Romanos 4
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NAA
1 Zep Yahudi zini, nëno mae mo auyanna Abraham Baksa de enlala gweblankam, zen banakan gwëka?– zep Alap mo nwenak dakastïlkïye.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Zen de zëre mo syala kon Alap mo nwenak dakastïnkïm, zen maka anakan zënaka boltere taka, “Ëe mesë aha zisi beya tangankam kwei-kwik guk.” Hwëna zen bëjen Alap mo nwenak kirekam zënaka boltere tan.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Sap zëbe hap dena Alap mo olak anakan lwak,
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Zep anakarekam lwaꞌan: Zi de te-ala hap syal gwenkam, mam zik de te-alana insa golblankam, zen bëjen anakan enlala gweblan, “Zen totoresa ap golblala.” Hwëna zen sa anakan enlala gwera, “An ëre mo syala kon ap golblala.” Zep hen kirekam, zi de Alap de dawemsa zëbe hap golblan hap syal gwenna, zen bëjen anakan enlala gwen, “Zen totoresa abe hap golblaka.”
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Hwëna zini men zen ësyal gwen srëmkam Alap ensa anakan daïblïblaꞌan, “Karek gol gwen zi hip Zen Zën ngaya gwen hap dena totoresa Kristus onakon gol gwizimnira,” zen eiwa kire zisi Alap gubiridaꞌara, “Zen zen ano nwenak ëdakastïꞌïn.”
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Zen in zep Daud Bak hen kirekam enlala gweka– isrip-sri gwibinnik de lowehen wenya kim hamal hap hlauluda gukuye, men desa Alap zëre hap de ba maesa syal gwibir-blin srëmkam anakan gubiridaꞌaraye, “Em ema ano nwenak ëdakastïꞌïn.” Daud anakan gubiridaka,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Zini men zëno mae mo karek-kareksa Alap ngan gulsuk gwizimꞌira hen tap gulsuk gwizimꞌira, zen isrip-sri gwibinnik lowehe gweꞌan.
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Hen men zëno mae mo karek-kareksa Alap aïtbir-zim srëm gweꞌara, zen hen isrip-sri gwibinnik lowehe gweꞌan.”
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Men zen de kirekam isrip-sri gwibinnik lowe heꞌak, zen Yahudi zi en molya. Hwëna zen hen Yahudi srëm zi niban esa apdenak. Sap nen mese Abraham hap dena insa anakan tame uk, “Zen Alapsa taïblïblaka, dekon en zep Alap mo nwenak dakastïlkï.”
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Zep Alap kim Abrahamsa kirekam gubluka, san ha to mip blonsublun naka? San ha kire srëm naka? Zen eiwa dekam to mip blonsublun srëm nik gwëꞌanka– Alap in kim kirekam gublukaye!
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Zen hwëna hyanak to mip blonsun hup gubluka– dekam de zënaka anakan zertrën hap, “Ëe mesë Alapsa taïblïblak– men dekam asa anakan gublukaye, ‘Em mese ëre mo nwenak dakastïlï.’” Zen in zep Abraham Bak nwe-mase gweꞌara, zen hen to mip blonsublun srëm nik mo bian– tïngan men zen Alapsa de taïblïblan nakon zëre mo nwenak ëdakastïl gwenanye.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Hen kirekam Abraham Bak zen tïngare to mip blom tasibir-zimdin nik mo Bian– men zen en Alapsa zëre mo kim daïblïblaꞌanke, men kirekam Abraham zëna to mip blonsublun srëmnak taïblïblakake.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Alap mensa Abrahamsa gu-gubluka, auyan-aza zeban de okamasa zibi gwibin hip, zen dwan Musa mo tïtï tabin ol de hatan srëmnak kirekam gu-gubluka. Zep Abraham dekam hom desan ang gweka– dekam de Alap mo nwenak dakastïn hïp, hen dekam de dawemna insa golblan hapye. Zen hwëna Alapsa de taïblïblan en nakon ki zëbe hap kirekam lwablak.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Sap anakan de lwaꞌanam, “Tïtï tabin ol en san de ang tankam esa Abraham mo walas hap ëliweher,” ki Alap menkam waba hap Abrahamsa gu-gubluka– zëre mo nwenak de dakastïn hïp. Hen nëbe mae hap Abraham mo kim de Alapsa taïblïblanna waba hap maka lwaꞌan.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Eiwa, nen bëjen nen tïtï tabin ol san de ang ta gwen en nakon ëdakastïn. Sap zini men zen desan de ang tan hap ëalp gwe-gwenan, hwëna sul sonenna toton banakan dep? Zen in zep Alap mo jal ennak lowehe tine gwenan. Diki tïtï tabin ola in de lwan srëmkam bap. Dekam basa molye ulmun gweꞌanam!
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Zen in zep, Alapsa de taïblïblanna kunci makan nëbe mae hap lwazimꞌin! Sap Alap man nësa anakan dwam gwibirida gweꞌara, “Ëe mensaë Abrahamsa orep gu-gubluk, zen dikire totoresa Yesussu de taïblïblan en nakon nulin gwek.” Zen eiwa nen esa ulin– sap Yahudi zini men zen Musa mo ola nama enlala nei gwibirin, hen sap Yahudi srëm zini men zen desa enlala neibir srëm gwe-gwenanye. Sap nen ema Abraham mo kim Alapsa laïblïblaꞌan. Zen in zep Abraham Bak anakan nwe-mase gweka, “Zen tïngare Alapsa de taïblïblan zini nëno mae mo bian.”
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Zen zep Alap Abrahamsa anakan gu-gubluka,
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Diki Abraham maka anakan enlala gweka, “An molya kirekam lwak, sap ëe we walya ban mesë tangan bogol ëk. Zep ëe banakan dep?– walas ën naye.” Hwëna zen nama Alapsa taïblïblaka– mensa anakan gu-gublukake,
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Abraham dekam hom mae anakan enlala gweka, “Ëe banakan asa walas ër?– sap ëe an tïn hïp mes-am tangan golek de gwer. Sap ano gwën tahunna seratusnuk dep man-am golek de gweꞌan. Hen Sara Bak mo wal gola mes-am yok gwibik.”
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Sap eiwa kirekam, hwëna Abraham mo Alapsa de taïblïblanna hom mae sin gweblak. Hwëna man tangan tatete gweblak. Zen zep tangan Alapsa anakarekam boltere taka, “Bian, Ema asa sam taka, sap men kirekam asa gu-gubluka, Em esa kirekam ap syal gwibir-blira.”
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Hen zen man tangan Alapsa anakan taïblïblaka, “Men desa asa gu-guk gweblaka, zëno sosonna ki– kirekam de owas-owassa dikim abe hap syal gwe-gwibir-blin hap denaye.”
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Zen sërkam tangan Alapsa taïblïblaka, zen in zep zëbe hap dena Alap mo olak anakan lwak,
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Alap mo nwenak de dakastïn hïp dena insa ale nuk, zen Abraham en hap hom.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Zen hwëna kïtak nëbe mae hap– men zene Alapsa anakan laïblïblaꞌanke, “Zen eiwa mes Bian Yesussu tïn nïkon ngaya taka.” Kirekam de taïblïblanna in, nen dekone Alap mo nwenak ëdakastïꞌïn.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Sap Alap Zen nëno mae mo karek-karek hap Yesussu tïn hïp sosok taka, hwëna ki zep etan ngaya taka– dekam de nen anakan tame gun hup, “Nen an zene Desa laïblïblaꞌan, nen ema Alap mo nwenak ëdakastïꞌïn.”
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.