Marcos 10

Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesus dekon Yerusalem mo lang san zep zëre hon de ang ta gwen wenya ban golësek gweka, hen weyana Yordan mo men eihya san de lang san dep golëtablan kïnïka. Zi beyam-byana zao zep etan Zëbon dep yaïng gwe-gwezak, zao zep etan tawa ta gwibirki– men kirekam gwë gwekake.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Farisikam de gubirida gwen zini hen man Yesussu de akasïblïn hap yaïng gwezak. Ki zep dakensïblïk, “Em banakane Musa mo tïtï tabin ola dam gulsuꞌura? San ha zini we zemka sap de baes gwibinkim? San ha bëjen?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Ki zep ding gulzimki, “Musa ki banakan kire hap nësa tïtï tabirki?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Ki zep ding nulblik, “Zen anakan tïtï tabirki,
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Ki zep hwëna gubiridaka, “Em in kïtak kwasang enlalana tawa naka hom, in zep Musa kirekam ein ebe mae hap ale gulzimki.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Hwëna diki Alap mo dwam gwibin tanganna, zen diki men kirekam okamana ansa de yang gulsun nukon lwakke,
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 ‘Zini an-bi zemka hli sonkam– dekam de we zeban aha-en ën hapye.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 We-zi darena in dekam Alap mo nwenak san de aha-ere timni kiye.’
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Zen in zep, Alap mensa aha-en sonna, zi bap zen etan kles son.”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Golak kim golëbïtï gweka, zëre hon de ang ta gwen wenya zao zep etan we baes gwibin hip dena insa dakensïblïk.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Yesus ki zep ding gulzimki, “Zi de we zemka baes gwibinni, hwëna ahanaka de etan gonkam, dekam Alap mo nwenak zen mes nonol we zemka yane-ne gulku, hen zëna kahalonak gwë gweꞌara.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Hen kirekam, we de zi zemka baes gweblanna, hwëna ahanaka de etan zenkam, zen hen dekam Alap mo nwenak mes zi zemka yane-ne tak. Zëna kahalonak gwë gweꞌan.”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Zini dekam man walas zemka Yesus onak dep kap nulhal gweꞌanzak– Zen de tahasa tehabirida ine gwen hap. Hwëna zëre hon de ang ta gwen wenyik anakan jalse neibirida gweꞌak, “Walasna bahem an san kap gulhal gwezan. Bahem Gurusa blostablan.”
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Hwëna Zëna kim hlauludaka, ki zep anakare ola ban jal gwibiridaꞌanka, “Em bap jalse eibiridal. Dikire walasna Abon nolëyaïng gwe-gwezak. Bahem jalse gwibiridan. Sap walasna an makare wenya, zen zen Alap mo ïrïk gïnnï bi neibiꞌin.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Eiwa denakaë emsa gubiridaꞌan: Men zen de walas bete-tekna an mo kim Alapsa anakan daïblïblaꞌak, ‘Zen eiwa ano teipsïnnï,’ zen zen Alap mo ïrïk gïnnïk bïtï gweꞌan. Men zen de kirekam daïblïbla srëm gweꞌak, zen molya Alap mo ïrïk gïnnïk bïtï gwek.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Ki zep hwëna walas tane-nena insa babang tabin niban tahana tehabirida ine gweꞌanka– anakan de Biansa abe ta gwen naban, “Bian, walasna an hap dawemna gol gwizim.”
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Yesus kim etan dekon song gweꞌanka, zini ki zep hwëna Zëbon osan dep hluwe zaka, zao zep zëno nwenak boklena kom so zaka, ki zep kon gu seblaka, “Bian Guru, em aïrïs. Ëe basa asa syal gwibir?– ëe dikim hëndep de gwën hap denaka gul irin hipye.”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Ki zep ding gulbluka, “Diki aïrïs aha-en tangan Alap Zë-en. Zep em Asa banakane enlala gweblaꞌara?
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Em dwan mes-eme sap Musa mo tïtï tabin ola tawa gwibirki– men zen anakan lwakye:
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Zini in ki zep ding gulbluka, “Guru, ëe beteknakë ki hëndep desan ang gwe-gwek, hëndep angkam namaë desan ang gwe-gweꞌan.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Yesus hwëna embwan naban zep hla taka, deban zep gubluka, “Hwëna aha-en tangan lwa kïnïꞌan– em de desan ang gwen hap denaye: Em song gwen, ere mo kire-kirena kïtak tangan te-ala hap lirak tabir. Te-alana desa tahalha zi hip kae gwebla-zim. Kirekame syal gwibiꞌinka, ki ngatan zi mo langnake hëndep de te-alasa beyakam lam taꞌara. Ena dekam etan hataza– Asa dikim ang gweblan hapye.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Kirekam kim salblaka, dekam zep kon enlala dowe hanan naban song gweka– mae hap: Sap zëno kire-kirena beya tanganna.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Yesus ki zep hwëna zëre hon de ang ta gwen wenya insa nwekam amjanbirki, ki zep zë gubiridaka, “Eiwa, gwa-gwa tanganna– te-ala beya zi de Alap mo ïrïk gïnnïk hatan hapye!”
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Zëre hon de ang ta gwen wenya in man tangan Yesus mo ola insa denggwanbiꞌik. Dekam zep hwëna etan gubiridaka, “Ano walas, eiwa dam-dam naka hom– Alap mo ïrïk gïnnïk de hatan hapye.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Te-ala beya zi de Alap mo ïrïk gïnnïk tïn hïp dena, zen men kiye– unta yawal de jaron hul betek san tïnnï. Kire otweran yawala toton bëjen tïn.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Kirekam de ësane gwenkam, zen man etan sërkam ëtenggwank, dekam zep zënaka dakensibiridak, “Hare eiwa kire tangankamke! Ki hwëna endan nik sa ëngaya gwer? Toton nara molya.”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Yesus ki zep hwëna nwekam de amjanbin niban ding gulzimki, “Eiwa, auhu-kama zini zëre mae mo sosonkam bëjen zënaka ngaya tabin. Hwëna Alap de zi hip syal gwibir-zimdin srëm hap dena, aha-en mae hom tanganke.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Petrus zep hwëna takensïblïka, “Ki hwëna abe mae hap dena bankarekam sa lwal? Sap ëe mesë ëre mae mo tïngare bi gwibinni Emsa de ang gweblanda gwen hap hli kulidak. Zep ëe basa asa lamkam ulin?”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Ki zep ding gulbluka, “Eiwa de tangan nakaë emsa gubiridaꞌan: Zini men zen Asa de ang gwe-gweblan hap hen Alap mo ol dawemsa de gol halada gwen hap zëre mae mo bi gwibin kire-kirena hli nulida gweꞌak, zëbe mae hap sa Alap mam en tangankam kap ta gwizimdi. Zen mensa hli tandan naye– sap gol zem, aya-wal oso-wal zem, an-bi zem, walas zem, hen sap nga maena,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 zëbe mae hap sa Alap nama de okamanak lowehe gwennak sërkam de beya tangankam hen hëꞌho gwibin tangan wenyaka etan lup gul gwizimdi– sap aya-wal oso-walkam de gubiridan wenya, ane-biakam dena, walaskam dena, sap gola, hen nga maena. Hwëna kire zisi, zini hen sa abe hap de jal hap karek da gwibir. Hwëna Alap kim de kïtak ïrïk gïnkïm kon gwesibir hanaꞌanka, Zen dekam sa hen zëbe mae hap hëndep de ëngaya gwen hap dena golzimdi.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Hwëna beyana men zen sap angkam bose naban lowehe gweꞌan, zen zen sa hwëna lamkam lure san ëgwër. Hen men zen angkam bose srëm wenya lowehe gweꞌan, zen zen sa hwëna lamkam ngein sin ëgwër.”
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Yesus kim zëre hon de ang ta gwen wenya ban Yerusalem san dep golëyaïng gwe seꞌanka, Zëna man ngeirki. Dua-blaskam de zëre hon ang ta gwen wenya aïrïn hïp enlala nik ëbeya gwen daꞌak– mae hap, “An banakan wëhë Yesus hup de jal hap Yerusalemk lwaꞌak?” Lun kon men zen hen ang tan daꞌak, zen hen aïrïn nïban ang tan daꞌak. Yesus ki zep dua-blaskam de wenya in ensa engka en golësyalhe halka, zao zep zëre hap dena hamal hap anakan tonbiridaꞌanka,
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 “Ola ansa emki ësan: Nen angkam Yerusalem san debe yaïng gwe seꞌan. Zëwe sa ngatan zi mo lang nakore Zi Tanganna Asa tapbla dazim– Alap mo golak de syal tan zi mo mam-mam wenya kip, hen Musa mo olsa de tawa ta gwibin wenya kip. Zen sa hwëna Asa de tan hap ola aha-en nul, hëndep Asa sa Yahudi srëm zi mo tahanak dep tapbla dazim.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Zen sa hwëna Asa lamang da gwer, hen oltepkam hol-hol da gwer, hen sa Asa dangole gwer. Ki sa hëndep Asa dal. Hwëna yaklana dan-ahan, ki asa tïn nïkon etan ngaya gwer.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Ki zep Zebedeus mo walas darena Yakobus ne Yohanis ne Yesus hon apta zaka, ki zep zë enblaka, “Bian Guru, ano nik mo enlalana man lwaꞌara– em de kirekam abe nikip syal gwibir-zimdin hip.”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Ki zep takensizimki, “Em basae dwam eibiꞌira?– Ëe de desa ep syal gwibir-zimdin hipye?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Ki zep ding ulblika, “Em kime teipsïnkïm ïrïk gïꞌïnka, ëe ama dwam ëꞌan– eno dam-taha irgwa-taha nakon de hen teipsïnkïm inikirin hip.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Yesus ki zep ding gulzimki, “Hwëna ena home tame uꞌira– in zebe abe ëndaye. Karek yawala men desa Ëe goltoweꞌak, em wëhë desa de hen oltowen hap hohle ëꞌara? Ëe men kire dohon-hon nakaë wei yuꞌuk, em wëhë hen desa de hen wei kun hip hohle ëꞌara?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Ki zep ding ulblika, “Ëe ama hen hohle ëꞌan.”
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Hwëna men zen de ano irgwa taha nakon hen dam taha nakon inikinꞌinka, desa Ëe bëjënë dam sosun. Zëwe de inikirin hip dena, zen diki ano Bian Zëna mensa dam sosuku, zen diki zen sa zë inikiri.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Hwëna dare taha-tapkam de ahakore ang ta gwen wenya in kim zëno nik mo abe lan ola insa ësak, zen man tangan sïsngïn neizimꞌik– mae hap, “Zen bap zen de mam ën hap abe lala!”
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Yesus ki zep tïngan tagal gulsuku, zao zep gubiridaka, “Ena dwan tawa nakake, Alapsa de tame tan srëm lang-langnak men zen anakan zënaka tim di gwibirin, ‘Ëe an teipsïnnï,’ zen man zëre kore naka jap nul sonenda gwenan hen nyaubirida gwenan.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Hwëna em zëno mae mo kim bahem. Ebon mae onakon men zen mam gwen hap dwam gweꞌara, zen diki tïngare zi mo babu gwen zi makan zen gwën.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Hen ebon mae onakon men zen teipsïn hïp dwam gweꞌara, zen diki tïngare zi mo tana ïltïkïnnïk zen nikirin.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Sap ngatan zi mo lang nakore Zi Tanganna, Ëe an zi de Asa babu gweblan hap homë hatazak. Zep em hen ano tana wei san emki Asa zertro gwen. Sap Ëe tïngare zi mo tana ïltïkïnnïk de nikirin hibë hatazak– hëndep ëre mo angsa de tïngare zisi dikim hïl tï sonebin hip sosok tazimdin hip.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Yesus kim zëre hon de ang ta gwen wenya ban Yerikok golëyaïng gweka, hen ahakore zi tra naban, dekon kim etan ëgwa haꞌak, hwëna zi nwe dïmïnnï ora alpnak nikinꞌinka. Zëno bosena Bartimeus, Timeus Bak mo tane. Zen te-ala hap kon aberbe ta sone gwibirki.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Zen kim salka, “In Nazaret walya men Yesus tamanꞌara,” dekam zep taken soneblaka, “Yesus, Daud Bak mo Auyan-tane, asa tol kwasang gwebla.”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Hwëna zi beyana in jalse nëblak, “Balkkam.” Hwëna zen mam tangankam kim taken sone gweꞌanka, “Daud Bak mo Auyan-tane, asa kwasang gwebla!”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Yesus dekam zep zausuku, ki zep gubiridaka, “Em kwang tan.”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Zi nwe dïmïnnï in dekam zep nabal-bakam de luwesïk ane kïnïnkam deyol utuknu hiri gulin guk halka– Yesus osan dikim song gwen hap.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Yesus ki zep takensïblïka, “Em basae dwam gwibiꞌira?– Ëe de desa ebe hap syal gwibir-blin hapye.”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Ki zep ding gulbluka, “Angkam sap esa song gwera. Em mese Asa taïblïblala, in zebe dawem gwenda.”
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.