Marcos 6
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs ARIB
1 Yesus dekam zep dekon zëre hon de ang ta gwen wenya ban zëre mo ëna Nazaret san dep golëlwanda halka.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Hari Sabatnak kim zauk, Yesus zep zëwe de but srëm golak tawa tabirki. Zi beyam-byana men zen sane daꞌak man tangan denggwanblaꞌak. Zep zë hwëna donsubluꞌak, “Zini an endawe sekola gweka?– zep kïl gïꞌïra, ‘Ëe asa tawa tabir.’ Hen owas-owassa de syal gwe-gwibin hip de sosonna endawe sa gul iri?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 An dwan zenke– gol syal gwe-gweblan zi niye, Maria mo tane sake. Zëno oso walya Yakobus, Yoses, Yudas, hen Simon. Hen zëno somol walya awe am hen lowe heꞌan.” Sap zen mes kirekam tame dak, zep baes nëblak.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Hwëna man ding gulzimki, “Zini kirekam ëgwë gwenan: Men-kore men-kore ë nakon, Alap mo ol ayang gul gwen hap de zini man blikip neisibirida gwenan. Hwëna zëre mo iye, ahaksa zëre mo ë nakore nik de kirekam ayang gul gwizimdinkim, desa hom tangan blikip neisibirida gwenan.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Zen in zep Yesus zëwe owas-owasna beyakam syal gwibir-zim srëm gweka, sap zen hom daïblïblak. Hwëna zi sang-sang ensa zë dan en dawem tabirki– tahasa de tehabirida ine gwenkam.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Sap zëre mo ënak de zini kirekam daïblïbla srëm gwek, zep tangan tenggwanbiridaka.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Ki zep hwëna dua-blaskam in zen ang në gweblak, desa kwang guludaka, zao zep gubiridaka, “Em dan-dan dan-dankam ë-ë san sek gwen. Ëe asa ëre mo sosonsa ebe mae hap golzim– dowal-dowalsa ekakim olëalsa sone gwibik.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Bahem ba maena ora san dep lop tan. Dute ensa leirenk. Tembanena hen bahem lop tan. Honna bahem wëwek tan, hen te-ala maena bahem kap tan.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Sepatu enna amki alala lak, hen bajuna tim ennak dena kim sek gwek.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Gol karek mae nakon de emsa teisya irinni, ‘Haen, awe se këza,’ zen zëwe en emki ën. Bahem dekon etan gol dawem san dep al ëhan.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Hwëna men dekore ë nakon emsa anakare ola ban teisya irin srëmna, ‘Em ba habe awe aptanan zala? Ëe ama emsa de salzimdinni baes taꞌan,’ zen dekam em hëndep dekon song ën. Ë topnak em tana sonsa taïk-tïk oso guk kïnïn– dekakim anakan tame nuk, ‘Zen sap Alap onakore ol dawem naban nëbe mae hap olhatazim zira, hwëna nen insa lesya-in srëm gwenan nëre mae hap de kareksae kim mam ulin.’”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Zen dekam zep dan-dan dan-dankam sek gwek, hen anakan tawa dabir-song gwek, “Ere mae mo karek-karek nakon em ëhalen.”
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Hen dowal-dowala beya tangan naka nolëalsa sone gwibik, hen zi sang-sangna Yesus mo bosekam de minyak zaitunkum dra tabinkim beyakam dawem da gwibik.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 — ausente —
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 — ausente —
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 — ausente —
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 We zem in, Herodiana Bak, zen hen man enlala ennak Yohanissi taïl gïk gweblak. Zen man sap Yohanissi de tan hap enlala gwe-gwek, hwëna Herodes de gubiridan srëmkam bëjen tan.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Sap Herodes hen man Yohanissi aïrï gweblaka, sap zen man enlala gwe-gweblaka, “Yohanis zen zini dawemna. Alap zer soneka.” In zep tan hap jalse gwibirida gweka. Herodes hen man zëno olsa de sane gwen hap dwam gwe-gweka, hwëna hyanak zep etan zëno enlalana anakan dowebla hana gweka, “Ëe banakan asa gwëblal? Zini an Alap mo zer sonen nakake.”
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Hwëna Herodes zënaka de jaha gweblan yaklanak kim hatak, tembane yawalsa zep syal neibik. Tïngare ïrïk gïnnïk de mam-mamna hen jana nabare zi mo mam-mamna, hen Galilea kore nol-nola, zen man zë yaïng gwezak, zao zep apdekam tembane tak. Zen dekam zep zauk– Herodiana mo baptis ta gwibin zini Yohanissi de taïl gïk gweblanna in dikim jowen hap denakye.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Tembane tanna iwe, Herodiana mo wenam seiwiri man hen tïlzïk, zao zep tïngare zi mo nwenak zisya gweꞌak. Herodes man tangan sam gwesibirki, hen tïngare zi trana in man tangan sam neisibik. Herodes ki zep wenam seiwiri insa gu-gubirki, “Men desae ki ena abe gwibiꞌinka, zen desa asa ki hëndep ebe hap golbir.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Zen kirekam wenam seiwiri insa tïngare zi mo inik gu-guk gwibiꞌinka, “Nglï naban kama naban mes asa nasalblanan: Ëe asa eno abe gwibinni insa ebe hap sul sonebir, hëndep ëre mo ïrïk gïn maena asa ep hlïlbir!”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Wenam seiwiri in dekam zep an zem Herodianasa de anakan takensibin hip te sok, “Ëe basa asa dawem kire-kirena abe gwibir?”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Wenam seiwiri in ki zep nabakam Herodes osan dep lwa halzak, ki zep gubluzak, “Ëe baptis ta gwibin zini Yohanis mo nolakaë abe gwibiꞌin– angkam de hëndep ap piring niban awe lonebir anezan hap.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Herodes kim zëno abena insa salka dekam enlalana man tangan dowebla hanaka. Hwëna etan bëjen zëno abena insa wet gulsubin, sap zen mes ki zën zi tra mo inik kirekam etan-etankam gu-guk gwibiꞌinka.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Dekam zep hëndep zëre mo jana nabare zini gubluka, “Em bwinak Yohanis mo nolsa ap blaonblin halzan.” Jana nabare zini in dekam zep hëndep blaonblinhal zaka.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Piring niban zep golhal zaka, ki zep hëndep wenam seiwiri in hap golbir zika. Zen zep hwëna an zikhip golbirhak.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Yohanis hon de ang ta gwen wenya kim ësak, dekam zep tok naka de zerhan hap yaïng gwezak. Ki zep hëndep kaso hulak nënnek.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Dua-blaskam de zëre hon ang ta gwen wenya– mensa zëna lup gul soneka, ki zep etan Yesus onak dep lwanda halzak. Zao zep donblazak– mensa zëna syal tandak hen tawa dabiridakye.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Hwëna zini hen beya tangan nik yaïng gwe-gweꞌanzak, hëndep Yesus zep zëre hon de ang ta gwen wenya ban golëhir-hir gweꞌanka– hëndep golëtembane tan maena ba kon dep? Yesus dekam zep zëre hon de ang ta gwen wenya insa gubiridaka, “Haen, awe bëjen nen teinikirin. Nen në-en zi srëmnak de teinikirin hip sek gwen.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ki zep hëndep bulkum ëgwahak– zao de zë-en lowehen hap.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Hwëna zi beyam-byana in mes ëgwa hannak hla nulida sonek, hen zen mes anakan tame dabik, “O an Yesus maeke!” Zep ë-ë nakon beya enkam eik ora san ëhlu-hluk gwek, hëndep zen zep nonol yaïng gwek.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Yesus kim bulu kon ati gweꞌanka, ki zep zi beyam-byana insa hlauluda kïnïka. Zen sërkam zë kwasang gwibiridaka, sap zen bi srëm zaho makan zë lowe heꞌak. Zep zë mamkam tawa tabirki.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 In kim tawa tabiꞌinka, zao zep hëndep kaweꞌak. Dekam zep zëre hon de ang ta gwen wenya Yesussu nenblazak, “Angkam man kaweꞌan, hen langna an tahalha tanganna.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Diki dawemna zini an emaka zen de langna awe de golek de ë-ë san te-alakam tembane hap ëhakan hap enbiridaꞌan.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Hwëna Yesus ki zep ding gulzimki, “Amki em tembanena zëbe mae hap hen olzimk.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Yesus ki zep etan takensibiridaka, “Eno mae mo rotina banakaꞌen? Emki hla tandan.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Ki zep hwëna zi beyam-byana insa so trana iwe de hlïk-hlïkkam teinikirin hip gubiridaka.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Dekam zep kirekam ëteinikin nirak. Ahakore hlïk-hlïkna 100-100kum. Ahakorena 50-50kam.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Yesus ki zep aha-ere taha-tapkam de rotina insa hogwe darena in han teisyaka, dekam zep nglï san de kara gwesen naban Alap hap dawemna golblaka. Ki zep hwëna rotina insa ahap tabirki, hen hogwe darena insa kwa-kwak soka. Desa zep dua-blaskam de zini in hap etan-etankam kap ta gwizimꞌinka– zen de hwëna zi trana in hap kae gwebla-zimdin hip.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Zi trana in kim dwenblandak, man tangan ëïtrï gwek.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Ki zep hwëna dua-blaskam de wenya in tembane mosrona insa tagam dak. Hëndep yuna dua-blas enkam zep ësuwek.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 In zen rotina insa dwenblandak, zi ensa de aïtbinkim, beyana lima ribu enkam– we wal walassa de aïtbin srëmkamye.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Kim tembane tasïk, dekam zep hëndep dua-blaskam de ang ta gwen wenya insa bulkum de ho gutu men eihya san sek gwen hap gubiridaka– Zënaka de ëna Betsaida san dep ngeir gublun hap. Ki zep hen zi beyam-byana insa sekwak gwen hap gubiridaka.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Yesus kim zi beyam-byana insa hli yuludaka, ki zep zë-en kwatap tek san hata seka– dekon de Alapsa gu soneblan hap.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Kim kawesïk, zëre hon de ang ta gwen wenya bare bulu mes ho gutu ngïrïnnïk zauk, hwëna Yesus Zëna nama kwatapnak gwëꞌanka.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Dekon zep anakan kara tabir aneꞌanka, “Asesena ngein nikon mamkam taïlbiridaꞌara, zep karekkam ho ngëpna insa bulu inkam sap nakabiꞌin.” Zëna hwëna oho-bung gun nuban zep ho gutu tahan san de song gwe zankam gulmun nuran makan gweibiridaka.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 — ausente —
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Ki zep hëndep zëno mae mo buluk iwe sewese zaka. Asesena in dekam zep hëndep sëwe heka. Zëre hon de ang ta gwen wenya in man tangan sërkam denggwanblak.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Sap zen aha-ere taha-tapkam de rotina mensa ahap tabir-zimki lima ribu enkam de zi hip, zen hom owasna desa tame nuk. Zëno mae mo nola dekam nama drak-drakna, zep zëbe mae hap man tangan gwa-gwa gwizimk– desa de tame gun hupye.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Genesaret kim bulkum yaïng gwek, ho gutu men eihyanak,
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 kim atiti gwek, zëwe de zini hëndep dekam zep Yesussu tame dazak, “O an zenke.”
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Zen dekam zep tïngare langna iwe de ë-ë san gubiridan hap ëhlu-hluk gwe gu nusenk. Zen kim anakan nasal gweblaꞌak, “Angkam Yesus zao gwëꞌara,” dekam zep zi sang-sangna zato naban desan dep kap nulhal gweꞌanzak.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Yesus men desan ki tënda gweka zi sang-sangna hen zëwe nolëyaïng gwenda gwek– sap ë yalak, sap ë bete-teknak, hen sap ora san de gol-gol mae san. Hen pasar maenak kang nul gwek, dekon zep Yesussu abe da gwek, “Bian, zi sang-sangna an wëhë baju top en mae nakon Emsa olk taꞌanka?– dekakim tol dawem gweka.” Tïngan men zen olk da gwek, zen dekam zep hëndep ëdawem gwe-gwek.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.