Lucas 14
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs BKJ
1 Aha Hari Sabatnak kim zauk, ki zep Farisi walya teipsïn tolik Yesussu gubluka– zëno golak de golëtembane tan hap. Hwëna zen mes ahakore Farisi zi niban hen Musa mo ol tawa ta gwibin zi niban ola ziaha-en gulku– zao de dawemkam Yesussu anakan karatda tan hap, “Zen wëhë nëno mae mo Hari Sabat hap denaka gulmunꞌunka?”
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Zen in zep sërkam de tese-tese nabare zini hen nenblak– zen de hen ang gwen hap. Hëndep zen Yesus mo dang gwën nakon zep nikinꞌinka.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Yesus ki zep hwëna kïtak takensibiridaka, “Em banakane Musa mo tïtï tabin ola dam ulsuꞌun? Hari Sabatkam san ha zi sang-sangsa sap de dawem tabinkim? San ha bëjen?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Hwëna man nasalsïblïk. Ki zep hwëna tese-tese nabare zini insa ïrïk tasïkï, hëndep ki zep zë dawem taka. Zao zep gubluka, “Sap esa angkam song gwera.”
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Ki zep hwëna gubiridaka, “Eno walas ahaksa sapi zaho de Hari Sabatkam aïlï honak dum gwe heꞌanam, em san ha molye dekam ër aneꞌanam?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Zini in sap man Yesus mo ola insa husus neibiꞌik, hwëna hom dam nulsuk– kirekam de ding gulblun hapye.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Nama kim tembane yala iwe lowe heꞌak, Yesus ki zep hlauludaka, ahakon bose bete-tek nik ngein nikore komal tum dawemsa teinikirinkim alt dasibik. Ki zep zëbe mae hap ola gulk sun blaonzimki,
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Zi de we-zi daresa de oto sonnak de tembane yawala kon emsa ang gwen hap gublunkam, em bahem na-en ngeinnik de komal tum dawemna al sosun. San ha zen mes yap hen aha zisi, ebon onakon de bose nik teipsïblïn naka, ang gwen hap gublula?
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Ki hwëna zen de hatankam, gol bina in sa emsa gublula, ‘Em aes gwesïblïn.’ Hwëna em dekam saher tola ban esa lun tangan nikiri.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Diki em de hatankam, nonol lure tangannak em nikirin. Zen diki gol bi nik sa emsa gublula, ‘Haen, ano wal bose, ngeinni an kon em hen nikirin.’ Dekam eno bosena sa dawem gwer– tïngare zi mo nwenakye.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Sap tïngare zini men zen mam gwen hap ëdwam gwe-gwenan, Alap sa hwëna otde tangannak kang gulu. Hwëna men zen otde tangannak lowehe gwenan, desa hwëna gut de tangannak sa kang gul sera.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Ki zep gol bina insa gubluka, “Em de tembane yawalsa syal gwe-gwibinni, bahem dekon zi dawem ensa gubirida gwen– men kiye, wal bose wal om, iye om, oso wal om, hen sowe tane wal om, ahaksa gol golek denak de te-ala beya zisi. Ki zen sa emsa nërhwë-hwë gwer. Dekam mensae golzimꞌinka, kiresa sa hwëna ebe hap nol gweblal.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Diki em de tembane yawalsa syal gwe-gwibinni, zen tahalha zisi em kon gubirida gwen– sap zi tim karek, sap zi lek, hen zi nwe dïmïn maesa.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Kirekam Alap sa ebe hap hëꞌho gwibin nika golblala. Sap kirekam de zini bëjen emsa zerhwë-hwë gwen. Alap hwëna sa ebe hap dawemsa golblala– yaklana in dekam zi dawem-dawemna tïn nïkon luk taꞌakye.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Yesus kim tonsuku, dekam zep ahanik gu aneka, “Alap mo ïrïk gïn kon gwisibir hanan tembane yawalak men zen ang taꞌak, zen hëꞌho gwibin tangan naka sa hla nul!”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Yesus ki zep zëno ola insa de ding gulblun hap gulk sun ola blaonzimki, “Zini ki tembanesa yawal tangankam syal gwibirki, hen zini beya tangankam hamal hap gubirida guku– tembane tanna iwe de ang tan hapye.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Tembanena insa kim taïblïn nïlsïk, ki zep babu zemka ahanaka gubluka, ‘Em anakan taken naseran, “Haen. Tembanena angkam mes dë danan!”’
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 “Hwëna men desa sap hamal hap gubiridaka, zen kïtak man hwëna babu zem insa anakan nen gweblaꞌak, ‘Ëe molyë hatak.’ Ahana man gubluka, ‘Ëe mesë ngasa zer. Ëe zebë karatda tan hap song gweꞌan. Anakan gublu, “Bap zen asa jakal gweblan.”’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 “Ahana hen man gubluka, ‘Ëe nër homë sapisa dare taha-tap enkam kap guk. Ëe zebë song gweꞌan– anakan de akasibiridan hap, “Wëhë apdekam syal taꞌak?” Anakan gublu, “Zen molya hataka. Man gulu, Bap zen asa jakal gweblan.”’
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 “Ahana hen man gubluka, ‘Ëe nër homë wenya gok, zep ëe molyë hatak.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 “Babu zem in ki zep zë-en lwa halka, ki zep tonbla zaka– men kirekam ding nul gweblaꞌakye. Gol bina in dekam man tangan jal gwibiridaka. Ki zep gubluka, ‘Em hëndep nabakam etan song gwen– ë yala awe de ora-ora san. Dekam kwang guluda halza– sap te-ala srëm zi, sap zi karek, zi lek, hen nwe dïmïn mae naka.’ Ki zep kwang guludahal zaka.
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 “Kim lwa halka, ki zep gublu zaka, ‘Mesë kire naka kwang guluda halanzal, hwëna komal tum jam en hom.’
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 “Ki zep etan gubluka, ‘Em etan song gwen– sap eik sin de ora bete-tek mae san. Desan ang tan hap wan-wan tabir song gwe– hëndep ano golak awe de ëbeya gwezak.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Ëe ama emsa gubluꞌan: Mensa sap nongka hamal hap gubiridak, zen molya lun etan yaïng gwezak– tembanena ansa de akasïblïndan mae hapye.’”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 In kim sap zini beya tangan nik Yesus hon ang taꞌak, ki zep lero gwibiridan naban gubiridaka,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Zini men zen an-bi zemka dawemkam enna nolabirida gwenan, hwëna zëno mae mo Asa de en lwablanna lwala henna, kirekam de zini zen bap zen Asa ang gweblan. Hen kirekam, men zen we zemka, walas zemka, ahaksa aya-wal oso-wal zemka dawemkam enna nolabirida gwenan, hwëna zëno mae mo Asa de en lwablanna lwala henna, zen hen bap zen Asa ang gweblan. Hen kirekam, zi de Abon onakon zëre mo gwënsa dawemkam ensa lwabinni, zen hen bap zen Asa ang gweblan.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Hen zi de zënaka anakan sosok tan srëmna, ‘Asa sap sa Yesus mo kim te-lidak sonnak makan dain,’ zen bap zen hen Asa ang gweblan.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Ebon mae onakon ahanik de klibu nabare gol syal gweblan hap enlala gweꞌanam, zen nongka maka nikinꞌira– zëre mo te-alasa de aïtblïn hap, mae hap, ‘Wëhë sowe heꞌanka?– gola ansa dikim so ta sonen hapye.’
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Sap sowehen srëmkam, ki hwëna ei-te en naka de eiyas tannak sa te-alana topse gwera. Dekam tïngan men zen gol ïk sosunnu insa hla daꞌak anakan sa swrë dal,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ‘Zen man tim gulku, “Ëe asa tap ta soner,” hwëna hom tol!’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 “Hen kirekam, teipsïn zi de zëno jana nabare zi sepulu ribu enkam lowe heblanna, hwëna zen de sane gweꞌanka, ‘Aha teipsïnnï zëno jana nabare zini dua-pulu ribu enkam man emsa de hatabin hip sek gweꞌanzal,’ zen maka enlala gweꞌara, ‘Ano an wëhë sowe heꞌak?– deban mae de eijan hapye.’
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Anakan de enlala gweꞌanka, ‘Ano molya sowehek,’ dekam ahanaka maka zer soneꞌara– zen de nama ëgolek de gwezan srëmnak, anakare ola ban, ‘Ëe basa asa ebe hap golblal– dekam de nen ëeijan srëm hapye?’
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 “Zen in zep, em hen kirekam. Em de ere mo gwënsa kïtak tapbla gun srëmkam, em molye Abon osan ang gweka.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 — ausente —
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 — ausente —
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.