Atos 11
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NTLH
1 Seblas enkam de Petrus mo wal bose walya hen Yerusalem mo langnak de Yesussu taïblïblan wenya ki zep anakan ësak, “Yahudi srëm zini mes hen Alap onakore ol dawemna nulink.”
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Zep Petrus kim Yerusalemk zaheka, dekam zep zao de Yesussu taïblïblan wenya anakan jakal nëblak,
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 “Em ba habe Yahudi srëm zi mo gol san song gweka hen golëtembane taka?”
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Petrus dekam zep nonola kon hëndep dawem enkam anakan srip gulsuzimki,
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 “Ëe ëna Yope kon Alapsa gu soneblaꞌak, dekam zep zë hwëna nwena ap lirisin nëblak. Deyol yawal makare nakaë hlauk, nglï nakon srïng nïl soneꞌanzak, hëndep abon onak zep zausuzuk.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Kimë zë olk san karatda guꞌuk, zao zebë hlauludak– kirekam-kirekam golsriwen otweranna, eik nik dena, bik dankam de ïl gwehal gwenkam dena, hen mawa maena.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Ki zebë ola salsek, ‘Petrus, em luwen. Emki tameran, desa twenblanda.’
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 “Hwëna ëe ama ding guk, ‘Ëe bëjënë, Bian! Ëe homë mae golsriwen kire-kire kun nabarena twinbik.’
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 “Ki zep nglï nakore ola in asa etan ding gulbluka, ‘Mensa Bian ngan tasibirki, desa bahem gubin, “Kun naban.”’
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Hëndep ama dan-ahan sok– kirekam de hlaul gwen naye. Ki zep etan baï nïl inehak.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 “Hëndep dekam zep Kaesarea kore lup gul sonen zi dan-aharena abon yaïng gwezak.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Alap mo Enhona dekam zep asa gubluka, ‘Bahem ang gwibiridan hap enlalana beya gwen.’ Zini an zen hen enamkam teinikinꞌin, zen hen man asa ang nëblak, hen gola iwe man hen bïtï gwek.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Dekam zep Yahudi srëm zini in asa gubiridaka, ‘Alap mo dam taha nakore zini gola awe jowe zaka, ki zep asa gubluka,
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Zen zen sa ebe mae hap ola ayang gulzimdi– ena hen tïngare ere mo golak de wenya kipye. Desa kime laïblïbiꞌik, zen dekam esa golëngaya gwera.”’
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Zen kirekam asa gubiridaka. Dekam kimë ol dawemkam de tonbiridankam kon gwesibirida hanaꞌak, Alap mo Enhona ki zep hëndep ing gwe hebirida zaka– men kirekam nonolak nënaka hen ing gwe hebiridakake.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Dekam zebë enlala gwek– Bian Yesus men desa anakan gu-gubirida gwekaye,
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Zep Alap man dekam zëre mo Enhosa hlë ta sonezimki– men kirekam hen nëbe mae hap hlë ta sonezimkike, nen in kim nonol Bian Yesussu laïblïblakke. Zep ëe banakan de Alapsa anakan jalse gweblan hap, ‘Zëbe mae hap bahem hlë ta sonezimdin!’”
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Kirekam kim sane daꞌak, dekam zep jakal gweblanna in tap gwizimk. Dekam zep hwëna Alap mo bosena anakan teip nulsubluꞌak, “Hare eiwake! Sap Yahudi srëm zi, Em hen zëbe mae hap mese golzimki– dekam de ëhalen hap hen ëngaya gwen hap denaye.”
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 In kim Yesussu de taïblïblan wenya Stepanuꞌu de tan hyanak karek da gwibik, dekam zep heya-hya gwendak– ahakon langna Penisia san, ahakon lang tekna Siprus sun, hen ahakon ëna Antiokia san. Zen ol dawemsa kim hëndep nol haladak– hwëna Yahudi zi en hap.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Hwëna ahakon hen Siprus hen Kirene kore zi. Zen kim Antiokiak yaïng gwek, dekam zep Yahudi srëm zini hen Bian Yesus hup de ol dawemna insa donbiridaꞌak.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Dekam Alap mo sosonna zëbon mae lwa gweꞌak, zep zëno mae mo tawa tabin nikon zini beya tangankam zëre mae mo boton alap-alapsa hli nulidak– dekam de hwëna Bian Yesussu taïblïblan hap.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Yesussu de taïblïblan wenya kim Yerusalem kon kirekam ësak, dekam zep Barnabaꞌa Antiokia san dep nër sonek.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Zen kim zë hataka, anakan zep hlauluda zaka, “Eiwa, Alap mo kwasang-kwasangna zëbon mae onak dawemkam lwaꞌan.” Dekam man tangan isrip-sri gwibiridaka, zep hen ol zïm-zïmnï anakan golzimki, “Em tïngare enho naban Bian Yesus onak tatem ëzauk gwen.”
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Barnabas zen zini dawem tanganna. Alap mo Enhona mes desa sërkam bi gweblaka, hen zen Bian Yesussu mes tangan taïblïblaka. In zep, zen kim tïtï ta gwibirki, beyakam etan Yesussu daïblï gweblak.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Dekon ki zep etan Tarsus sun song gweka– Saulussu de zë tëblan hap.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Zao kim gaïng ëka, dekam zep Antiokia san dep kwang tahal zaka. Zëwe aha-ere tahunkam zep Alap mo olkam de tawa la gwibin hip olëtagal gwenda gweka. Dekam zep Kristussu de taïblïblankam sërkam ëbeya gwek. Hëndep dekam zep Antiokiak de taïblïblan srëm wenya taïblïblan wenya insa “Kristen zi”kim bose dabik. Menkam hom kirekam nenbirida gwek.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Zao kim lwa seꞌak, dekam zep Alap mo Enho nakore ol ayang gul gwen hap de zini Yerusalem kon Antiokiak yaïng gwezak.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Ahana bosena Agabus Bak. Zëbon dekam zep Alap mo Enhona ngein sin dep de ola ing gul soneblaka. Dekam zep luweka, desa zep anakan ayang gulzimki, “Tïngare Roma mo ïrïk gïnnïk sa usak yawala hatal.” Hëndep kirekam zep ki lwak– in kim Klaudius Bak Romasa ïrïk gïlkïye.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Hwëna Antiokiak de Kristen zini in kim kirekam nasalblak, dekam zep ola aha-en nuk– Yerusalem mo langnak de Kristen bose zikhip de te-alasa tagal ta gwizimdin hipye. Anakan aha-en nuk, “Men nara te-alasa beyakam gulin gwenna, zen beyakam ing ul gwek. Betekkam de gulin gwenna, zen betekkam ing ul gwek.”
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Hëndep kim sowe heka, dekam zep Barnabas ne Saulus nebon onak neir sonezimk. Zen zep hwëna Yerusalem mo langnak de Kristen zi mo nol-nol hap eirzimki.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.