Marcos 6

Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesus dekam zep dekon zëre hon de ang ta gwen wenya ban zëre mo ëna Nazaret san dep golëlwanda halka.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Hari Sabatnak kim zauk, Yesus zep zëwe de but srëm golak tawa tabirki. Zi beyam-byana men zen sane daꞌak man tangan denggwanblaꞌak. Zep zë hwëna donsubluꞌak, “Zini an endawe sekola gweka?– zep kïl gïꞌïra, ‘Ëe asa tawa tabir.’ Hen owas-owassa de syal gwe-gwibin hip de sosonna endawe sa gul iri?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 An dwan zenke– gol syal gwe-gweblan zi niye, Maria mo tane sake. Zëno oso walya Yakobus, Yoses, Yudas, hen Simon. Hen zëno somol walya awe am hen lowe heꞌan.” Sap zen mes kirekam tame dak, zep baes nëblak.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Hwëna man ding gulzimki, “Zini kirekam ëgwë gwenan: Men-kore men-kore ë nakon, Alap mo ol ayang gul gwen hap de zini man blikip neisibirida gwenan. Hwëna zëre mo iye, ahaksa zëre mo ë nakore nik de kirekam ayang gul gwizimdinkim, desa hom tangan blikip neisibirida gwenan.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Zen in zep Yesus zëwe owas-owasna beyakam syal gwibir-zim srëm gweka, sap zen hom daïblïblak. Hwëna zi sang-sang ensa zë dan en dawem tabirki– tahasa de tehabirida ine gwenkam.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Sap zëre mo ënak de zini kirekam daïblïbla srëm gwek, zep tangan tenggwanbiridaka.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ki zep hwëna dua-blaskam in zen ang në gweblak, desa kwang guludaka, zao zep gubiridaka, “Em dan-dan dan-dankam ë-ë san sek gwen. Ëe asa ëre mo sosonsa ebe mae hap golzim– dowal-dowalsa ekakim olëalsa sone gwibik.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Bahem ba maena ora san dep lop tan. Dute ensa leirenk. Tembanena hen bahem lop tan. Honna bahem wëwek tan, hen te-ala maena bahem kap tan.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Sepatu enna amki alala lak, hen bajuna tim ennak dena kim sek gwek.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Gol karek mae nakon de emsa teisya irinni, ‘Haen, awe se këza,’ zen zëwe en emki ën. Bahem dekon etan gol dawem san dep al ëhan.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Hwëna men dekore ë nakon emsa anakare ola ban teisya irin srëmna, ‘Em ba habe awe aptanan zala? Ëe ama emsa de salzimdinni baes taꞌan,’ zen dekam em hëndep dekon song ën. Ë topnak em tana sonsa taïk-tïk oso guk kïnïn– dekakim anakan tame nuk, ‘Zen sap Alap onakore ol dawem naban nëbe mae hap olhatazim zira, hwëna nen insa lesya-in srëm gwenan nëre mae hap de kareksae kim mam ulin.’”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Zen dekam zep dan-dan dan-dankam sek gwek, hen anakan tawa dabir-song gwek, “Ere mae mo karek-karek nakon em ëhalen.”
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Hen dowal-dowala beya tangan naka nolëalsa sone gwibik, hen zi sang-sangna Yesus mo bosekam de minyak zaitunkum dra tabinkim beyakam dawem da gwibik.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 — ausente —
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 — ausente —
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 — ausente —
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 We zem in, Herodiana Bak, zen hen man enlala ennak Yohanissi taïl gïk gweblak. Zen man sap Yohanissi de tan hap enlala gwe-gwek, hwëna Herodes de gubiridan srëmkam bëjen tan.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Sap Herodes hen man Yohanissi aïrï gweblaka, sap zen man enlala gwe-gweblaka, “Yohanis zen zini dawemna. Alap zer soneka.” In zep tan hap jalse gwibirida gweka. Herodes hen man zëno olsa de sane gwen hap dwam gwe-gweka, hwëna hyanak zep etan zëno enlalana anakan dowebla hana gweka, “Ëe banakan asa gwëblal? Zini an Alap mo zer sonen nakake.”
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Hwëna Herodes zënaka de jaha gweblan yaklanak kim hatak, tembane yawalsa zep syal neibik. Tïngare ïrïk gïnnïk de mam-mamna hen jana nabare zi mo mam-mamna, hen Galilea kore nol-nola, zen man zë yaïng gwezak, zao zep apdekam tembane tak. Zen dekam zep zauk– Herodiana mo baptis ta gwibin zini Yohanissi de taïl gïk gweblanna in dikim jowen hap denakye.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Tembane tanna iwe, Herodiana mo wenam seiwiri man hen tïlzïk, zao zep tïngare zi mo nwenak zisya gweꞌak. Herodes man tangan sam gwesibirki, hen tïngare zi trana in man tangan sam neisibik. Herodes ki zep wenam seiwiri insa gu-gubirki, “Men desae ki ena abe gwibiꞌinka, zen desa asa ki hëndep ebe hap golbir.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Zen kirekam wenam seiwiri insa tïngare zi mo inik gu-guk gwibiꞌinka, “Nglï naban kama naban mes asa nasalblanan: Ëe asa eno abe gwibinni insa ebe hap sul sonebir, hëndep ëre mo ïrïk gïn maena asa ep hlïlbir!”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Wenam seiwiri in dekam zep an zem Herodianasa de anakan takensibin hip te sok, “Ëe basa asa dawem kire-kirena abe gwibir?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Wenam seiwiri in ki zep nabakam Herodes osan dep lwa halzak, ki zep gubluzak, “Ëe baptis ta gwibin zini Yohanis mo nolakaë abe gwibiꞌin– angkam de hëndep ap piring niban awe lonebir anezan hap.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Herodes kim zëno abena insa salka dekam enlalana man tangan dowebla hanaka. Hwëna etan bëjen zëno abena insa wet gulsubin, sap zen mes ki zën zi tra mo inik kirekam etan-etankam gu-guk gwibiꞌinka.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Dekam zep hëndep zëre mo jana nabare zini gubluka, “Em bwinak Yohanis mo nolsa ap blaonblin halzan.” Jana nabare zini in dekam zep hëndep blaonblinhal zaka.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Piring niban zep golhal zaka, ki zep hëndep wenam seiwiri in hap golbir zika. Zen zep hwëna an zikhip golbirhak.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Yohanis hon de ang ta gwen wenya kim ësak, dekam zep tok naka de zerhan hap yaïng gwezak. Ki zep hëndep kaso hulak nënnek.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Dua-blaskam de zëre hon ang ta gwen wenya– mensa zëna lup gul soneka, ki zep etan Yesus onak dep lwanda halzak. Zao zep donblazak– mensa zëna syal tandak hen tawa dabiridakye.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Hwëna zini hen beya tangan nik yaïng gwe-gweꞌanzak, hëndep Yesus zep zëre hon de ang ta gwen wenya ban golëhir-hir gweꞌanka– hëndep golëtembane tan maena ba kon dep? Yesus dekam zep zëre hon de ang ta gwen wenya insa gubiridaka, “Haen, awe bëjen nen teinikirin. Nen në-en zi srëmnak de teinikirin hip sek gwen.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Ki zep hëndep bulkum ëgwahak– zao de zë-en lowehen hap.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Hwëna zi beyam-byana in mes ëgwa hannak hla nulida sonek, hen zen mes anakan tame dabik, “O an Yesus maeke!” Zep ë-ë nakon beya enkam eik ora san ëhlu-hluk gwek, hëndep zen zep nonol yaïng gwek.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Yesus kim bulu kon ati gweꞌanka, ki zep zi beyam-byana insa hlauluda kïnïka. Zen sërkam zë kwasang gwibiridaka, sap zen bi srëm zaho makan zë lowe heꞌak. Zep zë mamkam tawa tabirki.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 In kim tawa tabiꞌinka, zao zep hëndep kaweꞌak. Dekam zep zëre hon de ang ta gwen wenya Yesussu nenblazak, “Angkam man kaweꞌan, hen langna an tahalha tanganna.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Diki dawemna zini an emaka zen de langna awe de golek de ë-ë san te-alakam tembane hap ëhakan hap enbiridaꞌan.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Hwëna Yesus ki zep ding gulzimki, “Amki em tembanena zëbe mae hap hen olzimk.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Yesus ki zep etan takensibiridaka, “Eno mae mo rotina banakaꞌen? Emki hla tandan.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Ki zep hwëna zi beyam-byana insa so trana iwe de hlïk-hlïkkam teinikirin hip gubiridaka.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Dekam zep kirekam ëteinikin nirak. Ahakore hlïk-hlïkna 100-100kum. Ahakorena 50-50kam.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Yesus ki zep aha-ere taha-tapkam de rotina insa hogwe darena in han teisyaka, dekam zep nglï san de kara gwesen naban Alap hap dawemna golblaka. Ki zep hwëna rotina insa ahap tabirki, hen hogwe darena insa kwa-kwak soka. Desa zep dua-blaskam de zini in hap etan-etankam kap ta gwizimꞌinka– zen de hwëna zi trana in hap kae gwebla-zimdin hip.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Zi trana in kim dwenblandak, man tangan ëïtrï gwek.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Ki zep hwëna dua-blaskam de wenya in tembane mosrona insa tagam dak. Hëndep yuna dua-blas enkam zep ësuwek.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 In zen rotina insa dwenblandak, zi ensa de aïtbinkim, beyana lima ribu enkam– we wal walassa de aïtbin srëmkamye.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Kim tembane tasïk, dekam zep hëndep dua-blaskam de ang ta gwen wenya insa bulkum de ho gutu men eihya san sek gwen hap gubiridaka– Zënaka de ëna Betsaida san dep ngeir gublun hap. Ki zep hen zi beyam-byana insa sekwak gwen hap gubiridaka.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Yesus kim zi beyam-byana insa hli yuludaka, ki zep zë-en kwatap tek san hata seka– dekon de Alapsa gu soneblan hap.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Kim kawesïk, zëre hon de ang ta gwen wenya bare bulu mes ho gutu ngïrïnnïk zauk, hwëna Yesus Zëna nama kwatapnak gwëꞌanka.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Dekon zep anakan kara tabir aneꞌanka, “Asesena ngein nikon mamkam taïlbiridaꞌara, zep karekkam ho ngëpna insa bulu inkam sap nakabiꞌin.” Zëna hwëna oho-bung gun nuban zep ho gutu tahan san de song gwe zankam gulmun nuran makan gweibiridaka.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Ki zep hëndep zëno mae mo buluk iwe sewese zaka. Asesena in dekam zep hëndep sëwe heka. Zëre hon de ang ta gwen wenya in man tangan sërkam denggwanblak.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Sap zen aha-ere taha-tapkam de rotina mensa ahap tabir-zimki lima ribu enkam de zi hip, zen hom owasna desa tame nuk. Zëno mae mo nola dekam nama drak-drakna, zep zëbe mae hap man tangan gwa-gwa gwizimk– desa de tame gun hupye.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Genesaret kim bulkum yaïng gwek, ho gutu men eihyanak,
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 kim atiti gwek, zëwe de zini hëndep dekam zep Yesussu tame dazak, “O an zenke.”
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Zen dekam zep tïngare langna iwe de ë-ë san gubiridan hap ëhlu-hluk gwe gu nusenk. Zen kim anakan nasal gweblaꞌak, “Angkam Yesus zao gwëꞌara,” dekam zep zi sang-sangna zato naban desan dep kap nulhal gweꞌanzak.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Yesus men desan ki tënda gweka zi sang-sangna hen zëwe nolëyaïng gwenda gwek– sap ë yalak, sap ë bete-teknak, hen sap ora san de gol-gol mae san. Hen pasar maenak kang nul gwek, dekon zep Yesussu abe da gwek, “Bian, zi sang-sangna an wëhë baju top en mae nakon Emsa olk taꞌanka?– dekakim tol dawem gweka.” Tïngan men zen olk da gwek, zen dekam zep hëndep ëdawem gwe-gwek.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.