Atos 10

Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kaesareak, jana nabare zi mo mamna ki gwëꞌanka– bosena Kornelius Bak. Zëno ïrïk gïn walasna seratus enkam. Zen jana nabare zini mensa nen gwibik “Langna Italia korena,” zëwe kïtak bïtï gwek.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Zen we wal walas zeban Alapsa dawemkam zibetek gweblaka. Zini in hen tahalha zisi man mas gwibirida gweka, hen Alapsa man gu sonebla tine gweka.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Hwëna aha yaklakam, yakla nwena dan-ahan, ki zep nwena lirisin nëblak. Zen eiwa de makan Alap mo dam taha nakore zisi hla ta guku. “Kornelius”kum zë gublu zaka.
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Aïrïn nïban zep karatda taka, dekam zep takensïblïka, “Bian, em ba hap?”
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Dekam zini Yope san dep lup gul sone, zini bosena Simon, hen zëno aha bosena Petrus, desa deka kwang da halzak.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Zen hi alpnak tweran sop sam tasïk gwibin zini Simon mo golak gwëꞌara.”
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Alap mo dam taha nakore zini in kim hli taka, dekam zep zëre hon de babu gwen zi darena guzimki, hen zëre mo jana nabare zini, dawemkam de Alapsa tame tan naka gubluka– zen de yaïng gwezan hap.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Zao zep aïsïl gwibiridaꞌanka– in zen ki zëre hon lwakye. Ki zep hëndep Yope san dep lup gul soneka.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Zen kim Yopek ëgolek de gweꞌak, Petrus dekam zep gol bol tahannak sewe seka– dekon de Alapsa gu soneblan hap.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Ki zep zë hwëna usak gweꞌanka, dekam zep tembanesa de syal gwibir-blin hap abe gweka. Zen kim tembanena syal neibir-bliꞌak, ki zep hwëna nwena lirisin nëblak.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Ki zep hwëna nglï san kara gwe seka. Man dalusuhuk. Desan zep hwëna deyol ber-ber yawal makare naka srïng nïl soneꞌanhak. Top-topna man nurensïhïk. Ngïrïn en nik zep srïng gwe hezak.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Deyol mwana iwe zep hlauludaka– kirekam-kirekam golsriwen otweranna, tana dan-nër dan-nërkam dena, bik dankam de ïl gwehal gwenkam dena, hen mawana.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Ki zep hen ngatan zi mo lang nakore ola sal seka, “Petrus, em luwen. Emki tameran. Desa twenblanda.”
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Ki zep ding gulku, “Bian! Ëe bëjënë. Ëe homë mae golsriwen kire-kire kun nabarena twinbik.”
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Dekam zep hwëna etan ola sal seka, “Mensa Bian ngan tasibirki, desa bahem gubin, ‘Kun naban.’”
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Zen mes dan-ahan soka– kirekam de hlaul gwenna. Ki zep etan mumuk ennak nglï nakon nul inehak.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Petrus kim nama dam gulsun hup teibiꞌinka, hwëna Kornelius mo zi lup gul sonenna in hap mes Simon mo gola tan-tan dazimk, hëndep gol teso kïnïnnak
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 zep ëtakensïzïk, “Awe wëhë Simonkam de zi bosena gwëꞌara? Zëno aha bosena Petrus.”
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Petrus kim nama dam gulsun hup teibiꞌinka, Alap mo Enhona ki zep gubluka, “Simon Bak, zi dan-aharena man emsa dëblaꞌan.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Em ati gwen. Bahem ang gwibiridan hap enlalana anakare hap beya gwen, ‘Ëe an Yahudi wal. Zen Yahudi zisi hom.’ Sap zini in ano lup gul sonenna.”
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Dekam zep ati gwe zaka, zao zep gubiridaka, “Ëe an zen– em in desa lëblaꞌanye. Em ba habe yaïng gwezal?”
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Ki zep ding nulblik, “Jana nabare zi mo mamna, Kornelius Bak, emsa de kwang tahan hap asa ir gubiridaka. Zen enho lalakna hen Alapsa de betek gweblanna, hen Yahudi zini man desa blikip neisïk gweblanan. Alap mo dam taha nakore zini mes desa emsa de kwang tahan hap gubluka– zen dikim ebon onakore olsa sane gwen hap.”
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Petrus ki zep zao de apdekam golëtruwen hap gubiridaka.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Zëno kaꞌan kim Kaesareak yaïng gwek, Kornelius man iye zeban golëkara gweꞌanka– hen wal bose wal zeban, men desa tagal gulsukuke.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Petrus kim gola iwe tïꞌïn zaka, Kornelius ki zep zëno nwenak mae hap ïk gwehe zaka, “Zini an Alap mo dam taha nakore zi makarena.”
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Hwëna Petrus ki zep gubluka, “Em luwen. Ëe an hen zi tangan sake.”
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Ola kim lonꞌanka, Petrus ki zep gol mwa san tïlkï, ki zep zë hlauludaꞌan zaka, “Zi beyam-byana mes zë ëtagal gwesïk.”
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Ki zep zë gubiridaka, “Em mese kïtak ëtawa gwek: Yahudi zi mo ol jalse gwennak man ale nuk, ‘Yahudi srëm zi niban bëjen golësiri gwen.’ Hwëna Alap mes ap anakan goltrëblaka, ‘Ëe babë aha zi aususa gubiridan, “Zen in kun naban.”’
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 In kim asa kwang dak, ëe zebë takensibiridan srëmkam ang gwibiridazak. Zep ëe ama ki emsa takensibiridaꞌan: Em ba habe asa en soneblak?”
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Kornelius zën zep ding gulbluka, “Yaklana an zen dan-ahan damank, yakla nwena an ki angkam dan-ahannak lwaꞌarake, ëe dekam gola an kon Alapsa gu soneblaꞌak. Mumuk ennak zep zini ano nwenak baju angtan-angtan naban zauꞌun zaka,
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 ki zep asa gubluka, ‘Kornelius, Alap mes eno ol gu sonenna salka, hen man eno tahalha zisi de mas gwibirida gwenna enlala gwibiꞌira.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Emki Yopek Simonsa gu soneblan. Zëno aha bosena hen Petrus. Zen hi alpnak tweran sop sam tasïk gwibin zini Simon mo golak gwëꞌara.’
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 In zebë nabakam zini emsa de kwang tan hap lup gul sonek, hen ema asa sam tanda– hata zankamye. Angkam ëe mesë awe Alap mo nwenak tagam gwenan– dekam de emsa sane tan hap, kïtak mensa Bian Alap ebe hap golblakake, desa de asa tonbiridan hap.”
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Petrus ki zep gubiridaka, “Ëe angkamë tame gulun: Eiwa, Alap ahakore en naka hom nwekam golëake gwenda,
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 hwëna tïngare zi ausuna man dokwak guluda gwenda– men zen Zënaka betek në gweblanan hen dawemna syal nei gwibirinye.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Em mese ësal gwek– Alap mensa ol dawemna Israelk de zini anakan gu sonebiridaka, ‘Tïngare zi ausu mo Teipsïnnï Kristus Yesus mo bosekam em aban zerumlae gwen.’
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Hen em mese ësal gwek– in zen baptis ta gwibin zini Yohanis Swe mo hyanak tïngare Yahudi mo langnak jowek, nonol tanganna Galileak.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Alap dekam Nazaret walya Yesus hup zëre mo Enhona hlë ta soneblaka, hen soson zemka golblaka. Hen em mese zëbe hap dena anakan ësal gwek, ‘Zen men-san an-sankam dawemna golzimnira gweka, hen dowal mo kïgï mo hulen naka hïl tï sonebirida gweka, sap Alap man deban zersyal gwe-gweka.’
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Ëe an zenë kara la gwek– tïngan mensa Yahudi mo langnak hen Yerusalemk syal gwe-gwibirkiye. Hwëna Yahudi zini Desa te-lidak sonnak de makan ta irinkim dak.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Hwëna yaklana dan-ahan, ki zep etan Alap tïn nïkon ngaya taka, hen dekam zep etan abe mae hap zertrei gwizimki.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Ëe ama deban etan tïn hyanak ërtembane gwe-gwek. Dekam Alap tïngare zi hip hom zertrei gwizimki. Hwëna men desa en Zëna Yesus hup denaka de gol halada gwen hap dam tasibirkike, zëbe mae en hap zertrei gwizimki.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Yesus mes asa dam tasibirki– zëre hap de ol dawemsa dikim anakan tonbirida gwen hap, ‘Alap mes Yesussu dam tasïkï– Zen de zisi klis gun hup, men zen nama lowe heꞌan, hen men zen ëjuwekke.’
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Tïngare Alap mo ol ayang gul gwen zini hen kirekam ëton gwek, ‘Tïngan men zen Alap mo zer sonen Zini insa anakan daïblïblaꞌak, “Zen eiwa Zen– asa de ngaya tan hap de Zi niye,” ki Zen sa hen zëno mae mo karek-karekna tap gulsuzimdi.’”
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Petrus kim nama kirekam tonbirdaꞌanka, Alap mo Enhona ki zep ing gwe hebirida zaka– tïngare zini men zen ësane gweꞌakye.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 In zen Yope kon Petrus hon ang tazak, zen Yahudi hon de bïtï gwenna. Petrus dekam zep deban mae golëtenggwanka, “Hare eiwa, Yahudi srëm zinik Alap mo Enhona hen ing gwe henkamke– men kirekam hen nëbon mae ing gwe hekaye!”
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Sap zen man owas olkam de Alap mo bosesa teip gulsublunnak sane dabiꞌik– zëre mae mo tame gun srëm olkam de tonbinnik.
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 “Angkam ba en zëbe mae hap lwa kïnïꞌan?– zini ansa de baptis tabin hipye. Zen dwan mes-am Alap mo Enhona neir innin– men ki hen nëna.”
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Ki zep gubiridaka, “Ëe asa emsa Bian Kristus Yesus mo bosekam baptis labir.” Ki zep hwëna Petrussu abe dak– zao de golëgwë inendan hap.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.