João 4
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs ACF
1 Farisikam de gubirida gwen wenya ki zep anakan ësak, “Yesus hon angkam beyakam bïtï gwe-gweꞌan, hen zëbon beyakam baptis ta gwibin hip sek gwe-gweꞌan. Yohanis hon angkam man dan-en gweꞌan.”
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Hwëna Yesus Zëna hom baptis ta gwibirki. Diki zëre hon de ang ta gwen wenya ëyë baptis la gwibik.
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Anakan kim salka, “Farisikam de zini mes kirekam emsa tawa nëblak,” Zen dekam zep Yerusalem mo lang nakon asa etan Galilea mo lang san dep golësek gweka.
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Orana in desanë sek gwek langna Samaria mo ngïrïn kles san.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ki zep Samaria mo ëna Sikark asa golëyaïng gweka. Dekon golek– ngana mensa Auyan Yakob Bak orep tangan tane zem Yusup hup zerblakaye.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ëna Sikark iwe hen ki, Yakob Bak Swe mo aïlï hona. Yesus man oranak sin gwe zaka, zep kim hata zaka, hëndep dekam zep aïlï ho alpnak nikin ane zaka. Yaklana dekam bolak mes zauku.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Wenya in ki zep ding gulbluk, “Em in Yahudi wal syake, hen ëe an langna Samaria kore we. Zep em ba habe asa kirekam abe gulu?” Zen mae hap ki ding gulbluk: Sap Yahudi zini bëjen Samaria zi niban tahana golësëran-sëran gwen.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 Ki zep ding gulbirki, “Alap mensa angkam golzimꞌira, em home tame guꞌura. Hen em home Asa tame tala. Ki emaka Asa abe tala– hëndep de ngaya gwen hap de hosa de ebe hap golbin hip. Hen Ëe amaka ebe hap golbiꞌin.”
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ki zep ding gulbluk, “Bian, eno blomena hom, hen aïlï hona an logok gwe henna. Em banakan molye zausulku– ngaya gwen hap de hona in saye.
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Auyan Yakob Bak tïnkïm aïlï hona ansa nëbe mae hap hli tazimki, hen zëna, walas zem hen zaho zem, zen dekore hosa notde gwibik. Em san ema enaka kïl tïꞌara?– ‘Ëe an Yakob Bak onakon ama teipsïꞌïn.’”
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Ki zep ding gulbirki, “Zi de aïlï hona ansa otde gwibinkim, zen sa etan ëho-hole gwe-gwer.
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 Hwëna mensaë gol gwizimꞌin, zi de desa gul irinkim, dekam bëjen etan ëho-hole gwen. Hwëna hona in zëno mae mo enho nakon sa ana gwese gwer, hëndep zep sa hëndep denaban ëngaya gwer.”
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 Wenya in ki zep ding gulbluk, “Bian, abe hap hona insa golbir– ëe akakim etan ho-hole gwe srëm gwek. Hen dekam ëe molyë awe hata gwezak– hona ansa de zausul gwen hapye.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 Ki zep etan ding gulbirki, “Ki zi omka em kwang ta lahan.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 Hwëna ki zep ding gulbluk, “Ano zini hom.”
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 sap em mese aha-ere taha-tapkam zini zersïk gweka. Hen mensa angkam zergwëꞌara, home eiwakam zeꞌara. Eno ding gunnu in eiwana.”
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Ki zep ding gulbluk, “Bian, angkam mesë emsa tame tanan: Em Alap mo olsa de ayang gul gwen hap de zi.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Ano mae mo auyan-azana awe de kwatapnak yakla yawalak ëtagal gwe-gwek– dekon de Alap hap boklesa kom ta gweblan hap. Hwëna Yahudi zini, em ema anakan tawa la gwibirin, ‘Yerusalemk de Alap mo gol ennak em yakla yawalkam ëtagal gwe-gwen– dekon de Alap hap boklesa kom ta gweblan hapye.’”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Ki zep hwëna ding gulbirki, “Ano ola an desa em taïblïbin: Yaklanak sa hatal, dekam kwatapna an en kon hen Yerusalemk en kon molya Alap hap boklena kom da gweblak.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Em Samariak de wenya, men zëbe hap boklena kom la gweblanan, home tame la gweꞌan. Hwëna ëe, Yahudi zini, mesë tame lak– men zëbe habë boklena kom la gweblananye. Sap dekam de zisi ngaya tabin hip dena, zen Yahudi hon sa ki lwal.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Sap zëno yaklanak sa hatal hen angkam man lwaꞌan, dekam zini sa tïngare enho naban hen Alap mo Enho de bi gwibiridankam Bian hap boklena kom da gweblal. Sap Bian Alap kirekam de zisi hakalbirida gwenda– Zënaka de boklesa kom ta gweblan hapye, sap men-kore men-kore zi ausu.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Alap Zen enho enna, zep zi de eiwakam boklesa kom ta gweblanna, zen diki tïngare zëre mo enho naban hen Alap mo Enho de sosonsa golblan naban.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Wenya in ki zep ding gulbluk, “Ëe tawana: Nësa de ngaya tabin hip de Zini sa hata zala, hen kim de hataꞌan zaka, Zen sa kïtak srip gulsuk gwizimdi.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Ki zep ding gulbirki, “Ëe an Zen– an debane lonꞌaraye.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 In kim zë lonꞌak, ëe zëre hon de ang ta gwen wenya dekam zebë lwanda halzak. Zao zebë Yesussu anakan lenggwanblaꞌanzak, “Zen wenya ban am olsa lonꞌan.” Hwëna wenya insa homë anakan lakensibik, “Em basae Zëbon dwam gwibiꞌira?” Hen Yesussu homë lakensïblïk, “Em ba habe wenya in han ola lon sara?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Hwëna wenya in kim Yesussu kirekam salblak, blomena insa zao zep eititi gwe gubirhak, ki zep ënak gubiridahak,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Haen! Zini wakinsa emki hla tan. Zen ano gwënsa kïtak tawa gwibiri. San ha Zen tangan mes yap– nësa de ngaya tabin hip de Zi niye?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 Dekam zep ëna iwe de zini du nëblazak.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 In kim ki zë kirekam lwak, ëe zëre hon de ang ta gwen wenya, ëe ama sap zë tïtï la gweꞌak, “Guru Bak, emki tembane gwen.”
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Hwëna Zen man ap ding gulzimki, “Ano tembanena ki– mensa em tawa eibir srëm gweꞌanye.”
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Ki zebë ënaka enbiridak, “San ha man yap aha zi tembanena nolblazal yap?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 Ki zep ap ding gulzimki, “Ano tembanena a zen moye: Bian mo dwam gwibinsi dikim syal gwibin hip, hen syala men zep Asa zer sonekake, desa dikim sul sonen hap. Zen ano tembanena zen.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 Zini kirekam nen gwibirin, ‘Eiyas tan nakon, etan benna dan-nër dan-nër, dekam sa taran hap denak zaul.’ Hwëna Ëe ama emsa gubiridaꞌan: Nga yala ansa emki ër tabla naseran. Gandumnu mes ngap-ngap gwera, zep taran hap denak mes zaul. Nen taran.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Eiyas tan hap de zini, zen mes ëteingir gwe guk. Hwëna zini men zen angkam taran hap syal taꞌan, zen hëndep de ëlwa gwen hap de gudangnak gandumnu insa kang da gwenan, hen zëbe mae hap Alap hëndep de ëlwa gwen hap de te-alasa gaji hap aïtbir gwizimnira. Zep zini men zen eiyas tanna hen men zen de taranna apdekam sa lamkam ëisrip-sri gwer.
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Zep man dakastïlïn– men kirekam anakan nen gwibirinye, ‘Ahakorena eiyas tan hap de wenya. Ahakorena zen taran hap de wenya.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Hwëna Ëe mesë emsa dam tasibik– em de hwëna aha zi mo eiyas tanna insa tan gwen hap. Zep em zëno mae mo irse gwen nakone dawemsa hla kul gweꞌan.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 — ausente —
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 — ausente —
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Hwëna Zënaka de sane tan tangankam, zep etan beya tangan nik daïblïblak.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Hyanak zep wenya insa nen gwibik, “Menkam eno ol en nakonë laïblïblaꞌak, hwëna angkam aena hen mesë sane lak, zep mesë dam lasïl, ‘Eiwa, Zen okamanak de zisi de ngaya tabin hip de Zi.’”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Samaria mo ëna iwe kim yaklana dan asa golëgweisïkï, ki zep kon etan zëre mo langna Galilea san dep asa golësek gweka.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 Yesus dekam hamal hap mes asa gubiridaka, “Zini hom zëre kore wal de Alap mo olsa ayang gul gwizimdin hip de zini nasal gweblanan, zep Asa hen Galileak molya daïblïblak.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Hwëna kim asa golëyaïng gweka, Galileak de zini man ki sap neirink. Zen hen mes Yerusalemk yakla yala Paskanak ang tak, hen dekam zëno owas syal gwibinni kïtak kara nul gwek, zep ki neirink.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Yesus ki zep asa golëlwanda halka– Galilea mo ëna Kana san dep, men zëwe Zëna nonol ho tanganna anggur ho hap li yul sonekake. Langna Galileak de aha ëna Kapernaumk zao hen ki zini gwëꞌanka– teipsïn zini Herodes mo taha trï so gweblan nik. Hwëna zëno tanena sang-sang nik gwëꞌanka.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Zen kim salka, “Yesus Yerusalem mo lang nakon mes hata zala,” dekam zep song gwebla zaka, zao zep abe ta zaka, “Em wëhë asa mas gweblaꞌanka? Kapernaum sun nen ingnen– ano tane tolsa eka dawem ta. Zen tïn hïp tol alp gwesïꞌïra.”
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Ki zep hwëna ding gulbluka, “Em awe de zini, karek tanganna. Em owas-owassa de syal gwibir-zimdin srëmkam bëjen em ëtaïblïn.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Hwëna man gubluka, “Haen, Bian! Em de hla tan srëmkam ano tanena sa tol tïlï!”
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ki zep hwëna ding gulbluka, “Emki song gwen. Eno tanena sa ngaya gwera.”
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 Ora san kim nama tineꞌanka, dekam zep zëre hon de babu gwen zi niban golëtoweka. Zao zep nenblazak, “Eno tanena mes dawem gweka!”
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Ki zep takensibiridaka, “Bawalkam dawem gweka?”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 Bi zem dekam zep enlala gweka, “O hare yakla nwena dekam am Yesus asa gubluka, ‘Eno tanena sa ngaya gwera.’” Zëna hëndep zëre mo golak dena kïtak dekam zep Yesussu daïblïblak.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Zep in kim kirekam tane tola insa dawem taka, Zen dekam zep Yerusalem mo lang nakon de Galileak hata gwe zankam de owas syal gwibir-zimdinni dan nëblak.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.