Marcos 5
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NVT
1 Hëndep kim Ho Gutuna Galilea mo men eihyanak golëyaïng gwe naka, Gerasa mo langnak,
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 — ausente —
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Zen kim sap besikam de dokotkam taha-tanana tatak noso gweblak, zen hwëna nonol tahanak denaka blom ta sone gweka. Hen tananak dena, tanana kim ziheir gweka, dekam zep ësom gwe hana gwek. Sosonna sërkam tangan dowal-dowala in zëbe hap nol gweblak, zep hëndep toton nara dep?– balk tan naye.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Yaklam denaban kam denaban zen zi lo tasïk gwibin kaso-hul kaso-hul san gwënda gweka, hen kwatap bete-teksa hërhendan naban wale tanda gweka. Zëre mo timni kaso ben-benkam kalk-kalk guluda gweka.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Zen kim langa nakon Yesussu hla takïn zïka, ki zep hluwe zaka, zëno nwenak zep boklena kom so zaka.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 — ausente —
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 — ausente —
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Yesus ki zep takensïblïka, “Eno bosena nara?”
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Zen man Yesussu aberbe da gweꞌak, “Asa bahem langna an kon golëalsa sonendan.”
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Zëno mae mo nwe kara gwen san zahona beyam-bya tangan nik kwatap tïnï san tembane hap ëhakaꞌak.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Dowal-dowala in ki zep Yesussu aberbe daꞌak, “Em wëhë tol asa zaho trana wakuwe de bïtï gwen hap gubiridaꞌanka?”
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Yesus ki zep gubiridaka, “Dekam bïtï gwek.” Dekam zep dowal-dowala in zini in kon wet so gwek, dekam zep hwëna zahona iwe bïtï gwek. Zaho trana in dekam zep heya-hya gwek, li san zep syalk ta tinek, hëndep ho gutunak zep ëkei-king gwek. Zahona in zëno beyana tïngan dua ribu enkam.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Zahona insa men zen kara da gwibik dekam zep zaho bi naka de gubiridan hap ë san dep hen ëna in mo golek denak de gol-gol san dep ëhlu-hluk gwek. Zëwe de zini in kim ësak, dekam zep hëndep nolësal kïnïk.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Yesus onak kim yaïng gwezak, zao zep hen dowala in desa bi nëblak desa hen hla dazak. Pakean naban zë nikinꞌinka. Enlalana hen mes sëwe heblaka. Dekam zep zë ëaïrïꞌak.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Owasna insa men zen hla nuk, zen zep hwëna ahakore wenya insa donbiridak.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Kirekam kim ësak dekam zep Yesussu Zen de nabakam zëno mae mo langna in kon song gwen hap aberbe da gweꞌak.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Yesus kim buluk sewe seka, zini in desa dowal-dowala bi nëblak ki zep aberbe taꞌanka, “Ëe wëhë tol Emsa ang gweblaꞌak?”
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Yesus hwëna man gubluka, “Bahem. Em gol san song gwen. Ere mo iyesa tonbirida– mensa Bian Alap dawemna ebe hap mamkam golblalake. Anakan gubirida, ‘Zen man tangan asa kwasang gweblaka.’”
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Zini in dekam zep song gweka, hëndep Yesus insa zëre hap syal gwibir-blika desa tonbirida song gweka– langna mensa anakan bose nukke, “Ëna Dare Taha-tap”kam. Kim sane da gwek, tïngare zini man tangan ëtenggwan gwek.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Yesus kim etan bulkum ho gutu an eihya san dep lwahal zaka, zao zep zi beyam-byana ho gutu alpnak tagal nëblak.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Zao zep hen zi bosena Yairus hata zaka. Zen Yahudi mo zëwe de but srëm golak de aha mamna. Zen kim Yesussu hla ta zaka, ki zep zëno nwenak ïk gwehe zaka,
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 dekon zep dawem enkam aberbe ta seka, “Bian, ano wenam tola tïn hïp alp gwesïꞌïn. Em wëhë zë hataꞌanka?– tahasa eka zë tehabir ane, zen dekakim tol dawem gwek. Mana tol ap tïlblïnank.”
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Dekam zep zëno gol san dep song ëka. Zini beya tangan nik ngïrïnnïk nëblahak, hëndep man tangan ngïltïtïk gwenkam kyang dasïk.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Dua-blas tahunkam de karekkam aura gwe-gwe wenya dekam zep hen ang gwese haꞌak.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Zëno te-alana mes tol tap gweka– dokter-dokter hap de sap kap ta gwizimdinkim. Hwëna hom tol kim dawem gwe-gwek, hwëna sang-sangna man kim tangan sabak gwe-gwek.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Wenya in mes beyakam Yesus hup dena sane gwe-gwek, zep zi tra ngïrïnnïk tahan nakon golek de tazak, zao zep hëndep baju ennak olk ta sonek.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Sap wenya in mes anakan taïblïblak, “Baju mae ennakë towanblaꞌak, ëe dekam asa dawem gwer.”
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Zen kim olk tak, hëndep dekam zep zëno kala in tewesibik. Dekam zep zëre mo timni anakan eisbik, “Ëe mesë dawem gwenan.”
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Yesus dekam zep hëndep anakan eisbirki, “Zi sang-sangna mes Asa de olk tankam dawem gwenda.” Dekam zep zi tra mo ngïrïn nïkon lure san lero gweka, hen takensibirida gweꞌanka, “Asa nara bajunak olk ta sonera?”
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Zëre hon de ang ta gwen wenya dekam zep nenblak, “Bian, zini an beya tangan nakake– an zen emsa dot dasïlye! Ba hap de waba hap takensibirida gwen hap, ‘Nara asa olk tala’?”
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Hwëna Yesus nama ki nwekam tëblaka– men zen olk takake, desa de tawa gweblan hap.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Hwëna wenya in mes zënaka anakan eisbik, “Ëe mesë dawem gwenan.” Dekam zep aïrïn hïp yal-yala ban Yesus mo nwenak ïk gwe hezak, dekon zep zëre mo sang-sang hap dena kïtak ton seblak.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Yesus ki zep kwasang tola ban gubirki, “Anyan, em ema Asa taïblïblala, in zebe dawem gwenda. Aha-ere enlalakam song gwe. In eiwa, mese tangan dawem gwera.”
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Yesus in kim nama ola tonꞌanka, zini dekam zep Yairus mo gola kon yaïng gwezak, ki zep zë nenblazak, “Eno wenamna mes tol tïlsïnïn. Bian Gurusa ba hap de waba hap blos tablan hap?”
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Yesus man salsibiridaka in zen Yairus Baksa nenblazak, ki zep hwëna Yairuꞌu gubluka, “Bahem aïrïn. Asa em taïblïblan.”
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Yesus dekam hom aha zi de ang gweblan hap gubiridaka– diki Petrus, Yakobus, oso zem Yohanis hin.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Yairus mo golak kim yaïng gwek, anakan zep hla nulidaꞌak, “Karekkam ena taꞌan hen gona dabiꞌin.”
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Yesus kim golak tïl zïka, ki zep gubirida zaka, “Em ba hap ena tal hen gona tal? Wenam tola in hom tïl. Zen nisi am taꞌan.”
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Zen hwëna man Yesussu swrë daꞌak. Yesus ki zep wet so gwen hap gubiridaka. Kim wet so gwek, dekam zep zëre hon de ang ta gwen zi dan-aharena in han hen wenam tola in mo ane-bia mae en naban golëbïtï gweka– teksonna men zao wenam tol tokna in lwaꞌakke.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Ki zep wenam tol tokna insa taha nakon gul ineka, ki zep zë zëre mae mo olkam anakan gubirki, “Talita kum.” Nëre mae mo olkam zëno enlalana anakan, “Timë, em luwen.”
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Wenam tola in dekam zep hëndep luwek, hëndep të nasenꞌak. Zëno tahunna dua-blas enkam. Dekam zep sërkam tangan ëtenggwank.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Hwëna Yesus man tangan jalse gwibiridaka, “Owasna an zen ki lwanan, bahem ahasa tonbiridan.” An-bi zemka ki zep hen guzimki, “Tembanesa em olbin.”
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.