João 20
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NAA
1 Minggukam kak tangannak zep Magdala kore wenya Maria Yesussu de drënen kaso hul san dep song gwek. Kim hlaul kïnïk, “Lïlïkïn kaso yala in mes irhi nul kïnïl,”
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 dekam zep Petrus osan dep hluwezak. Aha zini, Yesus hon de ang gwe-gwenna hen zao gwëꞌanka– men desa Yesus Zëna kwasang gwe-gweblakake. Maria dekam zep guzimk, “Bian mo tokna mes nërhak, hen ëe homë tame guꞌun, ‘Endawe nënnek?’”
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Dekam zep Petrus aha zini in han kaso hula in san dep hlu këka.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Hwëna aha zini in nabakam hluweka, zep zen nonol hataka.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Zen ki zep ake irin hip huwe heka, hwëna kaen ngap-ngap enna insa zep zë hlaul inki. Hwëna zen hom tïl halka.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Hwëna Petrus kim lun kon hata zaka, zen hëndep ki zep tïl halka. Zen hen kaen ngap-ngap blala in ensa zep zë hlaul onka.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Hen kaenna men dekam nola tatak dablak, desa hen zë hlaulku. Zen lak gun nik srën lwaꞌak.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Ki zep hen aha zini men zen nonol hata zaka kaso hula iwe tïlkï. Zen dekam zep hen hlaulku, hëndep kim hyanak tame gulku, dekam zep Yesussu taïblïblaka.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Sap menkam zi darena in hom tame ulki, hwëna kim iwe lïlkï, zen dekam zep dam ulsuku– mensa Alap mo hamal hap de olak zëbe hap dena anakan lwakye, “Zen tïn nïkon sa ngaya gwera.”
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Zen dekam zep gol san dep ola halka.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Hwëna Magdala wenya Maria nama kaso hulak iwe ë nakon gwëꞌak, hen gosa kon gwëꞌak. Zen ki zep go gwën naban huwehek– kaso mwa san dikim ake irin hip.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 Hwëna dekam zep Alap mo dam taha nakore zi darena zë akeink. Zëno nik mo pakeanna ngap-ngapna. Men zëwe Yesus mo tokna nënnek, zao inikinꞌinka– ahana men desan nola kim nën nekke, ahana tana san dekam.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Zen dekam zep lakensibirki, “Em ba habe gona gwëꞌara?”
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Kirekam kim guzimk, zëna ki zep tahan san lero gwek. Dekam zep hwëna Yesussu hla tak. Zen hwëna hom anakan tame tak, “An Yesus.”
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Hwëna Yesus ki zep takensibirki, “Em ba habe gona gwëꞌara? Em narasae tëblaꞌara?”
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Yesus dekam zep bosena kim gubirki, “Maria.”
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Ki zep gubirki, “Bahem Asa babang tan, sap Ëe nama homë ëre mo Bian osan dep song gweꞌan. Hwëna ano oso walkam de gubirida gwen wenyaka em gubiridan, ‘Zen man gulu, “Ëe ëre mo Bian osan debë song gweꞌan. Zen ano Bian, hen eno mae mo Bian. Zen ano Alap, hen eno mae mo Alap.”’ Kirekam em gubiridan.”
17 Jesus continuou:
18 Zen dekam zep asa gubiridazak, “Ëe mesë Biansa ngaya naka hla tanan!” Hen dekam zep asa tonbiridaꞌak– ola mensa abe mae hap de ayang gulzimdin hip gubirkiye.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Mingguna in mo kam-en, ëe zëre hon de ang ta gwen wenya aha-ere golakë lowe heꞌak. Tïngare lïlïkïnnï tayalsibin nik ërlwaꞌak, sap ëe ama Yahudi zi mo mam-mam naka aïrïbiridak. Hwëna Yesus ki zep ano mae mo ngïrïnnïk jowe zaka, ki zep zë asa gubirida zaka, “Dawem. Em Alap mo taha terenake lowe heꞌan.”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Zen dekam zep abe mae hap taha zemka zitreizimki, hen zabanak de weina goltreizimki. Hla tankam ëe ama tangan ëisrip-sri gwek.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Etan ki zep asa gubiridaka, “Em eiwa Alap mo taha terenake lowe heꞌan. Men kirekam Bian Asa zer soneka, Ëe hen kirekamë emsa lup gul soneꞌan.”
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Kirekam kim asa gubiridaka, ki zep asa aha-en aha-enkam zëre mo ensasakam hop ta sonebirida gweꞌanka– anakare ola ban, “Alap mo Enho Zen emsa ing gwe heblan.”
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Zen hen Alap mo Enhona in hap man asa gubiridaka, “Em dekam esa Alap mo dwam gwibin sin tïngare zi hip anakan klis ul gwizim, ‘Kirekam de karek-karek nakon de halenkam, Alap sa karekna insa tap gulsuk gwizimdi. Hwëna aha karek-karekna ansa, desa bëjen tap gulsuzimdin.’”
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Yesus kim abon mae jowe zaka, Tomas Bak, mensa nen gweblanan “dan de wë son walas”kam, zen dekam zao hom gwëꞌanka.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Hwëna kim hata zaka, ki zebë enblak, “Ëe Biansa ngaya nakaë hla lal!”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Aha mingguna kim tamank, ëe etan gola iwe lowe heꞌak. Dekam Tomas hen zëwe gwëꞌanka. Tïngare lïlïkïnnï tayalsibin nik ërlwaꞌak, hwëna Yesus ki zep ano mae mo ngïrïnnïk jowe zaka. Dekon zep asa gubiridaka, “Dawem. Em Alap mo taha terenake lowe heꞌan.”
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Ki zep zë Tomaꞌa gubluka, “Emki taha bolkam ano tahanak de paku weisa towanzimdin, hen emki Asa zaba weinak towanblan. Bahem taïblï srëm gwen! Emki taïblïn!”
27 E logo disse a Tomé:
28 Tomas ki zep ding gulbluka, “Are ano Teipsïnnï, hen ano Alap!”
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Ki zep Yesus ding gulbluka, “Em in Ënaka de hla tankame taïblïnda. Hwëna men zen Asa de hla tan srëmkam ëtaïblïꞌan, zen hëꞌho gwibinnik lowe heꞌan!”
29 Jesus lhe disse:
30 Yesus owas-owasna beya naka syal gwe-gwibirki– zëre hon de ang ta gwen wenya ano mae mo nwenak. Hwëna ëe homë tïngan bukuna awe ale guk.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Ëe mae habë bukuna ansa ale gulzimk– em dikim anakan ëtaïblïn hap, “Yesus Zen eiwa nësa de ngaya tabin hip de Teipsïnnï, hen Zen Alap mo Tane.” Sap kirekam de Yesussu taïblïblankam, zen dekam esa hëndep denaban ëngaya gwer.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.