Atos 10

Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kaesareak, jana nabare zi mo mamna ki gwëꞌanka– bosena Kornelius Bak. Zëno ïrïk gïn walasna seratus enkam. Zen jana nabare zini mensa nen gwibik “Langna Italia korena,” zëwe kïtak bïtï gwek.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Zen we wal walas zeban Alapsa dawemkam zibetek gweblaka. Zini in hen tahalha zisi man mas gwibirida gweka, hen Alapsa man gu sonebla tine gweka.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Hwëna aha yaklakam, yakla nwena dan-ahan, ki zep nwena lirisin nëblak. Zen eiwa de makan Alap mo dam taha nakore zisi hla ta guku. “Kornelius”kum zë gublu zaka.
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Aïrïn nïban zep karatda taka, dekam zep takensïblïka, “Bian, em ba hap?”
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Dekam zini Yope san dep lup gul sone, zini bosena Simon, hen zëno aha bosena Petrus, desa deka kwang da halzak.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Zen hi alpnak tweran sop sam tasïk gwibin zini Simon mo golak gwëꞌara.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Alap mo dam taha nakore zini in kim hli taka, dekam zep zëre hon de babu gwen zi darena guzimki, hen zëre mo jana nabare zini, dawemkam de Alapsa tame tan naka gubluka– zen de yaïng gwezan hap.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Zao zep aïsïl gwibiridaꞌanka– in zen ki zëre hon lwakye. Ki zep hëndep Yope san dep lup gul soneka.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Zen kim Yopek ëgolek de gweꞌak, Petrus dekam zep gol bol tahannak sewe seka– dekon de Alapsa gu soneblan hap.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Ki zep zë hwëna usak gweꞌanka, dekam zep tembanesa de syal gwibir-blin hap abe gweka. Zen kim tembanena syal neibir-bliꞌak, ki zep hwëna nwena lirisin nëblak.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Ki zep hwëna nglï san kara gwe seka. Man dalusuhuk. Desan zep hwëna deyol ber-ber yawal makare naka srïng nïl soneꞌanhak. Top-topna man nurensïhïk. Ngïrïn en nik zep srïng gwe hezak.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Deyol mwana iwe zep hlauludaka– kirekam-kirekam golsriwen otweranna, tana dan-nër dan-nërkam dena, bik dankam de ïl gwehal gwenkam dena, hen mawana.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Ki zep hen ngatan zi mo lang nakore ola sal seka, “Petrus, em luwen. Emki tameran. Desa twenblanda.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Ki zep ding gulku, “Bian! Ëe bëjënë. Ëe homë mae golsriwen kire-kire kun nabarena twinbik.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Dekam zep hwëna etan ola sal seka, “Mensa Bian ngan tasibirki, desa bahem gubin, ‘Kun naban.’”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Zen mes dan-ahan soka– kirekam de hlaul gwenna. Ki zep etan mumuk ennak nglï nakon nul inehak.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Petrus kim nama dam gulsun hup teibiꞌinka, hwëna Kornelius mo zi lup gul sonenna in hap mes Simon mo gola tan-tan dazimk, hëndep gol teso kïnïnnak
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 zep ëtakensïzïk, “Awe wëhë Simonkam de zi bosena gwëꞌara? Zëno aha bosena Petrus.”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Petrus kim nama dam gulsun hup teibiꞌinka, Alap mo Enhona ki zep gubluka, “Simon Bak, zi dan-aharena man emsa dëblaꞌan.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Em ati gwen. Bahem ang gwibiridan hap enlalana anakare hap beya gwen, ‘Ëe an Yahudi wal. Zen Yahudi zisi hom.’ Sap zini in ano lup gul sonenna.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Dekam zep ati gwe zaka, zao zep gubiridaka, “Ëe an zen– em in desa lëblaꞌanye. Em ba habe yaïng gwezal?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Ki zep ding nulblik, “Jana nabare zi mo mamna, Kornelius Bak, emsa de kwang tahan hap asa ir gubiridaka. Zen enho lalakna hen Alapsa de betek gweblanna, hen Yahudi zini man desa blikip neisïk gweblanan. Alap mo dam taha nakore zini mes desa emsa de kwang tahan hap gubluka– zen dikim ebon onakore olsa sane gwen hap.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Petrus ki zep zao de apdekam golëtruwen hap gubiridaka.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Zëno kaꞌan kim Kaesareak yaïng gwek, Kornelius man iye zeban golëkara gweꞌanka– hen wal bose wal zeban, men desa tagal gulsukuke.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Petrus kim gola iwe tïꞌïn zaka, Kornelius ki zep zëno nwenak mae hap ïk gwehe zaka, “Zini an Alap mo dam taha nakore zi makarena.”
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Hwëna Petrus ki zep gubluka, “Em luwen. Ëe an hen zi tangan sake.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Ola kim lonꞌanka, Petrus ki zep gol mwa san tïlkï, ki zep zë hlauludaꞌan zaka, “Zi beyam-byana mes zë ëtagal gwesïk.”
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Ki zep zë gubiridaka, “Em mese kïtak ëtawa gwek: Yahudi zi mo ol jalse gwennak man ale nuk, ‘Yahudi srëm zi niban bëjen golësiri gwen.’ Hwëna Alap mes ap anakan goltrëblaka, ‘Ëe babë aha zi aususa gubiridan, “Zen in kun naban.”’
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 In kim asa kwang dak, ëe zebë takensibiridan srëmkam ang gwibiridazak. Zep ëe ama ki emsa takensibiridaꞌan: Em ba habe asa en soneblak?”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Kornelius zën zep ding gulbluka, “Yaklana an zen dan-ahan damank, yakla nwena an ki angkam dan-ahannak lwaꞌarake, ëe dekam gola an kon Alapsa gu soneblaꞌak. Mumuk ennak zep zini ano nwenak baju angtan-angtan naban zauꞌun zaka,
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 ki zep asa gubluka, ‘Kornelius, Alap mes eno ol gu sonenna salka, hen man eno tahalha zisi de mas gwibirida gwenna enlala gwibiꞌira.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Emki Yopek Simonsa gu soneblan. Zëno aha bosena hen Petrus. Zen hi alpnak tweran sop sam tasïk gwibin zini Simon mo golak gwëꞌara.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 In zebë nabakam zini emsa de kwang tan hap lup gul sonek, hen ema asa sam tanda– hata zankamye. Angkam ëe mesë awe Alap mo nwenak tagam gwenan– dekam de emsa sane tan hap, kïtak mensa Bian Alap ebe hap golblakake, desa de asa tonbiridan hap.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Petrus ki zep gubiridaka, “Ëe angkamë tame gulun: Eiwa, Alap ahakore en naka hom nwekam golëake gwenda,
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 hwëna tïngare zi ausuna man dokwak guluda gwenda– men zen Zënaka betek në gweblanan hen dawemna syal nei gwibirinye.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Em mese ësal gwek– Alap mensa ol dawemna Israelk de zini anakan gu sonebiridaka, ‘Tïngare zi ausu mo Teipsïnnï Kristus Yesus mo bosekam em aban zerumlae gwen.’
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Hen em mese ësal gwek– in zen baptis ta gwibin zini Yohanis Swe mo hyanak tïngare Yahudi mo langnak jowek, nonol tanganna Galileak.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Alap dekam Nazaret walya Yesus hup zëre mo Enhona hlë ta soneblaka, hen soson zemka golblaka. Hen em mese zëbe hap dena anakan ësal gwek, ‘Zen men-san an-sankam dawemna golzimnira gweka, hen dowal mo kïgï mo hulen naka hïl tï sonebirida gweka, sap Alap man deban zersyal gwe-gweka.’
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Ëe an zenë kara la gwek– tïngan mensa Yahudi mo langnak hen Yerusalemk syal gwe-gwibirkiye. Hwëna Yahudi zini Desa te-lidak sonnak de makan ta irinkim dak.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Hwëna yaklana dan-ahan, ki zep etan Alap tïn nïkon ngaya taka, hen dekam zep etan abe mae hap zertrei gwizimki.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Ëe ama deban etan tïn hyanak ërtembane gwe-gwek. Dekam Alap tïngare zi hip hom zertrei gwizimki. Hwëna men desa en Zëna Yesus hup denaka de gol halada gwen hap dam tasibirkike, zëbe mae en hap zertrei gwizimki.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Yesus mes asa dam tasibirki– zëre hap de ol dawemsa dikim anakan tonbirida gwen hap, ‘Alap mes Yesussu dam tasïkï– Zen de zisi klis gun hup, men zen nama lowe heꞌan, hen men zen ëjuwekke.’
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Tïngare Alap mo ol ayang gul gwen zini hen kirekam ëton gwek, ‘Tïngan men zen Alap mo zer sonen Zini insa anakan daïblïblaꞌak, “Zen eiwa Zen– asa de ngaya tan hap de Zi niye,” ki Zen sa hen zëno mae mo karek-karekna tap gulsuzimdi.’”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Petrus kim nama kirekam tonbirdaꞌanka, Alap mo Enhona ki zep ing gwe hebirida zaka– tïngare zini men zen ësane gweꞌakye.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 In zen Yope kon Petrus hon ang tazak, zen Yahudi hon de bïtï gwenna. Petrus dekam zep deban mae golëtenggwanka, “Hare eiwa, Yahudi srëm zinik Alap mo Enhona hen ing gwe henkamke– men kirekam hen nëbon mae ing gwe hekaye!”
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Sap zen man owas olkam de Alap mo bosesa teip gulsublunnak sane dabiꞌik– zëre mae mo tame gun srëm olkam de tonbinnik.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Angkam ba en zëbe mae hap lwa kïnïꞌan?– zini ansa de baptis tabin hipye. Zen dwan mes-am Alap mo Enhona neir innin– men ki hen nëna.”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Ki zep gubiridaka, “Ëe asa emsa Bian Kristus Yesus mo bosekam baptis labir.” Ki zep hwëna Petrussu abe dak– zao de golëgwë inendan hap.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.