Marcos 6
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NAA
1 Yesus dekam zep dekon zëre hon de ang ta gwen wenya ban zëre mo ëna Nazaret san dep golëlwanda halka.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Hari Sabatnak kim zauk, Yesus zep zëwe de but srëm golak tawa tabirki. Zi beyam-byana men zen sane daꞌak man tangan denggwanblaꞌak. Zep zë hwëna donsubluꞌak, “Zini an endawe sekola gweka?– zep kïl gïꞌïra, ‘Ëe asa tawa tabir.’ Hen owas-owassa de syal gwe-gwibin hip de sosonna endawe sa gul iri?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 An dwan zenke– gol syal gwe-gweblan zi niye, Maria mo tane sake. Zëno oso walya Yakobus, Yoses, Yudas, hen Simon. Hen zëno somol walya awe am hen lowe heꞌan.” Sap zen mes kirekam tame dak, zep baes nëblak.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Hwëna man ding gulzimki, “Zini kirekam ëgwë gwenan: Men-kore men-kore ë nakon, Alap mo ol ayang gul gwen hap de zini man blikip neisibirida gwenan. Hwëna zëre mo iye, ahaksa zëre mo ë nakore nik de kirekam ayang gul gwizimdinkim, desa hom tangan blikip neisibirida gwenan.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Zen in zep Yesus zëwe owas-owasna beyakam syal gwibir-zim srëm gweka, sap zen hom daïblïblak. Hwëna zi sang-sang ensa zë dan en dawem tabirki– tahasa de tehabirida ine gwenkam.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Sap zëre mo ënak de zini kirekam daïblïbla srëm gwek, zep tangan tenggwanbiridaka.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ki zep hwëna dua-blaskam in zen ang në gweblak, desa kwang guludaka, zao zep gubiridaka, “Em dan-dan dan-dankam ë-ë san sek gwen. Ëe asa ëre mo sosonsa ebe mae hap golzim– dowal-dowalsa ekakim olëalsa sone gwibik.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Bahem ba maena ora san dep lop tan. Dute ensa leirenk. Tembanena hen bahem lop tan. Honna bahem wëwek tan, hen te-ala maena bahem kap tan.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Sepatu enna amki alala lak, hen bajuna tim ennak dena kim sek gwek.
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Gol karek mae nakon de emsa teisya irinni, ‘Haen, awe se këza,’ zen zëwe en emki ën. Bahem dekon etan gol dawem san dep al ëhan.
10 E recomendou-lhes:
11 Hwëna men dekore ë nakon emsa anakare ola ban teisya irin srëmna, ‘Em ba habe awe aptanan zala? Ëe ama emsa de salzimdinni baes taꞌan,’ zen dekam em hëndep dekon song ën. Ë topnak em tana sonsa taïk-tïk oso guk kïnïn– dekakim anakan tame nuk, ‘Zen sap Alap onakore ol dawem naban nëbe mae hap olhatazim zira, hwëna nen insa lesya-in srëm gwenan nëre mae hap de kareksae kim mam ulin.’”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Zen dekam zep dan-dan dan-dankam sek gwek, hen anakan tawa dabir-song gwek, “Ere mae mo karek-karek nakon em ëhalen.”
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Hen dowal-dowala beya tangan naka nolëalsa sone gwibik, hen zi sang-sangna Yesus mo bosekam de minyak zaitunkum dra tabinkim beyakam dawem da gwibik.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 — ausente —
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 — ausente —
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 — ausente —
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 We zem in, Herodiana Bak, zen hen man enlala ennak Yohanissi taïl gïk gweblak. Zen man sap Yohanissi de tan hap enlala gwe-gwek, hwëna Herodes de gubiridan srëmkam bëjen tan.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Sap Herodes hen man Yohanissi aïrï gweblaka, sap zen man enlala gwe-gweblaka, “Yohanis zen zini dawemna. Alap zer soneka.” In zep tan hap jalse gwibirida gweka. Herodes hen man zëno olsa de sane gwen hap dwam gwe-gweka, hwëna hyanak zep etan zëno enlalana anakan dowebla hana gweka, “Ëe banakan asa gwëblal? Zini an Alap mo zer sonen nakake.”
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Hwëna Herodes zënaka de jaha gweblan yaklanak kim hatak, tembane yawalsa zep syal neibik. Tïngare ïrïk gïnnïk de mam-mamna hen jana nabare zi mo mam-mamna, hen Galilea kore nol-nola, zen man zë yaïng gwezak, zao zep apdekam tembane tak. Zen dekam zep zauk– Herodiana mo baptis ta gwibin zini Yohanissi de taïl gïk gweblanna in dikim jowen hap denakye.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Tembane tanna iwe, Herodiana mo wenam seiwiri man hen tïlzïk, zao zep tïngare zi mo nwenak zisya gweꞌak. Herodes man tangan sam gwesibirki, hen tïngare zi trana in man tangan sam neisibik. Herodes ki zep wenam seiwiri insa gu-gubirki, “Men desae ki ena abe gwibiꞌinka, zen desa asa ki hëndep ebe hap golbir.”
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Zen kirekam wenam seiwiri insa tïngare zi mo inik gu-guk gwibiꞌinka, “Nglï naban kama naban mes asa nasalblanan: Ëe asa eno abe gwibinni insa ebe hap sul sonebir, hëndep ëre mo ïrïk gïn maena asa ep hlïlbir!”
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Wenam seiwiri in dekam zep an zem Herodianasa de anakan takensibin hip te sok, “Ëe basa asa dawem kire-kirena abe gwibir?”
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Wenam seiwiri in ki zep nabakam Herodes osan dep lwa halzak, ki zep gubluzak, “Ëe baptis ta gwibin zini Yohanis mo nolakaë abe gwibiꞌin– angkam de hëndep ap piring niban awe lonebir anezan hap.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Herodes kim zëno abena insa salka dekam enlalana man tangan dowebla hanaka. Hwëna etan bëjen zëno abena insa wet gulsubin, sap zen mes ki zën zi tra mo inik kirekam etan-etankam gu-guk gwibiꞌinka.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Dekam zep hëndep zëre mo jana nabare zini gubluka, “Em bwinak Yohanis mo nolsa ap blaonblin halzan.” Jana nabare zini in dekam zep hëndep blaonblinhal zaka.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Piring niban zep golhal zaka, ki zep hëndep wenam seiwiri in hap golbir zika. Zen zep hwëna an zikhip golbirhak.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Yohanis hon de ang ta gwen wenya kim ësak, dekam zep tok naka de zerhan hap yaïng gwezak. Ki zep hëndep kaso hulak nënnek.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Dua-blaskam de zëre hon ang ta gwen wenya– mensa zëna lup gul soneka, ki zep etan Yesus onak dep lwanda halzak. Zao zep donblazak– mensa zëna syal tandak hen tawa dabiridakye.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Hwëna zini hen beya tangan nik yaïng gwe-gweꞌanzak, hëndep Yesus zep zëre hon de ang ta gwen wenya ban golëhir-hir gweꞌanka– hëndep golëtembane tan maena ba kon dep? Yesus dekam zep zëre hon de ang ta gwen wenya insa gubiridaka, “Haen, awe bëjen nen teinikirin. Nen në-en zi srëmnak de teinikirin hip sek gwen.”
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Ki zep hëndep bulkum ëgwahak– zao de zë-en lowehen hap.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Hwëna zi beyam-byana in mes ëgwa hannak hla nulida sonek, hen zen mes anakan tame dabik, “O an Yesus maeke!” Zep ë-ë nakon beya enkam eik ora san ëhlu-hluk gwek, hëndep zen zep nonol yaïng gwek.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Yesus kim bulu kon ati gweꞌanka, ki zep zi beyam-byana insa hlauluda kïnïka. Zen sërkam zë kwasang gwibiridaka, sap zen bi srëm zaho makan zë lowe heꞌak. Zep zë mamkam tawa tabirki.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 In kim tawa tabiꞌinka, zao zep hëndep kaweꞌak. Dekam zep zëre hon de ang ta gwen wenya Yesussu nenblazak, “Angkam man kaweꞌan, hen langna an tahalha tanganna.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Diki dawemna zini an emaka zen de langna awe de golek de ë-ë san te-alakam tembane hap ëhakan hap enbiridaꞌan.”
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Hwëna Yesus ki zep ding gulzimki, “Amki em tembanena zëbe mae hap hen olzimk.”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Yesus ki zep etan takensibiridaka, “Eno mae mo rotina banakaꞌen? Emki hla tandan.”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Ki zep hwëna zi beyam-byana insa so trana iwe de hlïk-hlïkkam teinikirin hip gubiridaka.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Dekam zep kirekam ëteinikin nirak. Ahakore hlïk-hlïkna 100-100kum. Ahakorena 50-50kam.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Yesus ki zep aha-ere taha-tapkam de rotina insa hogwe darena in han teisyaka, dekam zep nglï san de kara gwesen naban Alap hap dawemna golblaka. Ki zep hwëna rotina insa ahap tabirki, hen hogwe darena insa kwa-kwak soka. Desa zep dua-blaskam de zini in hap etan-etankam kap ta gwizimꞌinka– zen de hwëna zi trana in hap kae gwebla-zimdin hip.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Zi trana in kim dwenblandak, man tangan ëïtrï gwek.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Ki zep hwëna dua-blaskam de wenya in tembane mosrona insa tagam dak. Hëndep yuna dua-blas enkam zep ësuwek.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 In zen rotina insa dwenblandak, zi ensa de aïtbinkim, beyana lima ribu enkam– we wal walassa de aïtbin srëmkamye.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Kim tembane tasïk, dekam zep hëndep dua-blaskam de ang ta gwen wenya insa bulkum de ho gutu men eihya san sek gwen hap gubiridaka– Zënaka de ëna Betsaida san dep ngeir gublun hap. Ki zep hen zi beyam-byana insa sekwak gwen hap gubiridaka.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Yesus kim zi beyam-byana insa hli yuludaka, ki zep zë-en kwatap tek san hata seka– dekon de Alapsa gu soneblan hap.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Kim kawesïk, zëre hon de ang ta gwen wenya bare bulu mes ho gutu ngïrïnnïk zauk, hwëna Yesus Zëna nama kwatapnak gwëꞌanka.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Dekon zep anakan kara tabir aneꞌanka, “Asesena ngein nikon mamkam taïlbiridaꞌara, zep karekkam ho ngëpna insa bulu inkam sap nakabiꞌin.” Zëna hwëna oho-bung gun nuban zep ho gutu tahan san de song gwe zankam gulmun nuran makan gweibiridaka.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 — ausente —
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 — ausente —
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Ki zep hëndep zëno mae mo buluk iwe sewese zaka. Asesena in dekam zep hëndep sëwe heka. Zëre hon de ang ta gwen wenya in man tangan sërkam denggwanblak.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Sap zen aha-ere taha-tapkam de rotina mensa ahap tabir-zimki lima ribu enkam de zi hip, zen hom owasna desa tame nuk. Zëno mae mo nola dekam nama drak-drakna, zep zëbe mae hap man tangan gwa-gwa gwizimk– desa de tame gun hupye.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Genesaret kim bulkum yaïng gwek, ho gutu men eihyanak,
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 kim atiti gwek, zëwe de zini hëndep dekam zep Yesussu tame dazak, “O an zenke.”
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Zen dekam zep tïngare langna iwe de ë-ë san gubiridan hap ëhlu-hluk gwe gu nusenk. Zen kim anakan nasal gweblaꞌak, “Angkam Yesus zao gwëꞌara,” dekam zep zi sang-sangna zato naban desan dep kap nulhal gweꞌanzak.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Yesus men desan ki tënda gweka zi sang-sangna hen zëwe nolëyaïng gwenda gwek– sap ë yalak, sap ë bete-teknak, hen sap ora san de gol-gol mae san. Hen pasar maenak kang nul gwek, dekon zep Yesussu abe da gwek, “Bian, zi sang-sangna an wëhë baju top en mae nakon Emsa olk taꞌanka?– dekakim tol dawem gweka.” Tïngan men zen olk da gwek, zen dekam zep hëndep ëdawem gwe-gwek.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.