João 4

Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Farisikam de gubirida gwen wenya ki zep anakan ësak, “Yesus hon angkam beyakam bïtï gwe-gweꞌan, hen zëbon beyakam baptis ta gwibin hip sek gwe-gweꞌan. Yohanis hon angkam man dan-en gweꞌan.”
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Hwëna Yesus Zëna hom baptis ta gwibirki. Diki zëre hon de ang ta gwen wenya ëyë baptis la gwibik.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Anakan kim salka, “Farisikam de zini mes kirekam emsa tawa nëblak,” Zen dekam zep Yerusalem mo lang nakon asa etan Galilea mo lang san dep golësek gweka.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Orana in desanë sek gwek langna Samaria mo ngïrïn kles san.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Ki zep Samaria mo ëna Sikark asa golëyaïng gweka. Dekon golek– ngana mensa Auyan Yakob Bak orep tangan tane zem Yusup hup zerblakaye.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ëna Sikark iwe hen ki, Yakob Bak Swe mo aïlï hona. Yesus man oranak sin gwe zaka, zep kim hata zaka, hëndep dekam zep aïlï ho alpnak nikin ane zaka. Yaklana dekam bolak mes zauku.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Wenya in ki zep ding gulbluk, “Em in Yahudi wal syake, hen ëe an langna Samaria kore we. Zep em ba habe asa kirekam abe gulu?” Zen mae hap ki ding gulbluk: Sap Yahudi zini bëjen Samaria zi niban tahana golësëran-sëran gwen.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Ki zep ding gulbirki, “Alap mensa angkam golzimꞌira, em home tame guꞌura. Hen em home Asa tame tala. Ki emaka Asa abe tala– hëndep de ngaya gwen hap de hosa de ebe hap golbin hip. Hen Ëe amaka ebe hap golbiꞌin.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Ki zep ding gulbluk, “Bian, eno blomena hom, hen aïlï hona an logok gwe henna. Em banakan molye zausulku– ngaya gwen hap de hona in saye.
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Auyan Yakob Bak tïnkïm aïlï hona ansa nëbe mae hap hli tazimki, hen zëna, walas zem hen zaho zem, zen dekore hosa notde gwibik. Em san ema enaka kïl tïꞌara?– ‘Ëe an Yakob Bak onakon ama teipsïꞌïn.’”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Ki zep ding gulbirki, “Zi de aïlï hona ansa otde gwibinkim, zen sa etan ëho-hole gwe-gwer.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Hwëna mensaë gol gwizimꞌin, zi de desa gul irinkim, dekam bëjen etan ëho-hole gwen. Hwëna hona in zëno mae mo enho nakon sa ana gwese gwer, hëndep zep sa hëndep denaban ëngaya gwer.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Wenya in ki zep ding gulbluk, “Bian, abe hap hona insa golbir– ëe akakim etan ho-hole gwe srëm gwek. Hen dekam ëe molyë awe hata gwezak– hona ansa de zausul gwen hapye.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Ki zep etan ding gulbirki, “Ki zi omka em kwang ta lahan.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Hwëna ki zep ding gulbluk, “Ano zini hom.”
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 sap em mese aha-ere taha-tapkam zini zersïk gweka. Hen mensa angkam zergwëꞌara, home eiwakam zeꞌara. Eno ding gunnu in eiwana.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Ki zep ding gulbluk, “Bian, angkam mesë emsa tame tanan: Em Alap mo olsa de ayang gul gwen hap de zi.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Ano mae mo auyan-azana awe de kwatapnak yakla yawalak ëtagal gwe-gwek– dekon de Alap hap boklesa kom ta gweblan hap. Hwëna Yahudi zini, em ema anakan tawa la gwibirin, ‘Yerusalemk de Alap mo gol ennak em yakla yawalkam ëtagal gwe-gwen– dekon de Alap hap boklesa kom ta gweblan hapye.’”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Ki zep hwëna ding gulbirki, “Ano ola an desa em taïblïbin: Yaklanak sa hatal, dekam kwatapna an en kon hen Yerusalemk en kon molya Alap hap boklena kom da gweblak.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Em Samariak de wenya, men zëbe hap boklena kom la gweblanan, home tame la gweꞌan. Hwëna ëe, Yahudi zini, mesë tame lak– men zëbe habë boklena kom la gweblananye. Sap dekam de zisi ngaya tabin hip dena, zen Yahudi hon sa ki lwal.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Sap zëno yaklanak sa hatal hen angkam man lwaꞌan, dekam zini sa tïngare enho naban hen Alap mo Enho de bi gwibiridankam Bian hap boklena kom da gweblal. Sap Bian Alap kirekam de zisi hakalbirida gwenda– Zënaka de boklesa kom ta gweblan hapye, sap men-kore men-kore zi ausu.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Alap Zen enho enna, zep zi de eiwakam boklesa kom ta gweblanna, zen diki tïngare zëre mo enho naban hen Alap mo Enho de sosonsa golblan naban.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Wenya in ki zep ding gulbluk, “Ëe tawana: Nësa de ngaya tabin hip de Zini sa hata zala, hen kim de hataꞌan zaka, Zen sa kïtak srip gulsuk gwizimdi.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Ki zep ding gulbirki, “Ëe an Zen– an debane lonꞌaraye.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 In kim zë lonꞌak, ëe zëre hon de ang ta gwen wenya dekam zebë lwanda halzak. Zao zebë Yesussu anakan lenggwanblaꞌanzak, “Zen wenya ban am olsa lonꞌan.” Hwëna wenya insa homë anakan lakensibik, “Em basae Zëbon dwam gwibiꞌira?” Hen Yesussu homë lakensïblïk, “Em ba habe wenya in han ola lon sara?”
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Hwëna wenya in kim Yesussu kirekam salblak, blomena insa zao zep eititi gwe gubirhak, ki zep ënak gubiridahak,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Haen! Zini wakinsa emki hla tan. Zen ano gwënsa kïtak tawa gwibiri. San ha Zen tangan mes yap– nësa de ngaya tabin hip de Zi niye?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Dekam zep ëna iwe de zini du nëblazak.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 In kim ki zë kirekam lwak, ëe zëre hon de ang ta gwen wenya, ëe ama sap zë tïtï la gweꞌak, “Guru Bak, emki tembane gwen.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Hwëna Zen man ap ding gulzimki, “Ano tembanena ki– mensa em tawa eibir srëm gweꞌanye.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Ki zebë ënaka enbiridak, “San ha man yap aha zi tembanena nolblazal yap?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Ki zep ap ding gulzimki, “Ano tembanena a zen moye: Bian mo dwam gwibinsi dikim syal gwibin hip, hen syala men zep Asa zer sonekake, desa dikim sul sonen hap. Zen ano tembanena zen.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Zini kirekam nen gwibirin, ‘Eiyas tan nakon, etan benna dan-nër dan-nër, dekam sa taran hap denak zaul.’ Hwëna Ëe ama emsa gubiridaꞌan: Nga yala ansa emki ër tabla naseran. Gandumnu mes ngap-ngap gwera, zep taran hap denak mes zaul. Nen taran.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Eiyas tan hap de zini, zen mes ëteingir gwe guk. Hwëna zini men zen angkam taran hap syal taꞌan, zen hëndep de ëlwa gwen hap de gudangnak gandumnu insa kang da gwenan, hen zëbe mae hap Alap hëndep de ëlwa gwen hap de te-alasa gaji hap aïtbir gwizimnira. Zep zini men zen eiyas tanna hen men zen de taranna apdekam sa lamkam ëisrip-sri gwer.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Zep man dakastïlïn– men kirekam anakan nen gwibirinye, ‘Ahakorena eiyas tan hap de wenya. Ahakorena zen taran hap de wenya.’
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Hwëna Ëe mesë emsa dam tasibik– em de hwëna aha zi mo eiyas tanna insa tan gwen hap. Zep em zëno mae mo irse gwen nakone dawemsa hla kul gweꞌan.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 — ausente —
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 — ausente —
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Hwëna Zënaka de sane tan tangankam, zep etan beya tangan nik daïblïblak.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Hyanak zep wenya insa nen gwibik, “Menkam eno ol en nakonë laïblïblaꞌak, hwëna angkam aena hen mesë sane lak, zep mesë dam lasïl, ‘Eiwa, Zen okamanak de zisi de ngaya tabin hip de Zi.’”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Samaria mo ëna iwe kim yaklana dan asa golëgweisïkï, ki zep kon etan zëre mo langna Galilea san dep asa golësek gweka.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Yesus dekam hamal hap mes asa gubiridaka, “Zini hom zëre kore wal de Alap mo olsa ayang gul gwizimdin hip de zini nasal gweblanan, zep Asa hen Galileak molya daïblïblak.”
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Hwëna kim asa golëyaïng gweka, Galileak de zini man ki sap neirink. Zen hen mes Yerusalemk yakla yala Paskanak ang tak, hen dekam zëno owas syal gwibinni kïtak kara nul gwek, zep ki neirink.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Yesus ki zep asa golëlwanda halka– Galilea mo ëna Kana san dep, men zëwe Zëna nonol ho tanganna anggur ho hap li yul sonekake. Langna Galileak de aha ëna Kapernaumk zao hen ki zini gwëꞌanka– teipsïn zini Herodes mo taha trï so gweblan nik. Hwëna zëno tanena sang-sang nik gwëꞌanka.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Zen kim salka, “Yesus Yerusalem mo lang nakon mes hata zala,” dekam zep song gwebla zaka, zao zep abe ta zaka, “Em wëhë asa mas gweblaꞌanka? Kapernaum sun nen ingnen– ano tane tolsa eka dawem ta. Zen tïn hïp tol alp gwesïꞌïra.”
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Ki zep hwëna ding gulbluka, “Em awe de zini, karek tanganna. Em owas-owassa de syal gwibir-zimdin srëmkam bëjen em ëtaïblïn.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Hwëna man gubluka, “Haen, Bian! Em de hla tan srëmkam ano tanena sa tol tïlï!”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Ki zep hwëna ding gulbluka, “Emki song gwen. Eno tanena sa ngaya gwera.”
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Ora san kim nama tineꞌanka, dekam zep zëre hon de babu gwen zi niban golëtoweka. Zao zep nenblazak, “Eno tanena mes dawem gweka!”
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Ki zep takensibiridaka, “Bawalkam dawem gweka?”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Bi zem dekam zep enlala gweka, “O hare yakla nwena dekam am Yesus asa gubluka, ‘Eno tanena sa ngaya gwera.’” Zëna hëndep zëre mo golak dena kïtak dekam zep Yesussu daïblïblak.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Zep in kim kirekam tane tola insa dawem taka, Zen dekam zep Yerusalem mo lang nakon de Galileak hata gwe zankam de owas syal gwibir-zimdinni dan nëblak.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.