Romanos 4

Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Zep Yahudi zini, nëno mae mo auyanna Abraham Baksa de enlala gweblankam, zen banakan gwëka?– zep Alap mo nwenak dakastïlkïye.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Zen de zëre mo syala kon Alap mo nwenak dakastïnkïm, zen maka anakan zënaka boltere taka, “Ëe mesë aha zisi beya tangankam kwei-kwik guk.” Hwëna zen bëjen Alap mo nwenak kirekam zënaka boltere tan.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Sap zëbe hap dena Alap mo olak anakan lwak,
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Zep anakarekam lwaꞌan: Zi de te-ala hap syal gwenkam, mam zik de te-alana insa golblankam, zen bëjen anakan enlala gweblan, “Zen totoresa ap golblala.” Hwëna zen sa anakan enlala gwera, “An ëre mo syala kon ap golblala.” Zep hen kirekam, zi de Alap de dawemsa zëbe hap golblan hap syal gwenna, zen bëjen anakan enlala gwen, “Zen totoresa abe hap golblaka.”
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Hwëna zini men zen ësyal gwen srëmkam Alap ensa anakan daïblïblaꞌan, “Karek gol gwen zi hip Zen Zën ngaya gwen hap dena totoresa Kristus onakon gol gwizimnira,” zen eiwa kire zisi Alap gubiridaꞌara, “Zen zen ano nwenak ëdakastïꞌïn.”
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Zen in zep Daud Bak hen kirekam enlala gweka– isrip-sri gwibinnik de lowehen wenya kim hamal hap hlauluda gukuye, men desa Alap zëre hap de ba maesa syal gwibir-blin srëmkam anakan gubiridaꞌaraye, “Em ema ano nwenak ëdakastïꞌïn.” Daud anakan gubiridaka,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Zini men zëno mae mo karek-kareksa Alap ngan gulsuk gwizimꞌira hen tap gulsuk gwizimꞌira, zen isrip-sri gwibinnik lowehe gweꞌan.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Hen men zëno mae mo karek-kareksa Alap aïtbir-zim srëm gweꞌara, zen hen isrip-sri gwibinnik lowehe gweꞌan.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Men zen de kirekam isrip-sri gwibinnik lowe heꞌak, zen Yahudi zi en molya. Hwëna zen hen Yahudi srëm zi niban esa apdenak. Sap nen mese Abraham hap dena insa anakan tame uk, “Zen Alapsa taïblïblaka, dekon en zep Alap mo nwenak dakastïlkï.”
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Zep Alap kim Abrahamsa kirekam gubluka, san ha to mip blonsublun naka? San ha kire srëm naka? Zen eiwa dekam to mip blonsublun srëm nik gwëꞌanka– Alap in kim kirekam gublukaye!
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Zen hwëna hyanak to mip blonsun hup gubluka– dekam de zënaka anakan zertrën hap, “Ëe mesë Alapsa taïblïblak– men dekam asa anakan gublukaye, ‘Em mese ëre mo nwenak dakastïlï.’” Zen in zep Abraham Bak nwe-mase gweꞌara, zen hen to mip blonsublun srëm nik mo bian– tïngan men zen Alapsa de taïblïblan nakon zëre mo nwenak ëdakastïl gwenanye.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Hen kirekam Abraham Bak zen tïngare to mip blom tasibir-zimdin nik mo Bian– men zen en Alapsa zëre mo kim daïblïblaꞌanke, men kirekam Abraham zëna to mip blonsublun srëmnak taïblïblakake.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Alap mensa Abrahamsa gu-gubluka, auyan-aza zeban de okamasa zibi gwibin hip, zen dwan Musa mo tïtï tabin ol de hatan srëmnak kirekam gu-gubluka. Zep Abraham dekam hom desan ang gweka– dekam de Alap mo nwenak dakastïn hïp, hen dekam de dawemna insa golblan hapye. Zen hwëna Alapsa de taïblïblan en nakon ki zëbe hap kirekam lwablak.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Sap anakan de lwaꞌanam, “Tïtï tabin ol en san de ang tankam esa Abraham mo walas hap ëliweher,” ki Alap menkam waba hap Abrahamsa gu-gubluka– zëre mo nwenak de dakastïn hïp. Hen nëbe mae hap Abraham mo kim de Alapsa taïblïblanna waba hap maka lwaꞌan.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Eiwa, nen bëjen nen tïtï tabin ol san de ang ta gwen en nakon ëdakastïn. Sap zini men zen desan de ang tan hap ëalp gwe-gwenan, hwëna sul sonenna toton banakan dep? Zen in zep Alap mo jal ennak lowehe tine gwenan. Diki tïtï tabin ola in de lwan srëmkam bap. Dekam basa molye ulmun gweꞌanam!
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Zen in zep, Alapsa de taïblïblanna kunci makan nëbe mae hap lwazimꞌin! Sap Alap man nësa anakan dwam gwibirida gweꞌara, “Ëe mensaë Abrahamsa orep gu-gubluk, zen dikire totoresa Yesussu de taïblïblan en nakon nulin gwek.” Zen eiwa nen esa ulin– sap Yahudi zini men zen Musa mo ola nama enlala nei gwibirin, hen sap Yahudi srëm zini men zen desa enlala neibir srëm gwe-gwenanye. Sap nen ema Abraham mo kim Alapsa laïblïblaꞌan. Zen in zep Abraham Bak anakan nwe-mase gweka, “Zen tïngare Alapsa de taïblïblan zini nëno mae mo bian.”
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Zen zep Alap Abrahamsa anakan gu-gubluka,
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Diki Abraham maka anakan enlala gweka, “An molya kirekam lwak, sap ëe we walya ban mesë tangan bogol ëk. Zep ëe banakan dep?– walas ën naye.” Hwëna zen nama Alapsa taïblïblaka– mensa anakan gu-gublukake,
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abraham dekam hom mae anakan enlala gweka, “Ëe banakan asa walas ër?– sap ëe an tïn hïp mes-am tangan golek de gwer. Sap ano gwën tahunna seratusnuk dep man-am golek de gweꞌan. Hen Sara Bak mo wal gola mes-am yok gwibik.”
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Sap eiwa kirekam, hwëna Abraham mo Alapsa de taïblïblanna hom mae sin gweblak. Hwëna man tangan tatete gweblak. Zen zep tangan Alapsa anakarekam boltere taka, “Bian, Ema asa sam taka, sap men kirekam asa gu-gubluka, Em esa kirekam ap syal gwibir-blira.”
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Hen zen man tangan Alapsa anakan taïblïblaka, “Men desa asa gu-guk gweblaka, zëno sosonna ki– kirekam de owas-owassa dikim abe hap syal gwe-gwibir-blin hap denaye.”
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Zen sërkam tangan Alapsa taïblïblaka, zen in zep zëbe hap dena Alap mo olak anakan lwak,
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Alap mo nwenak de dakastïn hïp dena insa ale nuk, zen Abraham en hap hom.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Zen hwëna kïtak nëbe mae hap– men zene Alapsa anakan laïblïblaꞌanke, “Zen eiwa mes Bian Yesussu tïn nïkon ngaya taka.” Kirekam de taïblïblanna in, nen dekone Alap mo nwenak ëdakastïꞌïn.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Sap Alap Zen nëno mae mo karek-karek hap Yesussu tïn hïp sosok taka, hwëna ki zep etan ngaya taka– dekam de nen anakan tame gun hup, “Nen an zene Desa laïblïblaꞌan, nen ema Alap mo nwenak ëdakastïꞌïn.”
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.