Atos 10

Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kaesareak, jana nabare zi mo mamna ki gwëꞌanka– bosena Kornelius Bak. Zëno ïrïk gïn walasna seratus enkam. Zen jana nabare zini mensa nen gwibik “Langna Italia korena,” zëwe kïtak bïtï gwek.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Zen we wal walas zeban Alapsa dawemkam zibetek gweblaka. Zini in hen tahalha zisi man mas gwibirida gweka, hen Alapsa man gu sonebla tine gweka.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Hwëna aha yaklakam, yakla nwena dan-ahan, ki zep nwena lirisin nëblak. Zen eiwa de makan Alap mo dam taha nakore zisi hla ta guku. “Kornelius”kum zë gublu zaka.
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Aïrïn nïban zep karatda taka, dekam zep takensïblïka, “Bian, em ba hap?”
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Dekam zini Yope san dep lup gul sone, zini bosena Simon, hen zëno aha bosena Petrus, desa deka kwang da halzak.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Zen hi alpnak tweran sop sam tasïk gwibin zini Simon mo golak gwëꞌara.”
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Alap mo dam taha nakore zini in kim hli taka, dekam zep zëre hon de babu gwen zi darena guzimki, hen zëre mo jana nabare zini, dawemkam de Alapsa tame tan naka gubluka– zen de yaïng gwezan hap.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Zao zep aïsïl gwibiridaꞌanka– in zen ki zëre hon lwakye. Ki zep hëndep Yope san dep lup gul soneka.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Zen kim Yopek ëgolek de gweꞌak, Petrus dekam zep gol bol tahannak sewe seka– dekon de Alapsa gu soneblan hap.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Ki zep zë hwëna usak gweꞌanka, dekam zep tembanesa de syal gwibir-blin hap abe gweka. Zen kim tembanena syal neibir-bliꞌak, ki zep hwëna nwena lirisin nëblak.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Ki zep hwëna nglï san kara gwe seka. Man dalusuhuk. Desan zep hwëna deyol ber-ber yawal makare naka srïng nïl soneꞌanhak. Top-topna man nurensïhïk. Ngïrïn en nik zep srïng gwe hezak.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Deyol mwana iwe zep hlauludaka– kirekam-kirekam golsriwen otweranna, tana dan-nër dan-nërkam dena, bik dankam de ïl gwehal gwenkam dena, hen mawana.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Ki zep hen ngatan zi mo lang nakore ola sal seka, “Petrus, em luwen. Emki tameran. Desa twenblanda.”
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Ki zep ding gulku, “Bian! Ëe bëjënë. Ëe homë mae golsriwen kire-kire kun nabarena twinbik.”
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Dekam zep hwëna etan ola sal seka, “Mensa Bian ngan tasibirki, desa bahem gubin, ‘Kun naban.’”
15 A voz falou de novo com ele:
16 Zen mes dan-ahan soka– kirekam de hlaul gwenna. Ki zep etan mumuk ennak nglï nakon nul inehak.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Petrus kim nama dam gulsun hup teibiꞌinka, hwëna Kornelius mo zi lup gul sonenna in hap mes Simon mo gola tan-tan dazimk, hëndep gol teso kïnïnnak
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 zep ëtakensïzïk, “Awe wëhë Simonkam de zi bosena gwëꞌara? Zëno aha bosena Petrus.”
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Petrus kim nama dam gulsun hup teibiꞌinka, Alap mo Enhona ki zep gubluka, “Simon Bak, zi dan-aharena man emsa dëblaꞌan.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Em ati gwen. Bahem ang gwibiridan hap enlalana anakare hap beya gwen, ‘Ëe an Yahudi wal. Zen Yahudi zisi hom.’ Sap zini in ano lup gul sonenna.”
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Dekam zep ati gwe zaka, zao zep gubiridaka, “Ëe an zen– em in desa lëblaꞌanye. Em ba habe yaïng gwezal?”
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Ki zep ding nulblik, “Jana nabare zi mo mamna, Kornelius Bak, emsa de kwang tahan hap asa ir gubiridaka. Zen enho lalakna hen Alapsa de betek gweblanna, hen Yahudi zini man desa blikip neisïk gweblanan. Alap mo dam taha nakore zini mes desa emsa de kwang tahan hap gubluka– zen dikim ebon onakore olsa sane gwen hap.”
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Petrus ki zep zao de apdekam golëtruwen hap gubiridaka.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Zëno kaꞌan kim Kaesareak yaïng gwek, Kornelius man iye zeban golëkara gweꞌanka– hen wal bose wal zeban, men desa tagal gulsukuke.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Petrus kim gola iwe tïꞌïn zaka, Kornelius ki zep zëno nwenak mae hap ïk gwehe zaka, “Zini an Alap mo dam taha nakore zi makarena.”
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Hwëna Petrus ki zep gubluka, “Em luwen. Ëe an hen zi tangan sake.”
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Ola kim lonꞌanka, Petrus ki zep gol mwa san tïlkï, ki zep zë hlauludaꞌan zaka, “Zi beyam-byana mes zë ëtagal gwesïk.”
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Ki zep zë gubiridaka, “Em mese kïtak ëtawa gwek: Yahudi zi mo ol jalse gwennak man ale nuk, ‘Yahudi srëm zi niban bëjen golësiri gwen.’ Hwëna Alap mes ap anakan goltrëblaka, ‘Ëe babë aha zi aususa gubiridan, “Zen in kun naban.”’
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 In kim asa kwang dak, ëe zebë takensibiridan srëmkam ang gwibiridazak. Zep ëe ama ki emsa takensibiridaꞌan: Em ba habe asa en soneblak?”
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Kornelius zën zep ding gulbluka, “Yaklana an zen dan-ahan damank, yakla nwena an ki angkam dan-ahannak lwaꞌarake, ëe dekam gola an kon Alapsa gu soneblaꞌak. Mumuk ennak zep zini ano nwenak baju angtan-angtan naban zauꞌun zaka,
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 ki zep asa gubluka, ‘Kornelius, Alap mes eno ol gu sonenna salka, hen man eno tahalha zisi de mas gwibirida gwenna enlala gwibiꞌira.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Emki Yopek Simonsa gu soneblan. Zëno aha bosena hen Petrus. Zen hi alpnak tweran sop sam tasïk gwibin zini Simon mo golak gwëꞌara.’
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 In zebë nabakam zini emsa de kwang tan hap lup gul sonek, hen ema asa sam tanda– hata zankamye. Angkam ëe mesë awe Alap mo nwenak tagam gwenan– dekam de emsa sane tan hap, kïtak mensa Bian Alap ebe hap golblakake, desa de asa tonbiridan hap.”
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Petrus ki zep gubiridaka, “Ëe angkamë tame gulun: Eiwa, Alap ahakore en naka hom nwekam golëake gwenda,
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 hwëna tïngare zi ausuna man dokwak guluda gwenda– men zen Zënaka betek në gweblanan hen dawemna syal nei gwibirinye.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Em mese ësal gwek– Alap mensa ol dawemna Israelk de zini anakan gu sonebiridaka, ‘Tïngare zi ausu mo Teipsïnnï Kristus Yesus mo bosekam em aban zerumlae gwen.’
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Hen em mese ësal gwek– in zen baptis ta gwibin zini Yohanis Swe mo hyanak tïngare Yahudi mo langnak jowek, nonol tanganna Galileak.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Alap dekam Nazaret walya Yesus hup zëre mo Enhona hlë ta soneblaka, hen soson zemka golblaka. Hen em mese zëbe hap dena anakan ësal gwek, ‘Zen men-san an-sankam dawemna golzimnira gweka, hen dowal mo kïgï mo hulen naka hïl tï sonebirida gweka, sap Alap man deban zersyal gwe-gweka.’
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Ëe an zenë kara la gwek– tïngan mensa Yahudi mo langnak hen Yerusalemk syal gwe-gwibirkiye. Hwëna Yahudi zini Desa te-lidak sonnak de makan ta irinkim dak.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Hwëna yaklana dan-ahan, ki zep etan Alap tïn nïkon ngaya taka, hen dekam zep etan abe mae hap zertrei gwizimki.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Ëe ama deban etan tïn hyanak ërtembane gwe-gwek. Dekam Alap tïngare zi hip hom zertrei gwizimki. Hwëna men desa en Zëna Yesus hup denaka de gol halada gwen hap dam tasibirkike, zëbe mae en hap zertrei gwizimki.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Yesus mes asa dam tasibirki– zëre hap de ol dawemsa dikim anakan tonbirida gwen hap, ‘Alap mes Yesussu dam tasïkï– Zen de zisi klis gun hup, men zen nama lowe heꞌan, hen men zen ëjuwekke.’
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Tïngare Alap mo ol ayang gul gwen zini hen kirekam ëton gwek, ‘Tïngan men zen Alap mo zer sonen Zini insa anakan daïblïblaꞌak, “Zen eiwa Zen– asa de ngaya tan hap de Zi niye,” ki Zen sa hen zëno mae mo karek-karekna tap gulsuzimdi.’”
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Petrus kim nama kirekam tonbirdaꞌanka, Alap mo Enhona ki zep ing gwe hebirida zaka– tïngare zini men zen ësane gweꞌakye.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 In zen Yope kon Petrus hon ang tazak, zen Yahudi hon de bïtï gwenna. Petrus dekam zep deban mae golëtenggwanka, “Hare eiwa, Yahudi srëm zinik Alap mo Enhona hen ing gwe henkamke– men kirekam hen nëbon mae ing gwe hekaye!”
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Sap zen man owas olkam de Alap mo bosesa teip gulsublunnak sane dabiꞌik– zëre mae mo tame gun srëm olkam de tonbinnik.
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 “Angkam ba en zëbe mae hap lwa kïnïꞌan?– zini ansa de baptis tabin hipye. Zen dwan mes-am Alap mo Enhona neir innin– men ki hen nëna.”
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Ki zep gubiridaka, “Ëe asa emsa Bian Kristus Yesus mo bosekam baptis labir.” Ki zep hwëna Petrussu abe dak– zao de golëgwë inendan hap.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.