Atos 5
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NVT
1 Ahana hen zini ki, bosena Ananias Bak. We zem bosena Sapira. Zen hen kamasa te-ala hap lirak uk.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Hwëna zen man te-alana zëre nikip hlï lasïk. Aha hlïk en naka zep Ananias dua-blaskam de wenya kip anakare ola ban zerzimki, “An tïnganë ep zerzimꞌin.” Hwëna we zeban mes kirekam de ahap labin hip ola aha-en uk.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Ki zep Petrus gubluka, “Ananias, em bap ere mo enhonak dowal mo kïgïsa kara taꞌara? Em zebe Alap mo Enhona boton tanda. Te-alana an erep ema hlï tasïlï.
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Kamana in lirak gun srëmnak, zen dwan ere nik mo denakake. Hen kime lirak gulku, te-alana zen dwan hen ere nik mo denakake. Diki emaka asa gubiridala, ‘Ëe aha hlïk en tolakaë golzimꞌin.’ Hwëna em an asa en home boton tabirida. Hwëna Alapsae boton tanda!”
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Ananias kim sane taꞌanka, ki zep zë hëndep tokna zanka. Kïtak men zen ësak, dekam zep sërkam ëaïrïꞌak.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Wal sei-siwiri ki zep yaïng gwezak– tok naka de tahalehan hap. Kire naka zep drë nwanun hap nërhak.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Yakla nwena san ha dan-ahan damank, ki zep hwëna we zem hatazak. Zen hom tame guꞌuk– in zen ki zi zebon lwakye.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Petrus ki zep takensibirki, “Emki asa gublun: San ha eiwa te-alana an zen en?”
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Petrus dekam zep ding gulbirki, “Em bap ola aha-en ulki– Alap mo Enhosa dikim akasïblïn hapye! Emki tana sasak-sasaksa sane gwe gun. Zini men zen eno zi mo tokna nër dwanunan, zen lwanda haꞌanzal. Zen hen kirekam sa eno tokna nolwet sol!”
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Zen hen mumuk ennak zep tokna zank. Wal sei-siwiri in kim yaïng gweꞌanzak, ki zep zë we zik mo tokna hla nulzik. Desa ki zep hen zi zik mo alp nakon de lo nwanun hap nol inehak.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Dekam tangan tïngare Yesussu de taïblïblan wenya hen tïngan men zen ësak dawemkam tangan ëaïrïꞌak.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Dua-blaskam de dam tasibin wenya dekam zep owas-owasna beyakam zi trana in mo ngïrïnnïk syal nei gwibik. Yesussu de taïblïblan wenya in dekam man Alap mo golak ëtagal gwe-gwek– Salomo Bak mo teksonnak.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Yesussu de taïblïblan srëm wenya, zen hom zë ëgolek de gwe-gwek. Zen man naïrïbirida gwek, hwëna man tangan hen dawemkam blikip neisibirida gwek.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Hwëna zao kim lwa seꞌak, zao zep etan Yesussu de taïblïblankam ëmas-mas gwe zaheꞌak– sap zi, sap we.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Hëndep dekam zep zi sang-sangna ora san zato naban hen deyol dëre naban kang nul zahe gwek. Man ëenlala gwe-gwek, “Petrus de desan taman zankam, zëno au-au en mae nik de kwë tabir zinkam, zen dekam sa ëdawem gwer.”
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Zini beyam-bya tangan nik Yerusalem mo golek de ë-ë nakon zi sang-sangna kap nulhal gwezak– hen dowal de tïlbiridan mae naka. Zen dekam zep kïtak ëdawem gwe-gwek.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Alap mo golak de syal tan zi mo teipsïnnï dekam zep wal bose wal zeban zihusus gwibiridaꞌanka. Zen kïtak Saduki hon de bïtï gwen wenya. Zen mae hap zihusus gwibiridaꞌanka: “Abon mae onakon kim hwëna beyakam wet so gweꞌan.”
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Dekam zep dua-blaskam de dam tasibin wenya insa dahyok. Ki zep bwinak yal nulnek.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Hwëna kam zep Alap mo dam taha nakore zi lïlïkïnnï talusuzim niraka. Desan zep golëwet so gweka.
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 Man zë gubiridaka, “Em sek gwen. Alap mo gol teksonnak ëzauk. Dekon ëngaya gwen hap de ola insa kïtak lonbiridak.”
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Kim lïtïk, kirekam zep ki hëndep syal neibik.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Zen kim bwinak yaïng gwek, hwëna hom zë hla nulidak. Kim lwan dahak, ki zep nenbiridak,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 “Ëe kimë zë yaïng gwenal, dekam lïlïkïnnï kïtak tayalsibiri danna. Hen lïlïkïn kara tabin hip dena, zao ëzaun dasan. Hwëna kimë lalusundal, ëe homë mae zë zini hla lal!”
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Kirekam kim nenbiridazak, dekam zep jana nabare zi mo mamna hen Alap mo golak de syal tan zi mo mam-mamna in enlalana anakare hap ëtopse gweꞌak, “An ki banarekam sa lwal?”
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Hwëna ki zep zë zini gubirida zaka, “Emki ësan! Em mensa zini bwinak yal ulnek, zen angkam Alap mo gola an mo aha teksonnak zi beyam-byasa tawa dabiꞌin!”
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Jana nabare zi mo mamna in dekam zep desan dep golësek gweka– etan de zitahyo halzan hap. Hwëna sam-sam enkam kwang nulida halzak– mae hap, “Nene jala ban kwang ulida haꞌak, ki zi trana an sa nësa kasokam mos-mos da gubir.”
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Ki zep etan nolëbïtï gwezak– dekam de Alap mo golak de syal tan zi mo teipsïnnï in taken-taken gwibiridan hap, tïngare teipsïn-teipsïn zi mo nwenak.
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 Zen man gubiridaka, “Ëe dwan mes-am ol drakkam emsa anakan jalse eibiridak, ‘Em bahem zini in mo bosekam tawa ta gwibin.’ Hwëna em mese kïtak de Yerusalemk de zini tawa la gwibik. Hen em dekam ema ëkalang gweꞌan– Yesussu de tan jal hap de zen hwëna asa tamerazan hap!”
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Petrus ki zep wal bose wal zeban ziding gulku, “Nen diki Alap ensa nen betek gweblan. Zi bosyansa bap nen!
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Nëno mae mo auyan-aza mo Alap, Zen mes Yesussu tïn nïkon ngaya taka– mensa ena te-lidak sonnak makan la inkke.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Hwëna Alap mes Desa zëre mo dam taha nakon de teipsïn hïp drëne seka– dekon de ïrïk gïn hïp hen ngaya tabin hip, hen Israelk de zisi dikim halen ora san dep golëwet so gwen hap, hen zëno mae mo karek-kareksa dikim tap gulsuk gwizimdin hip.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Asa hen mes ki dam tasibirki– dekam de ola insa gol halada gwen hap. Hen owas-owasna mensa Alap mo Enhona abe mae hap gol gwizimnira, zen ola insa dikim eiwa gul gwen hap. Zep zini men zen Zënaka betek në gweblaꞌan, zëbe mae hap angkam man Alap zëre mo Enhona zer gwizimꞌira.”
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Kirekam kim Petrussu nasalblak, dekam zep ëjal gweꞌak, hëndep tameran hap zep enlala neibiridaꞌak.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Hwëna Farisi walya bosena Gamaliel Bak zao hen gwëꞌanka. Zen Musa mo tïtï tabin olsa de tawa ta gwibin hip de zi, hen desa zini man blikip neisïk gweblak. Zen ki zep luweka, ki zep gubiridaka– dua-blaskam de wenya insa de ë nakon golëeissïn dalaboran hap.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Ki zep gubiridaka, “Israel mo ausu nakore zi, dawem enkam emki anakan ëenlala gwen, ‘Kirekam asa eibiridal.’
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Sap orep zini bosena Teyudas, zen man zënaka gu gweblaka, ‘Ëe mamna,’ dekam zep zini 400 enkam ang nëblak. Hwëna kim dak, dekam zep zëbon de ang ta gwen wenya in sekwak gwek, hëndep dekon etan banakan mae hom lwak.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Zëno hyanak kim sensus nuk, dekam etan Galilea walya Yudas man golëïlman gweka. Hwëna kim hen dak, zëbon de ang ta gwen wenya dekam zep hen sekwak gwek.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Zen in zep, angkam an zen ki lwaꞌan, ëe ama emsa tïtï tabiꞌin: Bahem banakan mae gweibiridan. Nwe enkam emki kara tabin. Sap zëno mae mo syala hen tawa tabinni, zi mo enlala san de lwaꞌak, sa topse gwizim.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Hwëna Alap mo enlala gwibin sin diki syal taꞌak, esa topse eibiridal. Nene hwëna lameraꞌak, ki hwëna sa nwe-mase gwer– san de Alap han de zerïlman gwenna kiye.”
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Ki zep etan dua-blaskam de wenya insa de golëbïtï gwezan hap nenbiridak. Zao zep dangolebik. Ki zep nenbiridak, “Dekam sek gwek. Hwëna Yesus mo bosekam bahem etan tawa ta gwibin.”
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Zen hwëna isrip-sri naban zep kon sek gwek. Sap Alap mes desa anakan gubiridaka, “Zen mes ëdakastïk– Yesus mo bose hap de kareksa goltowen hapye.”
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Zen hwëna hom nolzausuk– anakarekam de tawa ta gwibin niye, “Yesus Zen Zen– nësa de ngaya tabin hip de Zi niye, mensa Alap gu-guk gwekaye.” Zen yakla jamkam Alap mo gol teksonnak hen zi mo gol-gol san donbirida gwek.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.