chi jilonli, xij re man jb'ab'alak mak soldad y rechak mak soldad: Wi mita' tiwa'xtak yak nic'j li, li barc ta' atcolmajtak, xche' rechak.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Ajruc're' xpetak mak soldad xk'atztak mak ximb'ire man nuch' barc re colb'i ib' pire titzaakb'i li ja'.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Cuando xsakarsanc, xpe Pablo, xij rechak juntir chi tiwi'ntak y xij rechak: Xana' cajlajuj (14) k'ij ta' wa tijil awi'lak chi rulb'ej nen tikata'w.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Lajori tantz'onaj tok'ob' chawechak chi atwi'ntak. Rajwaxi' atwi'ntak pire atyo'rtak. Mi tzaak ach'olak, ta' ni jun ra b'ak' jwich rusumal áb'ak tican tzakok, xche' Pablo rechak.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Cuando xijmaj jilonli jwi'l Pablo, xc'am jun cuxlanwa y xc'omowaj re Kakaj Dios chiwchak juntir cristian, ajruc're' xq'uer y xoc chi jtijic.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Juntir rib'ilak xcowin ranmak y xoctak chi jtijic jwaak.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Juntir kib'il ri b'esalcoj li barc oji' quib' cient riq'ui oxc'al wuklajuj (267) chi cristian.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Y xwi'ntak asta xnojtak. Cuando xcolajtak, rechak ri' rajak tik'ob' rika'n man barc, xcan jt'oje'tak man trig li mar.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Y cuando xsakarsanc, mak ajchacb' li barc ta' tijch'ob'tak lamas wi'takwi'. Pero xriltak jun luwar ri lamas tiq'uilke ja'. Rechak xchomorsajtak pent tijna' tijwab'a'tak man barc cla'.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Xpetak, xk'atztak lamas ximil mak al laj ch'i'ch' ri tiwab'an re man barc, xcan jt'oje'tak li mar y xquirtak man ximb'ire mak timón re man barc y xcojtak man nimlaj itz'ik chib' man barc pire tituc'sajtakb'i jwi'l tew lamas rajak titawtak chi' mar.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Cuando tawem tran man barc chi' mar, xtz'oc rib' man jtzam li saneb' ralaj ja' y ta' chiqui' nen tisilib'san re y man chirij xchol tik'ipmaj jwi'l jchok'b' mak retumb re mar ri tiyuk jk'osaj rib' chiwch.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Y mak soldad xchomorsajtak chi tijcamsajtak mak prexb' pire ma' tijt'ojb'i rib'ak b'a ja' y tielmajtakb'ic.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Pero man jb'ab'alak mak soldad jwi'l ri' raj tijcol Pablo, ta' xye' luwar rechak mak jsoldad tijcamsajtak mak prexb'. Jwi'li'li xij rechak mak ri retamak tiitintak li ja' tijna' tijt'ojb'i rib'ak li ja' y tieltakb'i asta chi' mar.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Y xij rechak mak nic'j ri ta' retamak tiitintak li ja', tib'etak chib' mak tz'alam y chib' mak q'uere'ltak che' re man barc pire titawtak chi' mar. Y jilonli xcolmajtak, xtawtak juntir rib'ilak chi' mar.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.