Lucas 1

Wusyep Bwore tikin Got (URT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 — ausente —
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Ŋam si miyarꞌe ŋaiꞌe ŋaiꞌe luku, ŋendeheiyeh nate gere tukwini, topoꞌe ŋam mende wah nihe ŋoihmeryembe wusyep uku. Taꞌe luku pe, ma minge wusyep uku member milme nin.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Ŋam mende taꞌe luku no, nin na sisyeme gondoume wusyep ŋaiye somohonme nin ŋasande pe, ki bwore mise.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Dindiꞌ ŋup ŋaiye kiŋ Herot bepeteme provins Judia pe, pris ende Sekaraia narp. Kin bamtihei tikin pris Abiya. Naŋ tuwei kin Elisabet. Ti topoꞌe bamtihei lenge pris, kom ti bamtihei lenge pris Aron.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Pe nyermbe nyermbe tinge hindi yarp bwore bwarme ŋembep tikin Got, topoꞌe tinge hindi jande wusyep erŋeme lalme tikin Got Lahmborenge.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Elisabet ti gwan pakaiye pe, yukur tinge hindi yaraꞌe talah ende, pakai. Tinge hindi si pupwa borenge.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 — ausente —
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 — ausente —
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Dindiꞌ ŋup uku ŋaiye ki ŋesekeh pe, lenge miyeꞌ tuweinge lalme ŋaiye jan ya tas wicherꞌ yanange wusyep topoꞌme Lahmborenge.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Pe walip hlaꞌ tikin Lahmborenge ende natme kin pe, walip hlaꞌ uku gan nal syep non siheime ŋeser hendeinge ŋaiye Sekaraia ŋesekeh lou hiꞌ sengehrepe luku.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Ŋupe ŋaiye Sekaraia ŋetekeꞌe pe, kin gunguru plai pe, ki hiꞌ garnge.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Kom walip hlaꞌ uku ŋaname na, “Sekaraia, na hiꞌgirnge, na pakai! Got Lahmborenge si ŋasande ŋisilih yip pe, tuwei nin Elisabet ta waraꞌe lahmiyeꞌ ende. Pe na gilme naŋ kin Jon.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Ŋupe ŋaiye mam kin ta waraꞌe kin pe, ka ende nin na isyunde miꞌ supule. Nin topoꞌe lenge mitiŋ wula wula pa hriphrip me kin.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 — ausente —
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 — ausente —
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Pe kin ka el topoꞌe bongol tikin Yohe Yirise tuꞌe profet Elaija pe, ka el yerme Lahmborenge. Ka ende lenge yai topoꞌme lenge talah tinge ka plihe ŋoihmbwaip ilyeh, topoꞌe ka bunjenge ŋoihmbwaip lenge miyeꞌ tuweinge ŋaiye si yengelyembe wusyep Got no, ka ŋoihyeryembe bwore bwarme. Taꞌe luku pe, kin ka ende miꞌmiꞌ lenge miyeꞌ tuweinge nange ka yurp jeteme Lahmborenge ŋaiye ka ot.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Sekaraia ŋisilihme walip hlaꞌ na, “Hai, ŋam topoꞌe tuwei ŋam, poi hindi si pupwa borenge leꞌe. Taꞌe luku pe, ma se sisyeme wusyep nin iki tuꞌe lai?”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Walip hlaꞌ tikin Lahmborenge nungwisme na, “Ŋam Gepriel leꞌe. Ŋam gwan embep tikin Got pe, kin nember ŋam mat nange ma mini nin wusyep bwore leꞌe. Taꞌe luku pe, ŋam mambaꞌe mut kin mat.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Kom yukur ni ŋenerme wusyep ŋam ŋaiye ka tuhur bwore mise. Taꞌe luku pe, mut nin ka tingis si e tutume ŋaiye wusyep upwaiꞌe ŋam ka teŋei esep bwore mise.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Dindiꞌ ŋup uku pe, lenge mitiŋ ŋaiye jan ya tas wicherꞌ yarp yeseperhme kin ŋoihyeryembe wula wula na, detale ti Sekaraia gan gwaingwai nato yukoh yirise.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Ŋupe ŋaiye kin nate tas wicherꞌ pe, yukur tatame ŋaiye ka se ininge wusyep, pakai. Mut kin si tingis. Pe lenge miyeꞌ tuweinge ŋaiye jan uku, tinge ŋoihyeryembe nange kin si ŋetekeꞌe ŋainde supule ŋanar nato yukoh yirise. Detale, kin nenge syep nalaŋatme taꞌe ŋaiye ki ŋanange wusyep.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Wah kin miꞌe pe, ki plihe nal moi kin.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Pe ŋup syeꞌ nal miꞌe pe, tuwei kin Elisabet wusyeꞌe talah pe, ti tase warp yokoh wa tatame wundehei syepumbur.
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 Ti wanange na, “Tukwini leꞌe, Lahmborenge ŋoihginirme ŋam pe, ki ŋende taꞌe luku no, kin nongohe hiꞌe ŋam ŋaiye ŋam somohon yukur maraꞌe talah.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Ŋupe ŋaiye Elisabet si talahe wundehei syepumbur ilyeh pe, Lahmborenge nember walip hlaꞌ kin Gepriel nal moi Nasaret nato Galili distrik.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Kin nenge wusyep nalme tesimbihyeꞌ ende, naŋ ti Maria, ŋaiye somohonme tinge si yupwaiꞌe wusyep nange ta windiꞌe Josep, miyeꞌ ŋaiye kin loumwah kiŋ Dewit.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Pe walip hlaꞌ nate ŋaname ti na, “Amai ŋam, Lahmborenge hriphrip me nin supule pe, kin ŋoih miꞌmiꞌ me nin, topoꞌe kin narp topoꞌe nin!”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Maria wasande wusyep walip hlaꞌ uku miꞌe pe, ti ŋoihweryembe wula wula woto ŋoihmbwaip ti pe, ti ŋoihweryembe me wusyep tehei uku ki taꞌe la ŋai.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Walip hlaꞌ ŋaname ti na, “Maria, na hiꞌgirnge, na pakai. Detale, Lahmborenge ŋoih miꞌmiꞌ me nin.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Taꞌe luku pe, nin na esyeꞌe lahmiyeꞌ ende pe, na gilme naŋ kin Jisas.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 — ausente —
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 — ausente —
33 e o seu reino não terá fim.
34 Maria wisilihme walip hlaꞌ uku na, “Ŋai uku ka ot tuꞌe la? Ŋam yukur mindiꞌe miyeꞌ.”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Pe walip hlaꞌ ŋaname na, “Yohe Yirise se ka guhunuhme nin, topoꞌe bongol tikin Got ka ote si me nin. Taꞌe luku pe, ka jilme talah yirise luku Talah tikin Got.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Ŋoiheryembe pwap nin Elisabet. Ti si pupwa borenge supule, topoꞌe ti yukur tatame ŋaiye ta waraꞌe talah, pakai. Kom ti si talahe, wundehei ti syepumbur ilyeh.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Yukur ŋainde nihme Lahmborenge ŋaiye ka ende, pakai supule.”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Maria wanange na, “Ŋam tuwei wah tikin Lahmborenge. Ŋai uku ka ende gunde ŋaiye si ni ŋanange.” Miꞌe pe, walip hlaꞌ nasme ti.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Dindiꞌ ŋup uku Maria wende miꞌmiꞌ pe, ti hwihwai wal moi ŋaiye sai nanah hwate ende nal Judia.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 Pe ti wa woto yukoh Sekaraia pe, ti wirisukwarme Elisabet.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ŋupe ŋaiye Elisabet wasande ŋaiye Maria wirisukwarme ti pe, talah papalai nale nat tahaiꞌ nato tapam Elisabet pe, ti papararme Yohe Yirise.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Pe ti wanange wusyep marnge na, “Ŋoih miꞌmiꞌ ŋaiye Got yale pe, ki taharꞌe tuweinge lalme, topoꞌe talah ŋaiye nin na araꞌe pe, Got ka ŋoih miꞌmiꞌ me kin embere supule!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Kom ŋam tuwei mune ti, nin nate netekeꞌe ŋam. Nin mam Lahmborenge ŋam, kut ŋam tuwei pakaiye.
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Ŋupe ŋaiye ŋam masande wusyep irisukwarme nin pe, talah ŋaiye tahaiꞌ nato tapam ŋam papalai ŋanah hriphrip supule.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Nin si ŋenerme wusyep tikin Lahmborenge ŋaiye ŋai esep ka tuwei. Taꞌe luku pe, na hriphrip supule.”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 — ausente —
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 — ausente —
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 Ŋam tuwei wah pakaiye kin, kom kin ŋoiheryembe ŋam.
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 Detale, Got kin bongol pe, ki ŋende ŋaiꞌe ŋaiꞌe ŋembere me ŋam.
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 Pe nyermbe nyermbe kin ŋoihginirme lahmende
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Kom ki ŋesembele syep bongol kin pe,
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 Kin si tale lenge miyeꞌ ondoh nate gah kekep,
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Kin nangange ŋai nal lenge ŋaipwa ŋiꞌ,
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Ki ŋende gande wusyep upwaiꞌe kin ŋaiye kin si ŋana
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 Kin nupwaiꞌe wusyep topoꞌe lenge loumwah poi,
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Maria warp topoꞌe Elisabet wa tatame wundehei hun miꞌe pe, ti plihe wal moi ti.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Ŋup titi nat pe, Elisabet waraꞌe lahmiyeꞌ ende.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Ŋupe ŋaiye lenge wim ilyeh ti topoꞌe lenge moi ilyeh ti yasande yetekeꞌe ŋaimune bwore ŋaiye Lahmborenge ŋende pe, tinge lalme hriphrip topoꞌe ti.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Ŋupe ŋaiye talah ti si sande ende ŋerŋe nal miꞌe pe, tinge yat nange ka yotombo wahriꞌ hiꞌ kin, topoꞌe ka yember naŋ kin Sekaraia, junde naŋ yai kin.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Kom mam kin wanange na, “Pakai! Naŋ kin ya gwilme Jon.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Pe tinge yaname na, “Kom yukur wim ilyeh yip ende naŋ kin Jon sai, pakai!”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Pe tinge yenge syep yaname yai tikin nange talah uku ka gilme lahmende.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Taꞌe luku pe, Sekaraia nenge syep nisilih lenge nange ka yenge bambalau ende yut no, ka inge naŋ. Pe kin nainge naŋ kin Jon. Tinge yetekeꞌe taꞌe luku pe, tinge ŋoihyeryembe wula wula.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Nilyehe sai, Sekaraia, mut kin ginir pe, kin plihe ŋanange wusyep pe, ki ŋirisukwarme Got.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Pe lenge moi ilyeh titinge gunguru plai ŋoiheryembe wula wula pe, wusyep uku sisil nalꞌe nalꞌe moiye moiye ŋaiye sai nanah hwate Judia.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Pe mitiŋ lalme ŋaiye yasande wusyep uku pe, tinge ŋoihyeryembe wula wula taꞌe leꞌe na, “Mindemboi talah uku ka tuhur tuꞌe la?” Detale, tinge si yetekeꞌe yoworme bongol tikin Lahmborenge sai topoꞌe kin.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Yohe Yirise gahanahme Sekaraia, yai tikin Jon pe, ki ŋanange wusyep profet taꞌe leꞌe na,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 Ya miri musukwarme Lahmborenge, Got poi Israel!
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Kin si nember miyeꞌ bongol ende ŋaiye ka ungwisme poi.
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 — ausente —
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 — ausente —
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 — ausente —
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 — ausente —
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 — ausente —
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 “Talah ŋam Jon, mitiŋ ka jil nin profet tikin Got Na Nah Hlaꞌ Supule.
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 Nin na ininge wusyep me lenge miyeꞌ tuweinge
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 — ausente —
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 — ausente —
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Pe Jon tahar borenge pe, kin nambaꞌe bongol tikin Yohe Yirise nato ŋoihmbwaip kin pe, kin narp nal moi gungurar ŋaiye mitiŋ pakai na tatame ŋupe ŋaiye wah kin tahar nal halhale nal ŋembep lenge miyeꞌ tuweinge Israel.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.