Lucas 1
Wusyep Bwore tikin Got (URT) vs NAA
1 — ausente —
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ŋam si miyarꞌe ŋaiꞌe ŋaiꞌe luku, ŋendeheiyeh nate gere tukwini, topoꞌe ŋam mende wah nihe ŋoihmeryembe wusyep uku. Taꞌe luku pe, ma minge wusyep uku member milme nin.
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Ŋam mende taꞌe luku no, nin na sisyeme gondoume wusyep ŋaiye somohonme nin ŋasande pe, ki bwore mise.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Dindiꞌ ŋup ŋaiye kiŋ Herot bepeteme provins Judia pe, pris ende Sekaraia narp. Kin bamtihei tikin pris Abiya. Naŋ tuwei kin Elisabet. Ti topoꞌe bamtihei lenge pris, kom ti bamtihei lenge pris Aron.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Pe nyermbe nyermbe tinge hindi yarp bwore bwarme ŋembep tikin Got, topoꞌe tinge hindi jande wusyep erŋeme lalme tikin Got Lahmborenge.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Elisabet ti gwan pakaiye pe, yukur tinge hindi yaraꞌe talah ende, pakai. Tinge hindi si pupwa borenge.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 — ausente —
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Dindiꞌ ŋup uku ŋaiye ki ŋesekeh pe, lenge miyeꞌ tuweinge lalme ŋaiye jan ya tas wicherꞌ yanange wusyep topoꞌme Lahmborenge.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Pe walip hlaꞌ tikin Lahmborenge ende natme kin pe, walip hlaꞌ uku gan nal syep non siheime ŋeser hendeinge ŋaiye Sekaraia ŋesekeh lou hiꞌ sengehrepe luku.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ŋupe ŋaiye Sekaraia ŋetekeꞌe pe, kin gunguru plai pe, ki hiꞌ garnge.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Kom walip hlaꞌ uku ŋaname na, “Sekaraia, na hiꞌgirnge, na pakai! Got Lahmborenge si ŋasande ŋisilih yip pe, tuwei nin Elisabet ta waraꞌe lahmiyeꞌ ende. Pe na gilme naŋ kin Jon.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Ŋupe ŋaiye mam kin ta waraꞌe kin pe, ka ende nin na isyunde miꞌ supule. Nin topoꞌe lenge mitiŋ wula wula pa hriphrip me kin.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 — ausente —
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 — ausente —
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Pe kin ka el topoꞌe bongol tikin Yohe Yirise tuꞌe profet Elaija pe, ka el yerme Lahmborenge. Ka ende lenge yai topoꞌme lenge talah tinge ka plihe ŋoihmbwaip ilyeh, topoꞌe ka bunjenge ŋoihmbwaip lenge miyeꞌ tuweinge ŋaiye si yengelyembe wusyep Got no, ka ŋoihyeryembe bwore bwarme. Taꞌe luku pe, kin ka ende miꞌmiꞌ lenge miyeꞌ tuweinge nange ka yurp jeteme Lahmborenge ŋaiye ka ot.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Sekaraia ŋisilihme walip hlaꞌ na, “Hai, ŋam topoꞌe tuwei ŋam, poi hindi si pupwa borenge leꞌe. Taꞌe luku pe, ma se sisyeme wusyep nin iki tuꞌe lai?”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Walip hlaꞌ tikin Lahmborenge nungwisme na, “Ŋam Gepriel leꞌe. Ŋam gwan embep tikin Got pe, kin nember ŋam mat nange ma mini nin wusyep bwore leꞌe. Taꞌe luku pe, ŋam mambaꞌe mut kin mat.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Kom yukur ni ŋenerme wusyep ŋam ŋaiye ka tuhur bwore mise. Taꞌe luku pe, mut nin ka tingis si e tutume ŋaiye wusyep upwaiꞌe ŋam ka teŋei esep bwore mise.”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Dindiꞌ ŋup uku pe, lenge mitiŋ ŋaiye jan ya tas wicherꞌ yarp yeseperhme kin ŋoihyeryembe wula wula na, detale ti Sekaraia gan gwaingwai nato yukoh yirise.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Ŋupe ŋaiye kin nate tas wicherꞌ pe, yukur tatame ŋaiye ka se ininge wusyep, pakai. Mut kin si tingis. Pe lenge miyeꞌ tuweinge ŋaiye jan uku, tinge ŋoihyeryembe nange kin si ŋetekeꞌe ŋainde supule ŋanar nato yukoh yirise. Detale, kin nenge syep nalaŋatme taꞌe ŋaiye ki ŋanange wusyep.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Wah kin miꞌe pe, ki plihe nal moi kin.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Pe ŋup syeꞌ nal miꞌe pe, tuwei kin Elisabet wusyeꞌe talah pe, ti tase warp yokoh wa tatame wundehei syepumbur.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Ti wanange na, “Tukwini leꞌe, Lahmborenge ŋoihginirme ŋam pe, ki ŋende taꞌe luku no, kin nongohe hiꞌe ŋam ŋaiye ŋam somohon yukur maraꞌe talah.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Ŋupe ŋaiye Elisabet si talahe wundehei syepumbur ilyeh pe, Lahmborenge nember walip hlaꞌ kin Gepriel nal moi Nasaret nato Galili distrik.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Kin nenge wusyep nalme tesimbihyeꞌ ende, naŋ ti Maria, ŋaiye somohonme tinge si yupwaiꞌe wusyep nange ta windiꞌe Josep, miyeꞌ ŋaiye kin loumwah kiŋ Dewit.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Pe walip hlaꞌ nate ŋaname ti na, “Amai ŋam, Lahmborenge hriphrip me nin supule pe, kin ŋoih miꞌmiꞌ me nin, topoꞌe kin narp topoꞌe nin!”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Maria wasande wusyep walip hlaꞌ uku miꞌe pe, ti ŋoihweryembe wula wula woto ŋoihmbwaip ti pe, ti ŋoihweryembe me wusyep tehei uku ki taꞌe la ŋai.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Walip hlaꞌ ŋaname ti na, “Maria, na hiꞌgirnge, na pakai. Detale, Lahmborenge ŋoih miꞌmiꞌ me nin.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Taꞌe luku pe, nin na esyeꞌe lahmiyeꞌ ende pe, na gilme naŋ kin Jisas.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 — ausente —
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 — ausente —
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Maria wisilihme walip hlaꞌ uku na, “Ŋai uku ka ot tuꞌe la? Ŋam yukur mindiꞌe miyeꞌ.”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Pe walip hlaꞌ ŋaname na, “Yohe Yirise se ka guhunuhme nin, topoꞌe bongol tikin Got ka ote si me nin. Taꞌe luku pe, ka jilme talah yirise luku Talah tikin Got.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Ŋoiheryembe pwap nin Elisabet. Ti si pupwa borenge supule, topoꞌe ti yukur tatame ŋaiye ta waraꞌe talah, pakai. Kom ti si talahe, wundehei ti syepumbur ilyeh.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Yukur ŋainde nihme Lahmborenge ŋaiye ka ende, pakai supule.”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Maria wanange na, “Ŋam tuwei wah tikin Lahmborenge. Ŋai uku ka ende gunde ŋaiye si ni ŋanange.” Miꞌe pe, walip hlaꞌ nasme ti.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Dindiꞌ ŋup uku Maria wende miꞌmiꞌ pe, ti hwihwai wal moi ŋaiye sai nanah hwate ende nal Judia.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Pe ti wa woto yukoh Sekaraia pe, ti wirisukwarme Elisabet.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ŋupe ŋaiye Elisabet wasande ŋaiye Maria wirisukwarme ti pe, talah papalai nale nat tahaiꞌ nato tapam Elisabet pe, ti papararme Yohe Yirise.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Pe ti wanange wusyep marnge na, “Ŋoih miꞌmiꞌ ŋaiye Got yale pe, ki taharꞌe tuweinge lalme, topoꞌe talah ŋaiye nin na araꞌe pe, Got ka ŋoih miꞌmiꞌ me kin embere supule!
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Kom ŋam tuwei mune ti, nin nate netekeꞌe ŋam. Nin mam Lahmborenge ŋam, kut ŋam tuwei pakaiye.
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Ŋupe ŋaiye ŋam masande wusyep irisukwarme nin pe, talah ŋaiye tahaiꞌ nato tapam ŋam papalai ŋanah hriphrip supule.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Nin si ŋenerme wusyep tikin Lahmborenge ŋaiye ŋai esep ka tuwei. Taꞌe luku pe, na hriphrip supule.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 — ausente —
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Ŋam tuwei wah pakaiye kin, kom kin ŋoiheryembe ŋam.
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Detale, Got kin bongol pe, ki ŋende ŋaiꞌe ŋaiꞌe ŋembere me ŋam.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Pe nyermbe nyermbe kin ŋoihginirme lahmende
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Kom ki ŋesembele syep bongol kin pe,
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Kin si tale lenge miyeꞌ ondoh nate gah kekep,
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Kin nangange ŋai nal lenge ŋaipwa ŋiꞌ,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Ki ŋende gande wusyep upwaiꞌe kin ŋaiye kin si ŋana
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Kin nupwaiꞌe wusyep topoꞌe lenge loumwah poi,
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Maria warp topoꞌe Elisabet wa tatame wundehei hun miꞌe pe, ti plihe wal moi ti.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Ŋup titi nat pe, Elisabet waraꞌe lahmiyeꞌ ende.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Ŋupe ŋaiye lenge wim ilyeh ti topoꞌe lenge moi ilyeh ti yasande yetekeꞌe ŋaimune bwore ŋaiye Lahmborenge ŋende pe, tinge lalme hriphrip topoꞌe ti.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Ŋupe ŋaiye talah ti si sande ende ŋerŋe nal miꞌe pe, tinge yat nange ka yotombo wahriꞌ hiꞌ kin, topoꞌe ka yember naŋ kin Sekaraia, junde naŋ yai kin.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Kom mam kin wanange na, “Pakai! Naŋ kin ya gwilme Jon.”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Pe tinge yaname na, “Kom yukur wim ilyeh yip ende naŋ kin Jon sai, pakai!”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Pe tinge yenge syep yaname yai tikin nange talah uku ka gilme lahmende.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Taꞌe luku pe, Sekaraia nenge syep nisilih lenge nange ka yenge bambalau ende yut no, ka inge naŋ. Pe kin nainge naŋ kin Jon. Tinge yetekeꞌe taꞌe luku pe, tinge ŋoihyeryembe wula wula.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Nilyehe sai, Sekaraia, mut kin ginir pe, kin plihe ŋanange wusyep pe, ki ŋirisukwarme Got.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Pe lenge moi ilyeh titinge gunguru plai ŋoiheryembe wula wula pe, wusyep uku sisil nalꞌe nalꞌe moiye moiye ŋaiye sai nanah hwate Judia.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Pe mitiŋ lalme ŋaiye yasande wusyep uku pe, tinge ŋoihyeryembe wula wula taꞌe leꞌe na, “Mindemboi talah uku ka tuhur tuꞌe la?” Detale, tinge si yetekeꞌe yoworme bongol tikin Lahmborenge sai topoꞌe kin.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Yohe Yirise gahanahme Sekaraia, yai tikin Jon pe, ki ŋanange wusyep profet taꞌe leꞌe na,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 Ya miri musukwarme Lahmborenge, Got poi Israel!
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Kin si nember miyeꞌ bongol ende ŋaiye ka ungwisme poi.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 “Talah ŋam Jon, mitiŋ ka jil nin profet tikin Got Na Nah Hlaꞌ Supule.
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Nin na ininge wusyep me lenge miyeꞌ tuweinge
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 — ausente —
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Pe Jon tahar borenge pe, kin nambaꞌe bongol tikin Yohe Yirise nato ŋoihmbwaip kin pe, kin narp nal moi gungurar ŋaiye mitiŋ pakai na tatame ŋupe ŋaiye wah kin tahar nal halhale nal ŋembep lenge miyeꞌ tuweinge Israel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.