João 13
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NTLH
1 Yaklana dekam aha-en lwa kïnïꞌanka– yakla yawala Paskanak dikim hatan hap. Yesus dekam mes anakan tame guꞌunka, “Angkam mes hatal– Ëe dikim okamana ansa hli yun hup, hen Bian osan dep dikim lwahan hap denakye.” Tïngan men zenë ang ë gweblak, asa man tangan kwasang gwibirida gweka. Hëndep kim Bian osan dep etan lwa haꞌanka, kire enkam ki hëndep asa kwasang gwibirida gweꞌanka.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Yaklana inkam, kim Yesus asa golëtembane taꞌanka, hwëna dekam dowal mo kïgïna mes Yudas hap Yesussu de zergun hup de enlalana ing ta soneblaka. Yudas in Kariot walya Simon mo tane.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yesus dekam mes anakan tame gulku, “Bian mes tïngare sosonna abe hap golblaka. Ëe sap zëre onakonë hatazak, hen angkam zëre osan debë etan lwa haꞌan.”
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Sap kirekam mes tame gulku, zep tembane tan nakon luweka, ki zep tahan bajuna alsïkï, hen dekam zep handuknu obun tïhïnak da taka.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Hen ki zep hona blomenak sul soneka, dekam zep ano mae mo tanana ngan tasibir-zimꞌinka. Handuknu inkam zep sasa ta gwibir-zimꞌinka.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Kim Simon aha bosena Petrus hon hataꞌan zaka, ki zep zë takensïblïka, “Bian, Em ba hap de ano tanana ap ngan sosublun hap?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Ki zep ding gulbluka, “An desaë angkam syal gwibiꞌin, em molye angkam tame gulku. Hwëna lamkam esa tame gulu.”
7 Jesus respondeu:
8 Petrus ki zep gubluka, “Bëjen! Em toton bëjen Em ano tanana ap ngan sosublun!”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Ki zep ding gulbluka, “Bian, kirekam de lwankam, ki tana enna bahem ap ngan sosublun. Ki hëndep taha naban nola ban ap ngan sosublu!”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Yesus ki zep gubluka, “Ho awan zini hom ëdwam gwe-gwenan– etan de tim niban awan hapye. Diki tanana, zen të naserankam de son nënkam. Desa man ngan sosun hup dwam nei gwizimnin. Dekam kïtak de timni mes ngan gwe henan. Em kïtak mese ëngan gwehek. Hwëna ebon mae onakon aha-en, zen hom ngan gwe heꞌara.”
10 Aí Jesus disse:
11 Yesus mes anakan tame gulku, “An zen sa Asa dikim zë balk tan hap zertreizimdi,” zen in zep anakan asa gubiridaka, “Ebon mae onakon aha-en, zen hom ngan gwe heꞌara.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Ano mae mo tanana kim ngan tasibinkim so ta sonebirki, ki zep tahan baju zem etan ala soka, dekam zep zëre mo nikin gwennak dep lwa halka. Dekon zep nonol asa takensibiridaka, “Mensaë ebe mae hap syal gwibir-zimnin, em wëhë tame uꞌin?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Em Asa ‘guru’kam hen ‘bian’kame en gweblanan. Zen aïrïs, sap Ëe an eiwa eno mae mo kire.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Ëe sap eiwa eno mae mo bian hen guru, hwëna Ëe mesë eno mae mo tanana ngan tasibir-zim. Zep em hen diki kirekam de enaka gweibirida gwen– ere mae mo tanasa de hwë-hwëkam babu gwen zi mo kim ngan tasïk gwibir-zimdinkimye.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Ëe mesë Ënaka ërak makan drë nenan– em dikim hen kirekam enaka gweibirida gwen hap.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Eiwa denakaë emsa gubiridaꞌan: Zi mo tana ïltïkïnnïk de babu gwen zini bëjen zëre mo zi bina insa kwë tan. Hen zini men zen aha zi mo olsa golsong gwe-gwenna, zen betekna. Men zen zer sone gwenna, zen mamna.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Angkam em ema anakan tame uꞌin, ‘Ëe an betekna,’ zep em de kirekam enaka enlala betekkam mas gwibirida gwenkam, ki esa hëꞌho gwibinni hla kul gwer.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Ola in desa emsa gubiridanan, zen man ebe mae hap dakastïlzimꞌin, diki ahaꞌen. Ëe mesë kïtak emsa tame tabik, hëndep zebë emsa dam tasibik. Hwëna sap kirekam, mensa orep abe hap dena Alap mo olak hamal hap ale nukke, zen kirekam sa ki hëndep lwal– anakan men zen lwak,
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 An zebë desa hamal hap emsa gubiridanan: Sap in kim joweꞌak, zen dekam esa Asa anakan laïblïblal, ‘An Zen Tangan– Alap mo zer sonen Zi niye.’
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Hen Ëe eiwa denakaë emsa gubiridaꞌan: Zi de ano zer sonen zisi zer irinni, zen ki hen Ënaka zer inꞌira. Hen zini men zen Ënaka zer irinni, zen hen Bian, men Zen Asa zer sone zaka, Desa hen zer innira.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Yesus kim kirekam gubiridaka, dekam zep tangan enlalana dowebla hanaka, ki zep damnak asa gubiridaka, “Eiwa denakaë emsa gubiridaꞌan: Ebon mae onakon ahanik sa Asa dikim zë balk tan hap zertreizimdi.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Ëe dua-blaskam de dam tasibin wenya dekam zebë ënaka ngalap naban karatda labiꞌik– mae hap: “An narasa ki gublunda?”
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Abon mae onakon, ahana men desa Yesus kwasang gwe-gweblaka, zen dekam zëre mo dam taha nakon nikinꞌinka.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Petrus dekam zep zëbe hap tahana wap gulsubluka, ki zep gubluka, “Emki takensïblïn: Zen narasa ki kirekam gublunda?”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Zini in ki zep golek de ta zaka, zao zep takensïblïka, “Bian, narasae ki enlala gweblala?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Ki zep ding gulbluka, “Ëe kimë rotina ansa kolho honak os gul aneꞌak, men zëbe habë golblaꞌak, zen zen.” Ki zep roti apna insa os gul ineka, desa zep Yudas Bak hap golblaka.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Yudas kim roti apna insa twinbirki, dowal mo kïgïna dekam zep hwëna ing gwe heblaka. Yesus ki zep gubluka, “Mensa ena kalang gweꞌara, nabakam syal gwibir.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Hwëna Yesus insa kirekam gubluka, ëe in zenë zë teinikinꞌik ëe homë dam ulsuk.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Yudas zen zen Yesus mae han ano mae mo te-alana zirensïk gweka, zep ano wal bose walya ahakon man tim nuk, “Yesus man yap gublula– tembane maesa de yakla yala awe dep lop tan hap.” Hwëna ahakon man tim nuk, “Zen te-alasa de tahalha zi hip kae gwebla-zimdin hip mes yap gulblula.”
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Yudas in kim roti apna insa twinbirki, ki zep hëndep gola in kon te soka. Dekam mes kawesïk.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Yudas kim song gweka, Yesus ki zep asa gubiridaka, “Angkam mes zaul– ngatan zi mo lang nakore Zi Tanganna ano bosesa dikim Alap mam gun hup denakye. Hen Abon onakon sa kïtak Alap mo bosena teip nulsublunda gwer.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Abon onakon kim de zini Alap mo bosena teip nulsubluꞌak, Zen dekam sa hwëna Alap ano bosena etan dawemkam mam gulsublula– zëre onak kimë hataꞌakye. An nabakam sa ki lwal.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Em ano dang tïnïnak de walas, Ëe molyë holokam eban mae golëlowehe gwek. Em esa Asa lë gweblal. Hwëna men kirekamë Yahudi zisi gubirida gwek, angkam Ëe hwëna emsa hen kirekamë gubiridaꞌan: Men zao debë song gweꞌan, em molye desan Asa ërtrok.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 “Zep angkam Ëe tïtï tabin ol ësena ansa ebe mae hap hli yulzimꞌin: Em enaka kwasang gwibirida gwen. Ëe men kirekamë emsa kwasang gwibirida gwekke, em hen kire enkam enaka kwasang eibirida gwek.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Kirekame kwasang naban lowehe gweꞌak, dekam sa tïngare zini anakan emsa tame da gwibir, ‘Zen eiwa Bian zëre hon de ang ta gwen wenya.’”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Simon mensa hen nen gweblak “Petrus”kum, zen dekam zep takensïblïka, “Bian, Em endan san esa song gwera?”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Ki zep hwëna etan takensïblïka, “Bian, hwëna ëe ba hap de angkam Emsa ang gwebla srëm gwen hap? Ëe mesë tangan hohle gwenan– Emsa de zerzaunnuk de hwëna tïn hïpye.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Ki zep hwëna ding gulbluka, “Em san eiwa tangane kirekam hohle gweꞌara?– Asa de zerzaunnuk de hwëna tïn hïpye. Eiwa denakaë emsa gubluꞌan: Ayang de gun srëmnak, em dan-ahan sonkam esa anakan Asa zabeblala, ‘Zini in ëe homë tame taꞌan.’”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.