João 4

Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Farisikam de gubirida gwen wenya ki zep anakan ësak, “Yesus hon angkam beyakam bïtï gwe-gweꞌan, hen zëbon beyakam baptis ta gwibin hip sek gwe-gweꞌan. Yohanis hon angkam man dan-en gweꞌan.”
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Hwëna Yesus Zëna hom baptis ta gwibirki. Diki zëre hon de ang ta gwen wenya ëyë baptis la gwibik.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Anakan kim salka, “Farisikam de zini mes kirekam emsa tawa nëblak,” Zen dekam zep Yerusalem mo lang nakon asa etan Galilea mo lang san dep golësek gweka.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Orana in desanë sek gwek langna Samaria mo ngïrïn kles san.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ki zep Samaria mo ëna Sikark asa golëyaïng gweka. Dekon golek– ngana mensa Auyan Yakob Bak orep tangan tane zem Yusup hup zerblakaye.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ëna Sikark iwe hen ki, Yakob Bak Swe mo aïlï hona. Yesus man oranak sin gwe zaka, zep kim hata zaka, hëndep dekam zep aïlï ho alpnak nikin ane zaka. Yaklana dekam bolak mes zauku.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Wenya in ki zep ding gulbluk, “Em in Yahudi wal syake, hen ëe an langna Samaria kore we. Zep em ba habe asa kirekam abe gulu?” Zen mae hap ki ding gulbluk: Sap Yahudi zini bëjen Samaria zi niban tahana golësëran-sëran gwen.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Ki zep ding gulbirki, “Alap mensa angkam golzimꞌira, em home tame guꞌura. Hen em home Asa tame tala. Ki emaka Asa abe tala– hëndep de ngaya gwen hap de hosa de ebe hap golbin hip. Hen Ëe amaka ebe hap golbiꞌin.”
10 Então Jesus disse:
11 Ki zep ding gulbluk, “Bian, eno blomena hom, hen aïlï hona an logok gwe henna. Em banakan molye zausulku– ngaya gwen hap de hona in saye.
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Auyan Yakob Bak tïnkïm aïlï hona ansa nëbe mae hap hli tazimki, hen zëna, walas zem hen zaho zem, zen dekore hosa notde gwibik. Em san ema enaka kïl tïꞌara?– ‘Ëe an Yakob Bak onakon ama teipsïꞌïn.’”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ki zep ding gulbirki, “Zi de aïlï hona ansa otde gwibinkim, zen sa etan ëho-hole gwe-gwer.
13 Então Jesus disse:
14 Hwëna mensaë gol gwizimꞌin, zi de desa gul irinkim, dekam bëjen etan ëho-hole gwen. Hwëna hona in zëno mae mo enho nakon sa ana gwese gwer, hëndep zep sa hëndep denaban ëngaya gwer.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Wenya in ki zep ding gulbluk, “Bian, abe hap hona insa golbir– ëe akakim etan ho-hole gwe srëm gwek. Hen dekam ëe molyë awe hata gwezak– hona ansa de zausul gwen hapye.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Ki zep etan ding gulbirki, “Ki zi omka em kwang ta lahan.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Hwëna ki zep ding gulbluk, “Ano zini hom.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 sap em mese aha-ere taha-tapkam zini zersïk gweka. Hen mensa angkam zergwëꞌara, home eiwakam zeꞌara. Eno ding gunnu in eiwana.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Ki zep ding gulbluk, “Bian, angkam mesë emsa tame tanan: Em Alap mo olsa de ayang gul gwen hap de zi.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Ano mae mo auyan-azana awe de kwatapnak yakla yawalak ëtagal gwe-gwek– dekon de Alap hap boklesa kom ta gweblan hap. Hwëna Yahudi zini, em ema anakan tawa la gwibirin, ‘Yerusalemk de Alap mo gol ennak em yakla yawalkam ëtagal gwe-gwen– dekon de Alap hap boklesa kom ta gweblan hapye.’”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Ki zep hwëna ding gulbirki, “Ano ola an desa em taïblïbin: Yaklanak sa hatal, dekam kwatapna an en kon hen Yerusalemk en kon molya Alap hap boklena kom da gweblak.
21 Jesus disse:
22 Em Samariak de wenya, men zëbe hap boklena kom la gweblanan, home tame la gweꞌan. Hwëna ëe, Yahudi zini, mesë tame lak– men zëbe habë boklena kom la gweblananye. Sap dekam de zisi ngaya tabin hip dena, zen Yahudi hon sa ki lwal.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Sap zëno yaklanak sa hatal hen angkam man lwaꞌan, dekam zini sa tïngare enho naban hen Alap mo Enho de bi gwibiridankam Bian hap boklena kom da gweblal. Sap Bian Alap kirekam de zisi hakalbirida gwenda– Zënaka de boklesa kom ta gweblan hapye, sap men-kore men-kore zi ausu.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Alap Zen enho enna, zep zi de eiwakam boklesa kom ta gweblanna, zen diki tïngare zëre mo enho naban hen Alap mo Enho de sosonsa golblan naban.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Wenya in ki zep ding gulbluk, “Ëe tawana: Nësa de ngaya tabin hip de Zini sa hata zala, hen kim de hataꞌan zaka, Zen sa kïtak srip gulsuk gwizimdi.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Ki zep ding gulbirki, “Ëe an Zen– an debane lonꞌaraye.”
26 Então Jesus afirmou:
27 In kim zë lonꞌak, ëe zëre hon de ang ta gwen wenya dekam zebë lwanda halzak. Zao zebë Yesussu anakan lenggwanblaꞌanzak, “Zen wenya ban am olsa lonꞌan.” Hwëna wenya insa homë anakan lakensibik, “Em basae Zëbon dwam gwibiꞌira?” Hen Yesussu homë lakensïblïk, “Em ba habe wenya in han ola lon sara?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Hwëna wenya in kim Yesussu kirekam salblak, blomena insa zao zep eititi gwe gubirhak, ki zep ënak gubiridahak,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Haen! Zini wakinsa emki hla tan. Zen ano gwënsa kïtak tawa gwibiri. San ha Zen tangan mes yap– nësa de ngaya tabin hip de Zi niye?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Dekam zep ëna iwe de zini du nëblazak.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 In kim ki zë kirekam lwak, ëe zëre hon de ang ta gwen wenya, ëe ama sap zë tïtï la gweꞌak, “Guru Bak, emki tembane gwen.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Hwëna Zen man ap ding gulzimki, “Ano tembanena ki– mensa em tawa eibir srëm gweꞌanye.”
32 Jesus respondeu:
33 Ki zebë ënaka enbiridak, “San ha man yap aha zi tembanena nolblazal yap?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Ki zep ap ding gulzimki, “Ano tembanena a zen moye: Bian mo dwam gwibinsi dikim syal gwibin hip, hen syala men zep Asa zer sonekake, desa dikim sul sonen hap. Zen ano tembanena zen.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Zini kirekam nen gwibirin, ‘Eiyas tan nakon, etan benna dan-nër dan-nër, dekam sa taran hap denak zaul.’ Hwëna Ëe ama emsa gubiridaꞌan: Nga yala ansa emki ër tabla naseran. Gandumnu mes ngap-ngap gwera, zep taran hap denak mes zaul. Nen taran.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Eiyas tan hap de zini, zen mes ëteingir gwe guk. Hwëna zini men zen angkam taran hap syal taꞌan, zen hëndep de ëlwa gwen hap de gudangnak gandumnu insa kang da gwenan, hen zëbe mae hap Alap hëndep de ëlwa gwen hap de te-alasa gaji hap aïtbir gwizimnira. Zep zini men zen eiyas tanna hen men zen de taranna apdekam sa lamkam ëisrip-sri gwer.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Zep man dakastïlïn– men kirekam anakan nen gwibirinye, ‘Ahakorena eiyas tan hap de wenya. Ahakorena zen taran hap de wenya.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Hwëna Ëe mesë emsa dam tasibik– em de hwëna aha zi mo eiyas tanna insa tan gwen hap. Zep em zëno mae mo irse gwen nakone dawemsa hla kul gweꞌan.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 — ausente —
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 — ausente —
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Hwëna Zënaka de sane tan tangankam, zep etan beya tangan nik daïblïblak.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Hyanak zep wenya insa nen gwibik, “Menkam eno ol en nakonë laïblïblaꞌak, hwëna angkam aena hen mesë sane lak, zep mesë dam lasïl, ‘Eiwa, Zen okamanak de zisi de ngaya tabin hip de Zi.’”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Samaria mo ëna iwe kim yaklana dan asa golëgweisïkï, ki zep kon etan zëre mo langna Galilea san dep asa golësek gweka.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Yesus dekam hamal hap mes asa gubiridaka, “Zini hom zëre kore wal de Alap mo olsa ayang gul gwizimdin hip de zini nasal gweblanan, zep Asa hen Galileak molya daïblïblak.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Hwëna kim asa golëyaïng gweka, Galileak de zini man ki sap neirink. Zen hen mes Yerusalemk yakla yala Paskanak ang tak, hen dekam zëno owas syal gwibinni kïtak kara nul gwek, zep ki neirink.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Yesus ki zep asa golëlwanda halka– Galilea mo ëna Kana san dep, men zëwe Zëna nonol ho tanganna anggur ho hap li yul sonekake. Langna Galileak de aha ëna Kapernaumk zao hen ki zini gwëꞌanka– teipsïn zini Herodes mo taha trï so gweblan nik. Hwëna zëno tanena sang-sang nik gwëꞌanka.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Zen kim salka, “Yesus Yerusalem mo lang nakon mes hata zala,” dekam zep song gwebla zaka, zao zep abe ta zaka, “Em wëhë asa mas gweblaꞌanka? Kapernaum sun nen ingnen– ano tane tolsa eka dawem ta. Zen tïn hïp tol alp gwesïꞌïra.”
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Ki zep hwëna ding gulbluka, “Em awe de zini, karek tanganna. Em owas-owassa de syal gwibir-zimdin srëmkam bëjen em ëtaïblïn.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Hwëna man gubluka, “Haen, Bian! Em de hla tan srëmkam ano tanena sa tol tïlï!”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Ki zep hwëna ding gulbluka, “Emki song gwen. Eno tanena sa ngaya gwera.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Ora san kim nama tineꞌanka, dekam zep zëre hon de babu gwen zi niban golëtoweka. Zao zep nenblazak, “Eno tanena mes dawem gweka!”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ki zep takensibiridaka, “Bawalkam dawem gweka?”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Bi zem dekam zep enlala gweka, “O hare yakla nwena dekam am Yesus asa gubluka, ‘Eno tanena sa ngaya gwera.’” Zëna hëndep zëre mo golak dena kïtak dekam zep Yesussu daïblïblak.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Zep in kim kirekam tane tola insa dawem taka, Zen dekam zep Yerusalem mo lang nakon de Galileak hata gwe zankam de owas syal gwibir-zimdinni dan nëblak.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.