Atos 11
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NAA
1 Seblas enkam de Petrus mo wal bose walya hen Yerusalem mo langnak de Yesussu taïblïblan wenya ki zep anakan ësak, “Yahudi srëm zini mes hen Alap onakore ol dawemna nulink.”
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Zep Petrus kim Yerusalemk zaheka, dekam zep zao de Yesussu taïblïblan wenya anakan jakal nëblak,
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, os que eram da circuncisão começaram a questioná-lo, dizendo:
3 “Em ba habe Yahudi srëm zi mo gol san song gweka hen golëtembane taka?”
3 — Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles.
4 Petrus dekam zep nonola kon hëndep dawem enkam anakan srip gulsuzimki,
4 Então Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Ëe ëna Yope kon Alapsa gu soneblaꞌak, dekam zep zë hwëna nwena ap lirisin nëblak. Deyol yawal makare nakaë hlauk, nglï nakon srïng nïl soneꞌanzak, hëndep abon onak zep zausuzuk.
5 — Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Kimë zë olk san karatda guꞌuk, zao zebë hlauludak– kirekam-kirekam golsriwen otweranna, eik nik dena, bik dankam de ïl gwehal gwenkam dena, hen mawa maena.
6 E, olhando atentamente para dentro daquilo, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Ki zebë ola salsek, ‘Petrus, em luwen. Emki tameran, desa twenblanda.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: “Levante-se, Pedro! Mate e coma.”
8 “Hwëna ëe ama ding guk, ‘Ëe bëjënë, Bian! Ëe homë mae golsriwen kire-kire kun nabarena twinbik.’
8 Ao que eu respondi: “De modo nenhum, Senhor; porque em minha boca nunca entrou nada que fosse impuro ou imundo.”
9 “Ki zep nglï nakore ola in asa etan ding gulbluka, ‘Mensa Bian ngan tasibirki, desa bahem gubin, “Kun naban.”’
9 Pela segunda vez, a voz do céu falou: “Não considere impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Hëndep ama dan-ahan sok– kirekam de hlaul gwen naye. Ki zep etan baï nïl inehak.
10 Isso se repetiu três vezes, e, de novo, tudo foi recolhido para o céu.
11 “Hëndep dekam zep Kaesarea kore lup gul sonen zi dan-aharena abon yaïng gwezak.
11 E eis que, na mesma hora, pararam diante da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrar comigo.
12 Alap mo Enhona dekam zep asa gubluka, ‘Bahem ang gwibiridan hap enlalana beya gwen.’ Zini an zen hen enamkam teinikinꞌin, zen hen man asa ang nëblak, hen gola iwe man hen bïtï gwek.
12 Então o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 Dekam zep Yahudi srëm zini in asa gubiridaka, ‘Alap mo dam taha nakore zini gola awe jowe zaka, ki zep asa gubluka,
13 E ele nos contou como tinha visto na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Envie alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro,
14 Zen zen sa ebe mae hap ola ayang gulzimdi– ena hen tïngare ere mo golak de wenya kipye. Desa kime laïblïbiꞌik, zen dekam esa golëngaya gwera.”’
14 o qual lhe dirá palavras mediante as quais você e toda a sua casa serão salvos.”
15 Zen kirekam asa gubiridaka. Dekam kimë ol dawemkam de tonbiridankam kon gwesibirida hanaꞌak, Alap mo Enhona ki zep hëndep ing gwe hebirida zaka– men kirekam nonolak nënaka hen ing gwe hebiridakake.
15 — Quando comecei a falar, o Espírito Santo caiu sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Dekam zebë enlala gwek– Bian Yesus men desa anakan gu-gubirida gwekaye,
16 Então me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: “João, na verdade, batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Zep Alap man dekam zëre mo Enhosa hlë ta sonezimki– men kirekam hen nëbe mae hap hlë ta sonezimkike, nen in kim nonol Bian Yesussu laïblïblakke. Zep ëe banakan de Alapsa anakan jalse gweblan hap, ‘Zëbe mae hap bahem hlë ta sonezimdin!’”
17 Pois, se Deus deu a eles o mesmo dom que tinha dado a nós quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Kirekam kim sane daꞌak, dekam zep jakal gweblanna in tap gwizimk. Dekam zep hwëna Alap mo bosena anakan teip nulsubluꞌak, “Hare eiwake! Sap Yahudi srëm zi, Em hen zëbe mae hap mese golzimki– dekam de ëhalen hap hen ëngaya gwen hap denaye.”
18 Quando os demais ouviram isso, acalmaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: — Então também aos gentios Deus concedeu o arrependimento para a vida!
19 In kim Yesussu de taïblïblan wenya Stepanuꞌu de tan hyanak karek da gwibik, dekam zep heya-hya gwendak– ahakon langna Penisia san, ahakon lang tekna Siprus sun, hen ahakon ëna Antiokia san. Zen ol dawemsa kim hëndep nol haladak– hwëna Yahudi zi en hap.
19 Os que foram dispersos a partir da perseguição que começou com a morte de Estêvão se espalharam até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a palavra a ninguém que não fosse judeu.
20 Hwëna ahakon hen Siprus hen Kirene kore zi. Zen kim Antiokiak yaïng gwek, dekam zep Yahudi srëm zini hen Bian Yesus hup de ol dawemna insa donbiridaꞌak.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Dekam Alap mo sosonna zëbon mae lwa gweꞌak, zep zëno mae mo tawa tabin nikon zini beya tangankam zëre mae mo boton alap-alapsa hli nulidak– dekam de hwëna Bian Yesussu taïblïblan hap.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Yesussu de taïblïblan wenya kim Yerusalem kon kirekam ësak, dekam zep Barnabaꞌa Antiokia san dep nër sonek.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 Zen kim zë hataka, anakan zep hlauluda zaka, “Eiwa, Alap mo kwasang-kwasangna zëbon mae onak dawemkam lwaꞌan.” Dekam man tangan isrip-sri gwibiridaka, zep hen ol zïm-zïmnï anakan golzimki, “Em tïngare enho naban Bian Yesus onak tatem ëzauk gwen.”
23 Quando ele chegou e viu a graça de Deus, ficou muito alegre. E exortava todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Barnabas zen zini dawem tanganna. Alap mo Enhona mes desa sërkam bi gweblaka, hen zen Bian Yesussu mes tangan taïblïblaka. In zep, zen kim tïtï ta gwibirki, beyakam etan Yesussu daïblï gweblak.
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Dekon ki zep etan Tarsus sun song gweka– Saulussu de zë tëblan hap.
25 Depois Barnabé foi a Tarso à procura de Saulo.
26 Zao kim gaïng ëka, dekam zep Antiokia san dep kwang tahal zaka. Zëwe aha-ere tahunkam zep Alap mo olkam de tawa la gwibin hip olëtagal gwenda gweka. Dekam zep Kristussu de taïblïblankam sërkam ëbeya gwek. Hëndep dekam zep Antiokiak de taïblïblan srëm wenya taïblïblan wenya insa “Kristen zi”kim bose dabik. Menkam hom kirekam nenbirida gwek.
26 E, quando o encontrou, levou-o para Antioquia. E, durante um ano inteiro, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, os discípulos foram, pela primeira vez, chamados de cristãos.
27 Zao kim lwa seꞌak, dekam zep Alap mo Enho nakore ol ayang gul gwen hap de zini Yerusalem kon Antiokiak yaïng gwezak.
27 Naqueles dias, alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Ahana bosena Agabus Bak. Zëbon dekam zep Alap mo Enhona ngein sin dep de ola ing gul soneblaka. Dekam zep luweka, desa zep anakan ayang gulzimki, “Tïngare Roma mo ïrïk gïnnïk sa usak yawala hatal.” Hëndep kirekam zep ki lwak– in kim Klaudius Bak Romasa ïrïk gïlkïye.
28 E, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo. Essa fome veio nos dias do imperador Cláudio.
29 Hwëna Antiokiak de Kristen zini in kim kirekam nasalblak, dekam zep ola aha-en nuk– Yerusalem mo langnak de Kristen bose zikhip de te-alasa tagal ta gwizimdin hipye. Anakan aha-en nuk, “Men nara te-alasa beyakam gulin gwenna, zen beyakam ing ul gwek. Betekkam de gulin gwenna, zen betekkam ing ul gwek.”
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram mandar uma ajuda aos irmãos que moravam na Judeia.
30 Hëndep kim sowe heka, dekam zep Barnabas ne Saulus nebon onak neir sonezimk. Zen zep hwëna Yerusalem mo langnak de Kristen zi mo nol-nol hap eirzimki.
30 E eles o fizeram, enviando essa ajuda aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.